Interpretacja indywidualna z dnia 20 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0111-KDIB1-2.4010.610.2025.1.AK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest (…). Celem statutowym Wnioskodawcy jest wykonywanie działalności leczniczej, polegającej na (…). Wnioskodawca uzyskuje przychody w ok. (…)% ze sprzedaży świadczeń zdrowotnych w ramach zawartych umów (…), oraz (…) świadczy usługi (…).

Ponadto Wnioskodawca (…) świadczy usługi (…) na podstawie zawartych umów. Są to usługi (…). Dochód Wnioskodawcy korzysta w całości ze zwolnienia podmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako jednostka przeznaczająca dochód na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia. W prowadzonej działalności - Wnioskodawca ponosi głównie koszty związane z działalnością statutową. W niewielkim zakresie ponosi również koszty tzw. niestatutowe np. z tytułu składek PFRON, kar umownych, kosztów sądowych, odsetek karnych, odsetek budżetowych, itp., tj. koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

Jednym z kluczowych wydatków, które Wnioskodawca poniósł w 2024 r. oraz w 2025 r. była kara umowna (…). Na podstawie podpisanej ugody (…) w 2024 r., Wnioskodawca zapłacił 1 ratę kary umownej, natomiast kolejne 5 rat zostało zapłaconych w 2025 r. Wydatkowanie środków związane z zapłatą kary umownej zostało ujęte w dacie zapłaty w kosztach, które nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca na podstawie noty obciążeniowej z tytułu kary umownej nałożonej (…), ujął w 2024 r. w pozostałych kosztach operacyjnych NKUP kwotę (…) zł, a nie w kwocie zapłaconej.

Wnioskodawca otrzymuje również wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21, 47, 53 itd. dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m, płatności na realizację projektów i programów z udziałem środków europejskich oraz środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc w ramach programu finansowanego ze środków europejskich.

Należy też podkreślić, że w przypadku wydatków nieuznanych za poniesione na cele statutowe podatnika, ich równowartość nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i wtedy wpływa na zwiększenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Mając na uwadze omówione regulacje prawne, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy Wnioskodawca poniósł stratę podatkową i strata ta istniała zarówno przed wyłączeniem, jak i po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków na koszty tzw. niestatutowe np. z tytułu składek PFRON, kar umownych, kosztów sądowych, odsetek budżetowych, kosztów reprezentacji itp., tj. koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, to okoliczność wydatkowania środków na pokrycie wskazanych wydatków, nie powodowała obowiązku zapłaty podatku, bowiem w wyniku tego wyłączenia nie powstał dochód.

W związku z istnieniem wielu niespójnych interpretacji w zakresie konieczności zapłaty podatku, dotyczących wydatków niestatutowych w przypadku osiągania (…) straty, odliczania w części czy w całości dochodów (przychodów) wolnych i odliczeń oraz konieczności miesięcznego opłacania podatku w przypadku wystąpienia zobowiązań art. 18f p.d.o.p. (zaliczonych uprzednio do kosztów uzyskania przychodów), które nie zostały uregulowane w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu zapłaty określonego na fakturze (rachunku) lub w umowie, Wnioskodawca ma wątpliwości co do prawidłowości dotychczasowego oraz przyszłego (w kontekście występowania zobowiązań nieuregulowanych w terminie wynikającym z ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom), rozliczania CIT.

W okresie przedawnienia zobowiązania podatkowego Wnioskodawca nie posiada pełnych danych co do wartości osiąganego dochodu. W okresie przed 2018 rokiem Wnioskodawca nie ma danych co do osiąganego dochodu w rozumieniu podatkowym który to dochód byłby w stanie podlegać zwolnieniu ze względu na przeznaczenie go na cele statutowe.

Generalnie od 2017 roku Wnioskodawca ponosił wyłącznie straty w rozumieniu przepisów podatku CIT. W wymienionym okresie nie było więc dochodów które zgodnie z brzmieniem przepisów art. 17 ust. 1 pkt [winno być: art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT – przyp. organu] mogły by być przeznaczone na cele statutowe.

Wysokość wydatków przeznaczonych na cele niestatutowe (zdaniem Wnioskodawcy) w roku 2024 przedstawiała się następująco:

· amortyzacja NKUP kwota (…) zł,

· opłaty kwota PFRON (…) zł,

· odsetki budżetowe kwota (…) zł,

· kary płacone na rzecz NFZ kwota zapłacona – (…) zł,

· odsetki karne kwota (…) zł,

· koszty sądowe dotyczące obsługi należności Wnioskodawcy jak i płaconych w związku z obsługą spraw sądowych Wnioskodawcy.

Pytania

1. Czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wymienionych powyżej wydatków niestatutowych w postaci kar umownych w szczególności kary nałożonej w roku 2024 (…) w kwocie (…), a zapłaconych w kwocie (…) zł?

2. Czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wymienionych powyżej wydatków niestatutowych w postaci odsetek budżetowych?

3. Czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wymienionych powyżej wydatków niestatutowych w postaci wpłaty na PFRON?

4. Czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wymienionych powyżej wydatków niestatutowych w postaci odsetek karnych?

5. Czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wymienionych powyżej wydatków niestatutowych w postaci odpisów amortyzacyjnych nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów z powodu finansowania zakupu środków trwałych z dotacji i refundacji zwolnionych z podatku dochodowego CIT?

6. Czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wymienionych powyżej wydatków niestatutowych na koszty sądowe dotyczące obsługi naszych należności oraz zobowiązań, a także opłat płaconych w związku z obsługą takich spraw sądowych Wnioskodawcy?

Państwa stanowisko w sprawie

Własne stanowisko w sprawie

Odpowiedź na pytanie 1.

Skoro Wnioskodawca w latach poprzedzających 2024 ponosił wyłącznie straty to nie mógł finansować w roku 2024 wydatków na cele niestatutowe z dochodów zwolnionych wobec powyższego Wnioskodawca nie ma obowiązku płacić podatek od wydatków na cele niestatutowe poniesione w roku 2024 od wymienionych w pytaniu 1 wydatków.

Odpowiedź na pytanie 2

Skoro Wnioskodawca w latach poprzedzających 2024 ponosił wyłącznie straty to nie mógł finansować w roku 2024 wydatków na cele niestatutowe z dochodów zwolnionych wobec powyższego Wnioskodawca nie ma obowiązku płacić podatek od wydatków na cele niestatutowe poniesione w roku 2024 od wymienionych w pytaniu 2 wydatków.

Odpowiedź na pytanie 3

Skoro Wnioskodawca w latach poprzedzających 2024 ponosił wyłącznie straty to nie mógł finansować w roku 2024 wydatków na cele niestatutowe z dochodów zwolnionych wobec powyższego Wnioskodawca nie ma obowiązku płacić podatek od wydatków na cele niestatutowe poniesione w roku 2024 od wymienionych w pytaniu 3 wydatków.

Odpowiedź na pytania 4

Skoro Wnioskodawca w latach poprzedzających 2024 ponosił wyłącznie straty to nie mógł finansować w roku 2024 wydatków na cele niestatutowe z dochodów zwolnionych wobec powyższego Wnioskodawca nie ma obowiązku płacić podatek od wydatków na cele niestatutowe poniesione w roku 2024 od wymienionych w pytaniu 4 wydatków.

Odpowiedź na pytanie 5

Biorąc pod uwagę fakt, iż wydatki tego typu mimo, że nie stanowią kosztu uzyskania przychodów, nie spełniają jednocześnie definicji wydatków przeznaczonych na cele niestatutowe Wnioskodawca bez względu na to czy wydatki te były finansowane z dochodów zwolnionych osiąganych w latach poprzedzających rok 2024, czy też nie były, nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku od tych wydatków wymienionych w pytaniu 5.

Odpowiedź na pytanie 6.

Skoro Wnioskodawca w latach poprzedzających 2024 ponosił wyłącznie straty to nie mógł finansować w roku 2024 wydatków na cele niestatutowe z dochodów zwolnionych wobec powyższego Wnioskodawca nie ma obowiązku płacić podatek od wydatków na cele niestatutowe poniesione w roku 2024 od wymienionych w pytaniu 6 wydatków.

Własne stanowisko w sprawie

Uzasadnienie

Przytoczenie definicji legalnych:

Zakres podmiotowy zwolnienia:

Katalog podmiotów, które mogą prowadzić opiekę zdrowotną, czyli tzw. podmiotów leczniczych, nie ogranicza się wyłącznie do przedsiębiorców. W świetle ustawy o działalności leczniczej podmiotem leczniczym mogą być:

· przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej,

· samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej (SP ZOZ),

· jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego,

· instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych ,

· fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej, oraz ich jednostki organizacyjne posiadające osobowość prawną,

· osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku państwa do innych Kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania,

· jednostki wojskowe.

To wyszczególnienie dotyczy każdego rodzaju działalności leczniczej, w tym wykonywania świadczeń szpitalnych, do których według przepisów ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej powołane zostały szczególne zakłady lecznicze - szpitale. Zgodnie z definicją szpital to zespół składników majątkowych, za pomocą którego podmiot leczniczy wykonuje świadczenia szpitalne. Wprowadzony przez ustawę katalog podmiotów leczniczych zadecydował o tym, że obecnie - uwzględniając status prawny jednostki prowadzącej daną placówkę - poza szpitalami komunalnymi (powiatowymi i wojewódzkimi) oraz komercyjnymi, prowadzonymi przez przedsiębiorców działających najczęściej w formie spółki handlowej, występują m.in. szpitale tzw. resortowe (wojskowe, MSWiA itp.), kliniki (prowadzone przez uczelnie wyższe) oraz instytuty (prowadzone przez instytuty badawcze), a także szpitale prowadzone przez SPZOZ.

Wyszczególnienie to ma istotne znaczenie w prawie podatkowym. Prawodawca zwolnił bowiem z opodatkowania CIT - na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy CIT - dochody uzyskiwane przez podatników, których celem statutowym jest m.in. działalność w zakresie ochrony zdrowia. Jednocześnie w ustawie wprowadzono zasadnicze rozróżnienie w zakresie sytuacji prawnej podatników, którzy z uwagi na przedmiot swojej statutowej działalności kwalifikują się do objęcia przedmiotowym, zwolnieniem. Przyjęto bowiem, że zwolnienie to nie ma zastosowania odnośnie do przedsiębiorstw państwowych, spółdzielni i spółek oraz posiadających osobowość prawną przedsiębiorstw komunalnych (dla których funkcję organu założycielskiego pełnią jednostki samorządu terytorialnego) lub ich jednostek pomocniczych tworzonych na podstawie odrębnych ustaw. Oznacza to, że dochody, z działalności w zakresie ochrony zdrowia, szpitali prowadzonych przez podmiot leczniczy w formie np. spółki handlowej albo szpitali powiatowych czy wojewódzkich są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych, podczas gdy działalność w tym samym zakresie podobnych zakładów resortowych, klinik, instytutów oraz SP ZOZ będzie zwolniona od opodatkowania na warunkach określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy CIT.

Przeznaczenie wydatków na cele statutowe:

Praktycznie jedynym warunkiem, jaki musi spełniać Wnioskodawca przy wydatkowaniu dochodów objętych zwolnieniem, jest związek dokonanego wydatku z działalnością statutową.

Przyjęcie w ustawie, że warunkiem zwolnienia dochodu z opodatkowania CIT jest jego przeznaczenie na cele statutowe, w praktyce oznacza, iż Wnioskodawca może deklarować cały uzyskiwany dochód jako zwolniony od opodatkowania zakładając, że przeznaczenie wielkości tego dochodu nastąpi w danym roku lub w bliżej nieokreślonym czasie w przyszłości. Zwolnienie to bowiem kierowane jest do wyłącznie do podmiotów, których statuty rozstrzygają o przeznaczeniu dochodu na działalność wymienioną w art. 17 ust. 1 pkt 4 CIT. W tej sytuacji należy przyjąć, że dochody podatnika objęte zwolnieniem są - w momencie ich uzyskania - wolne od podatku bez względu na źródło, z którego pochodzą. W szpitalu zatem, będącym beneficjentem przedmiotowego przywileju, chwila uzyskania dochodu z jakiegokolwiek tytułu nie wywołuje skutku prawno-podatkowego w postaci powstania zobowiązania podatkowego. W związku z tym dochód podatnika objęty omawianym zwolnieniem jest nieopodatkowany CIT niezależnie od źródła jego pochodzenia, ale na warunkach określonych w ustawie. O ile bowiem pierwsza z przesłanek zastosowania zwolnienia rozszerza jego zakres na cały dochód uzyskany przez szpital, o tyle druga umożliwia kontrolę, czy dochód uzyskany przez szpital rzeczywiście został przeznaczony na cel, o którym mowa w statucie.  

Weryfikacja w tym zakresie jest w praktyce możliwa jedynie na etapie wydatkowania dochodu. Polega ona na ocenie, czy wydatek poniesiony przez szpitale pozostaje w bezpośrednim związku z ochroną zdrowia. Zadanie to - w związku z zasadą samo obliczania podatku - dotyczy przede wszystkim podatnika, ale jednocześnie umożliwia organom podatkowym monitorowanie zgodności wydatków dokonywanych przez szpitale z ich statutowym przeznaczeniem. W rzeczywistości prawo do zwolnienia zależy zatem nie tylko „od przeznaczenia, ale także wydatkowania osiągniętego dochodu na preferowane ustawą cele statutowe. Użyte przez ustawodawcę sformułowanie «w części przeznaczonej na te cele» oznacza, że jeżeli podatnik przeznaczy i wydatkuje środki na realizację innych celów, niż wymienione w tym przepisie, to przeznaczenie dochodów podatnika na realizację tych «innych celów» nie będzie stanowiło podstawy do zwolnienia od opodatkowania”. W konsekwencji szpitale, których dochody są zwolnione z CIT, mają obowiązek wykazać w składanych zeznaniach rocznych zarówno dochód podlegający opodatkowaniu (w związku z wydatkowaniem dochodu na cele nie statutowe), jak i dochód podlegający zwolnieniu oraz sumy dochodów z poprzednich lat podatkowych przeznaczonych, a niewydatkowanych na cele statutowe. Wydatkowanie bowiem dochodu na inne cele niż określone w statucie powoduje powstanie obowiązku zapłaty podatku od tej części dochodu, która została przeznaczona na sfinansowanie wydatku. Podstawę prawną tego obowiązku stanowi art. 25 ust. 4 CIT, który przewiduje, że dochód wykazywany w deklaracjach podatkowych jako zwolniony na warunkach określonych w art. 17 ust. 1 pkt 4 CIT, w odniesieniu do którego podatnik utracił zwolnienie - w związku z wydatkowaniem go na inne cele niż statutowe - podlega opodatkowaniu w miesiącu następnym po miesiącu jego wydatkowania. Jest to swoistego rodzaju wyjątek od zasady, wymienionej w art. 7 ust. 2 CIT, obligującej podatnika do opodatkowania dochodu w roku jego osiągnięcia.

Jak widać w tym przypadku istotny jest moment wydatkowania środków pochodzących z dochodu, a nie moment osiągnięcia dochodu.

Strata podatkowa

Strata w podatkach dochodowych ma miejsce w sytuacji, gdy w danym okresie opodatkowania (roku podatkowym) koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów. Wówczas powstała różnica jest określana jako strata ze źródła przychodów.

Koszty niestanowiące kosztów uzyskania

Ponoszone z własnego majątku wydatki Podatnika, które nie przeszły testu zawartego w art. 15 ust. 1 ustawy CIT to jest nie można było znaleźć związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy ich poniesieniem a uzyskaniem lub zachowaniem albo zabezpieczeniem przychodu albo test taki przeszły jednakże ich charakter został wymieniony w art.16 ustawy CIT jako NKUP.

Biorąc pod uwagę przytoczone wyżej definicje legalne należy odpowiedzieć po pierwsze na pytanie jakie są przesłanki (gdyż nie ma takiej definicji w ustawie CIT) uznania danego wydatku za cel statutowy?

Przesłanki uznania wydatku za zgodny z celem określonym w statucie Wnioskodawcy.

Praktycznie jedynym warunkiem, jaki musi spełniać Wnioskodawca przy wydatkowaniu dochodów objętych zwolnieniem, jest związek dokonanego wydatku z działalnością statutową. Niestety nie wszystkie należności, które musi regulować taka placówka, legitymują dany wydatek jako związany z ochroną zdrowia. Ustawa bowiem wymaga, aby związek ten miał charakter bezpośredni. Ponieważ nie wynika to wprost z art. 17 ust. 1 pkt 4, generuje to jak widać problemy m.in. szpitali z właściwą interpretacją przepisów ustawy. W ww. przepisie ustawodawca - dookreślając zakres przedmiotowy zwolnienia - powiązał przeznaczenie i wydatkowanie dochodu objętego zwolnieniem (w tym m.in. z działalności w zakresie ochrony zdrowia) z realizacją przez podatnika jego celu statutowego. Wydatki takie jak wpłaty na PFRON, koszty egzekucyjne, kary umowne, składki członkowskie oraz opłaty i odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat należności do budżetu, do których stosuje się przepisy Ordynacji podatkowej niewątpliwie mają związek z działalnością placówki zajmującej się ochroną zdrowia, gdyż stanowią naturalne ryzyko jakie ponosi każdy prowadzący działalność gospodarczą, jednakże w cytowanym wyżej zwolnieniu taki związek nie jest wystarczający, gdyż charakter tej zależności nie wyczerpuje znamion ustawowych.

W orzecznictwie zwrócono uwagę, że ogólne przesłanki stosowania zwolnienia, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 CIT, zostały dodatkowo doprecyzowane w art. 17 ust. 1b CIT, który stanowi, że zwolnienie ma zastosowanie do wydatków służących de facto bezpośrednio realizacji celów statutowych. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzono również, że: „Wydatki takie jak koszty egzekucyjne, grzywny, kary pieniężne oraz odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowych wpłat nie zaliczają się do kategorii wydatków poniesionych na działalność w zakresie ochrony zdrowia. Kwoty wydatkowane przez stronę na kwestionowane przez organy cele były bowiem wynikiem niewłaściwie wykonanej usługi medycznej lub też nieterminowego regulowania zobowiązań. Stanowią one zatem konsekwencję naruszenia przez podatnika celów statutowych, a nie ich właściwego wypełniania.

W konsekwencji na podstawie ww. przepisu dochód przeznaczony na wymienione wydatki nie korzysta ze zwolnienia w nim przewidzianego.

Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny uznał za niezasadne objęcie omawianym zwolnieniem wydatków na PFRON, argumentując, że skoro cele statutowe szpitala „nie obejmują prowadzenia działalności w zakresie rehabilitacji zawodowej i społecznej, to wydatki na PFRON nie mogą być uznane za przeznaczone na realizację celów statutowych”.

W uchwale zaś Naczelnego Sądu Administracyjnego, odnosząc się do znaczenia art. 17 ust. 1b CIT, stwierdzono, że bezpośrednia realizacja statutowego celu „jest to warunek nieodzowny zwolnienia dochodu od podatku dochodowego. Przyjęcie odmiennego poglądu prowadziłoby w konsekwencji do całkowitego zwolnienia od opodatkowania wszelkich dochodów osiąganych przez jednostki realizujące cele statutowe określone w art. 17 ust. 1 pkt 4. Nie ma bowiem żadnych przeszkód aby wykazać, że wszystkie wydatki danej jednostki są pośrednio ponoszone dla realizacji celów statutowych. Takie stanowisko pozostawałoby w oczywistej sprzeczności z istotą ulg podatkowych oraz wykładnią systemową przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych”.

Z wszystkimi podanymi argumentami należy się zgodzić w sytuacji, gdy spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1)Podatnik w ramach swojej działalności osiągał dochód podatkowy w rozumieniu art. 7 ust. 2 jako nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Ustawodawca używa wyraźnie pojęcia dochodu a nie przychodu.

2)Dochód taki z założenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 zostaje zwolniony z podatku.

3)Z takiego dochodu w latach począwszy od jego uzyskania lub w latach po nim następujących Podatnik ponosi wydatki, które jeżeli są bezpośrednio związane z celami statutowymi nie wywołują żadnych skutków podatkowych, natomiast jeżeli nie są bezpośrednio związane z celami statutowymi stają się podstawą do opodatkowania w tej części.

4)Poniesione wydatki nie ważne czy stanowią koszt uzyskania przychodu czy też zgodnie z definicją podatkowa zawartą w art. 15 ust. 1 w związku z art. 16 ust. 1 nie stanowią kosztu uzyskania przychodu mogą zostać zakwalifikowane do wydatków nie przeznaczonych bezpośrednio na cele statutowe. Oznacza to brak równości pomiędzy pojęciem wydatek NKUP i wydatkiem na cele niestatutowe, jak i brak równości pomiędzy wydatkiem KUP i celem statutowym. Są to pojęcia od siebie niezależne.

Przechodząc do opisanego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego należy najpierw zauważyć znaczenie podstawowej dla odpowiedzi na zadane pytania kwestii, a mianowicie, że Wnioskodawca w okresie poprzedzającym rok 2024 ponosił wyłącznie straty podatkowe.

Po drugie analizując charakter wydatków wymienionych w pytaniu należy stwierdzić, że nawet jeżeli hipotetycznie Wnioskodawca osiągał by w latach poprzedzających wydatki dochód podatkowy to i tak w przypadku jednego z nich nie można by uznać, że są to wydatki przeznaczone na cele niestatutowe uzasadniające opodatkowanie dochodu w wysokości ich poniesienia.

Dla celów analizy przyjmiemy lata przedawnione i lata nie przedawnione i dochody które Wnioskodawca osiągał w tych latach.

Jakie z wymienionych w pytaniach wydatki mogły by zostać uznane jako przeznaczone na cele niestatutowe?

1.kary umowne w szczególności kary nałożonej w roku 2024 (…)? - co do zasady biorąc pod uwagę cytowane wyżej orzecznictwo wydatek taki nie jest bezpośrednio związany z celem statutowym mimo, że stanowi element ryzyka prowadzonej działalności.

2.odsetki budżetowe - co do zasady biorąc pod uwagę cytowane wyżej orzecznictwo wydatek taki nie jest bezpośrednio związany z celem statutowym mimo, że stanowi element ryzyka prowadzonej działalności.

3.wpłaty na PFRON - co do zasady biorąc pod uwagę cytowane wyżej orzecznictwo w tym fakt, iż Wnioskodawca nie prowadzi działalności rehabilitacyjnej wydatek taki nie jest bezpośrednio związany z celem statutowym mimo, że stanowi element ryzyka prowadzonej działalności.

4.wpłaty w postaci odsetek karnych co do zasady biorąc pod uwagę cytowane wyżej orzecznictwo w tym fakt, iż Wnioskodawca nie prowadzi działalności rehabilitacyjnej wydatek taki nie jest bezpośrednio związany z celem statutowym mimo, że stanowi element ryzyka prowadzonej działalności.

5.w postaci odpisów amortyzacyjnych nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów z powodu finansowania zakupy środków trwałych z dotacji i refundacji zwolnionych z podatku dochodowego CIT- w przypadku tych wydatków sytuacja wygląda zgoła inaczej. Jak wspomniano wyżej fakt, iż dany wydatek został zakwalifikowany do kategorii NKUP nie oznacza bynajmniej, że musi być traktowany jako wydatek na cele niestatutowe. Co więcej biorąc wprost pod uwagę przepis art. 17 ust. 1b należało by uznać, że wydawanie środków otrzymanych z dotacji na cele ochrony zdrowia i nabywanie za te dotacje środków trwałych spełnia w całości i bezpośrednio cele statutowe. Jeżeli zgodnie z ustawą wydatki takie dla celów podatkowych nie stanowią kosztu podatkowego, to nie zmienia to faktu, że te środki trwałe zostały nabyte w celu bezpośredniej realizacji celów statutowych. A co za tym idzie takie wydatki w postaci odpisów amortyzacyjnych NKUP nie mogą zostać potratowane jako generujące podstawę opodatkowania. Cytując ww. przepis art. 17 ust. 1b zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

6.koszty sądowe co do zasady biorąc pod uwagę cytowane wyżej orzecznictwo w tym fakt, wydatek taki nie jest bezpośrednio związany z celem statutowym mimo, że stanowi element niezbędny od odzyskania swoich należności u swoich dłużników.

Innymi słowy ustalili Państwo, że co do zasady nawet biorąc pod uwagę gdyby w latach poprzedzających rok 2024 Wnioskodawca osiągał dochody (a to nie miało miejsca) to wymienione w Pytaniu nr 5 wydatki z całą pewnością nie stanowiły by podstawy do opodatkowania, natomiast pozostałe zgodnie z orzecznictwem WSA tak.

Oznacza to, że wydatki wymienione w pytaniu 5 bez względu na fakt osiągania lub nie przed rokiem 2024 przez Wnioskodawca dochodu czy straty zostają wykluczone z pojęcia „wydatki przeznaczone na cele niestatutowe” a tym samym nie mogą stać się podstawą do opodatkowania dochodu. Co to w takim razie oznacza?

Oznacza to, że analizie pod kątem czy zwiększają podstawę opodatkowania podatkiem CIT należy poddać wyłącznie kategorie wydatków z punktów od Ad. 1 do Ad. 4 oraz pytanie 6. Pytania od 1 do 4 i pytanie 6.

Czyli tylko te wydatki zostaną poddane dalszej analizie.

W opisanym stanie faktycznym mamy do analizy dwa stany prawne:

1) Będziemy analizować zgodnie z literalną wykładnią przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 wszystkie historyczne dochody zwolnione osiągnięte przez Wnioskodawca nie ważne czy w okresie przedawnionym czy też nie.

2) Będziemy analizować wyłącznie straty osiągnięte przez Wnioskodawca w okresie nieprzedawnionym czyli od roku 2019.

Jak wspomniano wyżej dla zaistnienia sytuacji w której wydatki na cele niestatutowe są powodem do zapłacenia za dany rok podatku musi dojść do przeznaczenia i wydatkowania wcześniej zwolnionego dochodu na te niestatutowe cele. Jednocześnie jak wskazano w opisie stanu faktycznego od roku 2017 Wnioskodawca wykazywał wyłącznie straty podatkowe.

Wykazując straty Wnioskodawca nie mógł niczego przeznaczyć na cele statutowe lub niestatutowe. W tej części jak wspomniano wyżej przepis jest klarowny: brak dochodu skutkuje brakiem zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4 a to z kolei powoduje, że nie ma czego przeznaczać na jakiekolwiek cele, więc nawet w sytuacji wykazania w danym roku wydatków poniesionych na cele niestatutowe nie ma niczego co zwiększało by podstawę opodatkowania.

W celu ustalenia czy w roku 2024 w zakresie wydatków objętych pytaniami od 1 do 4 oraz 6, które ewidentnie dotyczą wydatków na cele niestatutowe Wnioskodawca powinien brać pod uwagę wyłącznie dochody „pewne” osiągnięte w latach nie przedawnionych czyli od roku 2019.

Jednakże w tych latach jak wykazano wyżej Wnioskodawca osiągał wyłącznie straty podatkowe. Co za tym idzie wydatki niestatutowe z 2024 roku nie mogły być finansowane z dochodów zwolnionych lat ubiegłych gdyż dochodów w tych latach nie było.

Czyli nie mogą podwyższać podstawy opodatkowania podatkiem CIT. Wynika to wprost z brzmienia art. 25 ust. 4 ustawy CIT „Jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1, uprzednio zadeklarowali, że przeznaczą dochód na cele określone w tych przepisach (a mając wyłącznie straty podatkowe nie mogli tego uczynić) i dochód ten wydatkowali na inne cele albo na cele określone w tych przepisach, ale po terminie w nich określonym - podatek od tego dochodu, bez wezwania, wpłaca się do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wydatku lub w którym upłynął termin do dokonania wydatku; przepis ten stosuje się również do dochodów za lata poprzedzające rok podatkowy, zadeklarowanych i niewydatkowanych w tych latach na cele określone w art. 17 ust. 1b, z zastrzeżeniem art. 17 ust. 1 pkt 5a. (tutaj w sytuacji gdy ww. dochodów za lata nie przedawnione nie było ww. przepis nie ma zastosowania).

Potwierdzeniem zasady, że ww. przepisy nie mają zastosowania do podatnika który w latach poprzedzających wydatkowanie na cele niestatutowe ponosił wyłącznie straty są przynajmniej dwie interpretacjami KIS w sprawie zbieżnej z tematyką tej opinii dotycząca innych szpitali.

Chodzi o interpretacje z 18 czerwca 2021 r. 0111-KDIB1-2.4010.16.2021.2.AK oraz interpretacja indywidualna z 19 sierpnia 2025 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDWB.4010.61.2025.2.KKM. Interpretacje te potwierdzają tezy zawarte w niniejszym stanowisku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Organ w niniejszej interpretacji nie odniósł się do danych liczbowych przedstawionych przez Państwa. Weryfikacja danych liczbowych może mieć miejsce wyłącznie w toku postępowania podatkowego.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Zatem przedmiotem opodatkowania jest zasadniczo dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich został on osiągnięty.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:

Ustalony w powyższy sposób dochód może być przedmiotem zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. W świetle tego przepisu:

Należy jednak zastrzec, że stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy o CIT:

Z kolei na podstawie art. 17 ust. 1b ustawy o CIT:

Z powyższych regulacji wynika zatem, że zwolnienie zawarte w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT jest zwolnieniem warunkowym, uzależnionym od spełnienia przez podatnika dwóch istotnych warunków:

· jego celem musi być działalność wymieniona w tym przepisie, przy czym statut może przewidywać również inne cele działalności,

· uzyskane dochody muszą być przeznaczone, a następnie wydatkowane wyłącznie na cele tej preferowanej przez ustawodawcę działalności statutowej.

Na podstawie art. 17 ust. 1c ustawy o CIT:

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wydatków niestatutowych w postaci:

· kar umownych w szczególności kary nałożonej w roku 2024 (…),

· odsetek budżetowych,

· wpłaty na PFRON,

· odsetek karnych,

· kosztów sądowych dotyczące obsługi Państwa należności oraz zobowiązań, a także opłat płaconych w związku z obsługą takich spraw sądowych Wnioskodawcy.

Z opisu sprawy wynika, że dochód Wnioskodawcy korzysta w całości ze zwolnienia podmiotowego w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT jako jednostki przeznaczającej dochód na cele statutowe w zakresie ochrony zdrowia. W prowadzonej działalności - Wnioskodawca ponosi głównie koszty związane z działalnością statutową. W niewielkim zakresie ponosi również koszty tzw. niestatutowe np. z tytułu składek PFRON, kar umownych, kosztów sądowych, odsetek karnych, odsetek budżetowych, itp., tj. koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. W przypadku wydatków nieuznanych za poniesione na Państwa cele statutowe, ich równowartość nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i wtedy wpływa na zwiększenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W opisie stanu faktycznego wskazali Państwo również, że w sytuacji gdy ponieśli Państwo stratę podatkową i strata ta istniała zarówno przed wyłączeniem, jak i po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków na koszty tzw. niestatutowe np. z tytułu składek PFRON, kar umownych, kosztów sądowych, odsetek budżetowych, kosztów reprezentacji itp., tj. koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, to okoliczność wydatkowania środków na pokrycie wskazanych wydatków, nie powodowała obowiązku zapłaty podatku, bowiem w wyniku tego wyłączenia nie powstał dochód.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że gdy podatnik korzysta ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, to koszty należy rozpatrywać w sposób szczególny.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Zatem, wszelkie wydatki poniesione przez Państwa powinny być w pierwszej kolejności ocenione pod kątem tego, czy łączą się bezpośrednio lub pośrednio z przychodem, następnie należy sprawdzić, czy nie znajdują się w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów oraz końcowo rozważyć, czy wydatki te wiążą się z celami statutowymi. Jeżeli – w wyniku tej oceny – okaże się, że wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów, poniesione zostały na cele statutowe objęte rozpatrywanym zwolnieniem, to wówczas ich równowartość będzie wolna od podatku.

Należy też podkreślić, że w przypadku wydatków nieuznanych za poniesione na cele statutowe podatnika, ich równowartość nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i wtedy wpływa na zwiększenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych bądź zmniejszenie straty.

W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o CIT:

Biorąc pod uwagę opisany stan faktyczny oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:

W myśl art. 25 ust. 3 ustawy o CIT:

Stosownie do art. 25 ust. 4 ustawy o CIT:

Wnioskodawca jako podatnik zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT ponosi wydatki, które nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. W takim przypadku ich równowartość może wpływać na zwiększenie dochodu.

Co istotne, w rozpatrywanej sprawie w opisie stanu faktycznego wskazali Państwo, że w sytuacji gdy ponieśli Państwo stratę podatkową i strata ta istniała zarówno przed wyłączeniem, jak i po wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów wydatków na koszty tzw. niestatutowe np. z tytułu składek PFRON, kar umownych, kosztów sądowych, odsetek budżetowych, kosztów reprezentacji itp., tj. koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, to okoliczność wydatkowania środków na pokrycie wskazanych wydatków, nie powodowała obowiązku zapłaty podatku, bowiem w wyniku tego wyłączenia nie powstał dochód.

Z powyższego wynika, że wydatki poniesione na pokrycie wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów nie wpływają na zwiększenie osiągniętego dochodu, bowiem nie uzyskują Państwa dochodu, a generują stratę podatkową. Zatem, wydatki te przyczyniają się do zmniejszenia straty.

W konsekwencji w przypadku poniesienia w danym roku podatkowym straty, w sytuacji, gdy nie występuje niewydatkowany wcześniej dochód z poprzednich lat podatkowych, zadeklarowany jako wolny od opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT i przeznaczony do wydatkowania w następnych latach podatkowych, wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Zatem Wnioskodawca wykazujący stratę podatkową nie miał obowiązku naliczania i odprowadzania podatku dochodowego od osób prawnych od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów (...).

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że Wnioskodawca wykazujący stratę podatkową nie ma obowiązku naliczania i odprowadzania podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów w postaci:

· kar umownych w szczególności kary nałożonej w roku 2024 (…),

· odsetek budżetowych,

· wpłaty na PFRON,

· odsetek karnych,

· kosztów sądowych dotyczące obsługi Państwa należności oraz zobowiązań, a także opłat płaconych w związku z obsługą takich spraw sądowych Wnioskodawcy.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2, 3, 4 i 6 należało uznać za prawidłowe.

Kolejna Państwa wątpliwość dotyczy ustalenia, czy biorąc pod uwagę wystąpienie straty podatkowej (również w latach poprzednich wskazanych w opisie stanu faktycznego) Wnioskodawca mimo to ma obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od wymienionych powyżej wydatków niestatutowych w postaci odpisów amortyzacyjnych nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów z powodu finansowania zakupu środków trwałych z dotacji i refundacji zwolnionych z podatku dochodowego CIT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca otrzymuje wolne od podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 21, 47, 53 itd. dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków związanych z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16a-16m, płatności na realizację projektów i programów z udziałem środków europejskich oraz środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc w ramach programu finansowanego ze środków europejskich.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 21 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o CIT:

W świetle art. 17 ust. 53 ustawy o CIT:

Natomiast rozpatrując kwestię kosztów uzyskania przychodów ponownie wskazać należy, że stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT:

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT:

W świetle powyższego, nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków, zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do analizowanej sprawy stwierdzam, że wydatki sfinansowane z dotacji nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w myśl art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT. Z kolei sfinansowanie z dotacji zakupu środków trwałych sprawi, że zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 48 ustawy o CIT, odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości początkowej tych środków trwałych nie będą stanowiły kosztów uzyskania przychodów w części w jakiej zakup został sfinansowany dotacją a co za tym idzie nie będą wpływać na podstawę opodatkowania.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych (w tym w ramach miesięcznych zaliczek) od odpisów amortyzacyjnych nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów z powodu finansowania zakupu środków trwałych z dotacji i refundacji zwolnionych z podatku dochodowego.

Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 5 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez Państwa wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.