Interpretacja indywidualna z dnia 16 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.678.2025.2.AP

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2025 r. za pośrednictwem platformy e-Urząd skarbowy wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania stawki 0% VAT do transakcji organizacji i odsprzedaży usługi transportu towarów z Chin na Ukrainę z tranzytem przez terytorium Polski. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 20 listopada 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. sp. z o.o. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT w Polsce od dnia (…) 2023 r. w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług logistycznych, w tym międzynarodowego transportu przesyłek.

Kontrahentami spółki są osoby prawne/firmy, którzy są podatnikami o których mowa w art. 28a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) oraz posiadają stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Usługi są wykonywane na podstawie zawartych umów o świadczenie usług transportowych. Transport może mieć charakter krajowy (na terytorium Polski lub UE) oraz międzynarodowy (w tym przewóz towarów z miejsca nadania poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej). Zlecenia przyjmowane są za pośrednictwem elektronicznej platformy Spółki lub na podstawie pisemnych/zdalnych zleceń składanych przez kontrahentów. Terminy, koszt i szczegółowe warunki każdej usługi są uzgadniane i potwierdzane przez obie strony przed rozpoczęciem transportu. Spółka zobowiązuje się do: zorganizowania transportu przesyłek z miejsca nadania do miejsca odbioru; wyboru przewoźnika i ponoszenia odpowiedzialności za wykonanie całości usługi; informowania kontrahenta o przebiegu transportu i statusie przesyłki.

Na zlecenie polskiego kontrahenta (przedsiębiorcy - osoby prawnej z siedzibą w Polsce), Spółka organizuje usługę dostawy przesyłki z Chin (państwo trzecie) na Ukrainę (państwo trzecie), z tranzytem przez terytorium Polski. Za całość organizacji transportu towarów od momentu odbioru towarów w Chinach do dostarczenia ich na terytorium Ukrainy będzie odpowiadał Wnioskodawca. W celu wykonania zlecenia Wnioskodawca nabywa usługę transportową od B. sp. z o.o., który wystawia fakturę ze stawką VAT 0% - powołując się na art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT.

Towar jest transportowany z Chin do Polski tranzytem w kierunku Ukrainy.

Od momentu zakupu towaru w Chinach do momentu jego dostarczenia do Polski odpowiedzialność za transport ponosi B. lub inny partner logistyczny, któremu zlecono przewóz. Transport z Chin odbywa się w imieniu Wnioskodawcy, a dokumenty przewozowe (w tym lotniczy list przewozowy AWB) wystawiane są na Wnioskodawcę.

Po przybyciu towaru do Polski ładunek pozostaje w procedurze tranzytu - spółka posiada zgłoszenie tranzytowe (dokument T1) obejmujące trasę: Chiny - Polska - magazyn celny - magazyn celny - Ukraina.

Wnioskodawca składa wniosek do B. o dostarczenie ładunku do magazynu celnego tranzytowego w Polsce. B. przekazuje towar do magazynu Państwa partnera, skąd jest on następnie przewożony tranzytem do Ukrainy przez firmę transportową (np. C. lub innego partnera logistycznego). Dostarczacie Państwo towary z Chin dla kontrahenta i na jego koszt. Nie ma importu towarów do Polski, opuszczą one Polskę tranzytem. Nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem jako właściciel. Przemieszczane towary nie będą dopuszczone do obrotu na terytorium Unii Europejskiej i dlatego nie będą objęte procedurą celną (Wnioskodawca posiada dokumenty potwierdzające, że przesyłka opuściła terytorium Unii Europejskiej (AWB, T1)). W opisanej sytuacji jako exporter towarów występuje chińska firma. Wnioskodawca otrzymał od B. potwierdzenie wykonania usługi w postaci listu przewozowego lotniczego (AWB) oraz dokument T1, potwierdzające, że przesyłka opuściła terytorium Unii Europejskiej. Następnie Wnioskodawca wystawił fakturę sprzedaży dla kontrahenta - polskiej firmy - i zastosował stawkę VAT 23% do całej kwoty netto.

W uzupełnieniu wskazali Państwo, że z posiadanego przez A. sp. z o.o. dokumentu T1 nie wynika wliczenie wartości usługi transportowej do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów.

Dokument T1 pełni wyłącznie funkcję deklaracji tranzytowej, potwierdzającej objęcie towaru procedurą tranzytu zewnętrznego UE. Dokument ten nie zawiera informacji dotyczących:

• wartości usługi transportowej,
• podstawy opodatkowania,
• kosztów związanych z przewozem na terytorium UE, ani innych danych handlowych potwierdzających rozliczenia pomiędzy stronami.

Ponadto procedura T1 nie stanowi importu towarów na terytorium Polski, wobec czego organ celnoskarbowy nie potwierdza w tym dokumencie żadnych kosztów transportu ani podstawy opodatkowania VAT.

Koszty transportu nie zostały ujęte w dokumencie T1 i nie są przez ten dokument poświadczane.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym - tj. przy organizacji i odsprzedaży usługi transportu towarów z Chin do Ukrainy (tranzytem przez terytorium Polski), gdy Spółka posiada dokumenty potwierdzające, że przesyłka opuściła terytorium Unii Europejskiej (AWB, T1) - A. sp. z o.o. ma prawo zastosować stawkę VAT 0% na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym prawidłowa stawka VAT dla odsprzedaży usługi transportowej wynosi 0%, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 w związku z ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem, stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego towarów, w tym również do usług pośrednictwa i organizacji takiego transportu.

Art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. b ustawy definiuje transport międzynarodowy towarów jako przewóz: „z miejsca nadania poza terytorium Unii Europejskiej do miejsca przeznaczenia poza terytorium Unii Europejskiej, jeżeli przewóz odbywa się przez terytorium kraju.” W przedstawionym stanie faktycznym przewóz towaru odbywa się dokładnie w taki sposób - z Chin (państwo trzecie) do Ukrainy (państwo trzecie), przez terytorium Polski.

Towar nie jest dopuszczony do obrotu na terytorium Unii Europejskiej, a Spółka posiada komplet dokumentów przewozowych (AWB, T1), które jednoznacznie potwierdzają, że towar opuścił terytorium UE.

Zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT, warunkiem zastosowania stawki 0% jest posiadanie dokumentów potwierdzających międzynarodowy charakter transportu - które Spółka posiada.

W związku z powyższym, odsprzedaż tej usługi na rzecz polskiego kontrahenta stanowi usługę transportu międzynarodowego towarów, dla której właściwa jest stawka VAT 0%.

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym możliwe jest zastosowanie stawki VAT 0% przy świadczeniu usługi transportu międzynarodowego, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361, z późn. zm.), który przewiduje stawkę 0% dla usług transportu towarów „jeżeli transport towarów rozpoczyna się lub kończy poza terytorium Unii Europejskiej”.

W przedstawionej sytuacji spełnione są przesłanki:

• transport rozpoczyna się poza UE (Chiny),
• kończy się również poza UE (Ukraina),
• przesyłka przechodzi przez terytorium Polski tranzytem,
• istnieje dokumentacja potwierdzająca wywóz (list lotniczy AWB),
• Wnioskodawca kupuje usługę z VAT 0%,
• usługa ta jest refakturowana klientowi krajowemu w Polsce.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma przeszkód prawnych, aby zastosować stawkę VAT 0% do świadczonej usługi transportowej w tej sytuacji, pod warunkiem, że dokumentacja potwierdzająca charakter międzynarodowy usługi będzie kompletna i jednoznaczna.

Zastosowanie stawki 23% VAT w tym przypadku mogło być niezasadne i prowadzić do nadpłaty podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 1, 3 i 5 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

Towarami zaś, na mocy art. 2 pkt 6 ustawy, są:

Jak stanowi art. 2 pkt 7 ustawy:

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:

Powołany przepis obejmuje sytuacje, w której podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie. Konsekwencją uznania podatnika biorącego udział w odsprzedaży usługi za świadczącego, jest wystawienie przez niego faktury dokumentującej wyświadczenie tej usługi.

W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi, od tego bowiem zależy, czy dane świadczenie podlega opodatkowaniu tym podatkiem w Polsce, czy też nie.

Stosownie do art. 28a ustawy:

Wskazany art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy:

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

Jednocześnie jak stanowi art. 28b ust. 2 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest świadczona.

Zgodnie z art. 28f ust. 1a ustawy:

W myśl art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy:

Treść art. 83 ust. 3 pkt 1 lit. c) ustawy stanowi, że:

Jak stanowi art. 83 ust. 5 ustawy:

Według art. 26a ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 26a ust. 2 ustawy:

Zatem, za import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy, uważa się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta stanowi implementację art. 30 dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), w myśl którego „import towarów” oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie w rozumieniu art. 24 Traktatu.

Oznacza to, że importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej, natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu - określa przepis art. 26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej, przy czym w przypadku objęcia towarów z momentem ich wprowadzenia np. procedurą tranzytu miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary te przestaną podlegać tej procedurze.

Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy:

Zgodnie z art. 19a ust. 11 ustawy:

Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w związku z dopuszczeniem towarów do obrotu wówczas także, co do zasady, powstanie obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.

Ponadto, według art. 5 pkt 15, 18, 19, 23 i 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) - zwanym dalej UKC:

W myśl art. 77 UKC:

Z kolei, art. 226 ust. 1 UKC stanowi, że:

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług logistycznych, w tym międzynarodowego transportu przesyłek. Usługi są wykonywane na podstawie zawartych umów o świadczenie usług transportowych.

Na zlecenie polskiego kontrahenta (przedsiębiorcy - osoby prawnej z siedzibą w Polsce), Spółka organizuje usługę dostawy przesyłki z Chin na Ukrainę, z tranzytem przez terytorium Polski. Za całość organizacji transportu towarów od momentu odbioru towarów w Chinach do dostarczenia ich na terytorium Ukrainy odpowiada Spółka. W celu wykonania zlecenia Spółka nabywa usługę transportową od B. Sp. z o.o. Transport z Chin wykonywany jest w imieniu Spółki. Od momentu zakupu towaru w Chinach do momentu dostarczenia go do Polski, odpowiedzialność za transport ponosi B. lub inny partner logistyczny, któremu Spółka zleca dostawę. Dokumenty przewozowe wystawiane są na Spółkę. Spółka składa wniosek do B. o dostarczenie ładunku do magazynu celnego tranzytowego w Polsce. B. przekazuje towar do magazynu partnera Spółki, skąd jest on następnie przewożony tranzytem na Ukrainę przez firmę transportową (C. lub innego partnera logistycznego).

Towary z Chin Spółka dostarcza dla kontrahenta i na jego koszt. Jako eksporter towarów występuje chińska firma. Przemieszczane towary nie będą dopuszczone do obrotu na terytorium Unii Europejskiej, opuszczą one Polskę tranzytem.

Spółka otrzymała od B. potwierdzenie wykonania usługi w postaci listu przewozowego lotniczego (AWB) oraz dokument T1, z których wynika, że przesyłka opuściła terytorium UE.

B. wystawił na Spółkę fakturę ze stawką VAT 0% - powołując się na art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy. Następnie Spółka wystawiła fakturę sprzedaży dla kontrahenta - polskiej firmy - i zastosowała stawkę VAT 23% do całej kwoty netto.

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest możliwość zastosowania stawki 0% VAT dla opisanej we wniosku usługi organizacji i odsprzedaży usługi transportu towarów z Chin do Ukrainy (tranzytem przez terytorium Polski).

Mając na uwadze powyższe przepisy oraz okoliczności przedstawione we wniosku stwierdzić należy, iż transport z Chin na Ukrainę tranzytem przez Polskę stanowi usługę transportu międzynarodowego, o którym mowa w art. 83 ust. 1 pkt 23 w zw. z ust. 3 pkt 1 lit. c) ustawy, dla której to usługi w przypadku opodatkowania jej w Polsce i przy spełnieniu określonych warunków ustawodawca przewidział stawkę VAT obniżoną 0%.

Jak wynika z opisu sprawy, usługę transportu towarów Spółka świadcz na rzecz polskiego kontrahenta (przedsiębiorcy - osoby prawnej z siedzibą w Polsce), tj. na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy. Usługa ta nie została również wymieniona w zastrzeżeniach, o których mowa w art. 28f ust. 1a ustawy. Zatem, miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania realizowanych przez Spółkę usług jest - stosownie do art. 28b ust. 1 ustawy - miejsce, w którym usługobiorca (zleceniodawca) posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. terytorium Polski.

Odnosząc się do wątpliwości związanych z opodatkowaniem usługi międzynarodowego transportu towarów preferencyjną stawką podatku VAT 0% należy wskazać, że możliwość zastosowania stawki podatku VAT 0% dla usług transportu międzynarodowego, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 23 ustawy, wymaga prawidłowego potwierdzenia świadczenia tych usług dokumentami wskazanymi w art. 83 ust. 5 ustawy.

W odniesieniu do towarów importowanych oprócz dokumentów o których mowa w pkt 1 cytowanego artykułu, ustawodawca uzależnił możliwość zastosowania stawki 0% od posiadania przez podatnika (przewoźnika) dokumentu celnego jednoznacznie potwierdzającego wliczenie usługi transportowej do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów (art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy).

W analizowanej sprawie powyższy warunek nie będzie miał jednak zastosowania, bowiem warunek, o którym mowa w tym przepisie dotyczy wyłącznie towarów importowanych, a więc towarów przywożonych z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Tymczasem w opisanej sytuacji nie mamy do czynienia z importem towarów, ponieważ transport odbywa się z kraju trzeciego do innego kraju trzeciego w sposób nieprzerwany a towary tylko przejadą tranzytem przez terytorium UE (terytorium Polski). Ponadto jak wskazał Wnioskodawca, procedura tranzytu nie wiąże się z dopuszczeniem towarów do obrotu na terytorium UE (w tym terytorium Polski) i towary nie będą objęte procedurą celną, gdyż dokument T1 pełni wyłącznie funkcję deklaracji tranzytowej potwierdzającej objęcie towarów procedurą tranzytu zewnętrznego. Nadmienić należy, że procedura tranzytu oznacza, że towar przemieszczany w procedurze tranzytu przez cały czas znajduje się w transporcie zanim dotrze do ostatecznego miejsca docelowego Jednocześnie „procedura tranzytu zewnętrznego” pozwala na przemieszczanie towarów nieunijnych z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Unii, przy czym towary te nie podlegają m.in. należnościom celnym przywozowym, o których mowa w art. 226 UKC. Tranzyt jest procedurą celną pozwalającą na przewóz towarów pod dozorem celnym bez konieczności uiszczania opłat (należności celnych, podatku akcyzowego, podatku VAT i innych).

W niniejszym przypadku transport towarów objętych procedurą tranzytu rozpoczyna się i kończy na terytorium państw trzecich (tj. odpowiednio Chin i Ukrainy), a sam towar nie jest dopuszczony do obrotu na terytorium kraju, ani też na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej. Tym samym przemieszczenie realizowane w ramach procedury tranzytu nie będzie powodowało powstania długu celnego, o którym mowa w art. 77 UKC i nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Z opisu sprawy nie wynika również, aby występowały okoliczności, o których mowa w art. 19a ust. 11 ustawy o VAT, a więc takie które skutkują powstaniem obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów w sytuacji objęcia towarów procedurą tranzytu, jeżeli od towarów tych pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze.

Skoro zatem nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, to nie można przyjąć, że transport dotyczy towarów importowanych. W konsekwencji w opisanym przypadku nie mamy do czynienia z transportem międzynarodowym towarów importowanych i wymóg posiadania dodatkowej dokumentacji, o której mowa w art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy nie znajdzie zastosowania.

Należy zatem przyjąć, że w przypadku świadczonej przez Wnioskodawcę usługi transportu międzynarodowego posiadane dokumenty, tj.:

• list przewozowy lotniczy (AWB) oraz dokument T1 potwierdzające, że przesyłka opuściła terytorium Unii Europejskiej oraz
• faktura wystawiona dla kontrahenta,

jako dokumenty wymienione w art. 83 ust. 5 pkt 1 ustawy o VAT uprawniają Wnioskodawcę do zastosowania stawki VAT 0%.

Z uwagi na powyższe stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję również, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. W związku z tym, rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi dysponuje podatnik rzeczywiście stanowią dokumenty, o których mowa w art. 83 ust. 5 ustawy może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.