Interpretacja indywidualna z dnia 27 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.943.2025.1.MR

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (rezydent podatkowy).

Wnioskodawca posiada rachunek inwestycyjny u zagranicznego brokera, za pośrednictwem którego dokonuje transakcji na rynkach finansowych. Przedmiotem wniosku są transakcje dokonywane na instrumentach pochodnych – kontraktach na różnicę kursową (CFD – Contract for Difference). Instrumentami bazowymi dla tych kontraktów są m.in. akcje spółek, indeksy giełdowe, surowce oraz kryptowaluty. Transakcje te mogą być realizowane z wykorzystaniem dźwigni finansowej (lewarowania). Specyfika instrumentów CFD oferowanych przez brokera polega na tym, że są to instrumenty pochodne nierzeczywiste, w przypadku których nie dochodzi do fizycznej dostawy instrumentu bazowego (np. akcji czy surowca). Rozliczenie transakcji następuje wyłącznie w drodze rozliczenia pieniężnego (ang. cash settlement). W momencie zamknięcia pozycji na rachunku Wnioskodawcy księgowany jest wynik finansowy transakcji, stanowiący różnicę między ceną otwarcia a ceną zamknięcia pozycji, skorygowany o ewentualne opłaty (np. spread, swap, prowizje). Broker zagraniczny, raportując dane do polskich organów podatkowych w ramach procedury CRS (Common Reporting Standard), wykazuje wartości brutto transakcji („Gross Proceeds”), tj. sumę wartości nominalnych zamkniętych pozycji. W konsekwencji kwoty raportowane w systemie wymiany informacji bankowej są nieproporcjonalnie wysokie w stosunku do faktycznie angażowanego kapitału oraz faktycznie osiągniętego wyniku finansowego (zysku lub straty).

Rozliczenie transakcji CFD w deklaracji PIT-38 dokonywane jest w oparciu o faktyczny wynik każdej operacji. Wynik transakcji zakończony zyskiem (dodatnia różnica kursowa) Wnioskodawca wykazuje jako przychód, natomiast wynik transakcji stratnej (ujemna różnica kursowa) ujmuje po stronie kosztów uzyskania przychodów.

Pytanie

Czy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawidłowe jest działanie Wnioskodawcy polegające na tym, że w zeznaniu PIT-38 dodatni wynik finansowy z poszczególnych transakcji CFD (zysk) zalicza do przychodów z kapitałów pieniężnych, natomiast ujemny wynik finansowy z tych transakcji (stratę) zalicza do kosztów uzyskania przychodów?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęta metoda rozliczania transakcji CFD oparta o faktyczny wynik każdej transakcji jest prawidłowa. W przypadku kontraktów CFD, w których nie zachodzi nabycie prawa do fizycznego instrumentu bazowego, istotą transakcji jest wyłącznie rozliczenie pieniężne (cash settlement). Podatnik nie nabywa własności aktywa o pełnej wartości nominalnej, lecz jedynie prawo do otrzymania różnicy w cenie (w przypadku zysku) lub obowiązek zapłaty różnicy (w przypadku straty). Powyższe stanowisko znajduje bezpośrednie potwierdzenie w orzecznictwie organów podatkowych, w tym w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 sierpnia 2010 r. (sygn. IPPB2/415-228/09/10-5/S/AS). W piśmie tym organ podatkowy jednoznacznie potwierdził, że w odniesieniu do instrumentów pochodnych nierzeczywistych: „Dodatnie wyniki netto transakcji, zwiększające saldo konta prowadzonego przez brokera, należy uznać za przychody. Ujemne wyniki netto transakcji, zmniejszające saldo konta prowadzonego przez brokera, stanowią koszty uzyskania przychodów”.

Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawidłowym sposobem rozliczenia w zeznaniu PIT-38 jest zakwalifikowanie dodatnich wyników zrealizowanych na transakcjach CFD jako przychodów z kapitałów pieniężnych, a ujemnych wyników zrealizowanych na tych transakcjach jako kosztów uzyskania przychodów.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów są m.in. kapitały pieniężne.

Z kolei na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających.

Przez pochodne instrumenty finansowe zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych rozumie się instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c - i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, tj.:

c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565 ,

d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,

e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,

f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,

g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,

h) kontrakty na różnicę,

i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565 , i inne, które wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych.

Według art. 30b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Zgodnie z art. 30b ust. 2 pkt 3 tej ustawy:

Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a.

Na mocy art. 23 ust. 1 pkt 38a ustawy:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych – do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia – o ile wydatki te, stosownie do art. 22g ust. 3 i 4 , nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.

W myśl art. 30b ust. 5 ww. ustawy:

Dochodów, o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27 oraz art. 30c.

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać uzyskane w roku podatkowym dochody, o których mowa w ust. 1 i 1a, i obliczyć należny podatek dochodowy (art. 30b ust. 6 ustawy).

Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji

Przychód z transakcji przeprowadzanych na instrumentach pochodnych – kontraktach na różnicę kursową jest dla Pana przychodem z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy.

W konsekwencji w zeznaniu podatkowym PIT-38 składanym w terminie od dnia 15 lutego do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym powinien Pan wykazać sumę wszystkich osiągniętych w roku podatkowym przychodów z tego tytułu (suma dodatnich wyników pojedynczych transakcji) oraz poniesione koszty uzyskania przychodu (sumę ujemnych wyników pojedynczych transakcji) i obliczyć należny podatek dochodowy od całości uzyskanego w roku podatkowym dochodu lub wykazać stratę z tego tytułu.

W tej sytuacji stanowisko Pana jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy:

·stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;

·zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli sytuacja Pana będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i Pan zastosuje się do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.