Interpretacja indywidualna z dnia 8 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.846.2025.2.WH

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług dotyczącego jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania nieodpłatnego przekazania pracownikom biletów na mecz. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polską spółką kapitałową, posiadającą status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych oraz płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (...).

A. S.A. funkcjonuje jako przedsiębiorstwo wielooddziałowe, obejmujące osiem nowoczesnych zakładów produkcyjnych, z rozbudowaną strukturą organizacyjną odpowiedzialną za produkcję, magazynowanie, sprzedaż i zakupy na terenie całego kraju.

Produkty Spółki są dystrybuowane m.in. poprzez centra dystrybucji oraz sieć sklepów firmowych.

Pion (...) współpracuje z działem produkcji oraz marketingu w celu wdrażania nowych produktów zgodnych z aktualnymi trendami konsumenckimi, takich jak wyroby (...).

W ramach działań motywacyjnych i wspierających realizację celów sprzedażowych, Spółka wdrożyła program premiowania dla pracowników handlowych zatrudnionych w Pionie (...).

W konkursie biorą udział pracownicy Spółki zatrudnieniu w oparciu o umowę o pracę. Program ten ma na celu zwiększenie sprzedaży wybranych produktów przetworzonych w okresie od 1 do 31 października 2025 r. poprzez polecenie wskazanych produktów marki A. klientom. Program motywacyjny został wprowadzony w postaci wytycznej Wiceprezesa (...) i udostępniony dedykowanym biurom w Pionie (...) A. S.A.

Premiowanie obejmuje sprzedaż produktów przypisanych do dedykowanych indeksów w (…). Wprowadzono specjalny program premiowania sprzedaży określonego produktu, obejmujący okres od 1 października do 10 listopada 2025 r. polegający na polecaniu ich klientom.

Trzech najlepszych pracowników handlowych, którzy osiągną najwyższy poziom sprzedaży, otrzyma nagrodę w postaci podwójnego biletu wstępu na mecz kwalifikacyjny do turnieju finałowego (…) na stadionie (…). Zakup biletów zostanie dokonany w celu nieodpłatnego przekazania ich trzem najlepszym pracownikom handlowym, którzy osiągną najwyższy poziom sprzedaży w ramach programu motywacyjnego. Koszt zakupu 1 sztuki takiego biletu to kwota powyżej 100 zł netto.

Pomimo że zakup biletów służy działalności opodatkowanej VAT - ponieważ program premiowy ma na celu zwiększenie sprzedaży produktów Spółki, a tym samym obrotów firmy - Spółka zamierza potraktować ten zakup jako pozostający poza zakresem VAT. W szczególności, Spółka nie zamierza odliczać podatku VAT naliczonego przy zakupie biletów, uznając, że ich przekazanie ma charakter motywacyjny i został dokonany w celu ich nieodpłatnego przekazania.

W związku z tym, przy nieodpłatnym przekazaniu biletów pracownikom, Spółka nie będzie naliczać podatku VAT należnego, powołując się na art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym opodatkowaniu podlega nieodpłatne przekazanie towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu. W niniejszym przypadku, ponieważ Spółka dobrowolnie rezygnuje z prawa do odliczenia VAT przy zakupie biletów, przekazanie ich pracownikom nie będzie skutkować obowiązkiem naliczenia podatku należnego.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym Spółka dokonuje zakupu biletów wstępu na mecz piłkarski w celu nieodpłatnego przekazania ich pracownikom w ramach programu motywacyjnego, mającego na celu zwiększenie sprzedaży produktów Spółki, a jednocześnie świadomie rezygnuje z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy ich zakupie - prawidłowe jest uznanie, że przekazanie tych biletów nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, z uwagi na brak realizacji prawa do odliczenia podatku przy ich nabyciu?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest postępowanie Spółki polegające na nieodliczeniu podatku VAT przy zakupie biletów wstępu na mecz piłkarski, pomimo że zakup ten służy działalności opodatkowanej VAT, ponieważ bilety te są nabywane w celu ich nieodpłatnego przekazania pracownikom w ramach programu motywacyjnego. Spółka świadomie rezygnuje z prawa do odliczenia podatku naliczonego, co skutkuje tym, że przekazanie biletów nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, zarejestrowanym zgodnie z art. 96 ustawy o VAT. Jednocześnie spełnia definicję podatnika określoną w art. 15 ust. 1 tej ustawy jako osoba prawna wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2, obejmującą m.in. działalność produkcyjną i handlową. W związku z tym Spółce przysługuje - przy spełnieniu ustawowych warunków - prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W świetle obowiązujących przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikowi VAT, o ile nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Kluczowym warunkiem skorzystania z tego prawa jest istnienie związku pomiędzy zakupem a działalnością opodatkowaną, która skutkuje powstaniem podatku należnego.

Ustawodawca przewidział również szczegółowe zasady dotyczące momentu, w którym podatnik może skorzystać z prawa do odliczenia - co do zasady, jest to okres, w którym powstał obowiązek podatkowy po stronie sprzedawcy. Jeżeli podatnik nie skorzysta z tego prawa w pierwotnym terminie, może to zrobić w jednym z kolejnych okresów rozliczeniowych, zgodnie z art. 86 ust. 11 ustawy.

Dodatkowo, należy rozważyć charakter przekazywanych biletów w kontekście przepisów dotyczących bonów. Przepisy ustawy o VAT przewidują szczególne zasady opodatkowania bonów (voucherów). Zgodnie z art. 2 pkt 43 Ustawy o VAT, bonem jednego przeznaczenia (SPV) jest bon, w przypadku którego miejsce dostawy towarów lub świadczenia usług oraz kwota należnego podatku są znane w chwili emisji. Natomiast bon różnego przeznaczenia (MPV) to bon, który nie spełnia tych warunków (art. 2 pkt 44 ustawy o VAT).

W przypadku bonów jednego przeznaczenia, ich emisja i przekazanie są traktowane jak dostawa towarów lub świadczenie usług i podlegają opodatkowaniu VAT. Jeżeli przekazywane bilety spełniają definicję bonu jednego przeznaczenia, a Spółka ma prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu, wówczas ich nieodpłatne przekazanie podlega opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 29a ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia - koszt wytworzenia, określone w momencie tej dostawy. Oznacza to, że podstawą opodatkowania przekazanych bonów będzie ich cena nabycia z dnia przekazania. W związku z tym bilet na mecz piłkarski może być przykładem bonu jednokrotnego przeznaczenia.

Podatek od towarów i usług (VAT) jest podatkiem pośrednim, którego konstrukcja opiera się na zasadzie neutralności dla podatników prowadzących działalność gospodarczą. Zasada ta oznacza, że VAT nie powinien stanowić obciążenia ekonomicznego dla przedsiębiorców, którzy nabywają towary i usługi w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Kluczowym mechanizmem realizującym zasadę neutralności jest prawo do odliczenia podatku naliczonego, uregulowane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnik ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego. Prawo to ma charakter fakultatywny - podatnik może z niego skorzystać, ale nie jest do tego zobowiązany. W niniejszym przypadku Spółka świadomie rezygnuje z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy zakupie biletów.

Rezygnacja z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie narusza zasady neutralności VAT, o ile nie prowadzi do uzyskania nieuprawnionej korzyści podatkowej. W sytuacji, gdy podatnik świadomie nie korzysta z prawa do odliczenia, nieodpłatne przekazanie towarów nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, ponieważ warunkiem opodatkowania takiego przekazania jest uprzednie skorzystanie z prawa do odliczenia.

Z uwagi na brak skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, nieodpłatne przekazanie biletów nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Przepis ten stanowi, że opodatkowaniu podlega nieodpłatne przekazanie towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu. W sytuacji, gdy podatnik z tego prawa nie skorzystał, przekazanie nie podlega opodatkowaniu VAT. Dobrowolna rezygnacja z prawa do odliczenia nie narusza tej zasady, ponieważ nie skutkuje uzyskaniem korzyści podatkowej ani zaniżeniem zobowiązania podatkowego.

W związku z powyższym, przekazanie biletów pracownikom w ramach programu motywacyjnego nie powinno być traktowane jako czynność podlegająca opodatkowaniu VAT, a Spółka nie ma obowiązku naliczania podatku należnego z tego tytułu.

W ocenie Wnioskodawcy, przedstawione podejście jest zgodne z obowiązującymi przepisami ustawy o VAT oraz zasadą neutralności podatku. Spółka jako podatnik VAT, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług wykorzystywanych do działalności opodatkowanej, jednak nie jest zobowiązana do jego realizacji. Dobrowolna rezygnacja z prawa do odliczenia skutkuje tym, że nieodpłatne przekazanie biletów nie podlega opodatkowaniu VAT, ponieważ nie zostaje spełniony warunek wynikający z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT.

Takie działanie nie narusza konstrukcji podatku VAT ani nie prowadzi do uzyskania nieuprawnionej korzyści podatkowej. Przeciwnie - stanowi wyraz świadomego i zgodnego z przepisami podejścia do rozliczeń podatkowych, uwzględniającego zarówno cel gospodarczy, jak i obowiązujące regulacje prawne.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 stycznia 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.519.2022.2.HW, wskazano, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega co do zasady każde nieodpłatne przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu. Jednocześnie organ podkreślił, że w sytuacji, gdy podatnikowi nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo - nie występuje obowiązek naliczenia podatku należnego. W świetle powyższego, mając na uwadze, że w przedstawionym stanie faktycznym podatnik świadomie rezygnuje z prawa do odliczenia podatku naliczonego, przekazanie towarów nie rodzi obowiązku opodatkowania ich podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy:

Jak wynika z powyższych uregulowań, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, w tym także wszelkie inne darowizny, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy,

Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w ww. art. 8 ust. 2 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach działań motywacyjnych i wspierających realizację celów sprzedażowych, wdrożyli Państwo program premiowania dla pracowników handlowych zatrudnionych w Pionie (...). Trzech najlepszych pracowników handlowych, którzy osiągną najwyższy poziom sprzedaży, otrzyma nagrodę w postaci podwójnego biletu wstępu na mecz kwalifikacyjny do turnieju finałowego (..). Zakup biletów zostanie dokonany w celu nieodpłatnego przekazania ich trzem najlepszym pracownikom handlowym, którzy osiągną najwyższy poziom sprzedaży w ramach programu motywacyjnego. Koszt zakupu 1 sztuki takiego biletu to kwota powyżej 100 zł netto. Pomimo, że zakup biletów służy działalności opodatkowanej VAT - ponieważ program premiowy ma na celu zwiększenie sprzedaży produktów Spółki, a tym samym obrotów firmy -zamierzają Państwo potraktować ten zakup jako pozostający poza zakresem VAT. W szczególności, nie zamierzają Państwo odliczać podatku VAT naliczonego przy zakupie biletów, uznając, że ich przekazanie ma charakter motywacyjny i został dokonany w celu ich nieodpłatnego przekazania.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przedstawionym stanie faktycznym, w którym dokonują Państwo zakupu biletów wstępu na mecz piłkarski w celu nieodpłatnego przekazania ich pracownikom w ramach programu motywacyjnego, mającego na celu zwiększenie sprzedaży Państwa produktów, a jednocześnie świadomie rezygnują Państwo z prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy ich zakupie - prawidłowe jest uznanie, że przekazanie tych biletów nie podlega opodatkowaniu VAT na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, z uwagi na brak realizacji prawa do odliczenia podatku przy ich nabyciu.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy w pierwszej kolejności zauważyć, że w analizowanym przypadku mamy wbrew Państwa twierdzeniu do czynienia nie z dostawą towaru w postaci biletu na mecz piłkarski, a ze świadczeniem usługi umożliwienia wstępu na mecz piłkarski.

Zatem dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia.

Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika. Konsekwentnie opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów. Są to zatem te wszystkie nieodpłatne świadczenia usług, które odbywają się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Jeżeli natomiast nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej działalności gospodarczej, tzn. nieodpłatne świadczenie usług będzie wykonane w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona.

Ponadto należy wskazać, że istotną kwestią dla zastosowania przepisu art. 8 ust. 2 ustawy jest ustalenie, czy występuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Takie podejście znajduje potwierdzenie w opinii Rzecznika Generalnego z 23 października 2008 r. w powołanej wyżej sprawie C-371/07, który stwierdził, że:

Mając zatem na uwadze powyższe należy uznać, że w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkiego innego nieodpłatnego świadczenia usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wówczas zastosowanie znajdzie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Zatem brak prawa do odliczenia z uwagi na związek wydatków z czynnościami innymi niż działalność gospodarcza podatnika powoduje, że nie występuje obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego świadczenia usług.

W tym miejscu należy wskazać, że zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W świetle tego przepisu:

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego, jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT - spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Z uregulowań ustawy o podatku od towarów i usług wyraźnie wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością opodatkowaną. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących przedmiotem dostawy, bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

Trzeba też pamiętać, że niezbędnym warunkiem odliczenia podatku naliczonego w przypadku związku pośredniego z działalnością opodatkowaną jest cenotwórczy charakter poczynionych wydatków, a więc ich wpływ na ceny oferowanych towarów czy usług (orzeczenie TSUE C-435/05).

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE m.in.: wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Particiationis SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni. Jak już wcześniej wskazano, aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

Należy wskazać, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika, czy pełnioną funkcją.

Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a więc potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy, itp.

Należy zauważyć, że w wyroku z 11 grudnia 2008 r. w sprawie C-371/07 Danfoss i AstraZeneca przeciwko Skatteministeriet Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej zaznaczył, że:

W analizowanej sprawie nabyta przez Państwa usługa wstępu na mecz piłkarski, którą następnie nieodpłatnie świadczą Państwo na rzecz pracowników nie ma bezpośredniego, jak i pośredniego związku z Państwa działalnością gospodarczą, gdyż stanowi świadczenie wynikające z Państwa dobrej woli, a nie z obowiązku nałożonego na Państwa na podstawie przepisów prawa. Nieodpłatne świadczenie usług wstępu na mecz piłkarski służy w głównej mierze zaspokojeniu osobistych/prywatnych potrzeb pracowników i odbywa się bez związku z prowadzoną przez Państwa działalnością.

Oznacza to więc, że w sprawie nie jest spełniona przesłanka pozytywna warunkująca możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy, tj. brak związku nabywanych towarów z czynnościami opodatkowanymi.

Zatem, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usługi wstępu na mecz piłkarski którą następnie nieodpłatnie świadczą Państwo na rzecz pracowników, ponieważ wydatki na jej nabycie nie są związane ze sprzedażą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.

Tym samym w analizowanym przypadku, wbrew Państwa twierdzeniu nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od nabycia usługi wstępu na mecz piłkarski, którą następnie nieodpłatnie świadczą Państwo na rzecz pracowników.

Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości należy podkreślić, że jak wskazano powyżej, w przypadku nieodpłatnego świadczenia usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkiego innego nieodpłatnego świadczenia usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wówczas zastosowanie znajdzie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy.

Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że skoro jak ustalono powyżej nie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia usługi wstępu na mecz piłkarski, którą przeznaczyli Państwo dla swoich pracowników na ich cele osobiste, tj. w celu umożliwienia im uczestnictwa w meczu, to w rozpatrywanej sprawie nieodpłatne świadczenie usług przez Państwa na rzecz pracowników nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, nieodpłatnie świadczenie usług wstępu na mecz piłkarski, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług, o której mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.