Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.952.2025.2.MK
Renta wdowia otrzymywana z Irlandii, przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce zgodnie z art. 18 ust. 1 umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Irlandią.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 10 września 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła Pani wniosek pismem z 24 listopada 2025 r. (data wpływu 26 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Od lutego 2025 r. Wnioskodawczyni otrzymuje z Irlandii rentę wdowią (widow contributory pension) przyznaną na podstawie składek ubezpieczeniowych zgromadzonych przez Jej zmarłego męża, który pracował i odprowadzał składki w irlandzkim systemie ubezpieczeń społecznych.
Renta jest wypłacana przez Departament of Social Protection Government od Ireland. Finansowanie świadczenia pochodzi z Social Insurance Found, do którego składki obowiązkowo odprowadzano w ramach Pay Related Social Insurance (PRSI).
Świadczenie jest wypłacane bezpośrednio na konto bankowe Wnioskodawczyni w Irlandii. Kwota wypłaty 249,50 euro tygodniowo.
W Irlandii od tego świadczenia nie został pobrany podatek dochodowy, ponieważ kwota wypłacana mieści się w granicach kwoty wolnej od podatku i zgodnie z obowiązującymi tam przepisami nie podlega opodatkowaniu.
Wnioskodawczyni mieszka w Polsce i tutaj posiada centrum interesów życiowych oraz gospodarczych, a także pracuje na umowę-zlecenie.
Na podstawie kontaktu z organami podatkowymi w Irlandii Wnioskodawczyni uzyskała potwierdzenie, że Jej rezydencja podatkowa znajduje się w Polsce, w związku z tym wszystkie podatki powinna opłacać w Polsce. W związku z powyższym, przy rozliczaniu dochodu Wnioskodawczyni powinna uwzględnić przepisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Renta wdowia z Irlandii wynika z praw ubezpieczeniowych zmarłego męża Wnioskodawczyni i zgromadzonych przez niego składek w irlandzkim systemie ubezpieczeń społecznych. Nie jest to świadczenie przyznane na podstawie pomocy społecznej ani innej formy wsparcia socjalnego.
Zgodnie z obowiązującą umową między Polską a Irlandią o unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, świadczenie rentowe wypłacane przez państwo źródła podlega opodatkowaniu wyłącznie w tym państwie źródła (Irlandii).
Zgodnie z art. 19 ust. 2 Umowy z dnia 13 listopada 1995 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1996 r. Nr 29 poz. 129), emerytury i renty wypłacane przez umawiające się Państwo lub jego jednostkę terytorialną podlega opodatkowaniu wyłącznie w tym Państwie. Ponieważ świadczenie to jest finansowane z irlandzkiego funduszu państwowego (Social Insurance Found) stanowi dochód, do którego zastosowanie ma powyższy przepis. W konsekwencji, renta wdowia „widow’s contributory pension” podlega opodatkowaniu wyłącznie w Irlandii i nie stanowi podstawy do poboru podatku dochodowego w Polsce, a jedynie do wykazania jej informacyjnie w załączniku PIT/ZG.
W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że świadczenie contributory widower pension zostało przyznane Jej dożywotnio. Jest wypłacane cyklicznie (co tydzień). Organ irlandzki nie zadawał pytań o wiek. Nie ma w decyzji o przyznaniu ww. świadczenia informacji, aby o wysokości świadczenia miał decydować wiek i aby wysokość świadczenia była kiedykolwiek różnicowana w zależności od wieku. Organ irlandzki nie informował o takiej możliwości.
Wnioskodawczyni nie posiada informacji o konkretnym artykule ani nazwie irlandzkiego aktu prawnego, na podstawie którego przyznano świadczenie. Irlandzki urząd (Department of Social Protection) nie wskazał podstawy prawnej w decyzji. Wnioskodawczyni posiada jednak oficjalny dokument z irlandzkiego organu, potwierdzający, że świadczenie „contributory widow’s/widower pension” jest świadczeniem składkowym opartym na składkach PRSI (Pay Related Sociaj Insurance) opłacanych przez zmarłego męża Wnioskodawczyni. Dokument ten potwierdza również, że świadczenie nie jest świadczeniem rodzinnym, socjalnym ani uzależnionym od dochodu, lecz świadczeniem przysługującym z tytułu warunku minimalnej historii składkowej osoby zmarłej.
Otrzymane z Irlandii świadczenie nie obejmuje dodatków rodzinnych ani świadczeń na dzieci. Wnioskodawczyni nie otrzymuje zasiłku rodzinnego, dodatku dla rodzin ani żadnej formy świadczeń socjalnych z Irlandii. W sprawie świadczenia, o którym mowa, nie istnieje warunek stałego zamieszkiwania w Irlandii – Wnioskodawczyni może je otrzymywać mieszkając w Polsce.
Mąż Wnioskodawczyni nie pobierał żadnych świadczeń emerytalnych w Irlandii przed śmiercią.
Przyznanie Wnioskodawczyni świadczenia było uzależnione od liczby składek PRSI opłaconych w Irlandii przez Jej zmarłego męża. Irlandzki organ potwierdzając, że świadczenie ma charakter składkowy, wymaga spełnienia określonego minimalnego okresu składkowego przez osobę zmarłą. W przypadku Wnioskodawczyni oznacza to, że Jej mąż spełnił wymagany przez Irlandię minimalny próg składkowy.
Pobieranie przez męża Wnioskodawczyni świadczenia emerytalnego nie było warunkiem przyznania Jej renty wdowiej, wręcz przeciwnie – Jej mąż nie pobierał żadnego świadczenia emerytalnego przed śmiercią, a renta wdowia została przyznana Wnioskodawczyni wyłącznie na podstawie spełnienia przez niego warunków składkowych PRSI, niezależnie od tego, czy pobierał jakiekolwiek świadczenie.
Pytanie
Czy w związku z tym, że Wnioskodawczyni otrzymuje rentę wdowią (widow contributory pension) z Irlandii, finansowaną z Social Insurance Found, do którego składki obowiązkowo odprowadzał zmarły mąż w ramach Pay Related Social Insurance (PRSI), przyznaną na podstawie praw ubezpieczeniowych zmarłego małżonka Wnioskodawczyni, powinna Ona rentę wdową informacyjnie wykazać w zeznaniu PIT/ZG, bez obowiązku naliczania podatku dochodowego, zważywszy że:
- Wnioskodawczyni jest rezydentem podatkowym w Polsce i pracuje na umowę-zlecenie,
- świadczenie jest wypłacane przez organ Irlandii (Department of Social Protection Government of Ireland) i nie jest opodatkowane w Irlandii, ponieważ mieści się w granicach kwoty wolnej od podatku,
- renta ma charakter ubezpieczeniowy i państwowy, a nie socjalny ani prywatny,
- zgodnie z umową między Rzeczpospolitą Polską a Irlandią o unikaniu podwójnego opodatkowania wypłacane świadczenie (renta wdowia) przez państwo źródła, podlega opodatkowaniu wyłącznie w tym państwie źródła.
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymywana przez Nią renta wdowia z Irlandii, wypłacana w ramach contributory pension, podlega opodatkowaniu wyłącznie w Irlandii zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy między Polską a Irlandią o unikaniu podwójnego podatku.
W Polsce świadczenie to powinno zostać jedynie wykazane informacyjnie w załączniku PIT/ZG i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Pobranie podatku w Polsce byłoby niezgodne z postanowieniami ww. umowy oraz zasadą unikania podwójnego opodatkowania (art. 23 ust. 1 lit. a). W Polsce stosuje się metodę wyłączenia z progresją.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 4a ww. ustawy:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Z opisu sprawy wynika, że od lutego 2025 r. otrzymuje Pani z Irlandii rentę wdowią przyznaną na podstawie składek ubezpieczeniowych zgromadzonych przez Pani męża, który pracował i odprowadzał składki w irlandzkim systemie ubezpieczeń społecznych. Renta jest wypłacana przez Departament of Social Protection Government od Ireland. Finansowanie świadczenia pochodzi z Social Insurance Found, do którego składki obowiązkowo odprowadzał Pani mąż w ramach Pay Related Social Insurance (PRSI). Świadczenie jest wypłacane bezpośrednio na Pani konto bankowe w Irlandii. W Irlandii od tego świadczenia nie został pobrany podatek dochodowy. Mieszka Pani w Polsce i tutaj posiada centrum interesów życiowych oraz gospodarczych, a także pracuje na umowę-zlecenie. Świadczenie zostało przyznane Pani dożywotnio. Nie ma w decyzji o przyznaniu ww. świadczenia informacji, aby o wysokości świadczenia miał decydować Pani wiek i aby wysokość świadczenia była kiedykolwiek różnicowana w zależności od Pani wieku.
W sprawie będącej przedmiotem wniosku znajdą zastosowanie postanowienia Umowy z dnia 13 listopada 1995 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1996 r. Nr 29 poz. 129), modyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369).
Stosownie do art. 18 ust. 1 ww. Umowy:
Z uwzględnieniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu wcześniejszego zatrudnienia oraz każda renta wypłacana takiej osobie podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Przepis art. 18 ust. 2 ww. Umowy stanowi, że:
Określenie „renta” oznacza określoną kwotę wypłacaną okresowo w ustalonych terminach dożywotnio lub przez konkretny lub dający się wymierzyć okres, jako spełnienie zobowiązania dokonywania płatności w zamian za uprzednio w pełni wykonane świadczenie pieniężne lub w równoważniku pieniężnym.
W świetle ww. przepisu, renta otrzymywana z Irlandii, przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.
Biorąc pod uwagę powyższe regulacje oraz przedstawiony stan prawny stwierdzam, że zgodnie z postanowieniami ww. Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Irlandii, otrzymywana przez Panią renta wdowia z Irlandii podlega opodatkowaniu tylko w miejscu Pani zamieszkania, tj. w Polsce.
W takim przypadku nie znajduje zastosowania metoda unikania podwójnego opodatkowania, bowiem przedmiotowe dochody zgodnie z ww. Umową podlegają opodatkowaniu tylko w państwie zamieszkania, tj. w Polsce i tym samym – w myśl ww. przepisów – nie występuje ich podwójne opodatkowanie.
Należy również zaznaczyć, że wskazany przez Panią art. 23 ust. 1 lit. a) ww. Umowy, nie ma w sprawie zastosowania.
W konsekwencji, stwierdzić należy, że renta wdowia otrzymywana przez Panią z Irlandii podlega opodatkowaniu tylko w miejscu Pani zamieszkania, tj. w Polsce, na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
Źródłami przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
Natomiast, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1208).
Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
Świadczeniami rodzinnymi są:
1)zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
2)świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
3)zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
4)jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
5)świadczenie rodzicielskie.
Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka, który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie świadczenie kompensacyjne.
Należy również wskazać, że Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.) rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
W świetle powyższego, odnosząc się do Pani wątpliwości i możliwości zastosowania zwolnienia uregulowanego w art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyjaśnić należy, że renta wdowia po zmarłym mężu, która jak Pani wskazuje:
- jest świadczeniem rodzinnym przysługującym Pani, jako wdowie po zmarłym mężu ze względu na jego pracę w Irlandii,
- finansowanie świadczenia pochodzi z Social Insurance Found, do którego składki obowiązkowo odprowadzał Pani mąż w ramach Pay Related Social Insurance (PRSI),
- jest świadczeniem cyklicznym (wypłacanym Pani co tydzień) i przyznanym Pani dożywotnio,
- uzależniona jest od minimalnej historii ubezpieczeniowej Pani męża w Irlandii (Pani mąż musiał przepracować minimalny okres składkowy),
- nie może zostać uznana za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych.
Uwzględniając powyższe stwierdzam, że przyznana Pani ww. renta wdowia z Irlandii po zmarłym mężu nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż z uwagi na jej charakter i warunki przyznania nie jest żadnym ze świadczeń wymienionych w tym przepisie.
Otrzymywaną przez Panią z Irlandii rentę wdowią po zmarłym mężu, uznać należy za rentę wypłacaną na podstawie przepisów o ubezpieczeniach społecznych obowiązujących w Irlandii i jako taka mieści się ona w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z czym, w Polsce podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 tej ustawy. Powyższe oznacza, że będąca przedmiotem Pani zapytania renta wdowia z Irlandii po zmarłym mężu, powinna podlegać wykazaniu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym ją Pani otrzymała.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, a tym samym nie analizuje i nie dokonuje oceny dokumentów załączonych do wniosku (uzupełnienia wniosku) o wydanie interpretacji indywidualnej.. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
Jednocześnie Organ informuje, że wydając interpretację w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie dokonuje analizy i oceny załączonych do wniosku dokumentów, a jedynie opiera się na przedstawionym we wniosku opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Zatem, niezbędne do wydania interpretacji indywidualnej informacje wnioskodawca powinien zawrzeć w opisie sprawy.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
