Interpretacja indywidualna z dnia 5 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDWT.4011.226.2025.2.JŁ

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 grudnia 2025 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą od 1 stycznia 2024 r. we własnym imieniu w sposób ciągły, co jest potwierdzone danymi w CEIDG. Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT od 1 stycznia 2024 r., co jest potwierdzone w rejestrze podatników VAT. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie tworzenia oprogramowania, opodatkowaną na zasadach ogólnych.

Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo - rozwojowego, o którym mowa w art. 17 ustawy z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi programistyczne, polegające na tworzeniu, poprawianiu i rozwijaniu aplikacji/oprogramowania komputerowego. W tym, Wnioskodawca tworzy i rozwija kod źródłowy aplikacji/programów komputerowych. Wnioskodawca tworząc i rozwijając kod źródłowy posiada całość autorskich praw majątkowych i zależnych do tych kodów źródłowych. W sytuacji, gdy Wnioskodawca pracuje na cudzym oprogramowaniu, wykonuje tę pracę na podstawie umowy ze swoim zleceniodawcą. Wnioskodawca wyjaśnia, że nie korzysta z oprogramowania będącego własnością innego podmiotu na podstawie licencji. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi programistyczne, polegające na tworzeniu, poprawianiu i rozwijaniu oprogramowania komputerowego, głownie (...) (...) (...), jak i inne aplikacje.

Wynikiem tych prac jest kod źródłowy programów komputerowych. Wnioskodawca tworząc i rozwijając kod źródłowy posiada całość autorskich praw majątkowych i zależnych do tych kodów źródłowych. Po napisaniu kodu źródłowego Wnioskodawca przenosi prawa majątkowe do niego na zleceniodawcę. Wnioskodawca jednocześnie informuje, że nie korzysta z oprogramowania będącego własnością innego podmiotu na podstawie licencji.

Wnioskodawca w szczególności, w ramach dwóch umów z podmiotami niepowiązanymi, zajmuje się:

(...)

Przy tym należy stwierdzić, że:

a)W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza istniejące produkty, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.

b)Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i/lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian.

c)Działania Wnioskodawcy podejmowane w ramach wytworzenia i udoskonalenia istniejących już programów obejmują indywidualną pracę twórczą w wykorzystaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań. Działalność ta jest prowadzona w sposób systematyczny.

d)Działania Wnioskodawcy polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania.

e)Wnioskodawca tworząc programy komputerowe oraz ich modyfikacje tworzy utwory, do których przysługują mu prawa autorskie, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przy czym prawa autorskie przysługują Wnioskodawcy zarówno do nowych tworzonych od podstaw programów komputerowych, jak i ich ulepszeń/rozwinięć. Te ulepszenia/rozwinięcia są bowiem samodzielnymi utworami, podlegającymi ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wynika to z przepisów w/w ustawy.

Zgodnie bowiem z przepisami art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór), a w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są programy komputerowe. Natomiast przepis art. 74 ust. 1 w/w ustawy stanowi, że programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Zatem kody źródłowe i oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę są objęte ochroną prawną na podstawie powołanych przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych w oparciu o podatkową księgę przychodów i rozchodów. Niezależnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla którego chce skorzystać z ulgi z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję, zgodnie z przepisami art. 30cb w/w ustawy. Ewidencja jest prowadzona na bieżąco od początku zarejestrowania działalności. W ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz ustala przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wnioskodawca oblicza tzw. wskaźnik nexus zgodnie z przepisem art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

{(a+b)*1,3}/(a+b+c+d)

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d poniżej, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d poniżej, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Przy czym, do kosztów, o których mowa powyżej Wnioskodawca nie zalicza kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. W przypadku gdyby wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej była większa od 1, Wnioskodawca przyjmuje że wartość ta wynosi 1.

Uzupełnienie wniosku

W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Wnioskodawca wskazał, że wniosek dotyczy roku 2025 i lat przyszłych. Dochody uzyskiwane w latach następnych będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak przedstawione we wniosku. W roku 2024 i 2025 wybraną przez Wnioskodawcę formą opodatkowania były zasady ogólne. W roku 2026 Wnioskodawca rozważa przejście na tzw. podatek liniowy.

Wnioskodawca wskazał, że świadcząc usługi, zgodnie z zawartymi umowami, to Wnioskodawca decyduje o całym procesie rozwoju i wdrażania oprogramowania oraz decyduje czy zrobi to lokalnie u klienta czy też zdalnie ze swojego biura. Czas i miejsca wykonywanych czynności są zmienne i zależą bezpośrednio od ich specyfiki. Wnioskodawca ponosi pełne ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością co też jest zapisane w umowie z kontrahentami. To Wnioskodawca ponosi pełną odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat podejmowanych czynności i ich wykonanie, np. w zawieranych umowach jest zapis, że w przypadku niewykonania czynności objętych przedmiotem umowy, wykonania ich wadliwie lub w sposób nienależyty zleceniodawca ma prawo do pomniejszenia wynagrodzenia zleceniobiorcy lub rozwiązania umowy bez odszkodowania.

Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy wszystkie wytworzone aplikacje, oprogramowania komputerowe, w tym, kody źródłowe spełniają przesłankę indywidualności (oryginalności) oraz stanowią przejaw działalności twórczej Wnioskodawcy, a więc podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W okresie, którego dotyczy wniosek Wnioskodawca:

(...)

W związku z faktem, że w opisie stanu faktycznego wskazano:

Wnioskodawca w szczególności, w ramach dwóch umów z podmiotami niepowiązanymi, zajmuje się:

(...)

Wnioskodawca doprecyzował, że wszystkie czynności wskazane powyżej prowadzą do stworzenia programu komputerowego, poza tym Wnioskodawca świadczy dodatkowe usługi, które nie są związane z tworzeniem programu komputerowego.

Wynagrodzenie Wnioskodawcy dotyczy zarówno przeniesienia praw autorskich na Zleceniodawcę jak i dotyczy innych czynności takich jak np. wsparcie techniczne, prace montażowe co jest wyszczególnione w ewidencji IP BOX jak i na fakturze bądź w załączniku do faktury. Najczęściej przeniesienie majątkowych praw autorskich jest wykazane w załącznikach do faktur, bądź na samych fakturach. Poza tym Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję IP BOX, gdzie wpisuje ile czasu poświęca na stworzenie aplikacji, oprogramowania, programu komputerowego, kodu źródłowego a ile czasu poświęca na dodatkowe usługi informatyczne i inne usługi.

Formalnym potwierdzeniem przekazania praw autorskich jest faktura lub załącznik do faktury, który mówi o przeniesieniu praw autorskich. Umowy o przeniesienie praw autorskich są zawarte w formie pisemnej pod rygorem nieważności a sama umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wyraźnie wskazuje pola eksploatacji. Więc przekazanie praw autorskich jest z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawach autorskich.

Do kluczowych działań zmierzających do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej „aplikacji/oprogramowania komputerowego” można zaliczyć: (...).

Aplikacje i oprogramowanie zostały wytworzone w oparciu o różne technologie, zależnie od celu każdego projektu. Oprogramowanie (...) Wnioskodawca realizował w środowiskach (...) (...), z wykorzystaniem języków (...) zgodnych z normą (...). Wymagało to opracowania nowych (...), (...) oraz (...), których wcześniej Wnioskodawca nie stosował.

(...)

W każdym z projektów zastosowano technologie, narzędzia i koncepcje, które wcześniej nie występowały w działalności Wnioskodawcy, co wymagało opracowania nowych rozwiązań i sposobów implementacji.

Wytworzone przez Wnioskodawcę aplikacje/oprogramowanie różniły się od już funkcjonujących rozwiązań, ponieważ były projektowane pod konkretne, indywidualne potrzeby klienta. Istniejące systemy nie oferowały wymaganych funkcjonalności, integracji ani sposobu działania, które były niezbędne do realizacji założonych celów.

Oryginalność tworzonych aplikacji polegała m.in. na:

•zaprojektowaniu unikalnej logiki działania, dopasowanej do specyfiki procesów biznesowych klienta;

•implementacji funkcji, których nie zapewniały gotowe narzędzia dostępne na rynku (...);

•opracowaniu dedykowanej architektury i interfejsów, umożliwiających skalowanie, optymalizację pracy lub rozwiązanie problemów, których nie można było zrealizować za pomocą istniejących produktów;

•dostosowaniu aplikacji do specyficznych wymagań technicznych lub branżowych, takich jak bezpieczeństwo, wydajność, obsługa niestandardowych danych lub sprzętu.

Zatem aplikacje różniły się od wcześniej funkcjonujących rozwiązań przede wszystkim tym, że były to w pełni dedykowane projekty, tworzone pod konkretne wymagania każdego klienta oraz jego istniejącą infrastrukturę techniczną.

Choć Wnioskodawca korzystał z narzędzi i technologii, które były mu już znane (m.in. (...)), to każda aplikacja wymagała zaprojektowania od podstaw nowej logiki działania, dostosowania architektury do indywidualnych procesów oraz opracowania funkcji, których nie dało się zrealizować przy użyciu wcześniejszych rozwiązań.

To właśnie unikalne wymagania klientów powodowały, że powstające oprogramowanie znacząco różniło się od wcześniej stosowanych systemów – zarówno zakresem funkcjonalnym, jak i sposobem integracji oraz realizacji procesów.

Tworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie:

•zawsze posiadają indywidualny, twórczy i oryginalny charakter, ponieważ są opracowywane jako w pełni dedykowane aplikacje, dostosowane do specyficznych wymagań danego klienta, jego infrastruktury oraz unikalnych procesów.

•nie jest wynikiem powtarzalnej pracy, którą można przewidzieć z góry – każdy projekt wymaga opracowania nowej logiki działania, nowej architektury, nowych modułów i sposobów integracji,

•nie stanowi technicznego odtworzenia szczegółowej specyfikacji, ponieważ w praktyce to Wnioskodawca projektuje sposób działania systemu, dobór rozwiązań technologicznych, struktur danych, algorytmów, zależności i architektury, co ma charakter twórczy i kreuje nową wartość niematerialną.

Wnioskodawca wskazał, że zasobami wiedzy, którymi dysponował przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego oprogramowania są:

•wykształcenie techniczne zdobyte w (...) oraz na studiach na (...), gdzie zapoznał się z zasadami programowania (...) (...) oraz innymi zagadnieniami związanymi z programowaniem,

•wiedza zdobyta w ramach samokształcenia, w oparciu o kursy i materiały dostępne w Internecie,

•dokumentacja techniczna (...) (...) oraz wykorzystywanych języków programowania, która stanowiła podstawę do prawidłowego opracowywania oprogramowania.

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę oraz umiejętności w zakresie programowania (...) (...), co pozwala tworzyć dedykowane (...) dla klientów, dostosowane do ich indywidualnych potrzeb i wymagań procesowych. Tworzone rozwiązania są w pełni spersonalizowane, co odróżnia je od standardowych produktów dostępnych na rynku.

Do realizacji innowacyjnych rozwiązań Wnioskodawca wykorzystuje nowoczesne sterowniki (...) oraz współczesne języki programowania, takie jak (...). Wnioskodawca cały czas rozwija swoje kompetencje w programowaniu aplikacji w tych językach, a w przyszłości planuje poszerzyć wiedzę o kolejne języki programowania i sterowniki (...).

Systematyczność działań Wnioskodawcy polegała na prowadzeniu prac twórczych w sposób stały, uporządkowany i konsekwentny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Każdy projekt był realizowany etapami – od szczegółowej analizy wymagań klienta, przez opracowanie koncepcji i dobór odpowiednich technologii, po tworzenie prototypów, testowanie i wdrażanie finalnych rozwiązań. Dzięki temu każdy etap pracy był świadomie zaplanowany i realizowany, co zapewniało osiągnięcie zamierzonych rezultatów oraz umożliwiało tworzenie oprogramowania o charakterze twórczym i dostosowanego do indywidualnych potrzeb klienta.

Podczas tworzenia oprogramowania Wnioskodawca nie opracowywał odrębnego harmonogramu. Prace były realizowane w trybie dostosowywania do wymagań projektu i oczekiwań klienta. W związku z tym nie powstały harmonogramy w poszczególnych latach, a realizacja zadań odbywała się zgodnie z bieżącymi potrzebami i etapami dostosowania funkcjonalności oprogramowania.

Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 1 grudnia 2025 r.)

1.Czy opisana w stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2.Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to, czy przenoszone przez Wnioskodawcę prawa majątkowe stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisów art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ?

3.Jeżeli odpowiedź na oba powyższe pytania jest twierdząca, to czy kwalifikowane dochody ze sprzedaży praw podlegają u Wnioskodawcy opodatkowaniu stawką 5%?

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.Opisana w stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy spełnia kryteria działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2.Przenoszone przez Wnioskodawcę prawa majątkowe stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu przepisów art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

3.Kwalifikowane dochody ze sprzedaży praw podlegają u Wnioskodawcy opodatkowaniu stawką 5%.

Ad.1.

Zgodnie z przepisem art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, działalność badawczo-rozwojowa to działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 w/w ustawy. I tak, w myśl art. 5a pkt 39 w/w ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a.badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b.badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 w/w ustawy.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2.badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Ponadto, działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Najbardziej właściwą definicją systematyczności prowadzenia działalności jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Z opisu stanu faktycznego przedstawionego w niniejszym wniosku wynika, że w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze obejmujące prace rozwojowe, przy czym działalność ta prowadzona jest w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy obejmuje prace rozwojowe obejmujące łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania, i nie jest to działalność obejmująca rutynowe i okresowe zmiany. Oprogramowanie stworzone na rzecz kontrahenta tworzy nowe programy komputerowe oraz ulepsza i rozwija działanie starych programów. Działalność Wnioskodawcy dotyczy więc tworzenia, ulepszania i modyfikacji programów komputerowych lub ich części. Zatem działania Wnioskodawcy spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, w rozumieniu art. 5a pkt 38 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż są podejmowane w sposób systematyczny, mają twórczy charakter, podejmowane są w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ponadto Wnioskodawca opracowuje nowe lub ulepszone produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy.

Ad. 2.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.patent,

2.prawo ochronne na wzór użytkowy,

3.prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4.prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5.dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6.prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7.wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8.autorskie prawo do programu komputerowego

–podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Biorąc pod uwagę powyższy przepis stwierdzić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

a)należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

b)podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,

c)zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Ad. a) Oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę stanowią programy komputerowe. Autorskie prawo do programu komputerowego jest wprost wymienione w przepisie art. 30ca ust. 2 pkt 8 w/w ustawy.

Ad. b) Autorskie prawo do programu komputerowego podlega ochronie na podstawie przepisów art. 2 ust. 1 i 2 oraz art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych (co zostało podane w opisie stanu faktycznego).

Ad. c) Autorskie prawo do programu komputerowego zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo - rozwojowej, co zostało wykazane w stanowisku nr 1 powyżej.

Zatem w odniesieniu do przedstawionych stanów faktycznych spełnione są łącznie trzy warunki ustawowe zaliczenia oprogramowania wytwarzanego przez Wnioskodawcę do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a konkretnie do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w przepisie art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 3.

Oceniając natomiast, czy dochody osiągane przez Wnioskodawcę z w/w kwalifikowanego prawa własności intelektualnej podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych stawką 5%, należy dokonać analizy przepisów art. 30ca ust. 1 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis art. 30ca ust. 1 w/w ustawy stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania, zaś zgodnie z przepisem art. 30ca ust. 3 w/w ustawy podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika określonego w ustawie (art. 30ca ust. 4 w/w ustawy). Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 w/w ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2.ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3.z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4.z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie za sprzedaż praw autorskich do programów komputerowych, czyli ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem dochód osiągnięty z tej działalności jest dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 1 i 2 w/w ustawy).

Przedmiotowy dochód Wnioskodawcy (obliczony zgodnie z formułą podaną w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) podlega więc na mocy art. 30ca ust. 1 w/w ustawy opodatkowaniu według stawki 5%. Jednocześnie, jak podano to w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca prowadzi wyodrębnioną ewidencję dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z przepisami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli spełniony jest warunek dokumentacyjny zastosowania stawki 5%.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897),

b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. 2024 poz. 1571 ze zm.):

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi programistyczne, polegające na tworzeniu, poprawianiu i rozwijaniu aplikacji/oprogramowania komputerowego, w tym tworzy i rozwija Pan kod źródłowy aplikacji/programów komputerowych.

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana usługi programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Wskazał Pan, że wszystkie wytworzone aplikacje, oprogramowania komputerowe, w tym, kody źródłowe spełniają przesłankę indywidualności (oryginalności) oraz stanowią przejaw Pana działalności twórczej. W okresie, którego dotyczy wniosek:

(...)

Wskazał Pan, że Pana działania podejmowane w ramach wytworzenia i udoskonalenia istniejących już programów obejmują indywidualną pracę twórczą w wykorzystaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań. Tworząc programy komputerowe oraz ich modyfikacje tworzy Pan utwory, do których przysługują mu prawa autorskie, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworzone przez Pana oprogramowanie:

·zawsze posiada indywidualny, twórczy i oryginalny charakter, ponieważ jest opracowywane jako w pełni dedykowane aplikacje, dostosowane do specyficznych wymagań danego klienta, jego infrastruktury oraz unikalnych procesów.

·nie jest wynikiem powtarzalnej pracy, którą można przewidzieć z góry – każdy projekt wymaga opracowania nowej logiki działania, nowej architektury, nowych modułów i sposobów integracji,

·nie stanowi technicznego odtworzenia szczegółowej specyfikacji, ponieważ w praktyce to Pan projektuje sposób działania systemu, dobór rozwiązań technologicznych, struktur danych, algorytmów, zależności i architektury, co ma charakter twórczy i kreuje nową wartość niematerialną.

Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Z treści wniosku wynika, że działalnośćprowadzona jest przez Pana w sposób systematyczny. Systematyczność Pana działań polegała na prowadzeniu prac twórczych w sposób stały, uporządkowany i konsekwentny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Każdy Pana projekt był realizowany etapami – od szczegółowej analizy wymagań klienta, przez opracowanie koncepcji i dobór odpowiednich technologii, po tworzenie prototypów, testowanie i wdrażanie finalnych rozwiązań. Dzięki temu każdy etap pracy był świadomie zaplanowany i realizowany, co zapewniało osiągnięcie zamierzonych rezultatów oraz umożliwiało tworzenie oprogramowania o charakterze twórczym i dostosowanego do indywidualnych potrzeb klienta.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, modyfikuje oraz ulepsza istniejące produkty, na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Czynności wykonywane przez Pana są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i/lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów i nie stanowią rutynowych i okresowych zmian. Pana działania podejmowane w ramach wytworzenia i udoskonalenia istniejących już programów obejmują indywidualną pracę twórczą w wykorzystaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych rozwiązań. Działania polegające na rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy użyteczności oraz funkcjonalności tego oprogramowania.

W każdym z projektów zastosowano technologie, narzędzia i koncepcje, które wcześniej nie występowały w Pana działalności, co wymagało opracowania nowych rozwiązań i sposobów implementacji.

W ramach prowadzonej działalności wykorzystuje Pan i rozwija wiedzę oraz umiejętności w zakresie programowania (...) (...), co pozwala tworzyć dedykowane (...) dla klientów, dostosowane do ich indywidualnych potrzeb i wymagań procesowych. Tworzone rozwiązania są w pełni spersonalizowane, co odróżnia je od standardowych produktów dostępnych na rynku.

Do realizacji innowacyjnych rozwiązań wykorzystuje Pan nowoczesne sterowniki (...) oraz współczesne języki programowania, takie jak (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

-badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

-prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·planowaniu produkcji oraz

·projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Jak wskazuje Pan we wniosku, czynności wykonywane przez Pana w ramach działalności związane są z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i/lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów oraz nie stanowią rutynowych i okresowych zmian.

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia oraz rozwijania wymienionych programów spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

Jak wcześniej wskazano, tworzenie przez Pana oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystywania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku i w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)patent,

2)prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)autorskie prawo do programu komputerowego

-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu

art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z treści wniosku wynika, że tworząc programy komputerowe oraz ich modyfikacje tworzy Pan utwory, do których przysługują mu prawa autorskie, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przy czym prawa autorskie przysługują Panu zarówno do nowych tworzonych od podstaw programów komputerowych, jak i ich ulepszeń/rozwinięć. Te ulepszenia/rozwinięcia są bowiem samodzielnymi utworami, podlegającymi ochronie prawnej z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Tworząc i rozwijając kod źródłowy posiada Pan całość autorskich praw majątkowych i zależnych do tych kodów źródłowych. Po napisaniu kodu źródłowego przenosi Pan prawa majątkowe do niego na zleceniodawcę. Wyjaśnił Pan, że Pana wynagrodzenie dotyczy zarówno przeniesienia praw autorskich na Zleceniodawcę jak i dotyczy innych czynności takich jak np. wsparcie techniczne, prace montażowe co jest wyszczególnione w ewidencji IP BOX jak i na fakturze bądź w załączniku do faktury. Najczęściej przeniesienie majątkowych praw autorskich jest wykazane w załącznikach do faktur, bądź na samych fakturach. Formalnym potwierdzeniem przekazania praw autorskich jest faktura lub załącznik do faktury, który mówi o przeniesieniu praw autorskich. Umowy o przeniesienie praw autorskich są zawarte w formie pisemnej pod rygorem nieważności a sama umowa o przeniesienie autorskich praw majątkowych wyraźnie wskazuje pola eksploatacji. Wskazał Pan, że przekazanie praw autorskich następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ustawy o prawach autorskich.

Ponadto niezależnie od podatkowej księgi przychodów i rozchodów dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dla którego chce Pan skorzystać z ulgi z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadzi Pan odrębną ewidencję, zgodnie z przepisami art. 30cb w/w ustawy. Ewidencja jest prowadzona na bieżąco od początku zarejestrowania działalności. W ewidencji tej wyodrębnia Pan każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz ustala przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus zgodnie z przepisem art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W przypadku gdyby wartość wskaźnika była większa od 1, przyjmuje Pan, że wartość ta wynosi 1.

Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, w roku 2025 oraz w latach przyszłych. Wskazał Pan, że dochody uzyskiwane w latach następnych będą uzyskiwane w takich samych okolicznościach faktycznych, jak przedstawione we wniosku.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1191 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Pana przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy), które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP.

Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. w roku 2025 oraz w latach przyszłych, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

•stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz

•zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.