Interpretacja indywidualna z dnia 21 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.982.2025.2.MM
Wydatki poniesione na zakup aparatów słuchowych oraz powiązanych środków pielęgnacyjnych mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów, jeżeli pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z prowadzoną działalnością gospodarczą (art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
18 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 18 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 9 stycznia 2026 r. (wpływ 14 stycznia 2026 r.), z 13 stycznia 2026 r. (wpływ 14 stycznia 2026 r.) oraz z 20 stycznia 2026 r. (wpływ 20 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pani JDG o kodach PKD: 82.11.Z, 68.31.Z, 74.90.Z, 82.19.Z, 82.30.Z. Po przeprowadzonych badaniach u lekarza specjalisty i konsultacji lekarskiej stwierdzono u Pani niedosłuch (...) i zalecono zakup 2 szt. aparatów słuchowych celem poprawy komunikacji z osobami i z otoczeniem.
Uzupełnienie
Czy posiada Pani nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Tak, posiada Pani.
Od kiedy prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą?
Prowadzi Pani JDG od 09.09.2020.
Jaka jest forma opodatkowania prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej?
Forma opodatkowania na zasadach ogólnych.
Jaki jest zakres Pani działalności gospodarczej, co jest jej przedmiotem, na czym ona polega?
Wykonywana działalność gospod. kody: 82.11.Z; 68.31.Z; 68.32.Z; 74.90.Z; 82.19.Z; 82.30.Z.
W ramach prowadzonej działalności Pani firma świadczy usługi administracyjno-biurowe w siedzibie firmy oraz u klienta. Firma Pani świadczy usługi wspierające prowadzenie biznesu jak: przygotowywanie zebrań, spotkań, realizacja zleceń, zamawianie materiałów reklamowych, wystawianie faktur, przygotowywanie dokumentów, ofert, wystawianie zaświadczeń, sporządzanie, przekazywanie pism (na podstawie informacji uzyskanych od klienta), przygotowywanie rozliczeń, raportów, sporządzanie sprawozdań i protokołów (np. z zebrań, spotkań).
Każdy klient firmy jest traktowany indywidualnie, a świadczona usługa jest dostosowana do jego potrzeb i wymaga bezpośredniego kontaktu z klientem, czynnego udziału np. w zebraniach, spotkaniach (np. zebrania wspólnot mieszkaniowych, spotkania robocze).
Zamawianie materiałów reklamowych dostosowywane jest do potrzeb klienta na podstawie przeprowadzanych konsultacji, zbierania ustnych informacji.
Prowadzona przez Panią działalność opiera się na kontaktach personalnych (dyskusje, negocjacje, uzgodnienia, bezpośrednie rozmowy).
Jaki rodzaj dokumentacji podatkowej dla celów działalności gospodarczej Pani prowadzi?
Prowadzi Pani dokumentację podatkową: książka przychodów i rozchodów.
Jaką metodą rozliczane są przez Panią w ramach działalności gospodarczej koszty uzyskania przychodów: metodą uproszczoną (tj. w dacie poniesienia kosztu), czy metodą memoriałową?
Koszty uzyskania przychodów rozliczane są metodą uproszczoną.
Czy zakup aparatów słuchowych pomoże Pani w prawidłowym wykonywaniu obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak również umożliwi prawidłową komunikację z otoczeniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej?
Tak.
Co należy rozumieć pod pojęciem „środków pielęgnacyjnych”, o których mowa w Pani pytaniu?
Jaki jest związek wydatków na zakup aparatu słuchowego i środków pielęgnacyjnych z uzyskaniem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów?
Zakup aparatów słuchowych i środków pielęgnacyjnych umożliwia Pani normalną i wystarczającą komunikację z klientami w ramach prowadzonej przez Panią działalności JDG oraz tym samym uzyskanie, zachowanie i zabezpieczenie źródła Pani przychodów.
Nie są zaliczane do środków trwałych, ponieważ koszt netto jest poniżej 10 tys. zł.
Czy aparaty słuchowe, o których mowa we wniosku, będą spełniać definicję środka trwałego zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w dniu przyjęcia do używania?
Nie są zaliczane do środków trwałych, ponieważ koszt netto jest poniżej 10 tys. zł.
Czy aparaty słuchowe będą stanowić w Pani działalności gospodarczej składniki majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Nie.
Czy aparaty słuchowe wprowadzi Pani do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w terminie określonym w art. 22d ust. 2 ww. ustawy, tj. najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania?
Nie.
Czy zakup aparatów słuchowych i środków pielęgnacyjnych uwzględni Pani w ramach ulgi na cele rehabilitacyjne?
Nie.
Czy wydatek na zakup aparatów słuchowych i środków pielęgnacyjnych zostanie Pani zwrócony w jakiejkolwiek formie?
Nie.
Pytanie
Czy może Pani dokonać zakupu aparatów słuchowych i środków pielęgnacyjnych na fakturę jako koszty uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przeze Panią JDG?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie - aparatów słuchowych powinna Pani włączyć w koszty uzyskania przychodu z uwagi na charakter Pani pracy celem poprawy komunikacji z klientami Pani firmy i z otoczeniem. Praca Pani ma charakter biurowy (usługowy) i polega na kontaktach i komunikacji (również osobistej, telefonicznej) z klientem biznesowym. Prowadzona przeze Panią JDG jest źródłem uzyskania Pani przychodów.
W uzupełnieniu do wniosku wskazała Pani, że „środki pielęgnacyjne” są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania aparatów słuchowych i zatem uważa Pani, iż powinna ich koszty włączyć również w koszty uzyskania przychodów. Jest to integralna część związana z prawidłowym funkcjonowaniem i użytkowaniem aparatów słuchowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów.
W takim ujęciu kosztami tymi są zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty. Jednak, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że jego poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Ustawodawca wiąże bowiem koszty uzyskania przychodów z celem ich poniesienia, jakim jest osiągnięcie przychodów, ewentualnie zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów.
Podkreślam, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodów z danego źródła bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednak ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego na wstępie przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:
-pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
-nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, enumeratywnie wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
-być właściwie udokumentowany.
Wskazane przez Panią we wniosku wydatki nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w tej regulacji, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r. sygn. II FSK 3526/16:
Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r. sygn. II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:
Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za koszty uzyskania przychodów, od tych, które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.
Ponadto w orzecznictwie sądowo-administracyjnym wskazuje się, że:
(...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku
– wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2012 r. sygn. akt II FSK 430/11 oraz z dnia 17 stycznia 2017 r. sygn. akt II FSK 3813/14.
Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodów sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.
Odnosząc powyższe do Pani sprawy, stwierdzam, że w przypadku opisanym przez Panią zachodzi odpowiedni związek przyczynowo-skutkowy, dający podstawy do zaliczenia w koszty podatkowe prowadzonej działalności gospodarczej wymienionych przez Panią wydatków.
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pani usługi administracyjno-biurowe w siedzibie firmy oraz u klienta. Firma Pani świadczy usługi wspierające prowadzenie biznesu jak: przygotowywanie zebrań, spotkań, realizacja zleceń, zamawianie materiałów reklamowych, wystawianie faktur, przygotowywanie dokumentów, ofert, wystawianie zaświadczeń, sporządzanie, przekazywanie pism (na podstawie informacji uzyskanych od klienta), przygotowywanie rozliczeń, raportów, sporządzanie sprawozdań i protokołów (np. z zebrań, spotkań). Każdy klient firmy jest traktowany indywidualnie, a świadczona usługa jest dostosowana do jego potrzeb i wymaga bezpośredniego kontaktu z klientem, czynnego udziału np. w zebraniach, spotkaniach (np. zebrania wspólnot mieszkaniowych, spotkania robocze). Zamawianie materiałów reklamowych dostosowywane jest do potrzeb klienta na podstawie przeprowadzanych konsultacji, zbierania ustnych informacji. Prowadzona przez Panią działalność opiera się na kontaktach personalnych (dyskusje, negocjacje, uzgodnienia, bezpośrednie rozmowy). Po przeprowadzonych badaniach u lekarza specjalisty i konsultacji lekarskiej stwierdzono u Pani niedosłuch (...) i zalecono zakup 2 szt. aparatów słuchowych celem poprawy komunikacji z osobami i z otoczeniem. Wskazała Pani, że zakup aparatów słuchowych pomoże Pani w prawidłowym wykonywaniu obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, jak również umożliwi prawidłową komunikację z otoczeniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Dodatkowo kupuje Pani także środki pielęgnacyjne do aparatów słuchowych, tj.: ściereczki czyszczące, spray czyszczący elementy aparatów słuchowych.
Wobec powyższego stwierdzam, że wydatki poniesione na zakup aparatów słuchowych i środków pielęgnacyjnych stanowią koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej. Wydatki te pozostają w związku przyczynowym z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zakup aparatów słuchowych ma pomóc Pani w prawidłowym wykonywaniu obowiązków w ramach prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej oraz w komunikowaniu się z innymi osobami podczas realizacji tej działalności. Wydatek ten obiektywnie może w efekcie końcowym przyczynić do osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Podsumowanie: wydatki poniesione przez Panią na zakup aparatów słuchowych i środków pielęgnacyjnych mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów w prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
