Wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 grudnia 2025 r., sygn. I SA/Gd 512/25

Skarżący świadomie uczestniczył w oszustwie podatkowym typu karuzela podatkowa jako bufor, co pozbawiło go prawa do odliczenia podatku naliczonego; nie zachował wymaganej staranności kupieckiej w weryfikacji kontrahentów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Irena Wesołowska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń, Sędzia NSA Elżbieta Rischka (spr.), Protokolant Specjalista Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 16 czerwca 2025 r. nr 2201-IOV-3.4103.51.2025/10/08 w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 r. oddala skargę.

Uzasadnienie

Zaskarżoną do sądu decyzją z dnia 16 czerwca 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej jako "Dyrektor IAS" lub "organ odwoławczy"), działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) – dalej jako "O.p.", art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 7 ust. 1, art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt. 1 lit. a, art. 87 ust. 1, art. 88 ust. 3a pkt 4 lit a), art. 103 ust. 1 i 2, art. 108 ust. 1, art. 109 ust. 3, ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. nr 177, poz. 1054 ze zm.) - dalej jako "ustawa o VAT" lub "u.p.t.u.", po ponownym rozpatrzeniu, w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku (dalej: "WSA w Gdańsku") z dnia 8 stycznia 2025 r. sygn. akt I SA/Gd 888/24 uchylającym decyzję Dyrektora IAS nr 2201-IOV-2.4103.321.2018/10/06 z 5 marca 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za III kwartał 2013 r., sprawy objętej odwołaniem Z. M. – dalej jako "podatnik", "strona" lub "Skarżący" od decyzji Naczelnika Pomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Gdyni (dalej: "Naczelnik UCS" lub "organ I instancji") z 25 czerwca 2019 r. określającej w podatku od towarów i usług kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za III kwartał 2013 r. w kwotach podanych w decyzji; oraz określającej kwotę podatku do zapłaty, o którym mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT za miesiące od lipca do września 2013 r. w kwotach podanych w decyzji, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.