Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.1056.2025.4.JK

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

·podatku dochodowego od osób fizycznych,

·podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na zakup odzieży biurowej dla pracowników.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 listopada 2025 r. (data wpływu).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji, sprzedaży broni i amunicji na podstawie koncesji …, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w rozumieniu art. 3 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest czynnym podatnikiem VAT, wykonuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. W ramach działalności zatrudnia pracowników biurowych i produkcyjnych. W zakładzie obowiązuje regulamin pracy, 99% to pracownicy produkcyjni, którzy zgodnie z KP i regulaminem wewnętrznym mają zapewnioną odzież roboczą zgodnie z wykonywaną pracą. Wnioskodawca chce wprowadzić tę samą zasadę wobec pracowników biurowych. Pracownicy biura, tj. handlowiec, kierownik sprzedaży, specjalista d.s. finansowych, specjalista d.s. marketingu, koordynator d.s. systemów zarządzania mają bezpośredni kontakt z klientami. W celu utrzymania profesjonalnego, schludnego i jednolitego wizerunku firmy w oczach klientów i partnerów biznesowych oraz zapewnienia jednolitej identyfikacji pracowników, Wnioskodawca planuje zakup odzieży biurowej (tj. koszul, marynarek, spodni, spódnic, krawatów, pasków, butów) przeznaczonej do noszenia wyłącznie w pracy. Charakterystyka zakupu odzieży nie będzie posiadała trwałego oznaczenia (logo) firmy, natomiast wymienione elementy ubioru będą miały charakterystyczny wzór/fason, kolor ściśle kojarzony z firmą, który zostanie dokładnie określony w regulaminie pracy. Odzież nie będzie miała znamion wystawności i okazałości, pozostanie własnością Wnioskodawcy, będzie użytkowana wyłącznie w miejscu pracy, tzn. w biurze i podczas reprezentacji firmy na zewnątrz podczas wyjazdów służbowych, konferencji, targów handlowych. Pracownicy biura bardzo często podejmują gości, kontrahentów z kraju oraz z zagranicy pozyskując nowe kontrakty handlowe, co z kolei przekłada się na wymierne korzyści finansowe. Planowany dress code doda pracownikom większej pewności siebie, a wspólny wizerunek utożsami ich z firmą, stworzy poczucie jedności i przynależności w zespole oraz podkreśli rangę wydarzenia. Wnioskodawca jest regularnie audytowany przez firmy audytorskie, również pod kątem właściwego dokumentowania i przestrzegania procedur. Szczegółowe warunki używania, przechowywania oraz specyfikacja odzieży zostanie określona w regulaminie pracy. Zapis regulaminu wykluczy użytkowanie odzieży na użytek prywatny poprzez m.in. wskazanie dokładnego miejsca przechowywania odzieży po godzinach pracy oraz wskazanie dedykowanych szafek pracowniczych znajdujących się na terenie Zakładu Pracy. W sytuacji zakończenia stosunku pracy, pracownicy będą zobligowani do zwrotu odzieży Wnioskodawcy. Odzież zostanie oddana do profesjonalnego czyszczenia i przekazana do ponownego użytku. Zakup zostanie udokumentowany fakturami wystawionymi na działalność gospodarczą. Wnioskodawca będzie prowadził rejestr zakupionego i wydanego stroju służbowego. Odzież będzie miała charakter wyłącznie biznesowo-służbowy i będzie elementem dbałości o wizerunek przedsiębiorstwa, a tym samym o relacje z klientami.

W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku od towarów i usług wskazał Pan:

Jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT od dnia … r. Odzież biurowa zakupiona do pracowników będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zakup odzieży biurowej dla pracowników będzie miał pośredni związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi VAT. Zakupiona odzież będzie wyłączną własnością podatnika, nie będzie miała znamion użytku prywatnego poprzez wyłączenie możliwości używania odzieży poza godzinami pracy, zostanie wprowadzony regulamin pracy, który dokładnie określi szczegółowe warunki używania, przechowywania i pielęgnacji. Będzie całkowicie wykluczony warunek prywatny. Wnioskodawca będzie prowadził rejestr zakupionego i wydanego stroju służbowego. Zakup odzieży służbowej będzie wykorzystywany przy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Pana zdaniem,  elegancka odzież noszona przez pracowników będzie wyrazem szacunku i profesjonalizmu, co się przełoży na osiągnięcie wymiernych korzyści w postaci utrzymaniu bieżących relacji handlowych i pozyskaniu nowych kontraktów, czego następstwem będzie wzrost sprzedaży produktów, a co za tym idzie wzrost podstawy opodatkowania podatkiem należnym VAT.

Pytanie (w zakresie podatku od towarów i usług)

Czy od wydatków poniesionych na zakup odzieży biurowej dla pracowników, pozostających własnością Wnioskodawcy i używanej wyłącznie w miejscu pracy, można odliczyć podatek VAT naliczony w rozumieniu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT?

Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione na zakup odzieży biurowej dla pracowników biura będą mogły zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT oraz zgodnie z art.86 ust. 1 ustawy o VAT oraz odliczenia VAT naliczonego, ponieważ są racjonalnie i gospodarczo uzasadnione, a ich celem będzie osiągnięcie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Odzież biurowa będzie miała charakter służbowy, służyć będziewyłącznie do wykonywania obowiązków zawodowych, będzie wpływać na pozytywny wizerunek przedsiębiorstwa, jego postrzeganie przez klientów oraz komfort pracy personelu. Brak logo nie będzie wykluczać możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ zasady użytkowania, przechowywania oraz styl (kolor, krój) odzieży będzie ściśle określał regulamin pracy wykluczając go z użytku osobistego, nadając mu charakter wyłącznie służbowy. W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że opisane wydatki spełniają kryteria art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, a podatek VAT dotyczący wspomnianego zakupu,  będzie podlegał odliczeniu na podstawie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, ponieważ zakupiony dress code będzie stanowił wyłączną własność wnioskodawcy, nie będzie miał znamion użytku prywatnego poprzez dokładne określenie wzoru, stylu i koloru oraz wyłączenie możliwości używania odzieży poza miejscem i czasem pracy i będzie używany przy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy:

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Ustawa ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Podkreślenia wymaga, iż ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, stosownie do którego:

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie produkcji, sprzedaży broni i amunicji. W celu utrzymania profesjonalnego, schludnego i jednolitego wizerunku firmy w oczach klientów i partnerów biznesowych oraz zapewnienia jednolitej identyfikacji pracowników, planuje Pan zakup odzieży biurowej (tj. koszul, marynarek, spodni, spódnic, krawatów, pasków, butów) przeznaczonej do noszenia wyłącznie w pracy. Charakterystyka zakupu odzieży nie będzie posiadała trwałego oznaczenia (logo) firmy, natomiast wymienione elementy ubioru będą miały charakterystyczny wzór/fason, kolor ściśle kojarzony z firmą, który zostanie dokładnie określony w regulaminie pracy. W sytuacji zakończenia stosunku pracy, pracownicy będą zobligowani do zwrotu odzieży. Zakup zostanie udokumentowany fakturami wystawionymi na działalność gospodarczą. Odzież biurowa zakupiona dla pracowników będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zakup odzieży biurowej dla pracowników będzie miał pośredni związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi VAT. Elegancka odzież noszona przez pracowników będzie wyrazem szacunku i profesjonalizmu, co się przełoży na osiągnięcie wymiernych korzyści w postaci utrzymaniu bieżących relacji handlowych i pozyskaniu nowych kontraktów, czego następstwem będzie wzrost sprzedaży produktów, a co za tym idzie wzrost podstawy opodatkowania podatkiem należnym VAT. Zakupiona odzież będzie wyłączną własnością podatnika, nie będzie miała znamion użytku prywatnego poprzez wyłączenie możliwości używania odzieży poza godzinami pracy, zostanie wprowadzony regulamin pracy, który dokładnie określi szczegółowe warunki używania, przechowywania i pielęgnacji. Będzie całkowicie wykluczony warunek prywatny. Będzie Pan prowadził rejestr zakupionego i wydanego stroju służbowego. Zakup odzieży służbowej będzie wykorzystywany przy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz dyrektywą Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str.1 ze zm.) – dalej dyrektywa VAT, możliwe jest odliczenie podatku od nabywanych towarów i usług, które są związane z prowadzoną przez podatnika opodatkowaną działalnością gospodarczą.

W tym miejscu wskazania wymaga, że fakt istnienia bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku jest również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z dnia 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs & Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions). Także w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r. (w sprawie C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank plc) TSUE nie miał wątpliwości, że artykuł 2 Pierwszej Dyrektywy i artykuł 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez podatnika VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa było zasadniczo istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. Ponadto Trybunał w wyroku z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06 Securenta przesądził, że w sytuacji gdy podatnik wykonuje działalność gospodarczą i działalność niemającą charakteru gospodarczego, prawo do odliczenia z tytułu ewentualnych wydatków jest dopuszczalne jedynie w zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.

W orzeczeniu z dnia 27 września 2001 r. w sprawie CIBO Participations S.A. (C-16/00) Trybunał doszedł do wniosku, że aby możliwe było odliczenie VAT naliczonego, musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy wydatkiem a sprzedażą opodatkowaną VAT, co oznacza, że wydatek musi stanowić element kosztowy sprzedaży opodatkowanej. Niemniej TSUE stwierdził, że wydatki na doradztwo związane z procesem przejmowania spółek zależnych przez CIBO stanowią koszty ogólne, mające związek z działalnością opodatkowaną tej spółki.

W świetle powyższego orzecznictwa TSUE należy stwierdzić, że kierując się wykładnią dokonywaną w zgodzie z zasadami VI Dyrektywy (od 1 stycznia 2007 r. – Dyrektywy 2006/112/WE), na gruncie art. 86 ust. 1 ustawy, podobnie jak i art. 17(2)(3) i (5) VI Dyrektywy (art. 167 i nast. Dyrektywy 2006/112/WE) należy przyjąć – co do zasady – że niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami (wydatkami), a konkretną transakcją opodatkowaną. Wydatki te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia, uwzględnioną w cenie. Jednak brak takiej konkretnej transakcji opodatkowanej nie musi zawsze prowadzić do utraty prawa do odliczenia VAT. W przypadku bowiem wydatków zaliczanych do tzw. kosztów ogólnych wprawdzie nie istnieje bezpośredni związek pomiędzy zakupem tych towarów i usług, a sprzedażą opodatkowaną, lecz w sytuacji gdy stanowią one element cenotwórczy produktów podatnika, pozostając w ten sposób w pośrednim związku z jego opodatkowaną działalnością gospodarczą, prawo do odliczenia z tytułu tych zakupów (wydatków) powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim ogólna działalność daje prawo do odliczenia VAT.

Wskazania wymaga, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia stroju firmowego (odzieży służbowej), jednakże dany strój można uznać za ubiór służbowy, gdy jego używanie przez pracownika odbywa się w ramach realizacji nałożonego na niego obowiązku oraz gdy posiada on charakterystyczne cechy, dzięki którym traci charakter osobisty i które uniemożliwiają wykorzystanie go do celów prywatnych (np. logo firmy, charakterystyczny krój i kolor). Takie stroje ułatwiają klientom i kontrahentom identyfikację pracowników firmy. Ponadto, poprzez oznaczenie logo mogą być skutecznym narzędziem jej promocji i reklamy, zapewniając w ten sposób spójny przekaz marketingowy. Jeżeli stroje pracownicze spełniają wskazane kryteria, wówczas wydatki na ich nabycie mają związek z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W tym miejscu należy odnieść się do wykładni językowej pojęcia reprezentacji, reklamy oraz promocji. I tak reprezentacja odnosi się do dobrego reprezentowania firmy. W konsekwencji o reprezentacji należy mówić w odniesieniu do całokształtu każdych działań mających na celu stworzenie i utrwalenie jak najkorzystniejszego wizerunku firmy na zewnątrz, to jest w relacji z kontrahentami (ich przedstawicielami), gośćmi i potencjalnymi klientami.

Obejmuje ona zarówno działania zmierzające do:

• stworzenia oczekiwanego wizerunku, pozycji podatnika jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, jak i
• stworzenia korzystnych warunków w celu nawiązania nowych lub też podtrzymania (rozszerzenia) dotychczasowych kontaktów.

Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez przedsiębiorcę ma na celu stworzenie o nim takiego wyobrażenia, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupów jego produktów czy usług.

Z kolei reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtującego popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, zachwalanie, mające na celu skłonienie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego.

Istotne zatem jest rozróżnienie między nakładami ukierunkowanymi na reprezentowanie firmy oraz budowanie jej prestiżu (reprezentacja), a wydatkami mającymi na celu zachęcanie potencjalnych klientów do nawiązania bądź utrzymania kontaktów z przedsiębiorcą oraz nabywania towarów lub usług danej firmy (reklama). Ocena charakteru wydatku możliwa jest na podstawie całokształtu działalności prowadzonej przez podatnika. Ocena ta powinna być dokonywana każdorazowo przez podatnika, który prowadząc działalność gospodarczą może najlepiej dokonać właściwej kwalifikacji danego wydatku pod kątem funkcji, jaką będzie spełniać w firmie.

W przedmiotowej sprawie wskazał Pan, że zakupiona odzież będzie wyłączną własnością podatnika, nie będzie miała znamion użytku prywatnego poprzez wyłączenie możliwości używania odzieży poza godzinami pracy, zostanie wprowadzony regulamin pracy, który dokładnie określi szczegółowe warunki używania, przechowywania i pielęgnacji. Będzie całkowicie wykluczony warunek prywatny. Ponadto wzór, krój i kolor będzie szczegółowo określony w regulaminie pracy. Elementy ubioru będą miały charakterystyczny wzór/fason, kolor ściśle kojarzony z firmą, który zostanie dokładnie określony w regulaminie pracy.

Zakup odzieży służbowej będzie wykorzystywany przy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jak Pan wskazał, odzież biurowa zostanie zakupiona w celu utrzymania profesjonalnego, schludnego i jednolitego wizerunku firmy w oczach klientów i partnerów biznesowych oraz zapewnienia jednolitej identyfikacji pracowników. Odzież noszona przez pracowników będzie wyrazem szacunku i profesjonalizmu, co się przełoży na osiągnięcie wymiernych korzyści w postaci utrzymaniu bieżących relacji handlowych i pozyskaniu nowych kontraktów, czego następstwem będzie wzrost sprzedaży produktów, a co za tym idzie wzrost podstawy opodatkowania podatkiem należnym VAT.

Analiza wskazanych okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że wydatki związane z zakupem odzieży biurowej, która będzie miała charakterystyczny wzór/fason, kolor ściśle kojarzony z firmą, który zostanie dokładnie określony w regulaminie pracy i która będzie wykorzystana przez Pana pracowników w sposób wynikający z regulaminu, można zaliczyć do wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, bowiem wykazują one charakter promocyjno-reklamowy i będą służyły  zaspokojeniu potrzeb wizerunkowych Pana firmy. Odzież ta będzie kojarzona z Pana firmą i będzie identyfikowała i wyróżniała Pana  pracowników spośród innych osób. Ponadto zakupiona odzież będzie wykorzystywana przez pracowników wyłącznie podczas pracy,  zgodnie z regulaminem pracy. Szczegółowe warunki używania, przechowywania oraz specyfikacja odzieży zostanie określona w regulaminie pracy. Zatem wykorzystanie przedmiotowej odzieży do celów prywatnych nie będzie miało miejsca. Zakup odzieży służbowej będzie wykorzystywany przy wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Podsumowując, skoro jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz nabyta przez Pana odzież biurowa będzie wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych, to będzie przysługiwało Panu prawo odliczenia podatku naliczonego od zakupu tej odzieży. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.

Tym samym, Pana stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług. Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych wniosek został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.