Interpretacja indywidualna z dnia 21 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, 0111-KDIB1-2.4010.616.2025.1.BD
Wydatki na nabycie maszyn wyłącznie związanych z działalnością rolniczą nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w pełnej wysokości przy ich sprzedaży; koszty te ograniczają się do niezamortyzowanej części w odniesieniu do działalności opodatkowanej CIT. Interpretacja art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT sprzeciwia się zaliczeniu w całości takich wydatków do kosztów podatkowych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością KRS (…), NIP (…), REGON (…), adres siedziby: (…) (dalej jako: Podatnik lub Wnioskodawca) jest polskim rezydentem w podatku CIT i w Polsce posiada nieograniczony obowiązek podatkowy. Głównym przedmiotem jej działalności jest (…).
W związku z prowadzoną swoją działalnością gospodarczą spółka prowadzi działalność rolniczą w rozumieniu ustawy o CIT i z tytułu tej działalności nie jest podatnikiem tego podatku oraz działalność inną niż rolnicza, co do której jest podatnikiem podatku CIT. W rezultacie Spółka jest podatnikiem dwóch podatków: rolnego oraz CIT.
W roku 2024 Spółka sprzedała maszyny rolnicze, które uprzednio nabyła i użytkowała wyłącznie w działalności rolniczej lub częściowo w działalności rolniczej, a częściowo w ramach czynności opodatkowanych CIT-em. Sprzedaż maszyn rolniczych nie stanowi działalności rolniczej i jest opodatkowana CIT-em.
W rezultacie Spółka w zależności od maszyny:
1)nie amortyzowała w CIT wydatków związanych na nabycie maszyn przeznaczonych wyłącznie do działalności rolniczej,
2)częściowo amortyzowała w CIT wydatki związane na ich nabycie wg przez siebie ustalonej proporcji maszyny użytkowane do działalności rolniczej oraz pozarolniczej.
Pytanie
Czy w związku ze sprzedażą środków trwałych Podatnik może uznać za koszty uzyskania przychodów:
1)w przypadku maszyn używanych do celów wyłącznie związanych z działalnością rolniczą wartość poniesionych wydatków na ich nabycie,
2)w przypadku maszyn częściowo użytkowanych w ramach działalności innej niż rolnicza, za koszty uzyskania przychodów można uznać proporcjonalnie stosowaną niezamortyzowaną część wydatków oraz część wydatków, które nie były amortyzowane?
Państwa stanowisko w sprawie
Kosztami uzyskania przychodów przy sprzedaży maszyn rolniczych stanowią:
1)wszystkie wydatki poniesione na ich nabycie – w przypadku, gdy maszyny były wykorzystywane wyłącznie do działalności rolniczej oraz
2)niezamortyzowana część wydatków oraz nieuwzględniona do amortyzacji część wydatków na nabycie (wynikająca z proporcji przeznaczenia środka na cele rolnicze oraz poza rolnicze).
Takie rozumienie przepisów znajduje swoje poparcie w następujących interpretacjach indywidualnych:
1)z dnia 14 września 2018 r. 0111-KDIB2-3.4010.215.2018.1.AZE:
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają kryteriów jakimi należy kierować się przy zaliczaniu konkretnych wydatków do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami. Natomiast generalną zasadą podatkowego rozliczania kosztów bezpośrednich jest ujęcie (potrącenie) w rachunku podatkowym kosztu bezpośrednio związanego z przychodem w roku jego związania z odpowiadającym mu przychodem. Odnosząc zatem powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzić należy, że podstawę opodatkowania (dochód) w analizowanej sprawie kształtuje wartość przychodu uzyskana ze sprzedaży ciągnika pomniejszona o koszty uzyskania przychodów, tj. wydatki na nabycie ciągnika. Co istotne, zauważyć należy, że kosztami podatkowymi są wydatki poniesione na nabycie ciągnika w pełnej wysokości, bowiem – jak wskazał Wnioskodawca – zakupiona maszyna była amortyzowana tylko bilansowo, a na gruncie podatkowym odpisy amortyzacyjne nie stanowiły kosztów uzyskania przychodów. Zatem w przypadku, gdy przychód osiągnięty ze sprzedaży ciągnika jest niższy niż wydatki poniesione na jego nabycie, strata powstała na tej transakcji wpływa na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w okresie sprzedaży tej maszyny tj. w miesiącu czerwcu kiedy nastąpiła sprzedaż (o ile wcześniej nie doszło do uregulowania należności).
2)z dnia 30 października 2018 r. 0111-KDIB1-2.4010.296.2018.2.ANK:
Biorąc pod uwagę wykładnię systemową i celowościową, uzasadnionym wydaje się jednak przyjęcie, że kosztem tym powinna być wartość rynkowa tych składników ustalona na dzień ich sprzedaży, nie wyższa od poniesionych wydatków na ich nabycie (w przypadku nabycia maszyn po zakończeniu umowy leasingu, z uwzględnieniem spłat dokonanych w ratach leasingowych). Taki koszt w postaci zmniejszenia majątku podatnik ponosi bowiem faktycznie w związku z dokonaną sprzedażą i uzyskaniem przychodu opodatkowanego. Natomiast w przypadku sprzedaży maszyny wykorzystywanej wcześniej w ramach leasingu operacyjnego należy wskazać, że odpisów amortyzacyjnych dokonywał już finansujący, będąc właścicielem przedmiotu leasingu. Dopiero po wykupie Wnioskodawca ujął maszynę w ewidencji środków trwałych i amortyzował ją bilansowo. Zatem odpisy amortyzacyjne dokonywane w okresie leasingu stanowiły już koszt uzyskania przychodu i prawo do jego wykazania miał finansujący. Spółdzielnia na tym etapie używania maszyny nie była uprawniona do ujmowania odpisów ani w ujęciu podatkowym ani bilansowym. Należy wskazać, że Wnioskodawca stał się właścicielem kombajnu z dniem wykupu i dopiero od tego momentu środek trwały podlegał właściwym dla niego (Wnioskodawcy) zasadom amortyzacji.
3)z dnia 14 sierpnia 2019 r. DPP13.8221.52.2019.CPIJ:
W tym przypadku wydatkiem na nabycie środka trwałego będzie wartość jego wykupu po okresie leasingu operacyjnego (1% wartości początkowej). Natomiast sumę odpisów amortyzacyjnych stanowić będą odpisy (także bilansowe) dokonane po ujęciu maszyny rolniczej jako środka trwałego w ewidencji prowadzonej przez Wnioskodawcę. Nie będzie w tym przypadku prawidłowe ujmowanie wartości amortyzacji, która stanowiła koszt uzyskania przychodu dla finansującego. Błędne jest przy tym stanowisko Wnioskodawcy, że kosztem uzyskania przychodów w tym przypadku mogą być opłaty leasingowe. Rozpoznanie takich opłat jako kosztów uzyskania przychodów było by możliwe w okolicznościach wykorzystywania leasingowanej maszyny w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem dochodowym od osób prawnych. Sytuacja taka nie ma miejsca w przypadku zwolnionej z opodatkowania działalności rolniczej wyłączonej spod jurysdykcji ustawy o CIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”):
Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej oraz dochodów opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek.
W świetle powyższego stwierdzić należy, że regulacja art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, wskazuje, że przychody z działalności rolniczej, z wyjątkiem dochodów z działów specjalnych produkcji rolnej zostały wyłączone z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zawarty w tym przepisie zwrot normatywny „przychodów z działalności rolniczej” oznacza, że ustawodawca odwołuje się w nim do efektów działalności rolniczej (jej przychodów), a nie do działalności rolniczej jako takiej. W związku z tym, omawianym zwolnieniem przedmiotowym, którego zakresu nie można interpretować rozszerzająco, objęte są tylko te czynności (zdarzenia gospodarcze), które zostały wprost wymienione w art. 2 ust. 2 ustawy o CIT.
W konsekwencji, przychody uzyskane z czynności wykraczających poza ustawowo zdefiniowany zakres działalności rolniczej należy traktować jako „pozarolnicze” i tym samym podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych według zasad określonych w ustawie.
Pojęcie działalności rolniczej dla celów podatku dochodowego od osób prawnych zostało określone w art. 2 ust. 2 ww. ustawy, zgodnie z którym:
Działalnością rolniczą w rozumieniu ust. 1 pkt 1 jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:
1) miesiąc - w przypadku roślin,
2) 16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi i kaczek,
3) 6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4) 2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt
- licząc od dnia nabycia.
Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)
Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.
Art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten środek lub wartość wprowadzono do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór; suma odpisów amortyzacyjnych obejmuje również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Natomiast art. 16g ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi, że:
Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia.
Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia:
·czy w związku ze sprzedażą środków trwałych w przypadku maszyn używanych wyłącznie do celów związanych z działalnością rolniczą Podatnik może uznać za koszty uzyskania przychodów wartość poniesionych wydatków na ich nabycie oraz
·czy w związku ze sprzedażą środków trwałych w przypadku maszyn częściowo użytkowanych w ramach działalności innej niż rolnicza, za koszty uzyskania przychodów można uznać proporcjonalnie stosowaną niezamortyzowaną część wydatków oraz część wydatków, które nie były amortyzowane.
W rozpatrywanej sprawie Spółka sprzedała środki trwałe, które uprzednio nabyła i użytkowała:
·wyłącznie do celów związanych z działalnością rolniczą oraz
·częściowo w działalności rolniczej, a częściowo w ramach czynności opodatkowanych CIT-em.
Zgodnie z art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, które obejmują również odpisy, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
W Państwa przypadku wartością początkową środków trwałych jest cena ich nabycia.
Jak wynika z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, przy sprzedaży nieamortyzowanego środka trwałego wartością stanowiącą koszty uzyskania przychodu będą wydatki na nabycie tego środka trwałego, pomniejszane o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych.
W tym miejscu wskazać należy, że odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od całej wartości początkowej środka trwałego, a nie od jej części.
Zatem przy sprzedaży nieamortyzowanego środka trwałego wartością stanowiącą koszty uzyskania przychodów będą wydatki na nabycie tego środka trwałego, pomniejszone o sumę dokonanych odpisów amortyzacyjnych, niezależnie od tego czy odpisy amortyzacyjne stanowiły w całości lub w części koszty uzyskania przychodu (koszt podatkowy), czy też nie stanowiły kosztów uzyskania przychodu (koszt bilansowy).
W konsekwencji, nie można zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że:
·kosztami uzyskania przychodów przy sprzedaży maszyn rolniczych stanowią wszystkie wydatki poniesione na ich nabycie w przypadku, gdy maszyny były wykorzystywane wyłącznie do działalności rolniczej;
·kosztami uzyskania przychodów przy sprzedaży maszyn rolniczych jest niezamortyzowana część wydatków oraz nieuwzględniona do amortyzacji część wydatków na nabycie (wynikająca z proporcji przeznaczenia środka na cele rolnicze oraz poza rolnicze).
Zatem Państwa stanowisko dotyczące ustalenia kosztów uzyskania przychodu w związku ze sprzedażą środków trwałych w odniesieniu do maszyn:
·używanych do celów wyłącznie związanych z działalnością rolniczą – jest nieprawidłowe,
·częściowo użytkowanych w ramach działalności innej niż rolnicza – jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?