Interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.532.2025.2.AS

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 listopada 2025 r. za pośrednictwem usługi e-Doręczenia wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki na zakup oraz utrzymanie konia będą dla Spółki:

-kosztami uzyskania przychodu na podstawie art 15 ust. 1 ustawy o CIT;

-pośrednimi kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 4 grudnia 2025 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.532.2025.1.AS wezwano do jego uzupełnienia. 11 grudnia 2025 r. za pośrednictwem usługi e-Doręczenia wpłynęło pismo z tego samego dnia, stanowiące uzupełnienie wniosku.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcą niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest spółka X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: „ ustawa o CIT”).

Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest sprzedaż (…).

Przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej jest następujący stan faktyczny [winno być: zdarzenie przyszłe].

Spółka planuje zakup konia w celu rozszerzenia swojej działalności gospodarczej o przychody z nowego źródła przychodów. Zakup konia pozwoli Wnioskodawcy na uzyskiwanie przychodów z nagród przewidzianych dla zwycięzców zawodów. Są to zawody w skokach przez przeszkody. Jeźdźcem będzie udziałowiec spółki. Zawody są różnej rangi i przewidziane są różne nagrody. Nie zawsze jest to nagroda pieniężna, bo zależy to także od organizatora i poziomu zawodów. Dla przykładu w zawodach organizowanych przez A. w B w dniach (…) pula nagród wynosiła (…) zł.

Trudność konkursów jest stopniowana według specjalnego systemu klas odnoszącego się do wieku koni i umiejętności zapisujących się do nich par: jeździec-koń. W Polsce obowiązują następujące klasy konkursów określone między innymi maksymalną wysokością przeszkód: klasa LL- do 90 cm, L do 100 cm oraz P, P1, N, N1, C, C1, CC, CC-1, CS i CS1, których wysokość wzrasta o kolejne 5 cm w stosunku do klasy L. Stopień trudności toru przeszkód jest precyzyjnie skorelowany z listą startową konkursu, jego rodzajem i klasą oraz rangą i terminem imprezy. Rozwój tej dyscypliny jeździeckiej wspiera działalność dużej ilości klubów jeździeckich. W organizowanych przez nie zawodach szczebla regionalnego startuje bardzo dużo zawodniczek i zawodników. Każde zawody posiadają swój regulamin, który musi być zgodny z w wytycznymi Polskiego Związku Jeździeckiego.

W związku z rozszerzeniem działalności o udział w zawodach jeździeckich, Wnioskodawca dokona rozszerzenia PKD o kod 93.19.Z – pozostała działalność związana ze sportem.

Spółka planuje także, aby konia udostępnić bezpłatnie pracownikom spółki w ramach nagrody lub w ramach programu motywacyjnego, jako swoisty benefit. Wnioskodawca planuje stworzenie regulaminu, który zawierałby zasady, na jakich przydzielane będą pracownikom darmowe sesje jeździeckie. Jazdy i spędzanie czasu z koniem odbywać się będzie na terenie stadniny, w której na co dzień przebywać będzie koń oraz będą one dla pracowników całkowicie bezpłatne i dobrowolne. Pracownicy nie będą również pokrywać żadnych kosztów opieki nad koniem, a utrzymanie dobrostanu konia będzie obciążać Spółkę jako Właściciela.

Spółka traktuje swoje działanie jako element polityki wewnętrznej, mającej na celu poprawę warunków pracy, zwiększenie efektywności oraz lojalności zespołu pracowników oraz ogólną poprawę atmosfery wśród jej pracowników. Dodatkowo obcowanie ze zwierzętami i aktywność fizyczna przynoszą liczne korzyści psychiczne i emocjonalne, pomagając redukować stres, poprawiać nastrój oraz budować poczucie pewności siebie i spokoju. Fizycznie wzmacniają mięśnie, poprawiają koordynację, równowagę i postawę ciała. Dodatkowo kontakt z koniem rozwija empatię, cierpliwość i zdolność do nawiązywania relacji opartych na zaufaniu. Taki rodzaj aktywności pozytywnie wpłynie na zdrowie psychiczne i fizyczne pracowników, wzmocni ich więź z Wnioskodawcą i wpłynie na redukcję stresu wśród całej kadry.

Spółka nie wyklucza również, że koń biorąc udział w zawodach wykorzystany zostanie jako przestrzeń reklamowa dla reklamodawców zewnętrznych. Spółka nie wyklucza odpłatnego udostępniania miejsca na np. plastronie lub ubraniu jeźdźca, za które będzie pobierać wynagrodzenie. Taka perspektywa będzie jednak możliwa jedynie, gdy koń będzie przyciągał odpowiednio dużą uwagę poprzez prezentowanie wysokiego poziomu na zawodach jeździeckich poprzez np. wygrane zawody. W związku z powyższym, Spółka na czas złożenia wniosku nie może oszacować, czy uzyska w przyszłości przychód ze sprzedaży miejsc reklamowych na koniu w trakcie zawodów. Należy jednak podkreślić, iż wnioskodawca nie wyklucza takiej możliwości i zamierza dążyć do uzyskiwania przychodów z wyżej wymienionego źródła.

Wnioskodawca nie planuje umieszczania reklam własnych na koniu lub jeźdźcu w trakcie zawodów sportowych.

Oprócz wydatków na zakup konia Spółka będzie również ponosić bieżące wydatki na utrzymanie konia. W ramach wydatków bieżących Spółka pokrywać będzie w szczególności:

-koszt umieszczenia konia w profesjonalnej stadninie;

-koszt zakupu pożywienia;

-koszt opieki weterynaryjnej;

-koszt kowala;

-koszt opieki nad koniem przez wykwalifikowany personel stadniny;

-inne bieżące koszty utrzymania i opieki nad koniem które na ten moment nie są znane Wnioskodawcy a okażą się konieczne;

-koszty opłat za start w zawodach;

-koszt profesjonalnych treningów sportowych z wykwalifikowanym trenerem.

Z uwagi na powyższy stan faktyczny [winno być: zdarzenie przyszłe], u Spółki powstały wątpliwości w przedmiocie skutków podatkowych w zakresie możliwości uznania wydatków za zakup i utrzymanie konia za koszty uzyskania przychodu w działalności gospodarczej Wnioskodawcy w dacie ich poniesienia.

Przez wzgląd na powyższe, Wnioskodawca zdecydował się wystąpić z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej do Dyrektora KIS, w celu ustalenia przez niego powyższych skutków podatkowych.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 11 grudnia 2025 r. wskazali Państwo m.in., że:

1.Wszystkie opisane we wniosku wydatki będą udokumentowane fakturami VAT, wystawionymi na dane Wnioskodawcy jako nabywcy.

2.Faktyczne rozszerzenie przedmiotu działalności o pozostałą działalność związaną ze sportem będzie miało miejsce de facto już w momencie nabycia konia albo poniesienia pierwszego wydatku z tym związanego. Jeśli natomiast DKIS pyta o wpisanie konkretnego numeru PKD w statucie Spółki, to zostanie ono dokonane przy okazji innych zmian w statucie Spółki, aby nie ponosić kilka opłat sądowych. W każdym razie będzie ono z pewnością dokonane.

3.Związek poniesienia wskazanych we wniosku wydatków z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą wskazany jest poniżej, odrębnie dla poszczególnych kategorii wydatków.

a)Wydatki na zakup konia – wydatek ten jest niezbędny, gdyż jego poniesienie pozwoli na uzyskiwanie przez Spółkę przychodu z nagród wygranych na zawodach sportowych. Dodatkowo poniesienie tego wydatku umożliwi udostępnienie konia pracownikom wnioskodawcy w ramach benefitu. Ten wydatek jest więc kluczowy w celu osiągnięcia przychodu przez Spółkę, lecz także w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodu Wnioskodawcy.

b)Wydatki na pokrycie opłat za starty w zawodach – wydatek ten jest niezbędny, gdyż jego poniesienie bezpośrednio przekłada się na możliwość osiągnięcia przychodu przez Wnioskodawcę z tytułu nagród w zawodach sportowych. Bez poniesienia tego wydatku nie jest możliwe osiąganie przychodu z tego źródła przychodu, a tym samym jego poniesienie jednoznacznie łączy się z możliwością osiągnięcia przez Spółkę przychodu.

c)Wydatki na umieszczenie konia w profesjonalnej stadninie – wydatek ten jest konieczny ze względu na zapewnienie odpowiednich warunków dla konia, który będzie stanowił własność spółki. Spółka nie dysponuje własną infrastrukturą, która zapewniałaby koniowi odpowiedni box oraz przestrzeń do biegania itp. Poniesienie tego wydatku pośrednio przekłada się na uzyskanie przez Wnioskodawcę przychodu z nagród w zawodach sportowych, gdyż odpowiednie miejsce sprzyja zdrowiu i odpowiedniemu rozwojowi konia. Dodatkowo wydatek ten pozwala na oferowanie przejażdżek pracownikom (w formie benefitu), gdyż zapewnia odpowiednią infrastrukturę i przestrzeń do tego typu aktywności.

d)Wydatki na zakup pożywienia dla konia – wydatek ten jest niezbędny, gdyż konie, zwłaszcza te wykorzystywane do celów sportowych muszą mieć zapewnione odpowiednie pożywienie. Zdrowy i odżywiony koń zapewni nie tylko potencjalny zysk z nagród z zawodów sportowych, ale także pozwoli na jazdy pracowników Wnioskodawcy w ramach benefitu pracowniczego. Wydatek na pożywienie jest więc podstawowym cyklicznym wydatkiem, który będzie ponosić Spółka w związku z używaniem konia w ramach zawodów sportowych, jak i oferowania benefitu pracownikom.

e)Wydatki na zapewnienie opieki weterynaryjnej – wydatek ten jest niezbędny gdyż utrzymanie konia w zdrowiu pozwoli na dłuższe i lepsze jego wykorzystanie zarówno w celu uzyskania przychodu z nagród z zawodów sportowych jak i korzystania przez pracowników z udostępnionego im benefitu. Dodatkowo dla bezpieczeństwa pracowników Spółka musi zapewnić, że koń jest zdrowy i nie ma żadnych chorób, co pozwoli na wykorzystanie go do rekreacji przez pracowników w sposób bezpieczny. Nieponoszenie tego wydatku naraziłoby Wnioskodawcę na utratę możliwości startów konia w zawodach lub nawet na brak możliwości udostępniania go pracownikom.

f)Wydatki na usługi kowala – ta kategoria wydatków jest niezbędna, gdyż aby koń mógł trenować, startować i być dopuszczony do zawodów, musi pozostawać w pełnej sprawności, a regularne podkuwanie i korekcja kopyt są absolutnie niezbędne w sporcie jeździeckim. Usługi kowala zapobiegają kontuzjom i umożliwiają osiąganie wyników, co przekłada się na potencjalne przychody. Koszty te są więc racjonalnie i bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą i nie są wyłączone z kosztów podatkowych.

g)Wydatki na zapewnienie opieki nad koniem, sprawowanej przez wykwalifikowany personel stadniny – wydatek ten jest niezbędny, gdyż codzienna pielęgnacja, żywienie, trening, nadzór oraz monitorowanie zdrowia są konieczne, by mógł brać udział w zawodach i generować przychody. Pracownik odpowiedzialny za opiekę (np. luzak, opiekun stajenny) zapewnia utrzymanie konia w formie i sprawności, minimalizuje ryzyko kontuzji i umożliwia przygotowanie do startów. Wydatek ten jest więc bezpośrednio związany z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów i stanowi typowy, racjonalny koszt w działalności związanej ze sportem konnym.

4.Koń będzie wykorzystywany przez Udziałowca Spółki jedynie w zakresie udziału w zawodach, w trakcie których jeźdźcem będzie Udziałowiec, a z których zysk z nagród stanowić będzie przychód Spółki. W celu odpowiedniego przygotowania do udziału w zawodach Udziałowiec będzie również trenował na koniu, który będzie stanowił własność Spółki.

5.Wnioskodawca planuje stworzenie harmonogramu, który będzie określał, kiedy koń będzie udostępniany pracownikom w ramach benefitu.

6.Spółka zatrudnia (…) pracowników na wskazanych poniżej stanowiskach (nie są to wspólnicy) (…). Pracownikiem Spółki jest jeden Członek Zarządu.

7.Jeźdźcem na zawodach sportowych będzie tylko udziałowiec Spółki, ze względu na dysponowanie dostatecznie dużymi umiejętnościami jeździeckimi.

8.Udziałowiec Spółki jest profesjonalnym jeźdźcem biorącym regularnie udział w zawodach. Ze względu na duże umiejętności Wnioskodawca uznał za zasadne obsadzenie go w roli jeźdźca na zawodach sportowych, w których będzie brał udział koń Spółki.

9.Jeździec nie będzie otrzymywał wynagrodzenia z tytułu udziału w zawodach sportowych.

10.Wnioskodawca nie wyklucza osiągnięcia zysku ze sprzedaży wytrenowanego i utytułowanego konia. Należy jednak podkreślić, iż możliwość osiągnięcia zysku ze sprzedaży możliwa będzie jedynie po osiągnięciu odpowiedniego poziomu sportowego przez konia. Sprzedaż konia z zyskiem nie jest możliwa do przewidzenia ze względu na istotne ryzyko poważnych urazów lub kontuzji, które mogą diametralnie obniżyć możliwą do uzyskania cenę sprzedaży. Mając na uwadze, że uzyskanie zysku ze sprzedaży konia jest niepewne Wnioskodawca zakłada, że podstawowym przychodem w związku z zakupem konia będą wygrane w zawodach. Dodatkowo będzie miało miejsce udostępnianie konia pracownikom w ramach benefitu. Sprzedaż konia i uzyskanie z tego tytułu zysku nie jest wykluczona, jednakże nie jest podstawowym celem Wnioskodawcy.

Pytania

1.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki na zakup konia oraz wydatki na utrzymanie konia będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT?

2.Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że wydatki na zakup konia oraz wydatki na utrzymanie konia będą pośrednimi kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT?

Państwa stanowisko w sprawie

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup konia oraz wydatki na utrzymanie konia będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

2.Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup konia oraz wydatki na utrzymanie konia będą pośrednimi kosztami uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Należy również zauważyć, iż wydatki na zakup i utrzymanie konia nie znajdują się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W ocenie Wnioskodawcy, wydatki, które zostaną poniesione przez Spółkę na zakup i utrzymanie konia, mają charakter racjonalny gospodarczo i pozostają w racjonalnym związku z jej przychodami.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż wydatki na zakup i utrzymanie konia związane są z możliwością uzyskiwania przez Wnioskodawcę przychodów z nowego źródła przychodów, którym będą środki z nagród w zawodach jeździeckich. Powyższe powoduje, iż bezsprzecznie zakup konia stanowi dla spółki koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów z nowego źródła. Pula nagród w danych zawodach jest ustalana każdorazowo przez organizatorów.

Wnioskodawca zakłada, że w przyszłości, po odbyciu odpowiednich treningów, koń będzie startował w zawodach jeździeckich jak najwyższych klas, co przełoży się na możliwość uzyskiwania coraz wyższych nagród.

Nagrody z zawodów sportowych stanowiłyby dla Wnioskodawcy przychód z nowego źródła przychodów. Dodatkowo Wnioskodawca planuje rozszerzenie PKD o kod 93.19.Z – pozostała działalność związana ze sportem.

Możliwość uznania kosztu zakupu i utrzymania konia w celu osiągnięcia przez Wnioskodawcę przychodów z nagród z zawodów jeździeckich odnajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in w interpretacji z 14 lutego 2024 r. o numerze 0111-KDIB2-1.4010.553.2023.2.DD, w której organ uznał:

„Państwa wątpliwości budzi możliwość ujęcia w kosztach uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zakup konia, wydatków związanych z zakupem koni oraz ich utrzymaniem i przygotowaniem do startu w wyścigach. Odnosząc się do wyżej wymienionych wątpliwości, stwierdzić należy, że wymienione przez Państwa we wniosku oraz w jego uzupełnieniu wydatki poniesione na:

- zakup konia,

- zakup sprzętu jeździeckiego (siodło, uzda, czapraki, owijki, ochraniacze, kantar, uwiąz, lonża),

- zakup suplementów diety dla konia,

- zakup wyżywienia dla konia (pasza, muesli, siano),

- zakup sprzętu do pielęgnacji konia (zestaw szczotek do pielęgnacji sierści, kopystka, szampon),

- zakup ubezpieczenia konia,

- opieka kowalska (usługi strugania i werkowania, kucie przodów i tyłów, kucie korekcyjne),

- opieka weterynaryjna (odrobaczanie konia, szczepienie, tarnikowanie zębów, konsultacje weterynaryjne, w przypadku odniesienia przez konia kontuzji również koszty rehabilitacji, koszty przeprowadzonych zabiegów i operacji oraz pobytu w klinice),

- koszty transportu konia,

- koszt treningu konia i jeźdźca,

- zakup ubrań dla jeźdźca,

- koszt zatrudnienia lub wynajęcia jeźdźca,

- koszt wykonania oceny wartości użytkowej konia dokonanej przed zakupem, jak również przed sprzedażą konia,

spełniają/ będą spełniać wymagane warunki, tj. pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przyszłym źródłem przychodów i są/będą ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, a ponadto nie znajdują się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym - wydatki te mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, pod warunkiem należytego ich udokumentowania.

Ponadto stwierdzić należy, że ww. wydatki będą stanowić koszty uzyskania przychodów niezależnie od tego, czy koń uzyska, czy nie uzyska nagrody za udział w zawodach, gdyż wypełniają one przesłanki zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT”.

Podobne stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidualnej z 6 marca 2024 r., wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o numerze 0112-KDIL2-2.4011.6.2024.2.MM, w której organ potwierdził:

„Stwierdzam zatem, że Pana wydatki ponoszone stale w związku z utrzymaniem konia, tzn. koszt obsługi konia w stadninie (boks dla konia, podstawowe wyżywienie, plac treningowy), pasza i suplementy dla zwierzęcia, lekarstwa w okresie choroby, wydatek na kowala, obsługę weterynaryjną oraz ubezpieczenie w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej spełniają wymagane warunki, tj. pozostają w związku przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodów i są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, a ponadto nie znajdują się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym - wydatki te mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Pana pozarolniczej działalności gospodarczej.

Reasumując - Pana wydatki ponoszone stale w związku z utrzymaniem konia, tzn. koszt obsługi konia w stadninie (boks dla konia, podstawowe wyżywienie, plac treningowy), pasza i suplementy dla zwierzęcia, lekarstwa w okresie choroby, wydatek na kowala, obsługę weterynaryjną oraz ubezpieczenie mogą być zaliczone przez Pana do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia”.

Należy zauważyć, że osiąganie przychodów z nagród z zawodów jeździeckich, co będzie tożsame z osiąganiem najwyższych lokat przez konia spowoduje, że Wnioskodawca będzie mógł czerpać zyski również ze sprzedaży przestrzeni reklamowej, np. na plastronie lub ubraniu jeźdźca.

Uzyskiwanie przychodu ze sprzedaży przestrzeni reklamowej na wyposażeniu konia będzie możliwe dopiero po osiągnięciu wysokich lokat w zawodach, odpowiedniej prezencji i przyciągnięciu odpowiednio dużej uwagi. Tym samym, Wnioskodawca nie jest w stanie oszacować potencjalnych przychodów, lecz zamierza dążyć do ich osiągnięcia.

Powyższe plany, zdaniem Wnioskodawcy, tym bardziej uzasadniają racjonalność wydatków na zakup i utrzymanie konia, gdyż osiąganie przychodów z nagród w zawodach jeździeckich pozwoli na rozszerzenie tego źródła o sprzedaż przestrzeni reklamowej na wyposażeniu utytułowanego konia w trakcie zawodów.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup konia i jego utrzymanie będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT również ze względu na plany wykorzystania konia w ramach programu motywacyjnego dla pracowników Spółki.

Wnioskodawca po zakupie konia planuje stworzenie regulaminu programu motywacyjnego obejmującego pracowników Spółki, w ramach którego pracownicy będą mogli skorzystać z darmowej jazdy konnej lub z możliwości innego spędzenia czasu z koniem np. poprzez uczestnictwo w jego pielęgnacji czy wspólnym spacerze. Powyższe aktywności byłyby dla pracowników w pełni bezpłatne, koszty utrzymania i zakupu konia obciążyłyby jedynie Spółkę jako właściciela.

Jazda konna lub inne spędzenie z nim czasu byłoby możliwe na terenie profesjonalnej stadniny zapewniającej infrastrukturę do tego typu aktywności.

Należy zauważyć, że programy motywacyjne, jak ten planowany przez Wnioskodawcę, przyczyniają się do znaczącego wzrostu motywacji pracowników, podnoszą lojalność i zaangażowanie w powierzone obowiązki zawodowe, co przekłada się na wzrost przychodów Spółki.

Wzrost lojalności pracowników dodatkowo prowadzi do zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawcy, gdyż minimalizowane jest ryzyko odejścia pracownika co prowadzi do stabilizacji zatrudnienia i wyklucza ryzyko związane z niewystarczającym zatrudnieniem wykwalifikowanej kadry. Wnioskodawca jest również w stanie uniknąć dużych kosztów związanych z częstymi rekrutacjami i wdrażaniem nowych pracowników.

Oprócz wskazanych powyżej czynników, Wnioskodawca wskazuje również na zdrowotny aspekt takiego systemu motywacyjnego. W obliczu coraz większego i stale pogłębiającego się kryzysu w zakresie zdrowia psychicznego Wnioskodawca uważa, że zasadne będzie umożliwienie pracownikom obcowanie ze zwierzęciem, co doprowadzi do znaczącej redukcji stresu i poprawy równowagi emocjonalnej, co w konsekwencji przełoży się na zdrowie psychiczne jego pracowników.

Umiarkowana aktywność na świeżym powietrzu ma wymiar profilaktyczny w zakresie zdrowia psychicznego, ale także fizycznego. Pozwala na uniknięcie chorób cywilizacyjnych jak np. nadciśnienie czy cukrzyca oraz wpływa ogólnie na lepsze samopoczucie fizyczne. Zdaniem Wnioskodawcy, udostępnienie pracownikom nieodpłatnych jazd konnych zmniejszy liczbę absencji spowodowanych chorobami pracowników, co bezpośrednio przekłada się na przychody Spółki.

Możliwość wprowadzenia programu motywacyjnego w postaci nieodpłatnego udostępniania konia do jazdy konnej lub spędzenia z nim czasu w inny sposób potwierdza interpretacja indywidualna z 19 czerwca 2024 r. wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o numerze 0112-KDIL2-2.4011.320.2024.5.AG:

„Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą i zatrudnia Pani trzech pracowników. Planuje Pani zakup konia, z przeznaczeniem na odpoczynek i relaks dla Pani oraz Pani pracowników. Wszyscy pracownicy będą mogli korzystać z konia nieodpłatnie. Wskazała Pani, że jazda konna ma wiele zalet, szczególnie gdy wykonuje się pracę siedzącą i nie jest zapewniona wystarczająca dawka ruchu; głównie pomaga w utrzymaniu prostych pleców, poprawia koordynację ruchową oraz wpływa korzystnie na wiele grup mięśni, poprawia ogólne samopoczucie, uspokaja i redukuje stres. Zakup konia będzie skutkował większym przychodem przez odpoczynek pracowników, co będzie skutkowało większą wydajnością i efektywnością pracy.

Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz zaprezentowanego opisu zdarzenia przyszłego stwierdzam, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie mogła Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki związane z zakupem konia, w przypadku, gdy korzystają z niego Pani pracownicy. Przy czym podkreślam, że możliwość zaliczenia przez Panią tego wydatku do kosztów uzyskania przychodów wynika z faktu, że będzie on poniesiony w celu zaoferowania pracownikom świadczeń pozapłacowych, które mają przyczynić się - jak Pani wskazała - do poprawy ich zdrowia fizycznego i psychicznego, redukcji stresu, a to zwiększy wydajność i efektywność ich pracy.”

Podsumowując, wydatki poniesione na zakup i utrzymanie konia będą mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Ad 2.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na zakup i utrzymanie konia będą stanowić pośrednie koszty uzyskania przychodu, a tym samym będą podlegać rozliczeniu w momencie ich poniesienia.

Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

W myśl art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup konia przełożą się w sposób pośredni na osiągane przez wnioskodawcę przychody zarówno z nagród z zawodów jeździeckich oraz sprzedaży miejsca reklamowego jak i z tytułu udostępniania konia pracownikom w ramach programu motywacyjnego.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nie ma możliwości bezpośredniego powiązania wydatków na zakup i utrzymanie konia z uzyskaniem konkretnego przychodu, który uzasadniałby zakwalifikowanie powyższych wydatków jako bezpośredni koszt uzyskania przychodów.

Powyższe wydatki, zdaniem Wnioskodawcy, mogłyby być uznane za bezpośredni koszt uzyskania przychodu w sytuacji, gdyby Spółka planowała szybką sprzedaż konia po pierwszych wygranych zawodach jeździeckich licząc na przychód z wyższej ceny sprzedaży. Podkreślenia wymaga, iż wnioskodawca nie planuje na moment złożenia wniosku sprzedaży konia a ewentualny wzrost jego wartości poprzez wygrane w zawodach zamierza spożytkować, oferując sprzedaż miejsca reklamowego na wyposażeniu konia w trakcie zawodów sportowych zewnętrznym reklamodawcom.

Wnioskodawca liczy się z tym, że sprzedaż konia nastąpi dopiero po wielu latach jego startów w zawodach oraz wielu latach bycia nagrodą w programie motywacyjnym, co przełoży się na znacznie niższą cenę sprzedaży niż ta, którą zapłaciła Spółka przy jego zakupie. Wynika to z faktu, iż wiek konia znacząco obniża jego cenę. Dodatkowo jego intensywne wykorzystanie może sprzyjać powstaniu kontuzji lub urazu, co wykluczy jakikolwiek zysk z ewentualnej sprzedaży.

Wnioskodawca planuje osiąganie przychodu z wykorzystywania konia, a nie z jego odsprzedaży.

Wskazać również należy, że nawet gdyby uznać, że wydatek na zakup konia jest wydatkiem bezpośrednio związanym z uzyskaniem przychodu z nagród czy reklamy to nie jest możliwe ustalenie klucza alokacji wydatku/jego części do takiego przychodu. Nie jest wiadome bowiem kiedy zostanie osiągnięty taki przychód i nie jest możliwe ustalenie, jaką część wydatków na nabycie aktywować w stosunku do uzyskanego przychodu/przychodów. W ocenie Wnioskodawcy, nie jest możliwe zbudowanie takiej proporcji.

Powyższe powoduje, iż wydatki na jego zakup i utrzymanie są pośrednio związane z osiąganiem przez Wnioskodawcę przychodu z nagród z zawodów sportowych, sprzedaży miejsca reklamowego i udostępniania go nieodpłatnie pracownikom, a tym samym wydatki te powinny zostać przez Spółkę rozliczone w dacie ich poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4g i 4h ustawy o CIT.

Podobna ocena kosztów bezpośrednich została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanego 24 kwietnia 2025 r. o sygnaturze II FSK 993/22:

„Na tle obowiązywania przepisów art. 15 ust. 1, ust. 4 i ust. 4d updop w orzecznictwie przyjmuje się, że analiza ich treści wyraźnie wskazuje, że o zaliczeniu podatkowych kosztów uzyskania przychodów do kategorii kosztów bezpośrednich albo pośrednich (innych niż bezpośrednie) decyduje ich relacja do przychodu, jaki mają one obiektywnie zapewnić. Stąd wniosek, że jeżeli dany wydatek odnosi się do konkretnego przychodu, należy zaliczyć go do bezpośrednich kosztów uzyskania przychodów. W przypadku natomiast, gdy dany wydatek dotyczy szerszego spektrum aktywności gospodarczej podatnika i nie można go powiązać ze skonkretyzowanym przychodem, zasadna jest jego kwalifikacja do kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodem. Inaczej mówiąc, bezpośrednio związane z przychodami są takie koszty, gdy można wskazać konkretny przychód, do którego odnoszą się koszty mające na celu jego generowanie albo zabezpieczenie bądź zachowanie źródła przychodów (por. wyroki NSA z: 4 marca 2014 r., II FSK 1358/12; 21 stycznia 2015 r., II FSK 338/13; 10 sierpnia 2018 r., II FSK 2319/16). Z unormowań zawartych w art. 15 ust. 4 i ust. 4b-4d updop wynika zatem, że kosztami bezpośrednimi będą koszty, które odnoszą się do konkretnego i możliwego do zidentyfikowania przychodu, czyli jak wskazano powyżej np. zakupu towaru, bądź usługi, które stają się bezpośrednim składnikiem ceny dalszej odsprzedaży określonego dobra lub usługi przez podatnika”.

Mając na uwadze powyższy wyrok NSA oraz fakt, że celem aktywności gospodarczej Wnioskodawcy będącej przedmiotem wniosku nie jest dalsza odsprzedaż konia Spółka stoi na stanowisku, iż wydatki poniesione na zakup i utrzymanie konia będą stanowiły pośrednie koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.

Na marginesie wskazać tylko należy, że koń nie będzie środkiem trwałym z uwagi na nie spełnianie definicji środków trwałych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcie w nich zawarte jest wiążące. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt niniejszej sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Odnosząc się natomiast do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.