Interpretacja indywidualna z dnia 23 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1068.2025.2.BM

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z dnia 7 stycznia 2026 r. (wpływ 7 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Jest Pani belgijską rezydentką podatkową. Dnia 26 stycznia 2013 r. zmarła Pani ciotka – A.A. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) z dnia 4 września 2017 r. sygn. (…) nabyła Pani spadek po A.A. na podstawie testamentu.

Następnie dnia 21 listopada 2018 r. została wydana decyzja ustalająca zobowiązanie w podatku od spadków i darowizn w związku z nabyciem własności nieruchomości wchodzącej w skład spadku, dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi KW nr (…) - („Nieruchomość”) w kwocie 41.745 zł.

Dokonała Pani zapłaty podatku w kwocie wynikającej z decyzji. A.A. nabyła prawo użytkowania wieczystego tej Nieruchomości dnia 29 stycznia 1981 r.

Kolejno, Nieruchomość została przez Panią sprzedana dnia 8 maja 2020 r.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

Pani miejscem zamieszkania do celów podatkowych na dzień sprzedaży przedmiotowej Nieruchomości było następujące: (…).

Nieruchomość, która została nabyta przez Panią w spadku po zmarłej ciotce – A.A. jest sklasyfikowana jako zabudowana nieruchomość gruntowa (działka z domem).

Pani Spadkodawca nabyła przedmiotową Nieruchomość w drodze nabycia Nieruchomości (umowa sprzedaży z dnia 29 stycznia 1981 r. zawarta przed notariuszem (…), Rep (…), nabycie nastąpiło od B.B.), a następnie prawo własności zostało nabyte przez Pani Spadkodawcę na mocy decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności wydanej przez (…) dnia 27 lutego 1998 r.).

W skład masy spadkowej po Pani Spadkodawcy wchodziła wyłącznie przedmiotowa Nieruchomość.

Była Pani jedynym spadkobiercą po Pani zmarłej ciotce – A.A.

Z uwagi na fakt, że była Pani jedynym spadkobiercą po Pani zmarłej ciotce – A.A. dział spadku nie był konieczny, a tym samym nie został przeprowadzony.

Była Pani jedynym właścicielem Nieruchomości w dniu jej sprzedaży.

Pytanie

Czy sprzedaż przez Panią Nieruchomości jest zdarzeniem neutralnym podatkowo?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, sprzedaż przez Panią Nieruchomości jest zdarzeniem neutralnym podatkowo.

Uzasadnienie Pani stanowiska

1.Zakres opodatkowania dochodów Wnioskodawczyni w Polsce

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych („uPIT”), osoby fizyczne nieposiadające miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają w Polsce obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Do takich dochodów należą w szczególności dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości położonych na terytorium Polski. Tym samym - pomimo że jest Pani belgijską rezydentką podatkową - potencjalny dochód ze sprzedaży Nieruchomości położonej w Polsce podlega co do zasady ocenie na gruncie polskiej ustawy o PIT.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest ustalenie, czy w ogóle dochodzi do powstania źródła przychodu w rozumieniu art. 10 uPIT w związku ze sprzedażą Nieruchomości, a w konsekwencji – czy powstaje obowiązek podatkowy w Polsce z tego tytułu.

2.Ogólne zasady opodatkowania odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT)

Zgodnie z art. 9 ust. 1 uPIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem m.in. dochodów wymienionych w art. 21 tej ustawy oraz dochodów, od których zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości oraz określonych praw majątkowych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości (udziału w nieruchomości), dokonywane poza działalnością gospodarczą, następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, to takie zbycie nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT. W konsekwencji kwota uzyskana z takiej sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

3.Szczególna zasada liczenia pięcioletniego okresu w przypadku nabycia w drodze spadku (art. 10 ust. 5 uPIT)

Ustawodawca wprowadził szczególną regulację dotyczącą odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych nabytych w drodze spadku.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 uPIT: W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Oznacza to, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej w drodze dziedziczenia:

• dla celów oceny, czy upłynął pięcioletni okres, wlicza się okres posiadania nieruchomości przez spadkodawcę,
• pięcioletni termin liczy się od końca roku, w którym to spadkodawca nabył (lub wybudował) nieruchomość, a nie od dnia otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy) ani od dnia stwierdzenia nabycia spadku.

Regulacja art. 10 ust. 5 uPIT obowiązuje od 1 stycznia 2019 r. i obejmuje wszystkich podatników, którzy po 31 grudnia 2018 r. dokonują zbycia nieruchomości nabytych w drodze spadku - niezależnie od tego, kiedy nastąpiło samo dziedziczenie. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 29 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.671.2025.4.MG, jednoznacznie potwierdził, że pięcioletni okres w przypadku spadkobiercy liczy się z uwzględnieniem okresu posiadania nieruchomości przez spadkodawcę oraz że zmiana ta znajduje zastosowanie do wszystkich transakcji zbycia nieruchomości mających miejsce po 31 grudnia 2018 r.

4.Nabycie Nieruchomości przez Wnioskodawczynię w drodze spadku - skutki cywilnoprawne

Ustawa o PIT nie definiuje pojęcia „nabycia w drodze spadku”, dlatego w tym zakresie należy sięgnąć do przepisów Kodeksu cywilnego („KC”).

Zgodnie z art. 922 § 1 KC: Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.

Z kolei art. 924 i 925 KC stanowią, że:

• spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy,
• spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Z powyższego wynika, że z chwilą śmierci Pani ciotki - Pani A.A. - wszystkie prawa majątkowe wchodzące w skład jej majątku (w tym własność Nieruchomości) przeszły na spadkobierczynię - Panią. Postanowienie Sądu Rejonowego w (…) z dnia 4 września 2017 r., sygn. (…), ma charakter deklaratoryjny - jedynie potwierdza Pani prawo do spadku od chwili otwarcia spadku (śmierci spadkodawczyni), nie zaś kreuje to prawo dopiero na moment wydania orzeczenia.

Dla zastosowania art. 10 ust. 5 uPIT kluczowe jest jednak to, kiedy Pani ciotka nabyła Nieruchomość, tj. od kiedy była jej właścicielką. Jak wynika z wniosku, Nieruchomość stanowiła własność Pani A.A. od dnia 29 stycznia 1981 r. Oznacza to, że ciotka Wnioskodawczyni była właścicielką Nieruchomości przez okres przekraczający pięć lat przed jej śmiercią, a tym samym - na długo przed dniem sprzedaży Nieruchomości przez Panią.

5.Zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 uPIT do Pani stanu faktycznego

W niniejszej sprawie mamy do czynienia z następującym układem faktów:

1. Nieruchomość położona w Polsce stanowiła własność Pani ciotki - Pani A.A. – od 29 stycznia 1981 r., a więc przez okres dłuższy niż pięć lat przed sprzedażą przez Panią.

2. Spadek po A.A., obejmujący Nieruchomość, nabyła Pani na podstawie testamentu; dziedziczenie zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego w (…) z 4 września 2017 r.

3. Obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn związany z nabyciem Nieruchomości został określony decyzją z dnia 21 listopada 2018 r. na kwotę 41.745 zł, którą Pani zapłaciła.

4. Sprzedała Pani Nieruchomość w dniu 8 maja 2020 r., a więc po 31 grudnia 2018 r.

5. Sprzedaż Nieruchomości nastąpiła w ramach zarządu Pani majątkiem prywatnym; Nieruchomość nie była składnikiem majątku związanego z działalnością gospodarczą, a sprzedaż nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej.

W świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, aby powstało źródło przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości:

• sprzedaż musi nastąpić przed upływem pięciu lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
• nie następuje w ramach działalności gospodarczej.

W Pani przypadku, z uwagi na nabycie Nieruchomości w drodze spadku, zastosowanie znajduje art. 10 ust. 5 uPIT, zgodnie z którym pięcioletni okres należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Nieruchomość nabyła spadkodawczyni, tj. Pani A.A.

Skoro Nieruchomość stanowiła własność Pani A.A. od 29 stycznia 1981 r. , to pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, upłynął z końcem roku kalendarzowego przypadającego pięć lat po roku nabycia Nieruchomości przez Pani ciotkę.

Sprzedaż Nieruchomości przez Panią nastąpiła w maju 2020 r., czyli po upływie tego pięcioletniego okresu, liczonego zgodnie z art. 10 ust. 5 uPIT. Oznacza to, że sprzedaż Nieruchomości nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, a zatem - nie rodzi obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce.

Innymi słowy, zgodnie z konstrukcją ustawy, w Pani sytuacji sprzedaż Nieruchomości jest zdarzeniem podatkowo neutralnym, ponieważ w ogóle nie dochodzi do powstania opodatkowanego przychodu.

6.Sprzedaż w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie działalności gospodarczej

Dla porządku należy podkreślić, że zbycie Nieruchomości przez Panią nastąpiło w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, a nie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 5a pkt 6 uPIT).

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji 0114-KDIP3-2.4011.671.2025.4.MG wskazał, że nawet w przypadku wielokrotnego zbywania działek budowlanych, jeżeli podatnik nie podejmuje szeregu zorganizowanych, powtarzalnych, profesjonalnych działań typowych dla przedsiębiorcy, a sprzedaż ma na celu zaspokojenie prywatnych potrzeb (np. zabezpieczenie środków na leczenie, poprawę warunków mieszkaniowych), to czynności te mieszczą się w granicach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i powinny być kwalifikowane na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, a nie jako działalność gospodarcza.

W Pani przypadku mamy do czynienia ze sprzedażą jednej Nieruchomości, nabytej w drodze spadku, bez podejmowania jakichkolwiek działań o charakterze profesjonalnym (takich jak np. uzbrojenie gruntu, intensywne działania marketingowe, wielokrotny obrót nieruchomościami). Tym bardziej nie ma podstaw, aby sprzedaż Nieruchomości kwalifikować jako działalność gospodarczą.

7.Potwierdzenie Pani stanowiska w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS

W przywołanej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.671.2025.4.MG, organ podatkowy rozpatrywał sytuację podatniczki, która:

• nabyła udział w działkach w drodze spadku po ojcu,
• przy czym ojciec nabył nieruchomości (gospodarstwo rolne) wiele lat wcześniej w drodze umowy przekazania od swoich rodziców,
• planowała sprzedaż tych działek po dniu 31 grudnia 2018 r.,
• sprzedaż miała charakter zarządu majątkiem prywatnym, a nie działalności gospodarczej.

Dyrektor KIS uznał, że:

• pięcioletni okres należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomości nabył spadkodawca (ojciec podatniczki),
• skoro okres ten upłynął już dawno, sprzedaż udziału w działkach nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a uPIT w zw. z art. 10 ust. 5 uPIT,
• a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Pani stan faktyczny jest analogiczny w istotnych elementach:

• Nieruchomość została nabyta w drodze spadku,
• spadkodawczyni (Pani ciotka) była właścicielką Nieruchomości przez okres dłuższy niż pięć lat,
• sprzedaż Nieruchomości nastąpiła po 31 grudnia 2018 r.,
• sprzedaż ma charakter zarządu majątkiem prywatnym, a nie działalności gospodarczej.

W konsekwencji, w świetle argumentacji przedstawionej przez Dyrektora KIS w ww. interpretacji oraz przy zastosowaniu art. 10 ust. 5 uPIT do Pani sytuacji, należy uznać, że sprzedaż Nieruchomości po ciotce nie generuje przychodu podatkowego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, a więc jest zdarzeniem neutralnym podatkowo na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce.

8.Konkluzja

Biorąc pod uwagę:

• treść art. 10 ust. 1 pkt 8 oraz art. 10 ust. 5 uPIT,
• cywilnoprawne zasady nabycia spadku,
• fakt, że Pani ciotka była właścicielką Nieruchomości przez okres przekraczający pięć lat,
• datę sprzedaży Nieruchomości (po 31 grudnia 2018 r.),
• oraz stanowisko Dyrektora KIS wyrażone w interpretacji indywidualnej z 29 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.671.2025.4.MG,

- należy stwierdzić, że sprzedaż Nieruchomości przez Panią nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT i w konsekwencji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce.

Pani stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż Nieruchomości nabytej po ciotce jest zdarzeniem neutralnym podatkowo ze względu na możliwość doliczenia okresu posiadania nieruchomości przez spadkodawczynię zgodnie z art. 10 ust. 5 uPIT, należy uznać za prawidłowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Obowiązek podatkowy

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.);

Stosownie do treści art. 3 ust. 1a cytowanej ustawy,

W myśl art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

Art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy stanowi, że:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy). Z treści wniosku wynika, że ma Pani miejsce zamieszkania i ośrodek interesów życiowych w Belgii, natomiast zamierza sprzedać zabudowaną nieruchomość gruntową (działkę z domem) położoną w Polsce.

Zatem w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja z dnia 20 sierpnia 2001 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139 ze zm.; dalej: „Konwencja”), zmieniona Protokołem podpisanym w Luksemburgu w dniu 14 kwietnia 2014 r. (Dz. U. z 2018 r., poz. 1094).

Ponadto wskazać należy, że zarówno Polska, jak i Belgia notyfikowały Konwencję polsko-belgijską do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu 24 listopada 2016 r. Konwencja MLI, której celem było jednorazowe zmodyfikowanie sieci umów o unikaniu podwójnego opodatkowania bez konieczności czasochłonnych negocjacji bilateralnych, została ratyfikowana przez Polskę 23 stycznia 2018 r., natomiast przez Belgię 27 czerwca 2019 r. Dniem wejścia w życie i stosowania postanowień Konwencji MLI dla Polski jest 1 lipca 2018 r., natomiast dla Belgii 1 października 2019 r. Tekst Konwencji MLI w języku polskim został opublikowany w Dzienniku Ustaw z 2018 r., poz. 1369.

Dla celów stosowania prawa, postanowienia Konwencji MLI muszą być interpretowane równolegle z Konwencją między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, z uwzględnieniem stanowisk Umawiających się Państw w zakresie przyjęcia Konwencji MLI.

Zasady stosowania postanowień Konwencji MLI w odniesieniu do danej Umowy Podatkowej wynikają z art. 35 ww. Konwencji.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 Konwencji MLI, postanowienia art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 2, art. 5 ust. 6, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 9 ust. 1 lit. b) i art. 11 ust. 1 Konwencji MLI będą miały zastosowanie w zakresie stosowania Konwencji przez Polskę:

• w odniesieniu do podatków pobieranych u źródła od kwot wypłacanych lub zaliczanych na rzecz osób niemających miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce, gdy zdarzenie dające prawo do pobrania takiego podatku wystąpi w dniu lub po dniu 1 stycznia 2020 r.; oraz
• w odniesieniu do pozostałych podatków nakładanych przez Polskę, w zakresie podatków nakładanych w okresach podatkowych rozpoczynających się w dniu lub po dniu 1 kwietnia 2020 r.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Konwencji:

Określenie "majątek nieruchomy" ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych i zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego (art. 6 ust. 2 Konwencji).

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ww. Konwencji:

Użycie w tych przepisach słów „może być opodatkowany” nie oznacza możliwości opodatkowania.

Sformułowanie to oznacza, że sprzedaż nieruchomości położonej w danym kraju (w tym wypadku w Polsce) podlega opodatkowaniu w tym kraju. Z treści wniosku wynika, że ma Pani miejsce zamieszkania poza granicami Polski i planuje zbycia nieruchomości położonej w Polsce.

W świetle powyższego, przychód ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce przez osobę zamieszkałą w Belgii podlega opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Nabycie nieruchomości w spadku

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zatem zarówno nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu zwykłego i windykacyjnego.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Określenie daty nabycia nieruchomości

Przepis art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), stanowi, że:

Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Pojęcie użytkowania wieczystego zawarte zostało w art. 232 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że:

Jest to prawo na rzeczy cudzej, jednak zakres i sposób określenia treści tego prawa zbliża je bardziej do prawa własności, niż praw rzeczowych ograniczonych. Ponadto na podstawie wyraźnych odesłań w art. 234 i 237 Kodeksu cywilnego do ww. prawa stosuje się odpowiednio przepisy o własności. Z powyższych względów prawo użytkowania wieczystego nie zostało wymienione w art. 244 Kodeksu cywilnego wśród innych praw rzeczowych ograniczonych, lecz zostało uregulowane odrębnie, jako tytuł II księgi drugiej Kodeksu cywilnego.

Granice prawa użytkowania wieczystego są wyznaczane przez ustawy, zasady współżycia społecznego oraz umowę o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste. Uprawnienie do wyłącznego korzystania z gruntu przez użytkownika wieczystego gruntu jest skuteczne wobec osób trzecich, a także właściciela gruntu, chyba że umowa o której mowa wyżej zawiera odrębne uregulowania dotyczące uprawnień właściciela.

Użytkowanie wieczyste jest prawem zbywalnym, podlega dziedziczeniu oraz egzekucji. Użytkownik wieczysty może więc rozporządzać swoim prawem zarówno w drodze czynności prawnej inter vivos, jak i mortis causa. Nie można być natomiast jednocześnie właścicielem i użytkownikiem wieczystym gruntu, ponieważ nabycie prawa własności przez użytkownika wieczystego gruntu prowadzi do wygaśnięcia użytkowania wieczystego.

Możliwe jest jednak przekształcenie prawa użytkowania wieczystego, przysługującego osobom fizycznym będącym dotychczasowymi użytkownikami wieczystymi, w prawo własności.

Zasady i tryb takiego przekształcenia reguluje ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 900).

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nie jest zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a stanowi jedynie zmianę tytułu prawnego faktycznego władztwa nad nieruchomością. Nabycie prawa do nieruchomości następuje w chwili zawarcia umowy o ustanowieniu (nabyciu) prawa wieczystego użytkowania.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że przekształcenie prawa wieczystego użytkowania gruntu w prawo własności nieruchomości nie stanowi nowego nabycia nieruchomości.

Z opisu sprawy wynika, że26 stycznia 2013 r. zmarła Pani ciotka – A.A. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego z dnia 4 września 2017 r. spadek po A.A. na podstawie testamentu nabyła Pani. Nieruchomość, która została nabyta przez Panią w spadku po zmarłej ciotce – A.A. jest sklasyfikowana jako zabudowana nieruchomość gruntowa (działka z domem). Pani Spadkodawca nabyła przedmiotową Nieruchomość w drodze nabycia Nieruchomości (umowa sprzedaży z dnia 29 stycznia 1981 r. zawarta przed notariuszem, a następnie prawo własności zostało nabyte przez Pani Spadkodawcę na mocy decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności 27 lutego 1998 r.). Nieruchomość została przez Panią sprzedana dnia 8 maja 2020 r.

W świetle tego co wywiedziono wcześniej pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od daty nabycia ww. nieruchomości przez spadkodawcę, tj. Pani ciotkę zgodnie z art. 10 ust. 5 wspomnianej ustawy – 1981 r.

Pani skutki podatkowe w związku ze sprzedażą zabudowanej nieruchomości

Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w Pani przypadku minął.

Wobec powyższego zbycie przez Panią nieruchomości 8 maja 2020 r. nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sprzedaż ww. nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na gruncie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, przychód ze sprzedaży nieruchomości nie jest również przychodem z działalności gospodarczej i nie będzie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach przewidzianych dla działalności gospodarczej. W Pani przypadku, zbycie nieruchomości przez Panią nastąpiło w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Pani stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż nieruchomości nabytej w spadku po Pani ciotce jest dla Pani zdarzeniem neutralnym podatkowo należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

W odniesieniu do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że zostały wydane w indywidualnej sprawie i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.