Interpretacja indywidualna z dnia 7 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.844.2025.2.DP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 grudnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Pierwotnie prowadziła Pani działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej. W ramach prowadzonej działalności, wspólnicy kupili grunt w swoim imieniu. Na kupionym gruncie wybudowano budynek (...), który 25 marca 2000 r. oddano do użytkowania. Grunt ten wraz z budynkiem był wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej (do celów związanych z osiąganiem przychodów, prowadzeniem biznesu). Wydatki związane z nieruchomością ewidencjonowano do kosztów służących zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów.

W 2002 r. nastąpiło przekształcenie spółki na spółkę jawną (wpis do KRS 31 stycznia 2002 r.). Przedsiębiorstwo zakończyło działalność 8 lutego 2024 r. „W drodze uchwały spółki i wpisowi do ksiąg wieczystych z nakazem sędziowskim”, dokonano podziału majątku firmy na osoby prywatne z podziałem procentowym.

W 2025 r. sprzedała Pani składniki majątku (grunt z budynkami) po zamknięciu działalności poprzez podpisanie aktu notarialnego jako osoba prywatna.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani:

·Pod pojęciem „nieruchomości” w pytaniu oznaczonym we wniosku numer 1 i 2 mieści się grunt i posadowiony na nim budynek (...).

·Strata dotyczy straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej spółki jawnej z 2024 r.

·Spółka cywilna, w której była Pani wspólnikiem powstała 26 lutego 1995 r. Wspólników spółki cywilnej było dwóch.

·Wspólnicy spółki cywilnej dokonali zakupu gruntu w swoim imieniu – 14 listopada 1997 r.

·Grunt został wprowadzony do ewidencji środków trwałych spółki cywilnej.

·Spółka jawna miała dwóch wspólników, tych samych co spółka cywilna.

·Wspólnikami spółki jawnej były tylko osoby fizyczne.

·Wspólnikami spółki jawnej nie były osoby prawne.

·Spółka jawna prowadziła działalności gospodarczą w zakresie (...).

·Spółka jawna była właścicielem gruntu i posadowionego na nim budynku (...); stała się jego właścicielem w wyniku przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną (zgodnie z obowiązującymi wtedy przepisami prawa handlowego spółka cywilna musiała przekształcić się w spółkę jawną).

·Nieruchomość była wykorzystywana do prowadzenie działalności gospodarczej.

·Grunt został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Dokonano odpisów amortyzacyjnych od budynku (...).

·8 lutego 2024 r. zlikwidowana została spółka jawna, w której była Pani wspólnikiem.

·Udziały w „nieruchomościach” otrzymała Pani w związku z likwidacją spółki jawnej i wykreśleniem spółki z KRS.

·Po likwidacji spółki referendarz ksiąg wieczystych odrzucił wniosek o wpis do ksiąg wieczystych z powodu niepoprawnie przepisowo zamkniętej spółki.

·W wyniku odwołania do sądu, dokonano wpisu z nakazu sądu o podziale firmy z wpisem do działu II ksiąg wieczystych.

·W wyniku uchwały dokonano podziału majątku firmy na wspólników spółki jako majątek prywatny. Podział procentowy był zgodny z posiadanymi przez wspólników spółki jawnej udziałami w spółce.

·W 2025 r. dokonano sprzedaży gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem (...) (po zamknięciu działalności) poprzez podpisanie aktu notarialnego.

·Sprzedawcą nie była spółka, a dotychczasowi wspólnicy spółki jawnej w imieniu własnym.

Pytania

1)Czy przedmiotowa sprzedaż nieruchomości stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 30e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym zbycie jej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym 19%?

2)Czy przedmiotowa sprzedaż nieruchomości stanowi źródło przychodu z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (ustawa PIT)?

3)Czy jeżeli sprzedaż nieruchomości po zamknięciu działalności będzie stanowiła źródło przychodu z działalności gospodarczej, zgodnie w art. 14 ust. 2 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie można odliczyć od niej stratę poniesioną w latach poprzednich?

Pani stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowana w uzupełnieniu wniosku.

Pani zdaniem, sprzedaż gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem po zamknięciu działalności będzie kwalifikowana jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając na uwadze, że jest to przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa Pani, że można od niego odliczyć straty z lat ubiegłych zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 1 § 2 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.):

Spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna.

Stosownie do art. 4 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych:

Użyte w ustawie określenie spółka osobowa oznacza spółkę jawną, spółkę partnerską, spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 22 Kodeksu spółek handlowych:

Spółką jawną jest spółka osobowa, która prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą, a nie jest inną spółką handlową.

Stosownie do art. 51 § 1-3 Kodeksu spółek handlowych:

Każdy wspólnik ma prawo do równego udziału w zyskach i uczestniczy w stratach w tym samym stosunku bez względu na rodzaj i wartość wkładu.

Określony w umowie spółki udział wspólnika w zysku odnosi się, w razie wątpliwości, także do jego udziału w stratach.

Umowa spółki może zwolnić wspólnika od udziału w stratach.

W myśl art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28.

Zgodnie z art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:

a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),

b) spółkę kapitałową w organizacji,

c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,

e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Podkreślić należy, że dochody spółek niebędących osobami prawnymi nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników takiej spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w takiej spółce jest uzależniony od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika.

Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dlatego też, w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki jawnej osób fizycznych, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka, tylko poszczególni wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat;

2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Zatem – dochody (przychody) z udziału w spółce niebędącej osobą prawną opodatkowuje się osobno u każdego wspólnika w stosunku do jego udziału w zysku tej spółki.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia źródła przychodu z tytułu sprzedaży udziału w nieruchomości wykorzystywanej w działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę jawną, w której była Pani wspólnikiem, a także możliwości uwzględnienia straty z lat ubiegłych.

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch odrębnych źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 lub ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c powołanej ustawy:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

·odpłatne zbycie nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz

·zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Co do zasady, do przychodów z działalności gospodarczej należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 cytowanej ustawy.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje), papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego zbycia.

Natomiast stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną, wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje), papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego zbycia – jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki albo zmniejszenie udziału kapitałowego w takiej spółce, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej.

Celem wprowadzenia przepisów regulujących kwestie związane z zakończeniem uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną lub zmniejszenia jego udziału kapitałowego w tej spółce było rozwianie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących skutków podatkowych tych zdarzeń.

Powyższe przepisy, tj. art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b i art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, regulujące kwestie związane z zakończeniem uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną zostały wprowadzone do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od 1 stycznia 2011 r. Ich celem było rozwianie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących skutków podatkowych zakończenia uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną (w tym także w wyniku likwidacji takiej spółki). Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną, gdy wspólnik otrzyma z tego tytułu niepieniężne składniki majątku, odroczony zostanie moment opodatkowania do chwili, gdy podatnik odpłatnie zbędzie te składniki majątku, a zatem z tytułu tego zbycia uzyska dodatkowe, nieopodatkowane wcześniej środki.

Z opisu zdarzenia wynika, że:

·Była Pani jednym z dwóch wspólników spółki jawnej.

·Wspólnikami spółki jawnej były tylko osoby fizyczne.

·Spółka jawna prowadziła działalność gospodarczą w zakresie (...).

·Spółka jawna była właścicielem gruntu i posadowionego na nim budynku (...); stała się jego właścicielem w wyniku przekształcenia spółki cywilnej w spółkę jawną (zgodnie z obowiązującymi wtedy przepisami prawa handlowego spółka cywilna musiała przekształcić się w spółkę jawną).

·Nieruchomość była wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej. Grunt został wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Od budynku (...) dokonywane były odpisy amortyzacyjne.

·Spółka jawna – w której była Pani wspólnikiem – została zlikwidowana 8 lutego 2024 r. Udziały w „nieruchomościach” otrzymała Pani w związku z likwidacją spółki jawną i wykreśleniem spółki z KRS.

·W 2025 r. dokonano sprzedaży gruntu wraz z posadowionym na nim budynkiem (...) (po zamknięciu działalności). Sprzedawcą nie była spółka, a dotychczasowi wspólnicy spółki jawnej.

Mając na uwadze opis zdarzenia oraz cytowane uprzednio przepisy prawa podatkowego wskazać należy, że skoro sprzedała Pani otrzymane w związku z likwidacją spółki jawnej udziały w „nieruchomościach” przed upływem 6 letniego terminu, o którym mowa w cytowanym uprzednio art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to powstał u Pani przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy.

Odnosząc się natomiast do kwestii możliwości odliczenia straty od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zbycia nieruchomości, wskazać należy, że w myśl art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może:

1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo

2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.

Przepis ten wprowadza zasadę, że strata podatkowa może zostać odliczona wyłącznie od dochodów z tego samego źródła przychodów co została poniesiona. Odwołuje się on do podziału źródeł przychodów określonego w art. 10 ust. 1 ustawy. Oznacza to, że rozliczenie straty jest możliwe jedynie w ramach tego konkretnego źródła. W konsekwencji podatnik może pomniejszyć dochód o stratę poniesioną w danym roku podatkowym tylko w odniesieniu do tego samego rodzaju przychodów.

Z przepisu wynika, że podatnicy mają możliwość:

·obniżenia dochodu uzyskanego z tego samego źródła przychodów w okresie pięciu kolejnych lat podatkowych następujących po roku poniesienia straty; po upływie tego pięcioletniego terminu prawo do rozliczenia straty wygasa;

·jednorazowego odliczenia straty do wysokości 5 000 000 zł w jednym z pięciu kolejnych lat podatkowych, przy czym pozostała część straty może zostać rozliczona w pozostałych latach tego okresu, z zastrzeżeniem, że w żadnym z tych lat odliczenie nie może przekroczyć 50% wartości straty.

Wobec tego, skoro – jak wskazała Pani w opisie zdarzenia – w 2024 r. poniosła Pani stratę z pozarolniczej działalności gospodarczej, to będzie mogła odliczyć ją Pani – zgodnie z cytowanym uprzednio art. 9 ust. 3 ustawy – od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej w 2025 r.

Wobec tego stanowisko Pani jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.