Interpretacja indywidualna z dnia 14 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-KDIL1-1.4012.903.2025.1.EB
Nabywca ma prawo do odliczenia VAT naliczonego od faktur wystawionych poza Krajowym Systemem e-Faktur, jeśli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze i spełnione są wszystkie inne warunki odliczenia określone w art. 86 ustawy o VAT.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupowych otrzymanych po 1 lutym 2026 r., wystawionych bez użycia KSeF, przez sprzedawcę zobowiązanego do ich wystawienia w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF .
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polską spółką prawa handlowego, polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
W toku prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa różnego rodzaju towary i usługi, przede wszystkim od podmiotów będących podatnikami VAT, posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju. Zdarzać się mogą również nabycia od podmiotów niemających siedziby w Polsce, lecz posiadających tu stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej uczestniczące w dostawie towarów lub świadczeniu usług.
Nabycie towarów i usług przez Spółkę dokumentowane jest fakturami wystawianymi przez sprzedawców (dostawców; dalej jako: faktury zakupowe), na których wykazywane są kwoty podatku VAT należnego. Nabywane towary i usługi wykorzystywane są (i będą nadal wykorzystywane) przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, bądź do czynności wykonywanych poza terytorium Polski, w związku z którymi Spółce przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyby były one wykonywane na terytorium kraju. Jednocześnie, nie będą zachodzić okoliczności, o których mowa w art. 88 Ustawy VAT.
Zgodnie z przepisami ustawy VAT, od dnia 1 lutego 2026 r. podatnicy, u których wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku VAT przekroczyła w roku 2024 200 000 000 zł, będą zobowiązani do stosowania Krajowego Systemu e-Faktur (dale jako: „KSeF”). Dla pozostałych podatników obowiązek ten zacznie obowiązywać od 1 kwietnia 2026 r.
W związku z powyższym, od wskazanych dat faktury zakupowe wystawiane przez dostawców objętych obowiązkiem stosowania KSeF powinny mieć formę faktur ustrukturyzowanych przekazywanych Spółce za pośrednictwem KSeF.
Jednocześnie, Spółka nie może wykluczyć, że w praktyce wystąpią sytuacje, w których niektórzy dostawcy pomimo obowiązku stosowania KSeF wystawią faktury poza systemem, np. w formie pliku PDF lub papierowej. Może to wynikać m.in. z:
•błędnego założenia dostawcy, że nie posiada on w Polsce siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej;
•błędnego przekonania o braku obowiązku wystawiania faktur ustrukturyzowanych;
•powołania się na awarię lub niedostępność KSeF, która w rzeczywistości nie wystąpiła;
•opóźnienia w przesłaniu faktury ustrukturyzowanej do KSeF.
W takich przypadkach Spółka może otrzymać faktury zakupowe poza systemem KSeF, mimo że zgodnie z obowiązującymi przepisami powinny one zostać wystawione i przesłane przy użyciu KSeF.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że po 1 lutego 2026 r. może on odliczyć VAT naliczony od faktury zakupowej wystawionej na jego rzecz, która została wystawiona poza KSeF przez sprzedawcę (dostawcę), na którym ciążył ustawowy obowiązek wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF?
Państwa stanowisko w sprawie
W Państwa ocenie, prawidłowe jest stanowisko, że po 1 lutego 2026 r. mogą Państwo odliczyć VAT naliczony od faktury zakupowej wystawionej na Państwa rzecz, która została wystawiona poza KSeF przez sprzedawcę (dostawcę), na którym ciążył ustawowy obowiązek wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF.
UZASADNIENIE
1.
Zgodnie z art. 145l Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) w okresie od dnia 1 lutego 2026 r. do dnia 31 marca 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników nie przekroczyła w roku 2024 kwoty 200 000 000 zł.
Z kolei według art. 145m ust. 1 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) w okresie od dnia 1 kwietnia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. podatnicy obowiązani do wystawiania faktur ustrukturyzowanych mogą wystawiać faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej, jeżeli łączna wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku u tych podatników udokumentowana tymi fakturami wystawionymi w danym miesiącu jest mniejsza lub równa 10 000 zł.
2.
Zasadniczo na mocy art. 106b ust. 1 Ustawy VAT podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1)sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2)wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3)wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4)otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a)wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b)czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c)dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Natomiast według art. 106ga ust. 1 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Dodatkowo jak wynika z art. 2 pkt 32a Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) faktura ustrukturyzowana, to faktura wystawiona przy użyciu Krajowego Systemu e- Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Zgodnie z literalnym brzmieniem ww. przepisów obowiązek wystawienia faktury w KSeF odnosi się do wszystkich podatników VAT określonych w art. 15 Ustawy VAT, a nie tylko wobec podatników VAT czynnych. Wyjątek stanowią podatnicy wskazani w art. 106ga ust. 2 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) bowiem obowiązek ten nie dotyczy wystawiania faktur:
• przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
• przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
• przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
• na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
• w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;
• przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1;
Jednocześnie na podstawie art. 106gb ust. 1 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu Ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.
Powyższe przepisy składają się na normę prawną, z której hipotezy wynika, że jej adresatami są podatnicy VAT poza podmiotami określonymi w art. 106ga ust. 2 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.), u których w roku 2024 wartość sprzedaży wraz z kwotą podatku przekroczyła 200 000 000 zł. Z kolei dyspozycja analizowanej normy prawnej określa, że od 1 lutego 2026 r. wspomniani podatnicy mają obowiązek zasadniczo dokumentować transakcje w formie faktury ustrukturyzowanej przy wykorzystaniu KSeF.
W tym miejscu należy podkreślić, że, zdaniem Wnioskodawcy, z przytoczonych regulacji wynika, iż to na sprzedawcy spoczywa obowiązek wystawienia faktury w formie faktury ustrukturyzowanej zgodnej ze Schemą, a ewentualne skutki niewywiązania się z tego obowiązku, w tym niewysłania faktury do KSeF, obciążają wyłącznie jego.
Jednocześnie, żaden z obowiązujących przepisów nie nakłada na nabywcę powinności weryfikowania zasadności bądź prawidłowości wystawienia faktury przez sprzedawcę w określonej formie (w szczególności ustalania, czy faktura powinna zostać wystawiona w KSeF czy poza nim), ani też obowiązku egzekwowania otrzymania faktury w postaci faktury ustrukturyzowanej przesłanej do KSeF. Dotyczy to w szczególności weryfikacji, czy sprzedawca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, bądź czy wystąpiły okoliczności uniemożliwiające wystawienie faktury przy użyciu KSeF (takie jak awaria, niedostępność systemu bądź inna przyczyna).
3.
Przechodząc do kwestii odliczenia podatku naliczonego od faktury wystawionej poza KSeF, w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawa VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Oznacza to, że podstawowymi przesłankami umożliwiającymi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego są:
•posiadanie statusu czynnego podatnika VAT;
•związek nabytych towarów lub usług z czynnościami opodatkowanymi;
•faktyczne zrealizowanie transakcji gospodarczej;
•oraz brak wystąpienia tzw. przesłanek negatywnych określonych w art. 88 Ustawy VAT.
Idąc dalej warto przytoczyć treść art. 86 ust. 10 Ustawy VAT, z której wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy, natomiast zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 prawo to, w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2 pkt 1, powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę.
Na wstępie wskazać należy, że w wypadku Spółki spełnione są trzy przesłanki pozytywne, co podkreślono w opisie elementów stanu faktycznego niniejszego wniosku. Wskazano tam także, że nie będą występować okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy VAT.
Natomiast art. 88 Ustawy VAT zawiera enumeratywne (wyczerpujące) wyliczenie przypadków, w których podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego. Przepis ten wskazuje m.in. sytuacje, gdy faktura dokumentuje czynność niepodlegającą opodatkowaniu, zwolnioną z podatku, bądź nieistniejącą transakcję, a także gdy faktura została wystawiona przez podmiot nieistniejący lub nieuprawniony do jej wystawienia.
Jednocześnie art. 88 Ustawy VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.) nie wymienia jako przesłanki negatywnej sytuacji, w której faktura została wystawiona z naruszeniem obowiązku użycia KSeF. Oznacza to, że fakt, iż faktura została wystawiona poza KSeF – mimo że zgodnie z przepisami powinna zostać wystawiona za jego pośrednictwem - nie pozbawia nabywcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, o ile spełnione są pozostałe warunki wynikające z art. 86 ust. 1 Ustawy VAT.
W konsekwencji wskazane przepisy stanowią przesłanki pozytywne stosowania prawa do odliczenia podatku naliczonego. Literalna wykładnia art. 86 ust. 1 Ustawy VAT jednoznacznie wskazuje, że prawo do odliczenia powstaje wyłącznie wtedy, gdy spełnione są warunki określone w ustawie.
Tym samym nieuzasadnione jest wykraczanie poza literalne brzmienie przepisów i wprowadzanie dodatkowych, nieprzewidzianych przez ustawodawcę przesłanek negatywnych, w tym domniemanej utraty prawa do odliczenia w przypadku wystawienia faktury poza KSeF. Przepisy koncentrują się na enumeratywnych warunkach pozytywnych i negatywnych), a w ocenie Wnioskodawcy faktura wystawiona poza KSeF, przy spełnieniu wymogów art. 86 ust. 1, nie pozbawia Spółki prawa do obniżenia kwoty podatku należnego.
Literalna wykładnia ustawowych regulacji potwierdza, że katalog przesłanek negatywnych jest katalogiem zamkniętym, więc ma charakter wyczerpujący, co zapewnia pewność i spójność prawa. W konsekwencji każda interpretacja rozszerzająca przesłanki negatywne ponad enumeratywnie wskazane w art. 88 Ustawy VAT nie znajduje podstaw w obowiązującym stanie prawnym. Bowiem odwołując się do założenia racjonalnego prawodawcy, gdyby jego intencją było pozbawienie praw nabywcy do odliczenia podatku naliczonego od faktury wystawionej poza KSeF, to niewątpliwe znalazłoby to odzwierciedlenie w treści ustawy. Brak takiej normy prawnej jednoznacznie wskazuje na intencje prawodawcy jakoby negatywne konsekwencje wystawienia faktury poza KSeF pomimo ciążącego obowiązku obciążały zbywcę, a nie nabywcę, zgodnie z zasadą słuszności.
4.
Takie podejście spójne jest z zasadą neutralności w podatku VAT.
Zasada neutralności podatku VAT, wyraża się tym, że przez realizację prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego podatnik nie ponosi faktycznie ekonomicznego ciężaru tego podatku. Realizacja zasady neutralności wyraża się w stworzeniu takich rozwiązań legislacyjnych, w ramach których podatek VAT naliczony (zapłacony) przez podatnika w cenie nabytych towarów i usług do celów jego działalności opodatkowanej tym podatkiem może zostać odliczony, nie stanowiąc tym samym dla podatnika obciążenia kosztowego. Konieczność przestrzegania tej zasady przez systemy legislacyjne państw członkowskich szczególnie stanowczo jest akcentowana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w swoim orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, że prawo do odliczenia zostało wprowadzone w tym celu, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej (np. orzeczenie ETS w sprawie C-268/83 pomiędzy D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van Deelen a Minister van Financien).
5.
Spółka pragnie wskazać, że analogiczne stanowisko jest powszechnie akceptowalne w wydawanych interpretacjach indywidualnych.
Tytułem przykładu:
„Zatem w analizowanej sprawie należy stwierdzić, że Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na jej rzecz przez Dostawców wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Wnioskodawcę do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego”.
(interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 sierpnia 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-3.4012.507.2025.1.JG)
„Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że Państwu (czynnemu podatnikowi podatku VAT) będzie przysługiwało - na podstawie art. 86 ust. 1 bądź art. 86 ust. 1 pkt 8 ustawy - prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wystawienie Faktur Zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy”.
(interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 października 2025 r. sygn. 0113-KDIPT1 -3.4012.833.2025.2.ALN)
Tak też w następujących interpretacjach indywidualnych:
•interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 marca 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.596.2023.3.KK;
•interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 marca 2024 r. sygn. 0112-KDIL1-3.4012.2.2024.2.KK;
•interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 4 marca 2025 r. sygn.0114-KDIP1-3.4012.838.2024.1.MPA.
6.
Podsumowując powyższe, prawidłowe jest stanowisko, że po 1 lutego 2026 r. może on odliczyć VAT naliczony od faktury zakupowej wystawionej na jego rzecz, która została wystawiona poza KSeF przez sprzedawcę (dostawcę), na którym ciążył ustawowy obowiązek wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Według art. 86 ust. 10 ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Ponadto, w myśl art. 86 ust. 11 ustawy:
Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego – w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Ponadto, zgodnie z art. 106b ust. 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem;
2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4,
c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 1b.
Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
Na podstawie art. 2 pkt 32 ustawy:
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze elektronicznej - rozumie się przez to fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.
Według art. 2 pkt 32a ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.
Art. 106g ust. 1 ustawy stanowi, że:
Faktury wystawia się co najmniej w dwóch egzemplarzach, z których jeden otrzymuje nabywca, a drugi zachowuje w swojej dokumentacji podatnik dokonujący sprzedaży.
Jak wynika z treści art. 106g ust. 3a ustawy:
Faktura ustrukturyzowana jest udostępniana i otrzymywana za pomocą oprogramowania interfejsowego, o którym mowa w art. 106nc ust. 1.
Wskazać należy, że ustawą z 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1598), wprowadzono zmiany w zakresie KSeF, które miały wejść w życie 1 lipca 2024 r. Jednak, zgodnie z ustawą z dnia 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852), zwanej dalej „ustawą zmieniającą” – termin wejścia w życie obowiązkowego KSeF został przesunięty na 1 lutego 2026 r.
Stosownie do art. 106ga ust. 1-4 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
1. Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
2. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:
1) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;
2) przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;
3) przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;
4) na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;
5) w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s.;
6) przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1;
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, wystawia się faktury elektroniczne lub faktury w postaci papierowej.
4. W przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, podatnicy mogą wystawiać faktury ustrukturyzowane.
W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.
Według art. 106na ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r.:
1. Fakturę ustrukturyzowaną uznaje się za wystawioną w dniu jej przesłania do Krajowego Systemu e-Faktur.
2. (uchylony)
3. Faktura ustrukturyzowana jest uznana za otrzymaną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur w dniu przydzielenia w tym systemie numeru identyfikującego tę fakturę.
W świetle art. 106na ust. 4 ustawy, który wejdzie w życie od 1 lutego 2026 r.:
W przypadku udostępnienia faktury ustrukturyzowanej nabywcy, o którym mowa w art. 106gb ust. 4, w sposób inny niż przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur, za datę otrzymania tej faktury uznaje się datę jej faktycznego otrzymania przez tego nabywcę.
Z opisu sprawy wynika, że:
− Są Państwo polską spółką prawa handlowego, polskim rezydentem podatkowym, zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT).
− W toku prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa różnego rodzaju towary i usługi, przede wszystkim od podmiotów będących podatnikami VAT, posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju. Zdarzać się mogą również nabycia od podmiotów niemających siedziby w Polsce, lecz posiadających tu stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej uczestniczące w dostawie towarów lub świadczeniu usług.
− Nabycie towarów i usług przez Spółkę dokumentowane jest fakturami wystawianymi przez sprzedawców, dostawców na których wykazywane są kwoty podatku VAT należnego.
− Nabywane towary i usługi wykorzystywane są (i będą nadal wykorzystywane) przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, bądź do czynności wykonywanych poza terytorium Polski, w związku z którymi Spółce przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku naliczonego, gdyby były one wykonywane na terytorium kraju.
− Nie będą zachodzić okoliczności, o których mowa w art. 88 ustawy.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy po 1 lutym 2026 r. będą mieli Państwo prawo do odliczenia podatku VAT z faktur zakupowych, które zostaną wystawione bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur przez sprzedawcę (dostawcę), na którym ciążył ustawowy obowiązek wystawiania faktur w formie ustrukturyzowanej przy użyciu KSeF.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
Należy podkreślić, że jedną z fundamentalnych zasad konstrukcji podatku od towarów i usług jest prawo podatnika do odliczenia podatku zapłaconego w cenie przy nabyciu towarów i usług związanych z działalnością gospodarczą. Podstawowa zasada wspólnego systemu VAT, jaką jest zasada neutralności podatku, jest rozumiana jako stosowanie podatku od towarów i usług na wszystkich etapach obrotu gospodarczego z równoczesnym prawem do potrącenia podatku zawartego w poprzedniej fazie obrotu. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na neutralność tego podatku i mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej.
Analiza powołanego art. 88 ustawy prowadzi do wniosku, że w dyspozycji tego przepisu, jako przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego, nie ujęto przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, które zostały wystawione wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział. Zatem o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe między określonymi podmiotami.
W tym miejscu należy jeszcze raz wskazać, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednakże nie wymienia opisanego we wniosku przypadku, gdy podatek naliczony wynika z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług, wystawionych wbrew obowiązkowi, bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur jako przesłanki negatywnej, powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze).
Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego opisu sprawy stwierdzić należy, że będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych dokumentujących nabycie towarów i usług wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, wykorzystywanych przez Państwa do czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy. Wystawienie Faktur Zakupowych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy.
Powyższe wynika z faktu, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadku wskazanym wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, również istotne jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku. Prawidłowe wystawienie faktury papierowej, elektronicznej czy ustrukturyzowanej pod kątem formalnym i materialnym, stanowi spełnienie jednej z przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia. Jej wystawienie bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur nie powoduje jednak tego, że wadliwie wystawiony dokument nie stanowi dowodu istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego.
W konsekwencji, będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wynikającego z Faktur Zakupowych wystawionych na Państwa rzecz przez Dostawców, wystawionych wbrew obowiązkowi bez użycia Krajowego Systemu e-Faktur, przy założeniu, że spełnione będą pozostałe warunki uprawniające Państwa do skorzystania z tego prawa.
Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja ta została wydana na podstawie przepisów wprowadzonych ustawą z dnia 16 czerwca 2023 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2023 r. poz. 1598) zmienionej ustawą z 9 maja 2024 r. zmieniającą ustawę o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2024 r. poz. 852).
Interpretacja została wydana w oparciu o przepisy w brzmieniu aktualnym na dzień jej wydania i traci ważność w przypadku ich zmiany/uchylenia.
Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone.
Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
