Interpretacja indywidualna z dnia 15 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0112-KDSL1-2.4011.673.2025.2.MO
Wydatki na leki, sprzęt medyczny i technologiczny oraz usługi rehabilitacyjne, poniesione przez osobę z lekkim stopniem niepełnosprawności, mogą podlegać odliczeniu podatkowemu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jeżeli są niezbędne do codziennego życia i nie zostały sfinansowane ze środków publicznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
11 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 11 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani pismem z – brak daty sporządzenia (wpływ 13 grudnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pani osobą fizyczną zatrudnioną w jednostce państwowej na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Z tego tytułu uzyskuje Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.
Choruje Pani na cukrzycę typu 1 od lipca 2024 r. Od (…) maja 2025 r. posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim, wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o niepełnosprawności, (…). Orzeczenie zostało wydane na stałe, a jako przyczynę niepełnosprawności wskazano schorzenie o symbolu (...).
Aktualną metodą leczenia cukrzycy, którą Pani stosuje jest insulinoterapia w postaci codziennych wielkokrotnych wstrzyknięć insuliny przy użyciu penów (wstrzykiwaczy insulinowych). Insulinoterapia została wprowadzona od razu po rozpoznaniu choroby i stosowana jest nieprzerwanie. Do jej prowadzenia niezbędne są dwa rodzaje insuliny – szybkodziałająca, stosowana wielokrotnie w ciągu dnia i długodziałająca, podawana raz na dobę. Aby utrzymać bezpieczny poziom glukozy we krwi oraz pozostawać w zakresie TIR zaleconym przez lekarza diabetologa, korzysta Pani z systemu do ciągłego monitorowania stężenia glukozy (CGM) aktualnie (…) oraz dodatkowo z glukometru, aby potwierdzić prawidłowość pomiarów CGM. Urządzenia te ułatwiają Pani dostosowywanie dawek insuliny do aktualnych potrzeb organizmu oraz zapewniają stałą kontrolę glikemii. W przyszłości, w miarę posiadanych możliwości finansowych, planuje Pani zmianę metody leczenia na bardziej nowoczesną terapię z wykorzystaniem osobistej pompy insulinowej bezdrenowej oraz systemu pętli zamkniętej (tzw. sztucznej trzustki), łączącego pompę insulinową z sensorem CGM.
Ze względu na ukończenie 26. roku życia koszt zakupu pompy insulinowej pokryje Pani w całości z własnych środków, natomiast materiały eksploatacyjne niezbędne do jej użytkowania, w zależności od rodzaju pompy na którą się Pani zdecyduje, są refundowane jedynie częściowo lub wcale.
Stworzenie systemu zamkniętej pętli będzie wymagało zakupu laptopa, na którym zostanie zainstalowany i uruchomiony system wykorzystujący algorytm automatycznie dostosowujący dawkowanie insuliny do aktualnych wartości glikemii rejestrowanych przez sensor CGM.
Jest Pani osobą aktywną zawodowo. Wykonywana przez Panią praca na stanowisku (…) ma charakter bardzo zróżnicowany – obejmuje działalność (…), w tym pracę (…). Praca ta wymaga dużej koncentracji i ciągłej aktywności. Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom glukozy we krwi utrudniają Pani prawidłowe funkcjonowanie. Wiedza o aktualnym poziomie glukozy jest dla Pani kluczowa, aby uniknąć niebezpiecznych zdarzeń związanych z epizodami hipoglikemii, które mogą wystąpić niespodziewanie w różnych sytuacjach zawodowych lub życiowych, jak również przewlekłych skutków choroby wynikających z długotrwałej hiperglikemii.
W tym zakresie niezbędne są dla Pani, oprócz systemu CGM również urządzenia, takie jak smartfon i smartwatch, na których można zainstalować specjalne aplikacje dedykowane osobom z cukrzycą, wspomagające codzienne zarządzanie chorobą. Smartfon pozwala na połączenie z sensorem ciągłego monitorowania glikemii (CGM), bieżące pobieranie danych o poziomie glukozy oraz ich podgląd, a także alarmowanie o nagłych spadkach jej wartości. Dzięki zainstalowanym aplikacjom możliwe jest również przekazywanie informacji o poziomie glikemii osobom wspierającym Pani terapię, w tym lekarzowi, a także na inne urządzenia umożliwiające jej stały podgląd (np. smartwatch, (…)). Aplikacje te pomagają Pani również w prowadzeniu właściwej diety, obliczaniu zawartości węglowodanów w posiłkach i dostosowywaniu dawek insuliny (np. (…)), a ponadto umożliwią obsługę pompy insulinowej w ramach zintegrowanego systemu leczenia. Smartwatch z dedykowaną aplikacją przyjmuje dane dotyczące aktualnego poziomu glikemii, umożliwiając jej stały podgląd oraz szybką reakcję, zwłaszcza w sytuacjach jej gwałtownego spadku. Ze względu na stałe połączenie tych urządzeń z sensorem (poprzez technologię Bluetooth) ich baterie szybciej się rozładowują. Z uwagi na charakter wykonywanej pracy nie zawsze ma Pani możliwość bieżącego ładowania urządzeń z sieci elektrycznej, dlatego potrzebuje Pani dodatkowego przenośnego źródła zasilania (powerbanku), które pozwoli na zapewnienie ciągłości dostępu do danych dotyczących poziomu glukozy.
Posiada Pani również schorzenia współistniejące o charakterze ortopedycznym, które wymagają regularnej rehabilitacji. W przypadku nagłego pogorszenia stanu zdrowia korzysta Pani z prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych, ze względu na możliwość uzyskania szybszych terminów.
Jest Pani także pod stałą opieką okulistyczną z uwagi na wadę wzroku, a obecnie również w związku z rozpoznaną cukrzycą. Choroba ta może prowadzić do rozwoju wielu powikłań narządu wzroku, które mogą pogarszać widzenie, a nawet doprowadzić do ślepoty. W związku z tym dbanie o wzrok jest dla Pani szczególnie istotne. Na co dzień w zależności od charakteru wykonywanej pracy korzysta Pani z okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych.
W uzupełnieniu wniosku udzieliła Pani odpowiedzi na zadane w wezwaniu pytania:
1.Jakiego okresu (roku podatkowego/lat podatkowych) dotyczy Pani wniosek?
Odpowiedź: Złożony przez Panią wniosek dotyczy roku podatkowego 2025 oraz roku podatkowego 2026, o ile stan faktyczny nie ulegnie zmianie.
2.Czy orzeczenie o niepełnosprawności obowiązywało/będzie obowiązywało w dacie poniesienia przez Panią wydatków będących przedmiotem wniosku?
Odpowiedź: Tak. Orzeczenie o niepełnosprawności obowiązywało i będzie obowiązywało w dacie poniesienia wydatków będących przedmiotem wniosku.
3.W pytaniu nr 1 złożonego przez Panią wniosku wskazała Pani:
Czy na podstawie przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (art. 26 ust.1 pkt 6, art. 26 ust. 7a pkt 2a, pkt 3, pkt 5, pkt 6, pkt 6b, pkt 12) będę mogła odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki związane z:
1. zakupem leków związanych z leczeniem cukrzycy typu 1, czyli choroby, która była podstawą dla przyznania stopnia niepełnosprawność, a także innych leków przyjmowanych w związku z innymi schorzeniami lub chorobami, przepisanych przez lekarzy innych specjalności, (…)
Natomiast nie odniosła się Pani do ww. wydatków w opisie sprawy.
W związku z powyższym, proszę wskazać:
a)czy zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) zakupione leki są „lekami” w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 686 ze zm.)?
b)czy w okresie, którego dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pytanie nr 1 wezwania) kwota wydatków poniesionych na zakup leków w danym miesiącu przekroczyła/przekroczy 100 zł?
c)czy w okresie, którego dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pytanie nr 1 wezwania) posiada Pani/będzie Pani posiadała dokumenty, z których wynika, że lekarz specjalista stwierdził, że powinna Pani stosować ww. leki stale lub czasowo?
Odpowiedź:
a) Tak. Zakupione przez Panią leki stanowią „leki” w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne.
b) Tak. W okresie, którego dotyczy wniosek, kwota wydatków poniesionych na zakup leków w poszczególnych miesiącach przekroczyła/przekroczy 100 zł.
c) Tak. W okresie, którego dotyczy wniosek, posiada Pani oraz będzie Pani posiadała dokumenty, z których wynika zalecenie lekarza specjalisty do stosowania tych leków stale lub czasowo.
4.W pytaniu nr 2 złożonego przez Panią wniosku wskazała Pani:
Czy na podstawie przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (art. 26 ust.1 pkt 6, art. 26 ust. 7a pkt 2a, pkt 3, pkt 5, pkt 6, pkt 6b, pkt 12) będę mogła odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki związane z:
2. zakupem systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM), plastrów zabezpieczających sensory CGM przed odklejeniem się od skóry, penów (wstrzykiwaczy insuliny) i igieł do penów, glukometru, pasków testowych do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwaczy i lancetów, a także baterii do glukometru,
Natomiast nie odniosła się Pani do ww. wydatków w opisie sprawy.
Proszę zatem opisać, jaki związek z Pani niepełnosprawnością mają powyższe wydatki?
Odpowiedź: Wskazane wydatki pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z Pani niepełnosprawnością wynikającą z cukrzycy typu 1. Są one niezbędne do codziennego monitorowania poziomu glukozy we krwi oraz prowadzenia insulinoterapii. Ich stosowanie umożliwia zapobieganie epizodom hipoglikemii i hiperglikemii, a także ograniczanie ryzyka rozwoju powikłań choroby. System do ciągłego monitorowania stężenia glukozy (CGM) (…), z którego Pani korzysta, składa się z sensora oraz dedykowanej aplikacji, umożliwiających bieżący odczyt poziomu glukozy we krwi. Sensor może ulec przypadkowemu zerwaniu/uszkodzeniu lub odklejeniu się podczas wykonywania czynności dnia codziennego. W celu zapobiegania takim sytuacjom stosowane są specjalne plastry zabezpieczające, które umożliwiają jego prawidłowe i nieprzerwane działanie przez cały okres użytkowania. Zdarzają się sytuacje, w których systemy ciągłego monitorowania glikemii (CGM) mogą wskazywać odczyty wymagające potwierdzenia. W związku z tym wykorzystuje Pani dodatkowo glukometr jako uzupełniającą metodę pomiaru poziomu glukozy we krwi, w celu weryfikacji wyników uzyskiwanych z systemu CGM. Do prawidłowego funkcjonowania glukometru niezbędne są materiały eksploatacyjne, takie jak paski testowe do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwacze, lancety oraz baterie. Insulinę podaje Pani przy użyciu wstrzykiwaczy insulinowych (penów) przeznaczonych do stosowania z wymiennymi wkładami z insuliną oraz jednorazowych igieł do penów. Ze względu na stosowanie różnych rodzajów insuliny w ramach insulinoterapii konieczne jest posiadanie więcej niż jednego wstrzykiwacza.
5.W pytaniu nr 6 złożonego przez Panią wniosku wskazała Pani:
Czy na podstawie przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (art. 26 ust.1 pkt 6, art. 26 ust. 7a pkt 2a, pkt 3, pkt 5, pkt 6, pkt 6b, pkt 12) będę mogła odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki związane z:
6. odpłatnością za zabiegi rehabilitacyjne, pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej.
Natomiast nie odniosła się Pani do ww. wydatków w opisie sprawy.
Wobec powyższego, proszę wskazać:
a)czy w okresie, którego dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pytanie nr 1 wezwania) przebywała/będzie przebywała Pani na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego? Proszę opisać charakter tych pobytów.
b)co należy rozumieć pod pojęciem „rehabilitacja lecznicza”? Czy wydatki na „rehabilitację leczniczą”:
·mają ścisły związek z rodzajem niepełnosprawności posiadanej przez Panią? Jeżeli tak, to jaki? Proszę szczegółowo opisać.
·służą leczeniu/rehabilitacji/poprawie Pani stanu zdrowia oraz ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności? Jeżeli tak, to w jaki sposób?
Odpowiedź:
a)w okresie, którego dotyczy wniosek, planuje Pani pobyt na turnusie rehabilitacyjnym albo w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego – ostateczna forma pobytu nie jest jeszcze przesądzona i będzie zależała od dostępności terminów oraz programu (zakresu świadczeń) danego ośrodka. Pobyt będzie miał charakter leczniczo-rehabilitacyjny i będzie obejmował zabiegi związane ze (…). Zabiegi będą ukierunkowane na poprawę sprawności fizycznej, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zapobieganie pogorszeniu funkcji narządu ruchu, co ułatwi Pani wykonywanie codziennych czynności. Ze względu na cukrzycę typu 1 pobyt może również obejmować elementy edukacji zdrowotnej w zakresie samokontroli i zaleceń terapeutycznych, zależnie od profilu ośrodka;
b)pojęcie „rehabilitacja lecznicza” rozumie Pani jako zespół działań ukierunkowanych na przywracanie, poprawę lub utrzymanie sprawności organizmu, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zapobieganie pogorszeniu stanu zdrowia. Rehabilitacja lecznicza może być realizowana w różnych trybach, w tym w warunkach ambulatoryjnych (z dochodzeniem). Może ona obejmować m.in. zabiegi fizjoterapeutyczne, kinezyterapię oraz masaż leczniczy wykonywany w ramach rehabilitacji. W Pani przypadku rehabilitacja lecznicza będzie obejmowała zabiegi usprawniające dotyczące dolegliwości narządu ruchu ((…)), które okresowo ograniczają Pani sprawność oraz wykonywanie codziennych czynności. Zabiegi te będą realizowane zgodnie z zaleceniami lekarza specjalisty lub zgodnie z planem fizjoterapii;
·Tak. Wydatki na rehabilitację leczniczą pozostają w związku z potrzebami wynikającymi z Pani niepełnosprawności oraz służą poprawie i utrzymaniu sprawności niezbędnej do wykonywania czynności życiowych i realizowania zaleceń terapeutycznych w cukrzycy typu 1, w tym regularnej aktywności fizycznej, będącej istotnym elementem leczenia tej choroby. Aktywność fizyczna sprzyja poprawie kontroli glikemii, m.in. poprzez zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę;
·Tak. Aby móc podejmować aktywność fizyczną, niezbędne jest zachowanie sprawności narządu ruchu, w szczególności prawidłowej (…). W okresach nasilenia dolegliwości bólowych i pogorszenia stanu zdrowia dochodzi u Pani do istotnego ograniczenia ruchomości, a nawet braku możliwości swobodnego poruszania rękami, co uniemożliwia wykonywanie części codziennych czynności oraz podejmowanie aktywności fizycznej. Rehabilitacja lecznicza umożliwia Pani utrzymanie sprawności, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zapobieganie ograniczeniom ruchowym, co ułatwia wykonywanie czynności życia codziennego, podejmowanie aktywności fizycznej oraz prawidłowe zarządzanie cukrzycą.
6.Czy w okresie, którego dotyczy wniosek (wskazanym w odpowiedzi na pytanie nr 1 wezwania) poniosła/będzie ponosić Pani wydatki na prywatne zabiegi rehabilitacyjne będące przedmiotem wniosku?
Odpowiedź: Tak. W okresie, którego dotyczy wniosek, będzie Pani ponosiła wydatki na prywatne zabiegi rehabilitacyjne będące przedmiotem wniosku.
7.Czy wykonywane prywatne zabiegi rehabilitacyjne będące przedmiotem wniosku:
a)mają ścisły związek z rodzajem niepełnosprawności posiadanej przez Panią? Jeżeli tak, to jaki? Proszę szczegółowo opisać.
b)służą leczeniu/rehabilitacji/poprawie Pani stanu zdrowia oraz ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności? Jeżeli tak, to w jaki sposób?
Odpowiedź:
a)Tak. Związek prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych z Pani niepełnosprawnością wynika z tego, że utrzymanie stabilnej glikemii w cukrzycy typu 1 wymaga realizowania zaleceń terapeutycznych, w tym regularnej aktywności fizycznej, a ta wymaga zachowania sprawności narządu ruchu ((…)). W okresach nasilenia dolegliwości bólowych i ograniczenia ruchomości zabiegi rehabilitacyjne są konieczne dla przywrócenia i utrzymania sprawności oraz zapobiegania ograniczeniom ruchowym, co umożliwia Pani realizowanie zaleceń terapeutycznych i prawidłowe zarządzanie cukrzycą.
b)Tak. Prywatne zabiegi rehabilitacyjne służą leczeniu, rehabilitacji i poprawie Pani stanu zdrowia poprzez zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawę ruchomości oraz utrzymanie sprawności narządu ruchu ((…)). Ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych, w szczególności poruszanie się, czynności samoobsługowe oraz realizowanie obowiązków zawodowych. W Pani sytuacji potrzeby te wynikają również z niepełnosprawności związanej z cukrzycą typu 1, ponieważ utrzymanie stabilnej glikemii wymaga realizowania zaleceń terapeutycznych, w tym regularnej aktywności fizycznej. Rehabilitacja umożliwia Pani utrzymanie sprawności niezbędnej do podejmowania tej aktywności, co wspiera kontrolę glikemii i bezpieczne funkcjonowanie
8.Czy posiada/będzie Pani posiadała dokumenty (faktury, rachunki, umowy, dowody zapłaty), dokumentujące poniesione wydatki, o których mowa we wniosku? Czy ww. dokumenty zawierają:
‒Pani dane jako kupującej,
‒dane sprzedającego (towar lub usługę),
‒rodzaj zakupionych towarów i usług,
‒kwotę zapłaty?
W przypadku posiadania paragonu fiskalnego, należy wskazać, czy poza nim posiada/będzie posiadała Pan jakiekolwiek dokumenty, które świadczą/będą świadczyć o poniesieniu przez Panią wydatków, o których mowa we wniosku (np. potwierdzenie przelewu)?
Odpowiedź: Tak. W okresie, którego dotyczy wniosek, posiada Pani oraz będzie Pani posiadała dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków, o których mowa we wniosku (w szczególności faktury/rachunki, a w razie potrzeby także umowy oraz dowody zapłaty, np. potwierdzenia przelewu lub płatności kartą). Dokumenty te zawierają/będą zawierały: Pani dane jako kupującej, dane sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. W przypadku, gdy dany wydatek będzie udokumentowany paragonem fiskalnym, będzie Pani posiadała również dodatkowe dokumenty potwierdzające poniesienie wydatku, takie jak potwierdzenie płatności kartą lub potwierdzenie przelewu.
9.Czy wydatki, o których mowa we wniosku, zostały/zostaną sfinansowane (dofinansowane):
a)ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych,
b)z zakładowego funduszu aktywności,
c)z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych,
d)ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia,
e)z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
f)zostały Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie?
Jeżeli tak, to kiedy?
Odpowiedź: Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały i nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków: zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani też nie zostały i nie zostaną Pani zwrócone w jakiejkolwiek formie. Sfinansowaniu (dofinansowaniu) ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia podlegają wyłącznie wybrane wydatki związane z leczeniem i monitorowaniem cukrzycy, tj. częściowa refundacja systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz częściowa refundacja insuliny – zgodnie z zasadami refundacji obowiązującymi w danym okresie. Refundacja ta jest uwzględniana na bieżąco przy zakupie poprzez zastosowanie ceny refundowanej. Wydatków sfinansowanych (zrefundowanych) ze środków NFZ nie będzie Pani odliczała w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Odliczeniu będzie podlegała wyłącznie różnica pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi przez Panią a kwotą sfinansowaną (zrefundowaną).
10.Czy wydatki, o których mowa we wniosku, które chce Pani odliczyć, zostały/zostaną:
a)zaliczone do kosztów uzyskania przychodów,
b)odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c,
c)odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
d)uwzględnione przez Panią w związku z korzystaniem z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej?
Odpowiedź: Nie. Wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nie zostały i nie zostaną również odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ani odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ponadto wydatki te nie zostały i nie zostaną przez Panią uwzględnione w związku z korzystaniem z innych ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
Pytania
Czy na podstawie przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. (art. 26 ust. 1 pkt 6, art. 26 ust. 7a pkt 2a, pkt 3, pkt 5, pkt 6, pkt 6b, pkt 12) będzie Pani mogła odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki związane z:
1)zakupem leków związanych z leczeniem cukrzycy typu 1, czyli choroby, która była podstawą dla przyznania stopnia niepełnosprawności, a także innych leków przyjmowanych w związku z innymi schorzeniami lub chorobami, przepisanych przez lekarzy innych specjalności,
2)zakupem systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM), plastrów zabezpieczających sensory CGM przed odklejeniem się od skóry, penów (wstrzykiwaczy insuliny) i igieł do penów, glukometru, pasków testowych do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwaczy i lancetów, a także baterii do glukometru,
3)zakupem pompy insulinowej oraz materiałów eksploatacyjnych niezbędnych do jej obsługi, takich jak: jednorazowe moduły pompy ((…)) z wbudowanym zbiornikiem na insulinę i zestawem infuzyjnym, plastry ochronne, pilot, baterie lub inne elementy zasilania, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania urządzenia,
4)zakupem kompletnych okularów korekcyjnych – soczewek okularowych korekcyjnych do dali wraz z oprawkami, a także soczewek kontaktowych,
5)zakupem smartfonu, smartwatcha, laptopa, powerbanku,
6)odpłatnością za zabiegi rehabilitacyjne, pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej.
Pani stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.), podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
W myśl art. 26 ust. 7a ww. ustawy, za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się m.in. wydatki poniesione na:
2a)zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 826, 1733, 1938 i 2105) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3)zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
12) leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2022 r. poz. 2301 oraz z 2023 r. poz. 605, 650, 1859 i 1938) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.
Zgodnie z art. 26 ust. 7d ww. ustawy, warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek, orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach.
Stosownie do art. 26 ust. 7b ww. ustawy, wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku, gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Ponadto, zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy, wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy, wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
W Pani ocenie, powinna Pani mieć prawo do odliczenia od podatku wydatków wyszczególnionych w zapytaniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, obejmującej wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną. Posiada Pani orzeczenie o stopniu niepełnosprawności.
Wydatki, które chce Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej, spełniają warunki określone w art. 26 ust. 7b oraz art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich wysokość zostanie udokumentowana zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 ww. ustawy.
Leki, do których odnosi się Pani zapytanie, znajdują się w Urzędowym Wykazie Produktów Leczniczych Dopuszczonych do Obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (według stanu na dzień 1 stycznia 2024 r.). Nie wszystkie z nich są jednak przepisane przez lekarza w związku z leczeniem cukrzycy. Art. 26 ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. nie precyzuje, że odliczeniu podlegają wyłącznie leki związane ze schorzeniem, które stanowi podstawę orzeczenia o niepełnosprawności, dlatego uważa Pani, że może je Pani odliczyć.
Sensory do ciągłego monitorowania glikemii, soczewki okularowe korekcyjne do dali oraz miękkie soczewki kontaktowe, jak również wyposażenie pompy insulinowej, mieszczą się w wykazie wyrobów medycznych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pompa insulinowa, glukometr oraz wstrzykiwacze insuliny (peny) mogą być uznane za sprzęt, urządzenia lub narzędzia niezbędne w rehabilitacji oraz ułatwiające wykonywanie czynności życiowych, zgodnie z art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy. Pompa insulinowa jest często sprzedawana w zestawach obejmujących, oprócz samego urządzenia, także akcesoria, takie jak pilot czy ładowarka i tylko w takiej formie możliwy jest jej zakup (np. (…)).
Podobnie jak wymienione przez Panią w pytaniu plastry zabezpieczające sensory CGM przed odklejeniem się od skóry, igły do penów, paski testowe do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwacze, lancety, baterie niezbędne do prawidłowego funkcjonowania urządzeń, a także oprawki okularowe, można uznać za wyposażenie umożliwiające używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem wyrobów medycznych oraz sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 2a i pkt 3 ustawy.
W związku z powyższym uważa Pani, że wydatki poniesione na zakup wymienionych wyżej urządzeń i materiałów może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
W odniesieniu do urządzeń takich jak smartfon, smartwatch oraz laptop, po zainstalowaniu na nich dedykowanego dla diabetyków oprogramowania, będą one umożliwiały Pani monitorowanie poziomu glukozy, lepsze zarządzanie chorobą, a w konsekwencji poprawę stanu zdrowia. W związku z tym urządzenia te będą stanowiły dla Pani sprzęt niezbędny w rehabilitacji oraz ułatwiający wykonywanie czynności życiowych w rozumieniu art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Podczas korzystania z tych urządzeń konieczne będzie zapewnienie ich ciągłego działania (m.in. odczytywania pomiarów CGM, przesyłania odczytów i wykonywania obliczeń). W związku z tym przenośne źródło zasilania, takie jak powerbank, podobnie jak bateria czy ładowarka, będzie stanowiło wyposażenie umożliwiające korzystanie z tych urządzeń zgodnie z ich przewidzianym zastosowaniem.
W Pani ocenie, wymienione powyżej urządzenia, tj. smartfon, smartwatch, laptop oraz powerbank, mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
W związku ze schorzeniami (…) zabiegi rehabilitacyjne są dla Pani koniecznością, mają istotny wpływ na poprawę stanu zdrowia oraz umożliwiają Pani normalne funkcjonowanie. Dla osoby chorującej na cukrzycę ogólna sprawność fizyczna oraz utrzymanie dobrej kondycji zdrowotnej mają kluczowe znaczenie dla wyrównania glikemii i zachowania zdrowia przez jak najdłuższy czas.
Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.) nie precyzują, przy jakich schorzeniach podatnik będący osobą niepełnosprawną może skorzystać z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej obejmujących: odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (art. 26 ust. 7a pkt 6b), odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego lub zakładzie rehabilitacji leczniczej (art. 26 ust. 7a pkt 6), a także odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym (art. 26 ust. 7a pkt 5).
W związku z powyższym uważa Pani, że wydatki poniesione na działania rehabilitacyjne wskazane w art. 26 ust. 7a pkt 5, 6 oraz 6b ustawy może Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w art. 26 ust. 7 i 7b-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy.
Przepis art. 26 ust. 7a pkt 2a, 3, 5, 6, 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
2a) zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 907 ze zm.) oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych;
3)zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego;
5) odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym;
6)odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Stosownie do art. 26 ust. 7b ww. ustawy:
Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Według art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
2)decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie do art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo
aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
b) znaczny stopień niepełnosprawności;
2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
a) całkowitą niezdolność do pracy albo
b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Ponadto, jak stanowi art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r.
Z przedstawionego we wniosku oraz jego uzupełnieniu opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą fizyczną zatrudnioną w jednostce państwowej na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. Z tego tytułu uzyskuje Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Choruje Pani na cukrzycę typu 1 od lipca 2024 r. Od (…) maja 2025 r. posiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim, wydane przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o niepełnosprawności. Orzeczenie zostało wydane na stałe – obowiązywało i będzie obowiązywało w dacie poniesienia wydatków będących przedmiotem wniosku, a jako przyczynę niepełnosprawności wskazano schorzenie o symbolu 11-I. W okresie, którego dotyczy wniosek, tj. w 2025 r. oraz 2026 r., posiada Pani oraz będzie Pani posiadała dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków, o których mowa we wniosku (w szczególności faktury/rachunki, a w razie potrzeby także umowy oraz dowody zapłaty, np. potwierdzenia przelewu lub płatności kartą). Dokumenty te zawierają/będą zawierały: Pani dane jako kupującej, dane sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. W przypadku, gdy dany wydatek będzie udokumentowany paragonem fiskalnym, będzie Pani posiadała również dodatkowe dokumenty potwierdzające poniesienie wydatku, takie jak potwierdzenie płatności kartą lub potwierdzenie przelewu. Ponadto wydatki, o których mowa we wniosku, nie zostały i nie zostaną sfinansowane (dofinansowane) ze środków: zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych ani zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, ani też nie zostały i nie zostaną mi zwrócone w jakiejkolwiek formie. Sfinansowaniu (dofinansowaniu) ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia podlegają wyłącznie wybrane wydatki związane z leczeniem i monitorowaniem cukrzycy, tj. częściowa refundacja systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM) oraz częściowa refundacja insuliny – zgodnie z zasadami refundacji obowiązującymi w danym okresie. Refundacja ta jest uwzględniana na bieżąco przy zakupie poprzez zastosowanie ceny refundowanej. Wydatków sfinansowanych (zrefundowanych) ze środków NFZ nie będzie Pani odliczała w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Odliczeniu będzie podlegała wyłącznie różnica pomiędzy wydatkami faktycznie poniesionymi przez Panią a kwotą sfinansowaną (zrefundowaną). Wskazała Pani także, że wydatki te nie zostały i nie zostaną zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Nie zostały i nie zostaną również odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ani odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Ponadto wydatki te nie zostały i nie zostaną przez Panią uwzględnione w związku z korzystaniem z innych ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej.
W ramach ulgi rehabilitacyjnej chciałaby Pani odliczyć od dochodu poniesione wydatki na: zakup leków związanych z leczeniem cukrzycy typu 1, czyli choroby, która była podstawą dla przyznania stopnia niepełnosprawność, a także innych leków przyjmowanych w związku z innymi schorzeniami lub chorobami, przepisane przez lekarzy innych specjalności, zakup systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM), plastrów zabezpieczających sensory CGM przed odklejeniem się od skóry, penów (wstrzykiwaczy insuliny) i igieł do penów, glukometru, pasków testowych do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwaczy i lancetów, a także baterii do glukometru, zakup pompy insulinowej oraz materiałów eksploatacyjnych niezbędnych do jej obsługi, takich jak: jednorazowe moduły pompy ((...)) z wbudowanym zbiornikiem na insulinę i zestawem infuzyjnym, plastry ochronne, pilot, baterie lub inne elementy zasilania, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania urządzenia, zakup kompletnych okularów korekcyjnych – soczewek okularowych korekcyjnych do dali wraz z oprawkami, a także soczewek kontaktowych, zakup smartfonu, smartwatcha, laptopa, powerbanku oraz odpłatności za zabiegi rehabilitacyjne, pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej.
Wskazała Pani we wniosku oraz jego uzupełnieniu, że aktualną metodą leczenia cukrzycy, którą Pani stosuje jest insulinoterapia w postaci codziennych wielkokrotnych wstrzyknięć insuliny przy użyciu penów (wstrzykiwaczy insulinowych). Insulinoterapia została wprowadzona od razu po rozpoznaniu choroby i stosowana jest nieprzerwanie. Do jej prowadzenia niezbędne są dwa rodzaje insuliny – szybkodziałająca, stosowana wielokrotnie w ciągu dnia i długodziałająca, podawana raz na dobę. Aby utrzymać bezpieczny poziom glukozy we krwi oraz pozostawać w zakresie TIR zaleconym przez lekarza diabetologa, korzysta Pani z systemu do ciągłego monitorowania stężenia glukozy (CGM) aktualnie (…), oraz dodatkowo z glukometru, aby potwierdzić prawidłowość pomiarów CGM. Urządzenia te ułatwiają Pani dostosowywanie dawek insuliny do aktualnych potrzeb organizmu oraz zapewniają stałą kontrolę glikemii. W przyszłości, w miarę posiadanych możliwości finansowych, planuje Pani zmianę metody leczenia na bardziej nowoczesną terapię z wykorzystaniem osobistej pompy insulinowej bezdrenowej oraz systemu pętli zamkniętej (tzw. sztucznej trzustki), łączącego pompę insulinową z sensorem CGM. Wskazane wydatki pozostają w bezpośrednim i ścisłym związku z Pani niepełnosprawnością wynikającą z cukrzycy typu 1. Są one niezbędne do codziennego monitorowania poziomu glukozy we krwi oraz prowadzenia insulinoterapii. Ich stosowanie umożliwia zapobieganie epizodom hipoglikemii i hiperglikemii, a także ograniczanie ryzyka rozwoju powikłań choroby. System do ciągłego monitorowania stężenia glukozy (CGM) (…), z którego Pani korzysta, składa się z sensora oraz dedykowanej aplikacji, umożliwiających bieżący odczyt poziomu glukozy we krwi. Sensor może ulec przypadkowemu zerwaniu/uszkodzeniu lub odklejeniu się podczas wykonywania czynności dnia codziennego. W celu zapobiegania takim sytuacjom stosowane są specjalne plastry zabezpieczające, które umożliwiają jego prawidłowe i nieprzerwane działanie przez cały okres użytkowania. Zdarzają się sytuacje, w których systemy ciągłego monitorowania glikemii (CGM) mogą wskazywać odczyty wymagające potwierdzenia. W związku z tym wykorzystuje Pani dodatkowo glukometr jako uzupełniającą metodę pomiaru poziomu glukozy we krwi, w celu weryfikacji wyników uzyskiwanych z systemu CGM. Do prawidłowego funkcjonowania glukometru niezbędne są materiały eksploatacyjne, takie jak paski testowe do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwacze, lancety oraz baterie. Insulinę podaje Pani przy użyciu wstrzykiwaczy insulinowych (penów) przeznaczonych do stosowania z wymiennymi wkładami z insuliną oraz jednorazowych igieł do penów. Ze względu na stosowanie różnych rodzajów insuliny w ramach insulinoterapii konieczne jest posiadanie więcej niż jednego wstrzykiwacza.
Ze względu na ukończenie 26. roku życia koszt zakupu pompy insulinowej pokryje Pani w całości z własnych środków, natomiast materiały eksploatacyjne niezbędne do jej użytkowania, w zależności od rodzaju pompy na którą się Pani zdecyduje, są refundowane jedynie częściowo lub wcale. Stworzenie systemu zamkniętej pętli będzie wymagało zakupu laptopa, na którym zostanie zainstalowany i uruchomiony system wykorzystujący algorytm automatycznie dostosowujący dawkowanie insuliny do aktualnych wartości glikemii rejestrowanych przez sensor CGM.
Jest Pani osobą aktywną zawodowo. Wykonywana przez Panią praca na stanowisku (…) ma charakter bardzo zróżnicowany – obejmuje działalność (…). Praca ta wymaga dużej koncentracji i ciągłej aktywności. Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom glukozy we krwi utrudniają Pani prawidłowe funkcjonowanie. Wiedza o aktualnym poziomie glukozy jest dla Pani kluczowa, aby uniknąć niebezpiecznych zdarzeń związanych z epizodami hipoglikemii, które mogą wystąpić niespodziewanie w różnych sytuacjach zawodowych lub życiowych, jak również przewlekłych skutków choroby wynikających z długotrwałej hiperglikemii. W tym zakresie niezbędne są dla Pani, oprócz systemu CGM również urządzenia, takie jak smartfon i smartwatch, na których można zainstalować specjalne aplikacje dedykowane osobom z cukrzycą, wspomagające codzienne zarządzanie chorobą. Smartfon pozwala na połączenie z sensorem ciągłego monitorowania glikemii (CGM), bieżące pobieranie danych o poziomie glukozy oraz ich podgląd, a także alarmowanie o nagłych spadkach jej wartości. Dzięki zainstalowanym aplikacjom możliwe jest również przekazywanie informacji o poziomie glikemii osobom wspierającym Pani terapię, w tym lekarzowi, a także na inne urządzenia umożliwiające jej stały podgląd (np. smartwatch, (…)). Aplikacje te pomagają Pani również w prowadzeniu właściwej diety, obliczaniu zawartości węglowodanów w posiłkach i dostosowywaniu dawek insuliny (np. (…)), a ponadto umożliwią obsługę pompy insulinowej w ramach zintegrowanego systemu leczenia. Smartwatch z dedykowaną aplikacją przyjmuje dane dotyczące aktualnego poziomu glikemii, umożliwiając jej stały podgląd oraz szybką reakcję, zwłaszcza w sytuacjach jej gwałtownego spadku. Ze względu na stałe połączenie tych urządzeń z sensorem (poprzez technologię Bluetooth) ich baterie szybciej się rozładowują. Z uwagi na charakter wykonywanej pracy nie zawsze ma Pani możliwość bieżącego ładowania urządzeń z sieci elektrycznej, dlatego potrzebuje Pani dodatkowego przenośnego źródła zasilania (powerbanku), które pozwoli na zapewnienie ciągłości dostępu do danych dotyczących poziomu glukozy.
Posiada Pani również schorzenia współistniejące o charakterze ortopedycznym, które wymagają regularnej rehabilitacji. W przypadku nagłego pogorszenia stanu zdrowia korzysta Pani z prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych, ze względu na możliwość uzyskania szybszych terminów. W okresie, którego dotyczy wniosek, planuje Pani pobyt na turnusie rehabilitacyjnym albo w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego – ostateczna forma pobytu nie jest jeszcze przesądzona i będzie zależała od dostępności terminów oraz programu (zakresu świadczeń) danego ośrodka. Pobyt będzie miał charakter leczniczo-rehabilitacyjny i będzie obejmował zabiegi związane ze schorzeniami (…). Zabiegi będą ukierunkowane na poprawę sprawności fizycznej, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zapobieganie pogorszeniu funkcji narządu ruchu, co ułatwi Pani wykonywanie codziennych czynności. Ze względu na cukrzycę typu 1 pobyt może również obejmować elementy edukacji zdrowotnej w zakresie samokontroli i zaleceń terapeutycznych, zależnie od profilu ośrodka. Pojęcie „rehabilitacja lecznicza” rozumie Pani jako zespół działań ukierunkowanych na przywracanie, poprawę lub utrzymanie sprawności organizmu, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zapobieganie pogorszeniu stanu zdrowia. Rehabilitacja lecznicza może być realizowana w różnych trybach, w tym w warunkach ambulatoryjnych (z dochodzeniem). Może ona obejmować m.in. zabiegi fizjoterapeutyczne, kinezyterapię oraz masaż leczniczy wykonywany w ramach rehabilitacji. W Pani przypadku rehabilitacja lecznicza będzie obejmowała zabiegi usprawniające dotyczące dolegliwości narządu ruchu (…), które okresowo ograniczają Pani sprawność oraz wykonywanie codziennych czynności. Zabiegi te będą realizowane zgodnie z zaleceniami lekarza specjalisty lub zgodnie z planem fizjoterapii. Wydatki na rehabilitację leczniczą pozostają w związku z potrzebami wynikającymi z Pani niepełnosprawności oraz służą poprawie i utrzymaniu sprawności niezbędnej do wykonywania czynności życiowych i realizowania zaleceń terapeutycznych w cukrzycy typu 1, w tym regularnej aktywności fizycznej, będącej istotnym elementem leczenia tej choroby. Aktywność fizyczna sprzyja poprawie kontroli glikemii, m.in. poprzez zwiększenie wrażliwości tkanek na insulinę. Aby móc podejmować aktywność fizyczną, niezbędne jest zachowanie sprawności narządu ruchu, w szczególności prawidłowej funkcjonalności (…). W okresach nasilenia dolegliwości bólowych i pogorszenia stanu zdrowia dochodzi u Pani do istotnego ograniczenia ruchomości, a nawet braku możliwości swobodnego poruszania rękami, co uniemożliwia wykonywanie części codziennych czynności oraz podejmowanie aktywności fizycznej. Rehabilitacja lecznicza umożliwia Pani utrzymanie sprawności, zmniejszenie dolegliwości bólowych oraz zapobieganie ograniczeniom ruchowym, co ułatwia wykonywanie czynności życia codziennego, podejmowanie aktywności fizycznej oraz prawidłowe zarządzanie cukrzycą. Związek prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych z Pani niepełnosprawnością wynika z tego, że utrzymanie stabilnej glikemii w cukrzycy typu 1 wymaga realizowania zaleceń terapeutycznych, w tym regularnej aktywności fizycznej, a ta wymaga zachowania sprawności narządu ruchu ((…)). W okresach nasilenia dolegliwości bólowych i ograniczenia ruchomości zabiegi rehabilitacyjne są konieczne dla przywrócenia i utrzymania sprawności oraz zapobiegania ograniczeniom ruchowym, co umożliwia Pani realizowanie zaleceń terapeutycznych i prawidłowe zarządzanie cukrzycą. Prywatne zabiegi rehabilitacyjne służą leczeniu, rehabilitacji i poprawie Pani stanu zdrowia poprzez zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawę ruchomości oraz utrzymanie sprawności ((…)). Ułatwiają Pani wykonywanie czynności życiowych, w szczególności poruszanie się, czynności samoobsługowe oraz realizowanie obowiązków zawodowych. W Pani sytuacji potrzeby te wynikają również z niepełnosprawności związanej z cukrzycą typu 1, ponieważ utrzymanie stabilnej glikemii wymaga realizowania zaleceń terapeutycznych, w tym regularnej aktywności fizycznej. Rehabilitacja umożliwia Pani utrzymanie sprawności niezbędnej do podejmowania tej aktywności, co wspiera kontrolę glikemii i bezpieczne funkcjonowanie.
W pierwszej kolejności wskazuję, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie uprawniają do odliczeń w ramach omawianej ulgi.
Odnosząc się do Pani wątpliwości dotyczących możliwości odliczenia przez Panią w ramach ulgi rehabilitacyjnej zakupionych leków związanych z leczeniem cukrzycy typu 1, czyli choroby, która była podstawą dla przyznania stopnia niepełnosprawność, a także innych leków przyjmowanych w związku z innymi schorzeniami lub chorobami, wskazuję że:
W myśl art. 26 ust. 7a pkt 12 omawianej ustawy:
Leki, o których mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2025 poz. 750 ze zm.) – w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeżeli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować stale lub czasowo te leki.
Jak wynika z ww. przepisów wydatki związane z zakupem leków, podlegają odliczeniu na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w związku z ust. 7a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych o ile osoba niepełnosprawna lub osoba na utrzymaniu której znajduje się osoba niepełnosprawna (posiadająca stosowne orzeczenie o niepełnosprawności) spełni następujące warunki:
-dokona zakupu produktów mających cechy „leku”,
-poniesie w danym miesiącu wydatki na ich zakup powyżej kwoty 100 zł,
-posiada dokument potwierdzający poniesienie wydatku (np. faktury),
-posiada potwierdzenie przez właściwego lekarza specjalistę konieczności stosowania zaleconego leku (leków).
Ponieważ w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brak jest definicji „leku” posiłkowo należy opierać się na definicjach zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 750 ze zm.).
Z zawartych w art. 2 pkt 10, 11, 12 i 32 ww. ustawy definicji wynika, że:
Lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z recepturą farmakopealną, przeznaczony do wydania w tej aptece;
Lekiem gotowym – jest produkt leczniczy wprowadzony do obrotu pod określoną nazwą i w określonym opakowaniu;
Lekiem recepturowym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece na podstawie recepty lekarskiej, a w przypadku produktu leczniczego weterynaryjnego – na podstawie recepty wystawionej przez lekarza weterynarii;
Produktem leczniczym – jest substancja lub mieszanina substancji, przedstawiana jako posiadająca właściwości zapobiegania lub leczenia chorób występujących u ludzi lub zwierząt lub podawana w celu postawienia diagnozy lub w celu przywrócenia, poprawienia lub modyfikacji fizjologicznych funkcji organizmu poprzez działanie farmakologiczne, immunologiczne lub metaboliczne.
Prawo do ulgi przysługuje na wszystkie leki, których konieczność stosowania zaleci lekarz, niezależnie od tego czy leki związane są z innym schorzeniem niż to, w związku z którym orzeczono niepełnosprawność. Jeżeli są spełnione warunki, o których mowa powyżej, podatnik może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej i odliczyć od dochodu poniesione wydatki.
W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że zakupione przez Panią leki stanowią „leki” w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne oraz, że w okresie, którego dotyczy wniosek, kwota wydatków poniesionych na zakup leków w poszczególnych miesiącach przekroczyła/przekroczy 100 zł. Ponadto wskazała Pani, że posiada oraz będzie Pani posiadała dokumenty, z których wynika zalecenie lekarza specjalisty do stosowania tych leków stale lub czasowo. Dodatkowo posiada Pani oraz będzie Pani posiadała dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków, o których mowa we wniosku (w szczególności faktury/rachunki, a w razie potrzeby także umowy oraz dowody zapłaty, np. potwierdzenia przelewu lub płatności kartą). Dokumenty te zawierają/będą zawierały: Pani dane jako kupującej, dane sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
W świetle powyższego, stwierdzam, że na gruncie opisanego zdarzenia przyszłego będzie mogła Pani odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatki poniesione zakup leków związanych z leczeniem cukrzycy typu 1, a także innych leków przyjmowanych w związku z innymi schorzeniami lub chorobami, przepisane przez lekarzy innych specjalności, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 2a i 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wątpliwość Pani budzi również kwestia, czy wydatki poniesione na zakup systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM), plastrów zabezpieczających sensory CGM przed odklejeniem się od skóry, penów (wstrzykiwaczy insuliny) i igieł do penów, glukometru, pasków testowych do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwaczy i lancetów, a także baterii do glukometru, zakup pompy insulinowej oraz materiałów eksploatacyjnych niezbędnych do jej obsługi, takich jak: jednorazowe moduły pompy ((…)) z wbudowanym zbiornikiem na insulinę i zestawem infuzyjnym, plastry ochronne, pilot, baterie lub inne elementy zasilania, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania urządzenia, oraz zakup smartfonu, smartwatcha, laptopa, powerbanku będą mogły podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Z powołanego wyżej przepisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych. Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony.
Podkreślam, że aktualny rozwój nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku urządzenia, powoduje, że urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym. Zainstalowanie na sprzęcie oprogramowania lub aplikacji, które zmniejszają ryzyko negatywnych konsekwencji zdrowotnych, powoduje, że posiada on indywidualny charakter, związany z Pani niepełnosprawnością, co również oznacza, że posiada on cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku oraz w jego uzupełnieniu opis sprawy, stwierdzam, że wydatki związane z:
- zakupem systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGM), plastrów zabezpieczających sensory CGM przed odklejeniem się od skóry, penów (wstrzykiwaczy insuliny) i igieł do penów, glukometru, pasków testowych do pomiaru glukozy we krwi, nakłuwaczy i lancetów, a także baterii do glukometru,
- zakupem pompy insulinowej oraz materiałów eksploatacyjnych niezbędnych do jej obsługi, takich jak: jednorazowe moduły pompy ((…)) z wbudowanym zbiornikiem na insulinę i zestawem infuzyjnym, plastry ochronne, pilot, baterie lub inne elementy zasilania, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania urządzenia, oraz
- zakupem smartfonu, smartwatcha, laptopa, powerbanku,
stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności, mieszczących się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą mogły zostać odliczone od dochodu w zeznaniach podatkowych w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do skorzystania z przedmiotowego odliczenia).
Odnośnie możliwości odliczenia przez Panią wydatków poniesionych na zakup kompletnych okularów korekcyjnych – soczewek okularowych korekcyjnych do dali wraz z oprawkami, a także soczewek kontaktowych, wskazała Pani, że jest Pani pod stałą opieką okulistyczną z uwagi na wadę wzroku, a obecnie również w związku z rozpoznaną cukrzycą. Choroba ta może prowadzić do rozwoju wielu powikłań narządu wzroku, które mogą pogarszać widzenie, a nawet doprowadzić do ślepoty. W związku z tym dbanie o wzrok jest dla Pani szczególnie istotne. Na co dzień w zależności od charakteru wykonywanej pracy korzysta Pani z okularów korekcyjnych lub soczewek kontaktowych.
Wskazuję, że w powołanym powyżej art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wykazane zostały wydatki na zakup, naprawę lub najem wyrobów medycznych wymienionych w wykazie wyrobów medycznych określonym w przepisach wydanych na podstawie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem pieluchomajtek, pieluch anatomicznych, chłonnych majtek, podkładów i wkładów anatomicznych.
Na gruncie art. 38 ust. 4 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 907 ze zm.) – do którego odsyła art. 26 ust. 7a pkt 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zostało wydane rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1038). W załączniku do przytoczonego rozporządzenia, w Grupie O wskazano Wyroby optyczne wykonywane na zamówienie lub produkowane seryjnie, a pod kodem O.01.02 umieszczona została Soczewka okularowa korekcyjna do dali, gdzie obowiązującymi kryteriami przyznawania są m.in. wady wzroku wymagające korekcji: sfera do ±6,00 dptr i cylinder do ±2,00 dptr, w tym soczewka z mocą pryzmatyczną.
Z kolei, do wydatków wskazanych w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca zaliczył wydatki niewymienione w ww. wykazie, poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że powołany art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy nie wskazuje, że potrzeby wynikające z niepełnosprawności mają wynikać wprost z orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności. Związek pomiędzy nabyciem określonego przedmiotu, a niepełnosprawnością podatnik powinien wykazać w taki sposób, aby organy podatkowe mogły uznać, że przedmioty te są niezbędne w rehabilitacji oraz, że ułatwiają wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, jak również, że pomiędzy rodzajem nabytego przedmiotu a rodzajem niepełnosprawności podatnika istnieje ścisły związek (np. okazując się zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej i potrzeb indywidualnej rehabilitacji).
We wniosku oraz jego uzupełnieniu wykazała Pani związek poniesionego przez siebie wydatku na zakup okularów korekcyjnych oraz soczewek korekcyjnych z Pani niepełnosprawnością.
W świetle powyższego, wydatki związane z zakupem kompletnych okularów korekcyjnych – soczewek okularowych korekcyjnych do dali wraz z oprawkami, a także soczewek kontaktowych stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności, mieszczących się w dyspozycji art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będą stanowiły wydatki uprawniające do odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej, na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do skorzystania z przedmiotowego odliczenia).
Wątpliwość Pani budzi również kwestia, czy wydatki związane z odpłatnością za zabiegi rehabilitacyjne, pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej będą mogły zostać przez Panią odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Wskazuję, że przepisy art. 26 ust. 7a pkt 5, pkt 6, pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowią, że wydatkami, które uprawniają do skorzystania z przedmiotowej ulgi, są wydatki poniesione na odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym oraz za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne.
Należy wyjaśnić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”, „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”, zatem konieczne jest wyjaśnienie tych pojęć w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę. Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w „Słowniku wyrazów obcych” (PWN, Warszawa 1991 r.) oraz „Encyklopedii” PWN, „zabieg” stanowi interwencję mającą na celu wywołanie określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np. skutkom choroby), z kolei „rehabilitacja” jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych, natomiast „rehabilitacja lecznicza” jest to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo, mechanoterapię i kinezyterapię.
Jednakowo wskazuję, że ocena jakie zabiegi wchodzą w zakres zabiegów rehabilitacyjnych wykracza poza kompetencje organu podatkowego. Rozstrzygnięcie kwestii, czy dany zabieg wchodzi w zakres zabiegów rehabilitacyjnych należy do lekarza specjalisty.
W tym miejscu należy się także odnieść do przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.), które regulują zasady funkcjonowania powyższych zakładów.
W myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
Stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne mogą polegać w szczególności na:
1)udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych i wyrobów medycznych, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych;
2)udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację, opiekę i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych potrzebnych do kontynuacji leczenia, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych;
3)udzielaniu świadczeń zdrowotnych polegających na działaniach usprawniających, które służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia;
4)sprawowaniu wszechstronnej opieki zdrowotnej, psychologicznej i społecznej nad pacjentami znajdującymi się w stanie terminalnym oraz opieki nad rodzinami tych pacjentów.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:
Użyte w ustawie określenie oznacza świadczenie zdrowotne to działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.
Stosowanie do treści art. 12 ust. 1 powołanej ustawy:
Stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne udziela się w przypadku świadczeń, o których mowa w art. 9 ust. 1:
1)pkt 1 – w zakładzie opiekuńczo-leczniczym;
2)pkt 2 – w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
3)pkt 3 – w zakładzie rehabilitacji leczniczej;
4)pkt 4 – w hospicjum.
Biorąc pod uwagę treść art. 9 ust. 1 oraz art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej należy stwierdzić, że ww. zakłady udzielają całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem pielęgnację, opiekę i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji, oraz zapewnia im produkty lecznicze potrzebne do kontynuacji leczenia, pomieszczenia i wyżywienie odpowiednie do stanu zdrowia, a także prowadzi edukację zdrowotną dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowuje te osoby do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych.
Jak wcześniej wskazałem, warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Natomiast, aby dokonać odliczenia wydatków w ramach ulgi rehabilitacyjnej, podatnik będący osobą niepełnosprawną, powinien posiadać dokumenty określone w art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych potwierdzające poniesienie wydatków, gdyż brak ww. dowodu, z którego wynika fakt poniesienia wydatków przez ww. podatnika, wyklucza taką możliwość. Ustawodawca nie wymaga zatem, by wydatki na cele rehabilitacyjne były potwierdzone fakturą VAT. Istotne jest jednak, by był to dokument imienny zawierający m.in. dane kupującego (w tym przypadku osoby niepełnosprawnej). Takimi dokumentami będą rachunki imienne, zaświadczenia potwierdzające poniesienie przez osobę niepełnosprawną wydatków na konkretne cele rehabilitacyjne.
Wskazała Pani, żeposiada Pani orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu lekkim oraz, że posiada Pani i będzie Pani posiadała dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków związanych z odpłatnością za zabiegi rehabilitacyjne, pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej (w szczególności faktury/rachunki, a w razie potrzeby także umowy oraz dowody zapłaty, np. potwierdzenia przelewu lub płatności kartą). Dokumenty te zawierają/będą zawierały: Pani dane jako kupującej, dane sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty.
Podsumowując, będzie Pani mogła w ramach ulgi rehabilitacyjnej odliczyć od dochodu w swoim zeznaniu rocznym, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 5, pkt 6, pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki, które Pani poniesie na zabiegi rehabilitacyjne, pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, które lekarz specjalista zakwalifikuje jako zabiegi rehabilitacyjne, które będą udokumentowane fakturami zawierającymi w szczególności Pani dane (odbiorcę usługi) i sprzedającego usługę, rodzaj zakupionej usługi oraz kwotę zapłaty.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
