Interpretacja indywidualna z dnia 14 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB3-1.4012.861.2025.6.ICZ

Interpretacja indywidualna – stanowisko jest prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego m.in. dotyczącej podatku od towarów i usług.

Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 grudnia 2025 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (…), od (...) lat zajmuje się tworzeniem filmów na YouTube – od vlogów (…), daily vlogów, przez dokumenty czy różne eksperymenty z formą audiowizualną w Internecie i nie tylko. Przez te lata, Wnioskodawcy udało się zebrać grono widzów i fanów, którzy są gotowi dobrowolnie wspierać finansowo Wnioskodawcę. W tym celu Wnioskodawca, już w (...) roku założył profil na platformie (...). Serwis ten pozwala twórcom umożliwienie dokonywania wsparcia finansowego przez osoby nazywane Patronami lub Wspierającymi. Osoby te, chętne dobrowolnie wspierać twórców, dokonują wpłat za pośrednictwem wyżej wymienionego serwisu i mogą zadeklarować wsparcie w postaci równych, miesięcznych wpłat. Autor ma możliwość ustawienia progów wpłat (np. 10 zł miesięcznie, 20 zł miesięcznie, itd.). Wspierający zachowują dowolność w wyborze progów wpłat oraz nie są zobowiązani do świadczenia pomocy finansowej stale. Co jakiś czas, po pobraniu prowizji przez Patronie i opłaty dla operatora finansowego, portal ten dokonuje przelewu zebranych środków na rachunek bankowy Twórcy. W ramach dołączenia do grupy osób wspierających działania Wnioskodawcy, w ramach określonych progów miesięcznych wpłat, Wspierający (dalej nazywani Patronami) mają prawo do otrzymania od Wnioskodawcy podziękowań oraz drobnych wyrazów wdzięczności.

Aktualnie progi miesięczne wraz rodzajem podziękowań kształtują się jak poniżej (każdy kolejny próg zawiera w sobie także wszystkie poprzednie wyrazy wdzięczności):

1)10 zł – podziękowanie osobiste przy okazji oraz dołączenie do grupy na platformie Facebook, na której Patroni mają szansę porozmawiać z Wnioskodawcą oraz innymi Patronami. Głównym celem tej grupy jest integracja, wymiana poglądów, rozmowa i poznanie siebie nawzajem.

2)20 zł – Nic ponad to, co przy progach 10 i 20 zł

3)50 zł – Nic ponad to, co przy progach 10 i 20 zł.

4)100 zł – Nic ponad to, co przy progach 10 i 20 zł

5)300 zł – Nic ponad to, co przy progach 10 i 20 zł.

6)500 zł – Nic ponad to, co przy progach 10 i 20 zł.

Dostęp do grupy na Facebooku nie jest związany z żadnym świadczeniem wzajemnym po stronie Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie oferuje Patronom żadnych korzyści materialnych. Wpłaty dokonywane przez Patronów są dobrowolne. Wnioskodawca informuje w swoich (…) i kanałach social media o możliwości udzielania wsparcia finansowego, ale nie obliguje w żaden sposób do tego swoich widzów. Patroni mogą w dowolnym momencie zmienić wysokość wsparcia lub z niego zrezygnować. Wnioskodawca otrzymuje od platformy (...) dane większości wpłacających (imię, nazwisko, adres e-mail), co umożliwia ich identyfikację. Sporadycznie zdarza się, że ktoś nie poda swoich danych osobowych. Otrzymywane zestawienia pozwalają śledzić, kto, ile wpłacił i kiedy. Środki zebrane za pośrednictwem platformy mogą być wykorzystywane zarówno na finansowanie działalności twórczej, jak i na cele prywatne. Wnioskodawca nie wystawia Patronom faktur, nie prowadzi ewidencji sprzedaży w tym zakresie i nie uzależnia swojej twórczości od wysokości otrzymywanych wpłat. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi od dnia (...) 2011 r. jednoosobową działalność gospodarczą, głównie w zakresie (...). Wnioskodawca tworzył filmy jeszcze przed założeniem konta na (...) i zamierza je tworzyć dalej bez względu na to, czy będzie otrzymywać wpłaty od Patronów, czy nie. Otrzymywane środki oczywiście mogą podnosić poziom jego bezpieczeństwa finansowego, pomagają podróżować i tworzyć ciekawsze treści, ale nie warunkują ich powstawania.

Pismem z 12 grudnia 2025 r, uzupełnił Pan opis sprawy i wyjaśnił, że cyt. „Odpowiadając również na pytanie nr 1 przedstawione w wezwaniu, informuję, że w przypadku osób, które od razu nie podały swojego imienia i nazwiska, ustalenie ich danych nie będzie możliwe nawet we współpracy z operatorem platformy. Zatem dane osobowy (imię i nazwisko) większości Patronów udaje się uzyskać. Ale pozostaje pewna niewielka grupa osób, która tych danych nie podaje i nie da się ich uzyskać.

Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone we wniosku nr 2

Czy od otrzymywanych wpłat od Wspierających Wnioskodawca zobowiązany będzie odprowadzać podatek od towarów i usług?

Pana stanowisko

Od wpłat otrzymywanych od Wspierających Wnioskodawca nie będzie zobowiązany odprowadzać podatku od towarów i usług, ponieważ nie stanowią zaliczki ani zapłaty za świadczone usługi czy dostawy towarów.

Stanowisko w sprawie uznania (…), iż wpłaty nie powodują skutków na gruncie podatku VAT potwierdzają organy:

- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 8 lutego 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-1.4012.910.2022.4.ICZ.

- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 maja 2020 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.168.2020.3.KP.

- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 czerwca 2021r, 0114-KDIP1-1.4012.320.2021.1.AKA.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług w kwestii objętej pytaniem nr 2 – jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Z art. 7 ust. 1 ustawy wynika, że:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1)przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2)zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3)świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji.

Zatem pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie.

Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 s. 1 ze zm.) wskazuje, że:

„świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Pojęcie świadczenia – składającego się na istotę usługi – należy interpretować zgodnie z jego cywilistycznym rozumieniem.

Jak wskazuje art. 353 § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2022 r. poz. 1360 ze zm.):

świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu.

Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Na świadczenie mogą się też jednocześnie składać zachowania związane z działaniem, jak i zaniechaniem.

Zgodnie z artykułem 25 ww. Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

świadczenie usług może obejmować między innymi jedną z następujących czynności:

1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych, bez względu na to, czy są one przedmiotem dokumentu ustanawiającego tytuł prawny, czy nie;

2) zobowiązanie do zaniechania działania lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3) świadczenie usług na podstawie nakazu wydanego przez organ władzy publicznej lub w jego imieniu lub z mocy prawa.

Należy podkreślić, że nie każde zaniechanie działania lub tolerowanie czynności uważane jest za świadczenie usług. Dla stwierdzenia, czy dana czynność albo brak podejmowania czynności stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej, należy ocenić przedmiotową transakcję w kontekście całego systemu podatku VAT, a w szczególności jego głównych założeń i celów, które zostały wyrażone w artykule 1 Dyrektywy VAT.

W myśl tego artykułu, podatek od wartości dodanej jest z założenia podatkiem nałożonym na konsumpcję towarów i usług. Chociaż płatnikiem podatku są wszystkie osoby zaangażowane w kolejne stadia transakcji gospodarczych, faktyczny i ostateczny ciężar podatku spoczywa jedynie na ostatecznym konsumencie. W świetle powyższych założeń opodatkowaniu podlegają tylko takie transakcje, w ramach których występuje możliwy do zidentyfikowania konsument towarów lub usług.

W związku z powyższym zaniechanie działania lub tolerowanie czynności lub sytuacji podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywane jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta usługi.

Natomiast w odniesieniu do odpłatności za ww. świadczenie należy wskazać, że ustawa o VAT nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną.

Jednak dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.

Powyższa analiza prowadzi do wniosku, że istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą.

Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 1 kwietnia 1982 r. w sprawie w sprawie C-89/81 Hong-Kong Trade Development Council, TSUE stwierdził, że wskazane w sprawie czynności podlegają opodatkowaniu jedynie wtedy, gdy zostały wykonane odpłatnie. Analizując głębiej ten problem TSUE w wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council wskazał, że czynność można uznać za dokonaną odpłatnie, gdy istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem.

Pojęcie „odpłatności” pojawiło się również w orzeczeniu z 5 lutego 1981 r. C-154/80 Association coopérative „Coöperatieve Aardappelenbewaarplaats GA”, które zapadło na tle przepisów I Dyrektywy VAT z 11 kwietnia 1967 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EWEC). Trybunał wskazał, że termin „zapłata” stanowi integralną część przepisów prawa wspólnotowego, które nie odwołuje się do prawa państw członkowskich dla ustalenia jego znaczenia i zakresu. Stąd też wykładnia tego wyrażenia nie może być pozostawiona dyskrecjonalnemu władztwu każdego państwa członkowskiego. Ponadto Trybunał przypomniał, że świadczenie podlega opodatkowaniu jedynie w wypadku, gdy podstawę opodatkowania stanowi świadczenie wzajemne otrzymane przez świadczącego usługę. Musi również istnieć możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. W końcu - jak wskazał Trybunał - świadczenie wzajemne musi stanowić pewną wartość subiektywną, gdyż podstawą opodatkowania jest świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane, nie zaś wartość otrzymana według kryteriów obiektywnych.

Na uwagę zasługuje również orzeczenie ETS w sprawie R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (wyrok z dnia 3 marca 1994 r., sprawa C-16/93). Tolmsa był ulicznym grajkiem, który prezentował swoją twórczość. Grajek ustawiał przed sobą puszkę, do której przechodnie mogli wrzucać datki. ETS, wskazując na brak bezpośredniego związku między graniem muzyki a zapłatą oraz na dobrowolność datków, uznał, iż datki nie podlegają opodatkowaniu VAT, bowiem w tym wyroku TSUE stwierdził, że „czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności.

Bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług, a otrzymanym wynagrodzeniem istnieje wówczas, gdy jest możliwe zidentyfikowanie bezpośredniej i jasno zindywidualizowanej korzyści na rzecz dostawcy towaru lub świadczącego usługę oraz gdy świadczenie wzajemne pozostaje w bezpośrednim związku ze świadczeniem dokonanej czynności.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o VAT:

obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Stosowanie do art. 19a ust. 8 ustawy o VAT:

jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:

1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 1b;

2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie zamieścił w treści ustawy o podatku od towarów i usług definicji zaliczki ani przedpłaty. Zgodnie więc z definicją słownikową (http://sjp.pwn.pl), zaliczka to część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności. Natomiast przez przedpłatę należy rozumieć określoną sumę pieniędzy, stanowiącą część ceny towaru, wpłacaną z góry w celu uzyskania gwarancji jego zakupu w określonym terminie. Zatem, zaliczkę oraz przedpłatę wpłaca się na poczet przyszłej dostawy towarów lub przyszłego wykonania usługi przed faktyczną dostawą lub faktycznym wykonaniem usługi. Stosownie do powyższego, zaliczka, jak również przedpłata jako zapłata na poczet przyszłej należności musi być powiązana z konkretną transakcją.

Z opisu sprawy wynika, że od (...) lat zajmuje się Pan tworzeniem filmów na YouTube – od vlogów (…), daily vlogów, przez dokumenty czy różne eksperymenty z formą audiowizualną w Internecie i nie tylko. Przez te lata, udało się Panu zebrać grono widzów i fanów, którzy są gotowi dobrowolnie wspierać Pana finansowo. W tym celu, już w 2016 roku, założył Pan profil na platformie (...). Serwis ten pozwala twórcom umożliwienie dokonywania wsparcia finansowego przez osoby nazywane Patronami lub Wspierającymi.

Pana wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą kwestii czy od otrzymywanych wpłat od Wspierających Wnioskodawca zobowiązany będzie odprowadzać podatek od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy oraz brzmienie cytowanych przepisów, należy stwierdzić, że nie istnieje stosunek prawny pomiędzy Panem a osobami wpłacającymi środki pieniężne za pośrednictwem portalu, w ramach którego następowała by wymiana świadczeń wzajemnych, ani też bezpośredni związek pomiędzy prowadzonym przez Pana tworzeniem filmów na YouTube a opisanymi dobrowolnymi wpłatami.

Powyższa teza wynika z faktu, że Autor ma możliwość ustawienia progów wpłat (np. 10 zł miesięcznie, 20 zł miesięcznie, itd.). Wspierający (Patroni) mają prawo do otrzymania od Pana podziękowań oraz drobnych wyrazów wdzięczności. Jak Pan wyjaśnił w progu za 10 zł – zawarte jest podziękowanie osobiste przy okazji oraz dołączenie do grupy na platformie Facebook, na której Patroni mają szansę porozmawiać z Panem oraz innymi Patronami. Głównym celem tej grupy jest integracja, wymiana poglądów, rozmowa i poznanie siebie nawzajem. Każdy kolejny próg zawiera w sobie także wszystkie poprzednie wyrazy wdzięczności.

Dostęp do grupy na Facebooku nie jest związany z żadnym świadczeniem wzajemnym po Pana stronie. Nie oferuje Pan Patronom żadnych korzyści materialnych. Wpłaty dokonywane przez Patronów są dobrowolne. Informuje Pan w swoich filmach i kanałach social media o możliwości udzielania wsparcia finansowego, ale nie obliguje w żaden sposób do tego swoich widzów. Patroni mogą w dowolnym momencie zmienić wysokość wsparcia lub z niego zrezygnować. Środki zebrane za pośrednictwem platformy mogą być wykorzystywane zarówno na finansowanie działalności twórczej, jak i na cele prywatne. Nie wystawia Pan Patronom faktur, nie prowadzi ewidencji sprzedaży w tym zakresie i nie uzależnia swojej twórczości od wysokości otrzymywanych wpłat. Jest Pan czynnym podatnikiem VAT i prowadzi Pan od dnia (...) 2011 r. jednoosobową działalność gospodarczą, głównie w zakresie produkcji filmów, nagrań wideo, współprac reklamowych oraz sprzedaży detalicznej. Tworzył Pan filmy jeszcze przed założeniem konta na (...) i zamierza je tworzyć dalej bez względu na to, czy będzie otrzymywać wpłaty od Patronów, czy nie. Jak Pan wyjaśnił, otrzymywane środki oczywiście mogą podnosić poziom Pana bezpieczeństwa finansowego, pomagają podróżować i tworzyć ciekawsze treści, ale nie warunkują ich powstawania.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji otrzymywane przez Pana od patronów kwoty pieniężne za pośrednictwem platformy (...). nie będą stanowiły płatności z tytułu dostawy towarów czy świadczenia usług. W zamian za dokonane wpłaty, które uznaje Pan za darowizny nie wykonuje Pan na rzecz Patronów żadnych czynności tj. dostawy towarów czy świadczenia usług.

Z uwagi na fakt, że między Panem a osobami wpłacającym darowizny nie dochodzi do zawarcia żadnej umowy oraz nie ma ekwiwalentności i wzajemności między dobrowolnymi wpłatami, dokonywanymi za pośrednictwem platformy a tworzeniem filmów na YouTube – od vlogów (…), daily vlogów, przez dokumenty czy różne eksperymenty z formą audiowizualną w Internecie, brak jest podstaw do przyjęcia, że wpłaty te stanowią wynagrodzenie za usługę.

Zatem otrzymane wpłaty za pośrednictwem platformy (...), zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, nie stanowią zaliczki, przedpłaty ani zapłaty za świadczone usługi czy dostawy towarów.

W konsekwencji otrzymane kwoty pieniężne za pośrednictwem platformy(...) nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego Pana stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ocena Pana stanowiska w zakresie podatku od spadków i darowizn jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.