Interpretacja indywidualna z dnia 28 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.931.2025.1.MK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

W drugiej połowie 2026 roku Wnioskodawca ma otrzymać od matki, w formie darowizny, zorganizowaną część przedsiębiorstwa (ZCP) w postaci dwóch (...). Matka Wnioskodawcy od 1992 roku prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie (...). Działalność gospodarczą rozlicza w oparciu o księgi rachunkowe. Jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Przekazany zespół składników materialnych i niematerialnych pozwoli Wnioskodawcy na natychmiastowe kontynuowanie działalności gospodarczej w tym samym zakresie.

Wnioskodawca na moment przekazania będzie prowadził jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, kontynuując działalność prowadzoną przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem darowizny, będzie prowadził ewidencję księgową w oparciu o księgi rachunkowe, będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, jako formę opodatkowania dla celów prowadzenia indywidualnej działalności gospodarczej wybierze zasady ogólne.

ZCP tworzy zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej, składający się na przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55(1) Kodeksu cywilnego, w tym w szczególności:

1)nazwa przedsiębiorstwa,

2)ruchomości: wyposażenie, środki trwałe,

3)nieruchomość - grunt zabudowany budynkiem magazynowym oraz budynkiem (...), w którym prowadzona jest działalność jednego ze (...),

4)towary (...),

5)umowy, opinie, protokoły, licencje,

6)wartości niematerialne: baza kontrahentów (dostawców i odbiorców), know-how, tajemnica przedsiębiorstwa itp.,

7)pracownicy,

8)należności,

9)zobowiązania.

Darowizna nie będzie obejmować prawa własności nieruchomości, w której zlokalizowany jest (...). Wnioskodawca będzie kontynuował tam działalność na podstawie umowy najmu dotyczącej tej nieruchomości.

Wszystkie otrzymane składniki darowizny zostaną włączone do działalności Wnioskodawcy, w tym w szczególności towary handlowe, które zostaną przeznaczone na sprzedaż.

Ponieważ matka Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą finansowaną w dużej części przez kredyt kupiecki, ma wypracowane długie terminy płatności, przekazane towary handlowe w większości nie będą opłacone, natomiast przekazane zobowiązania stanowić będą w przeważającej części zobowiązania z tytułu zapłaty za te towary handlowe.

W związku z darowizną ZCP nie nastąpi korekta kosztów uzyskania przychodów w działalności matki Wnioskodawcy o wartość zakupionych towarów handlowych z uwagi na to, że nie były one zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, a w przypadku ksiąg rachunkowych wartość przedmiotowych towarów uznawana jest za koszt uzyskania przychodu dopiero w momencie sprzedaży.

Matka Wnioskodawcy po przekazaniu ZCP zakończy prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży (...).

Pytanie

Czy wartość towarów handlowych otrzymanych w drodze darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu?

Pana stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy, wartość towarów handlowych otrzymanych w drodze darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu.

W interpretacji indywidualnej z 21 kwietnia 2017 r. nr 0461-ITPB1.4511.118.2017.1.PSZ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przyznał rację, że rozliczanie w kosztach podatkowych towarów otrzymanych w darowiźnie jest jak najbardziej dopuszczalne, gdyż w przeciwnym razie dochodzi do ich podwójnego opodatkowania. Oczywiście sprzedaż tak otrzymanych towarów stanowi przychód z działalności gospodarczej. Stanowisko takie wydaje się logiczne. Ostatecznie bowiem towary takie będą skutkowały powstaniem przychodów podatkowych, co powinno pociągać za sobą wystąpienie także kosztów ich uzyskania, w związku z czym sam podatek płacony jest od uzyskanego z tego tytułu dochodu, a nie przychodu. Podstawowym kosztem w firmach handlowych jest nabyty towar przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Zatem gdyby uznać, że otrzymanych towarów handlowych obdarowany nie może rozpoznać w kosztach firmy, za to przychód w momencie sprzedaży tych towarów ująć już musi, w efekcie podatek zostanie tutaj zapłacony od przychodu, a nie dochodu osiągniętego na sprzedaży.

Również w interpretacji indywidualnej z 28 kwietnia 2025 r., 0113-KDIPT2-1.4011.405.2021.11.MGR Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wartość towarów handlowych otrzymanych w drodze darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa stanowi dla kontynuującego działalność gospodarczą koszt uzyskania przychodu.

Rozpatrując kwestię poniesionego przez matkę Wnioskodawcy wydatku na zakup towarów wskazać należy, że w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, aby dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów muszą zostać spełnione następujące warunki:

1)wydatek musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

2)wydatek nie może być wymieniony w art. 23 ustawy o PIT wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

3)wydatek musi być należycie udokumentowany.

W świetle powyższego wydatki na zakup towarów handlowych, które ponosiła matka Wnioskodawcy wypełniały pozytywne przesłanki zaliczenia ich do kosztów podatkowych, tj. były poniesione w celu osiągnięcia przychodów oraz były należycie udokumentowane, jednocześnie nie wypełniając przesłanki negatywnej, jaką jest obecność danego wydatku w katalogu przepisu art. 23 ustawy o PIT. Matka Wnioskodawcy prowadziła ewidencję księgową w postaci ksiąg rachunkowych, zgodnie z ustawą z 29 września 1994 r. o rachunkowości. Ponoszone przez siebie koszty dzieliła na koszty bezpośrednie, tj. takie, które wykazywały bezpośredni związek z przychodami oraz koszty pośrednie, który były ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, ale nie miały bezpośredniego przełożenia na przychody. W świetle tak przyjętej klasyfikacji wydatki poniesione przez matkę Wnioskodawcy na zakup towarów nie były przez nią uznawane za koszt uzyskania przychodów w momencie ich zakupu. W świetle bowiem art. 22 ust. 5 ustawy o PIT, koszty bezpośrednie są uznawane za koszt uzyskania przychodu w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostaną odpowiadające im przychody.

Z uwagi, że Wnioskodawca również będzie prowadził księgi rachunkowe i art. 22 ust. 5 ustawy o PIT ma w stosunku do niego również zastosowanie, to wskazać należy, że prawo zaliczenia w koszty uzyskania przychodu kosztów bezpośrednich, tj. wartość towarów handlowych, zostało na niego przeniesione w momencie dokonania darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmującej te towary. Tym samym w odniesieniu do darowanych towarów handlowych przyjąć należy, że kosztem uzyskania przychodu będzie wartość tych towarów handlowych u Wnioskodawcy w momencie sprzedaży tych towarów.

Rozpatrzenia wymaga również treść art. 23 ust. 1 pkt 11 ustawy o PIT. Zgodnie z tym przepisem do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju (...). Wnioskodawca rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej wyłącznie w celu kontynuowania działalności gospodarczej swojej matki oraz w zakresie jakim zajmowała się firma matki. Oznacza to, że wszystkie otrzymane w drodze darowizny towary handlowe przyczynią się do osiągnięcia przez Wnioskodawcę przychodu w ramach kontynuowanej przez niego działalności gospodarczej matki. Skoro matka Wnioskodawcy na mocy art. 23 ust. 11 ustawy o PIT obowiązana była wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów wartość niesprzedanych towarów handlowych, to z uwagi na wypełnienie przesłanek następstwa prawno-podatkowego w związku z przekazaniem zorganizowanej części przedsiębiorstwa należałoby uznać poniesione przez matkę nakłady na zakup towarów za koszty uzyskania przychodów na gruncie sytuacji podatkowej Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie prowadził nigdy wcześniej działalności gospodarczej, a obecną działalność prowadzi wyłącznie jako kontynuację firmy matki. Darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest jednocześnie przeniesieniem wszelkich praw i obowiązków, również w kwestiach prawno-podatkowych, a głównym składnikiem zorganizowanej części przedsiębiorstwa są właśnie towary. Zmieniło się jedynie oznaczenie przedsiębiorstwa (z matki Wnioskodawcy na Wnioskodawcę).

Co więcej, przepis art. 22 ust. 1 ustawy o PIT nie wskazuje na podmiot, który ma ponieść dany wydatek, aby mógł on być uznany za koszt uzyskania przychodu. O ile logicznym jest przyjęcie stanowiska, że wydatek poniesiony przez kontrahenta nie może stanowić kosztu uzyskania przychodu Wnioskodawcy, o tyle wydatek poniesiony przez matkę Wnioskodawcy w sytuacji, gdy darowane towary handlowe Wnioskodawca zamierza sprzedawać w tego samego rodzaju działalności, również opodatkowanej podatkiem VAT, winien być zaliczony w koszty uzyskania przychodów.

Przeważająca większość otrzymanych towarów handlowych nie została opłacona przez matkę Wnioskodawcy, zostały one zakupione na kredyt kupiecki. Czyli zobowiązania z tytułu zapłaty za przekazane towary handlowe musi uregulować Wnioskodawca, a tym samym nie może tu być mowy o nieponiesieniu kosztu przez Wnioskodawcę. Matka Wnioskodawcy w ramach zorganizowanej części przedsiębiorstwa oprócz towarów handlowych przekazuje też zobowiązania.

Darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest dokonywana między matką a synem w celu kontynuowania prowadzonej od 1992 r. działalności gospodarczej. Działalność gospodarcza cechuje się tym, że przedsiębiorca ponosi koszty, osiąga przychody, a na podstawie przepisów ustawy o PIT jest zobowiązany do odprowadzenia podatku dochodowego od dochodu, czyli różnicy pomiędzy przychodami a kosztami (art. 9 ust. 2 ustawy o PIT).

Zgodnie z ustawą o PIT osoby kontynuujące działalność gospodarczą w przypadku nabycia przedsiębiorstwa w drodze darowizny uprawnione są do kontynuowania amortyzacji nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład przedsiębiorstwa (na podstawie art. 22a ust. 1 w zw. art. 22g ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 22h ust. 3). Potwierdził to m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 22 listopada 2018 r. nr 0115- KDIT3.4011.438.2018.1.DP. Również rozliczanie kosztów w czasie w związku z sukcesją podatkową jest uznawane za koszt uzyskania przychodu (interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 lipca 2020 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.134.2020.2.DP). Jest to zatem wyraz kontynuowania przez obdarowanego działań, które do tej pory wykonywał darczyńca, aby nie zaburzać procesów księgowo-podatkowych.

W opisanym zdarzeniu przyszłym istotnym jest, że przedmiotem przekazania jest zorganizowana część przedsiębiorstwa pozwalająca Wnioskodawcy na kontynuowanie działalności gospodarczej. Zgodnie z art. 5a pkt 4 u.p.d.o.f. zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Skoro tak, to należałoby przyjąć, że Wnioskodawca kontynuuje działalność w tym konkretnym przypadku matki – osoby przekazującej ZCP.

Należy też uznać, że darowizna zorganizowanej części przedsiębiorstwa wiąże się ze swego rodzaju sukcesją na gruncie prawno-podatkowym. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r Ordynacja Podatkowa w art. 97 § 1 odnosi się do przejmowania majątkowych praw i obowiązków przewidzianych w przepisach prawa podatkowego przez spadkobierców. Także zgodnie z art. 7a ust. 7 u.p.d.o.f. przedsiębiorstwo w spadku może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty poniesione przez zmarłego przedsiębiorcę związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, które zgodnie z ustawą podlegałyby potrąceniu w okresach sprawozdawczych przypadających po śmierci przedsiębiorcy. Z uwagi na zbliżony skutek spadku i darowizny regulacje te można przenieść również na grunt darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W konsekwencji obdarowany przejmuje prawo do uzyskania przychodów ze sprzedaży towarów, a także prawo do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów nabycia tych towarów.

Takie stanowisko zajął w jednym z nowszych wyroków NSA – wyrok z 9 października 2024 r., sygn. akt II FSK 84/22.

W świetle powyższego prawidłowym jest uznanie, że Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość towarów handlowych otrzymanych w drodze darowizny zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Dlatego przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Zatem aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

•musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

•nie może być wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wśród wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,

•musi być należycie udokumentowany.

Przepis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzależnia możliwość zaliczenia wydatku w ciężar kosztów uzyskania przychodów od spełnienia m.in. warunku, że wydatek ten musi zostać poniesiony przez podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Pana matka przekaże Panu w darowiźnie zorganizowaną część przedsiębiorstwa (ZCP) w postaci (...), w tym m.in. towary handlowe. Na moment dokonania darowizny będzie prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W działalności będzie prowadził ewidencję księgową w oparciu o księgi rachunkowe.

Jednakże skoro nabycie towarów handlowych nastąpi w drodze darowizny (nieodpłatnie) to ich wartość nie może być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej przez Pana pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ nie zostanie spełniona jedna z przesłanek wynikająca z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wymóg poniesienia kosztu.

Według definicji „kosztu” zawartej w internetowym Słowniku języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, pojęcie to oznacza sumę pieniędzy wydatkowaną na kupno lub opłacenie czegoś, natomiast definicja „kosztów” z tego słownika oznacza nakłady, wydatki poniesione przez przedsiębiorstwo w celu wytworzenia (nabycia) określonego produktu.

W sytuacji opisanej we wniosku nabycie towarów handlowych w drodze darowizny nie będzie miało charakteru odpłatnego, nie można więc mówić o „poniesieniu kosztu”. Z tego względu – przy tym sposobie nabycia – brak odpłatności decyduje o niemożności zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania przychodów wartości towarów.

Reasumując, wartości towarów handlowych nie może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i tym samym uwzględnić przy ustaleniu dochodu rocznego, ponieważ nabędzie je Pan nieodpłatnie w formie darowizny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące przy wydawaniu tej interpretacji. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, interpretacja wiąże stronę w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.