Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.889.2025.2.MC
Wnioskodawca, jako mikroprzedsiębiorca, może ustalić indywidualną stawkę amortyzacyjną dla budynku handlowo-usługowego, spełniającego kryteria art. 22j ust. 7-13 ustawy o PDOF, dzięki lokalizacji w regionie o wysokim bezrobociu i niskim wskaźniku dochodów.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 29 grudnia 2025 r. (wpływ 2 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osoba fizyczną, prowadzącą działalność gospodarczą w Polsce, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz czynnym podatnikiem podatku VAT.
Dla potrzeb jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, opodatkowanie podatek liniowy. Podatnik jest mikroprzedsiębiorcą: średnioroczne zatrudnienie poniżej 10 pracowników i roczny obrót netto poniżej 2 mln euro.
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi sprzedaż detaliczną i hurtową (...).
W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca otrzymał pozwolenie na budowę budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego ((...) m2 powierzchnia użytkowa) na działce, która jest własnością firmy. Cześć mieszkalna będzie wynosić 5% ogółu budynku. Budynek będzie przeznaczony w całości pod wynajem dla firm.
Nieruchomość gruntowa, na której będzie wzniesiony budynek, jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy i nie jest amortyzowana.
Uzupełnienie wniosku
Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca uzyskał pozwolenie na budowę budynku handlowo–usługowego z infrastrukturą techniczną, dwóch zjazdów, instalacjami: wodną, kanalizacji sanitarnej i deszczowej, gazowej, ogrzewczej, wentylacji mechanicznej, elektrycznej i fotowoltaicznej na terenie działki nr ewid. gr. A, (…) – identyfikator działki ewidencyjnej: A1 oraz na terenie działek nr ewid. gr. B, (…) i C, (…) dla budowy zjazdów.
Powierzchnia użytkowa budynku to (…) m2. Nieruchomość gruntowa, na której będzie wzniesiony budynek, jest wprowadzona do ewidencji środków trwałych jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy i nie jest amortyzowana. Decyzja o pozwoleniu na budowę uprawomocniła się w dniu 24.10.2025 r. Budynek będzie w całości przeznaczony pod działalność gospodarczą. W miesiącu, w którym uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę, budynek znajduje się na obszarze gminy:
a)zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
-powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju ((...)),
b)w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
Zakończenie budowy budynku handlowo-usługowego planowane jest w 2031 r. Po uzyskaniu niezbędnych dokumentów związanych z zakończeniem budowy budynek zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Budynek handlowo–usługowy, zostanie zakwalifikowany do KŚT grupy 1, podgrupa 103.
Pytanie
Czy w sytuacji przedstawionej w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego po zakończeniu inwestycji zastosowanie w tej sytuacji indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 20% na podstawie art. 22j ust. 7-13 ustawy o PDOF jest prawidłowe?
Pytanie zostało ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku.
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy – po zakończeniu inwestycji i wprowadzeniu budynku do ewidencji środków trwałych Wnioskodawca będzie mógł skorzystać ze skróconej amortyzacji podatkowej przez okres nie krótszy niż 5 lat na podstawie art. 22j ust. 7-13 ustawy o PDOF, w związku z tym, że wzniesiony budynek handlowo-usługowy mieści się w KŚT 1 w podgrupie 103 i spełnia warunek określony w ww. przepisie, tj. po 31.12.2023 r. uprawomocni się decyzja o pozwoleniu na budowę, środek trwały będzie ulokowany na obszarze gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju oraz w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
Pana stanowisko wynika z uzupełnienia wniosku.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
Kosztami uzyskania przychodów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z tą działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów wskazanej ustawy nie podlegają wyłączeniu z tych kosztów. Przy czym, związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Ponieważ niektóre składniki majątku wykorzystywane są przez podatników w dłuższym okresie, a nie tylko w roku ich nabycia/wytworzenia, ustawodawca przyjął zasadę, że wydatki na ich nabycie/wytworzenie zalicza się do kosztów uzyskania przychodów sukcesywnie, w miarę ich zużycia.
Stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. W przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Zasady dotyczące dokonywania odpisów z tytułu zużycia środków trwałych (odpisów amortyzacyjnych) zawarte zostały w art. 22a-22o tej ustawy.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2)maszyny, urządzenia i środki transportu,
3)inne przedmioty
– o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Z przytoczonego przepisu wynika więc, że środki trwałe podlegają amortyzacji, o ile spełniają następujące warunki:
-stanowią własność lub współwłasność podatnika,
-zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie przez podatnika,
-są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania,
-przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok,
-są wykorzystywane przez podatnika m.in. na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.
Zgodnie z art. 22f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.
Stosowanie natomiast do art. 22f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo – w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
W myśl art. 22h ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji określonej w art. 22i-22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzacji, wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego środka trwałego.
Jak stanowi art. 22i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 22j-22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1.
Powyższe regulacje stanowią zatem, że to do podatnika należy wybór metody amortyzacji. Wyboru tego dokonuje się dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem ich amortyzowania i stosuje się aż do pełnego zamortyzowania tego składnika.
Możliwość ustalania przez podatników indywidualnych stawek amortyzacyjnych przewiduje art. 22j ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedmiotem Pana pytania jest ustalenie, czy może Pan stosować indywidualną stawkę amortyzacyjną wobec budynku handlowo-usługowego. Co jednak najistotniejsze, podniesione przez Pana wątpliwości dotyczą regulacji wprowadzonych ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 1787), gdyż przedmiotem Pana zainteresowania jest ustalenie stawki amortyzacyjnej na podstawie regulacji dotyczących specyfiki obszaru, na którym ten środek trwały się znajduje.
Stąd wskazuję, że zgodnie z art. 22j ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Podatnicy będący mikroprzedsiębiorcami, małymi lub średnimi przedsiębiorcami w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców mogą indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjne dla wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych będących budynkami (lokalami) niemieszkalnymi i budowlami, zaliczonymi do grupy 1 i 2 Klasyfikacji, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych danego podatnika, w przypadku gdy ten środek trwały znajduje się na obszarze gminy:
1) zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi co najmniej 120% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju, oraz
2)w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
Na podstawie art. 22j ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku gdy środek trwały, o którym mowa w ust. 7, znajduje się na obszarze gminy zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi:
1) od 120% do 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju – okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 10 lat;
2)powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju – okres amortyzacji dla tego środka trwałego nie może być krótszy niż 5 lat.
W myśl art. 22j ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Spełnienie warunków, o których mowa w ust. 7, ustala się na miesiąc, w którym wystąpiło jedno z następujących zdarzeń:
1) uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę;
2)upłynął termin na wniesienie sprzeciwu wobec dokonanego zgłoszenia budowy albo wydano zaświadczenie o braku podstaw do wniesienia takiego sprzeciwu;
3)środek trwały został po raz pierwszy wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych – w przypadku gdy budowa tego środka trwałego nie wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę albo dokonania zgłoszenia budowy lub z innych przyczyn nie doszło do wydania takiej decyzji albo dokonania takiego zgłoszenia.
Wyjaśniam również, że zgodnie z art. 22j ust. 10-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
10. Przez przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju, o których mowa w ust. 7 pkt 1 i ust. 8, rozumie się przeciętną stopę bezrobocia w powiecie i przeciętną stopę bezrobocia w kraju ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 82 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w roku bezpośrednio poprzedzającym rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
11. Przez wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie i wskaźnik dochodów podatkowych dla wszystkich gmin, o których mowa w ust. 7 pkt 2, rozumie się odpowiednio wskaźnik G i wskaźnik Gg w rozumieniu art. 20 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2267, z 2023 r. poz. 1586 i 2005 oraz z 2024 r. poz. 123), stanowiące podstawę do wyliczenia kwot części wyrównawczej subwencji ogólnej na rok bezpośrednio poprzedzający rok, w którym wystąpiło zdarzenie określone w ust. 9.
12. Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w terminie do dnia 31 grudnia każdego roku, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, wartości wskaźników, o których mowa w ust. 11.
13. Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
Z opisu sprawy wynika, że jest Pan mikroprzedsiębiorcą. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca otrzymał pozwolenie na budowę budynku handlowo-usługowo-mieszkalnego ((…) m2 powierzchnia użytkowa) na działce, która jest własnością Pana firmy. Cześć mieszkalna będzie wynosić 5% ogółu budynku.Decyzja o pozwoleniu na budowę uprawomocniła się w październiku 2025 r. Budynek będzie w całości przeznaczony pod działalność gospodarczą. W miesiącu, w którym uprawomocniła się decyzja o pozwoleniu na budowę, budynek znajduje się na obszarze gminy:
a)zlokalizowanej w powiecie, w którym przeciętna stopa bezrobocia wynosi powyżej 170% przeciętnej stopy bezrobocia w kraju ((...)),
b)w której wskaźnik dochodów podatkowych na jednego mieszkańca w gminie jest mniejszy niż 100% wskaźnika dochodów podatkowych dla wszystkich gmin.
Zakończenie budowy budynku handlowo-usługowego planowane jest w 2031 r. Po uzyskaniu niezbędnych dokumentów związanych z zakończeniem budowy budynek zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Budynek ten zostanie zakwalifikowany do KŚT grupy 1, podgrupa 103.
Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że w odniesieniu do budynku handlowo-usługowego będzie Pan uprawniony do ustalenia stawki amortyzacyjnej w sposób indywidualny – zgodnie z art. 22j ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na okres nie krótszy niż 5 lat.
Podsumowanie:w sytuacji przedstawionej w Pana wniosku po zakończeniu inwestycji możliwe będzie zastosowanie indywidualnej stawki amortyzacyjnej w wysokości 20% na podstawie art. 22j ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?