Interpretacja indywidualna z dnia 7 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.1033.2025.1.MKA
Pomniejszenie świadczenia mieszkaniowego o kwotę otrzymanej pomocy finansowej na lokal mieszkalny nie uprawnia do odliczenia tej kwoty jako zwrotu nienależnie pobranego świadczenia skutkującego zmniejszeniem podstawy opodatkowania zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 14 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
24 lipca 2025 r. na podstawie art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej przyznał Pani i wypłacił pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego w kwocie (…) zł (brutto).
Pomoc finansowa została Pani wypłacona w kwocie (…) zł (wpływ na konto z dnia 5 sierpnia 2025 r.).
Obecnie trwają prace nad zmianą ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej. Zgodnie z planowanymi zmianami funkcjonariuszowi należeć się będzie miesięczne świadczenie mieszkaniowe (zwolnione od podatku dochodowego). Dodatkowo zgodnie z planowanymi zmianami (art. 4) funkcjonariuszowi Służby Więziennej, który otrzymał pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego, położonego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej, na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1, przyznaje się na jego wniosek świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1:
1) pomniejszone o kwotę stanowiącą 1/120 z otrzymanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego przez kolejne 120 miesięcy lub do dnia ustania stosunku służbowego.
Pytanie
Czy w powyższym przypadku, gdy każdego roku pełnienia służby świadczenie mieszkaniowe będzie Pani pomniejszane łącznie o 12/120 otrzymanej pomocy finansowej (tu liczone od kwoty brutto), może Pani powyższe pomniejszenie wykazać jako utratę dochodu w celu odzyskania pobranego podatku przy wypłacie pomocy finansowej?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, brak możliwości rozliczenia wskazanego pomniejszenia doprowadziłby do sytuacji, w której otrzymując pomoc finansową pomniejszoną o podatek dochodowy musiałaby Pani ją zwrócić razem z podatkiem. W efekcie końcowym poniosłaby Pani nienależną stratę w wysokości opłaconego podatku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Natomiast stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
Przepis ten stanowi postawę prawną odliczenia od dochodu dokonanych w roku podatkowym zwrotów nienależnie pobranych świadczeń, które uprzednio zwiększyły dochód podlegający opodatkowaniu, w kwotach uwzględniających pobrany podatek dochodowy, jeżeli zwroty te nie zostały potrącone przez płatnika.
Zgodnie z art. 171 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1750 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:
Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:
1) przydział lokalu albo
2)przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, zwanej dalej ,,pomocą finansową”.
Stosownie do ww. przepisu w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:
Prawo do lokalu mieszkalnego realizuje się przez:
1) przydział lokalu albo
2)(uchylony)
3)przyznanie świadczenia mieszkaniowego, o którym mowa w art. 187a ust. 1.
W myśl art. 184 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.
Funkcjonariuszowi w służbie stałej, który spełnia warunki do przydziału lokalu mieszkalnego, a który lokalu tego nie otrzymał na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, położonych w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.
Zgodnie z art. 186 ustawy o Służbie Więziennej w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r.:
1) Pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 15 lat służby w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który przed upływem tego okresu nabył prawo do renty inwalidzkiej Służby Więziennej.
2)Do ustalenia kwoty pomocy finansowej podlegającej zwrotowi przyjmuje się kwotę przyznanego świadczenia waloryzowanego corocznie o średnioroczny wskaźnik wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych, ustalony w ustawie budżetowej, w przypadku gdy obowiązek zwrotu powstał w latach następujących po roku przyznania pomocy finansowej.
3)Na pisemny wniosek funkcjonariusza zwrot pomocy finansowej może nastąpić w ratach.
Stosownie do art. 187a ustawy o Służbie Więziennej, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2025 r.:
Funkcjonariuszowi:
1) któremu nie przydzielono w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokalu mieszkalnego albo kwatery tymczasowej,
2)który zwróci albo opróżni przydzielone w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny albo kwaterę tymczasową,
3)wymienionemu w art. 73 ust. 1 pkt 1 albo 2, któremu przydzielono kwaterę tymczasową w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej
- przysługuje świadczenie mieszkaniowe.
W myśl art. 187b ww. ustawy:
1. Wysokość świadczenia mieszkaniowego ustala się kwotowo, jako iloczyn stawki podstawowej oraz mnożnika lokalizacyjnego ustalonego dla jednostki organizacyjnej Służby Więziennej, w której funkcjonariusz pełni służbę, wskazanej w rozkazie personalnym albo decyzji personalnej.
2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wysokość stawki podstawowej oraz mnożników lokalizacyjnych mających wpływ na wysokość świadczenia mieszkaniowego przysługującego funkcjonariuszom, mając na uwadze lokalizację jednostek organizacyjnych Służby Więziennej oraz uwzględniając ich oddziały położone w innych miejscowościach.
Zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2025 r. poz. 1823):
Funkcjonariuszowi Służby Więziennej, któremu przyznano pomoc finansową na budownictwo mieszkaniowe, na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu na podstawie przepisów ustawy zmienianej w art. 1 lub na podstawie przepisów uprzednio obowiązujących, przyznaje się na jego wniosek świadczenie mieszkaniowe, o którym mowa w art. 187a ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1:
1) pomniejszone o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego przez 120 miesięcy lub do dnia ustania stosunku służbowego;
2)w pełnej kwocie pod warunkiem zwrotu przez funkcjonariusza przyznanej pomocy finansowej.
W opisie wniosku wskazała Pani, że w 2025 r. na podstawie art. 184 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej otrzymała Pani pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Powzięła Pani wątpliwość czy w przypadku gdy wypłacane świadczenie mieszkaniowe będzie pomniejszane o kwotę stanowiącą 1/120 z otrzymanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty świadczenia mieszkaniowego, będzie Pani mogła to pomniejszenie wykazać jako utratę dochodu w celu odzyskania pobranego podatku przy wypłacie pomocy finansowej.
W odniesieniu do powyższego wyjaśniam, że stosownie do art. 186 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej – w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2025 r. - pomoc finansowa podlega zwrotowi w przypadku zwolnienia funkcjonariusza ze służby przed upływem 15 lat służby w Służbie Więziennej, z wyjątkiem funkcjonariusza, który przed upływem tego okresu nabył prawo do renty inwalidzkiej Służby Więziennej.
Powyższe wskazuje, że pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego otrzymywana przez funkcjonariuszy Służby Więziennej, z zasady jest bezzwrotna. Konieczność zwrotu występuje wyłącznie w przypadku, gdy funkcjonariusz Służby Więziennej zostanie zwolniony ze służby przed upływem 15 lat tej służby, z wyłączeniem funkcjonariuszy, którzy przed upływem tego okresu nabyli prawo do renty inwalidzkiej Służby Więziennej.
Dlatego tylko do tych sytuacji, gdy w przepisach ustawy o Służbie Więziennej ustawodawca rzeczywiście przewiduje konieczność zwrotu uprzednio udzielonej pomocy finansowej znajduje zastosowanie przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dokonanie zwrotu pomocy finansowej na mocy art. 186 ust. 1 ustawy o Służbie Więziennej można uznać za zwrot nienależnie pobranego świadczenia, którego „nienależność” jest spowodowana niespełnieniem warunku dotyczącego stażu w Służbie Więziennej.
Nie można natomiast uznać, za zwrot nienależnie pobranego świadczenia określonego w art. 5 ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw pomniejszenia świadczenia mieszkaniowego o kwotę stanowiącą 1/120 z przyznanej pomocy finansowej za każdy miesiąc wypłaty tego świadczenia. Ponieważ przepis ten nie nakłada na funkcjonariusza Służby Więziennej obowiązku zwrotu uprzednio otrzymanej pomocy finansowej lecz stanowi o wysokości przysługującego świadczenia mieszkaniowego do wypłaty, w związku ze wcześniejszym skorzystaniem z pomocy finansowej przez funkcjonariusza.
Wobec powyższego do kwoty pomniejszenia nie będzie miał zastosowania przepis art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze opisane zdarzenie przyszłe i powołane przepisy prawa stwierdzam, że kwota pomniejszenia świadczenia mieszkaniowego o 12/120 otrzymanej pomocy finansowej nie może być objęta dyspozycją art. 26 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji kwota ta nie może obniżyć podstawy obliczenia podatku.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?