Interpretacja indywidualna z dnia 29 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.985.2025.3.AD

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 stycznia 2026 r. oraz pismem z 22 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Podpisała Pani z Urzędem Pracy w (...) umowę o przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej, na podstawie art. 147 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. 2025 poz. 620).

Prowadzi Pani od 24 listopada 2025 r. gł PKD 69.20.A - Działalność rachunkowo-księgową, jednoosobową działalność gospodarczą, opodatkowaną na zasadach ogólnych (skala podatkowa), będąc jednocześnie czynnym podatnikiem VAT. Jest Pani rezydentem RP z pełnym obowiązkiem w Polsce.

Środki wpłynęły na konto 20 listopada 2025 r. Środki przeznaczone zostały na zakup części wydatków komputer, monitor, program (...), zostały poniesione 21 grudnia 2025 r., reszta wydatków będzie w kolejnych dniach.

Środki przyznane z dotacji mają zostać przeznaczone na ponoszenie wydatków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, w szczególności na: zakup sprzętu elektronicznego (monitor, komputer, drukarka, itp.), zakup wyposażenia niezbędnego do prowadzenia działalności, zakup oprogramowania poniżej 10 000 zł związanych z działalnością gospodarczą.

Wydatki te nie będą zaliczane do środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych, a ich celem jest prowadzenie działalności nastawionej na osiąganie przychodów.

Wszystkie wydatki będą udokumentowane fakturami, a kwoty uwzględnione w kosztach uzyskania przychodu będą w wartości netto, zgodnie ze statusem czynnym podatnika VAT.

Uzupełnienie

W uzupełnieniu wniosku podaje Pani, że:

·19 listopada 2025 r. zawarła Pani umowę o przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej.

·Przeważający zakres Pani działalność to kod PKD 2025, 69.20.A działalność rachunkowo-księgowa. Wykonywana działalność gospodarcza (kody PKD 2025) 69.20.A Działalność rachunkowo-księgowa, 70.20.Z Doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i pozostałe doradztwo w zakresie zarządzania, 73.30.B Działalność pozostała w zakresie public relations i komunikacji, 79.90.Z Pozostała działalność usługowa w zakresie rezerwacji oraz działalności z nią związane, 82.10.Z Działalność związana z administracyjną obsługą biura, włączając działalność wspomagającą, 82.30.Z Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów, 82.40.Z Pośrednictwo w zakresie działalności wspomagającej prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowane, 82.99.B Działalność wspomagająca prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie indziej niesklasyfikowana.

· Środki na podjęcie działalności zgodnie z zawartą umową zostały przyznane na podstawie art. 147 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudniania (Dz. U. z 2025 r. poz. 620).

· Umowa jest zawarta na przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej – po kontakcie z PUP w (...), otrzymała Pani potwierdzenie, że nie był to projekt ze środków krajowych, nie ma nazwy projektu. Dofinansowanie otrzymała Pani z Funduszu Pracy.

· Dofinansowanie udzielił i wypłacił Powiatowy Urząd Pracy (...).

· Udzielona Pani pomoc jest pomocą de minimis, spełnia warunki określone w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis.

· Otrzymane przez Panią środki mają charakter bezzwrotny. Rozliczenie nastąpiło na podstawie rozliczenia zestawienia kwot (z uwzględnieniem podatku VAT) wydatkowanych na poszczególne towary i usługi zawarte w szczegółowej specyfikacji wydatków oraz do udokumentowanych poniesionych kosztów na podstawie faktur zakupu, wystawionych na Panią, (...) oraz numer NIP. Faktura musi zawierać elementy z art. 106e ust 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

· Wydatki poniesione na zakup komputera, monitora i programu (...) udokumentowane są fakturami zakupu. Pozostałe wydatki to:

·Wydatki były ponoszone od 21 grudnia 2025 r. do 8 stycznia 2026 r. Żaden wydatek nie przekroczył kwoty 10 000 zł.

·Wszystkie wymienione wydatki służą wyłącznie do wykonywania działalności gospodarczej, tj.:

Pytania

W uzupełnieniu wniosku sformułowała Pani następujące pytania.

1)Czy wydatki poniesione w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (szczegółowo wymienione w punkcie b) oraz powtórzone w punkcie f) wykazując jednocześnie bezpośredni związek pomiędzy wydatkiem, a prowadzoną działalnością gospodarczą niniejszego wniosku i sfinansowane z otrzymanych środków z Funduszu Pracy, otrzymane od PUP (...) mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ustawy o PIT, mimo że dotacja korzysta ze zwolnienia podatkowego?

2)Czy jednorazowe środki przyznane na podstawie art. 147 ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych i nie podlegają wykazaniu jako przychód lub dochód w PIT jako osoba bezrobotna ani w ramach działalności gospodarczej?

3)Czy zaliczenie wydatków sfinansowanych z otrzymanych środków do kosztów uzyskania przychodów nie nakłada obowiązku wykazania otrzymanych środków jako przychodu lub dochodu w zeznaniu rocznym PIT osoby fizycznej ani w JDG?

Stanowisko Pani w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Pani zdaniem:

· W zakresie pytania pierwszego – nie ma przeszkód, aby mogła Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup wyposażenia sfinansowane ze środków otrzymanych z Funduszu Pracy, mimo, że przyznane środki mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania. Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ww. ustawy, wskazuje, że co do zasady, nie ma przeszkód, aby mogła Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup wyposażenia sfinansowane ze środków otrzymanych z Funduszu Pracy. Żaden wydatek nie jest amortyzowany i nie przekracza 10 000 zł.

·W zakresie pytania drugiego – biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego w świetle powołanych przepisów otrzymane środki z Funduszu Pracy przeznaczone na zakup wyposażenia stanowią przychód z tytułu prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, korzystający ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, sama dotacja dla Pani jako osoby bezrobotnej nie wymaga wykazania jej w rozliczeniu rocznym PIT 36, jest również zwolniona z podatku dochodowego.

· W zakresie pytania trzeciego - oba źródła korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, w związku z tym mimo zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, nie nakładają obowiązku wykazania go jako źródło przychodu w żadnej pozycji.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani w uzupełnieniu wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 2 omawianej ustawy:

Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Dotacje i inne nieodpłatne świadczenia

Ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone, tj.:

·dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na cele inne niż nabycie lub wytworzenie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych zaliczane są do przychodów z działalności gospodarczej,

·świadczenia takie otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup/wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub nabycie wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodów z działalności gospodarczej.

Zwolnienie z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121/121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym do 31 maja 2025 r.:

Wolne od podatku dochodowego są jednorazowe środki przyznane na podjęcie działalności, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy.

Jak stanowi natomiast art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2025 r. poz. 214 ze zm.):

Starosta z Funduszu Pracy może przyznać bezrobotnemu lub poszukującemu pracy, o którym mowa w art. 49 pkt 7, jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia.

Z dniem 31 maja 2025 r. ww. ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy straciła jednak moc, bowiem w życie weszła ustawa z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia (Dz.U. z 2025 r. poz. 620 ze zm.). Wynika to z treści art. 460 i 461 tej ustawy.

W ustawie o rynku pracy i służbach zatrudnienia zawarta jest jednak tożsama – do art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy – regulacja. Zgodnie z art. 147 ust. 1 pkt 1 tej ustawy:

Starosta może przyznać z Funduszu Pracy bezrobotnemu jednorazowo środki na podjęcie działalności gospodarczej, w tym na pokrycie kosztów pomocy prawnej, konsultacji i doradztwa związanych z podjęciem tej działalności, zwane dalej „dofinansowaniem podjęcia działalności gospodarczej”, w wysokości określonej w umowie, nie wyższej jednak niż 6-krotność przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu zawarcia umowy.

W konsekwencji, również w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca wprowadził stosowne zmiany nowelizując treść art. 21 ust. 1 pkt 121 oraz dodając pkt 121a.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującym od 1 czerwca 2025 r.:

Wolne od podatku dochodowego jest dofinansowanie podjęcia działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 147 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudnienia.

Z uzasadnienia do ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia wynika, że:

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2024 r. poz. 475, z późn. zm.) obowiązuje już od 20 lat i podlegała licznym nowelizacjom (łącznie około dwustu razy). Założenia, na których oparta jest ta ustawa stały się w znacznej mierze nieaktualne. Rozwijający i zmieniający się rynek pracy wymusza opracowanie nowych regulacji, które będą odpowiadać na obecne potrzeby osób poszukujących pracy, bezrobotnych oraz przedsiębiorców. Jednocześnie konieczne jest wprowadzenie regulacji, które zwiększą efektywność działania publicznych służb zatrudnienia (PSZ) w zakresie świadczenia usług dla klientów.

Koszty uzyskania przychodów

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, powinien spełniać łącznie następujące warunki:

·pozostawać w związku przyczynowym z przychodami lub źródłem przychodów i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów;

·być właściwie udokumentowany;

·nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29b, 46, 47a, 47d, 116, 122, 129, 136 i 137.

Jednocześnie, stosownie do art. 23 ust. 1 pkt 49 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zakup zużywających się stopniowo rzeczowych składników majątku przedsiębiorstwa, niezaliczanych zgodnie z odrębnymi przepisami do środków trwałych – w przypadku stwierdzenia, że składniki te nie są wykorzystywane dla celów prowadzonej działalności gospodarczej, lecz służą celom osobistym podatnika, pracowników lub innych osób, albo bez uzasadnienia znajdują się poza siedzibą przedsiębiorstwa.

Pani wniosek

Z treści wniosku wynika, że:

· 19 listopada 2025 r. zawarła Pani umowę o przyznanie jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej.

· Środki na podjęcie działalności zgodnie z zawartą umową zostały przyznane na podstawie art. 147 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o rynku pracy i służbach zatrudniania (Dz. U. z 2025 r. poz. 620).

· Dofinansowanie udzielił i wypłacił Powiatowy Urząd Pracy. Otrzymane przez środki mają charakter bezzwrotny.

·Udzielona Pani pomoc jest pomocą de minimis spełnia warunki określone w rozporządzeniu Komisji (UE) Nr 2023/2831 z dnia 13 grudnia 2023 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis.

· Od 24 listopada 2025 r. prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie rachunkowość i księgowość.

· Środki wpłynęły na konto 20 listopada 2025 r. i zostały przeznaczone na zakup wyposażenia niezbędnego do prowadzenia działalności.

·Wydatki były ponoszone od 21 grudnia 2025 r. do 8 stycznia 2026 r. Żaden wydatek nie przekroczył kwoty 10 000 zł. Wydatki te nie będą zaliczane do środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych, a ich celem jest prowadzenie działalności nastawionej na osiąganie przychodów.

·Wszystkie wymienione we wniosku wydatki służą wyłącznie do wykonywania działalności gospodarczej.

Na tle przedstawionego opisu sprawy Pani wątpliwości budzi kwestia:

· Czy otrzymane jednorazowo środki na podjęcie działalności podlegają zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają wykazaniu jako dotacja w zeznaniu rocznym, oraz

·Czy wydatki wymienione we wniosku, których zakup sfinansowany został z przyznanych jednorazowych środków na podjęcie działalności mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jak wynika z powyższego uzasadnienia do ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, potrzeba zmiany przepisów o rynku pracy i służbach zatrudnienia wynikała głownie ze zmian na rozwijającym się rynku pracy, co powodowało wymuszenie nowych regulacji.

Nie mniej w ustawie tej zastosowano podobny mechanizm jednorazowej pomocy na rozpoczęcie działalności gospodarczej, a w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych tożsame zwolnienie przedmiotowe.

Dlatego też otrzymane przez podatnika środki na podjęcie działalności gospodarczej w części przeznaczonej na zakup niezbędnego wyposażenia pozwalającego na wykonywanie mu działalności gospodarczej, stanowią przychód ze źródła działalność gospodarcza, jednak zarówno na podstawie art. 121 ust. 1:

· pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym do 31 maja 2025 r.

· pkt 121a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stanie prawnym obowiązującym od 1 czerwca 2025 r.

–przychód ten jest zwolniony od opodatkowania.

Innymi słowy, niezależnie od tego czy podatnik otrzymał dofinansowanie w reżimie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy czy też ustawy o rynku pracy i służbach zatrudnienia, jest ono zwolnione z opodatkowania.

Jednocześnie analiza zacytowanych przepisów wskazuje, że co do zasady nie ma przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup składników majątku, niezaliczonych do środków trwałych ani wartości niematerialnych i prawnych, a które zostały sfinansowane ze środków dofinansowania otrzymanego z Funduszu Pracy.

Jak wskazałem powyżej, warunkiem jest związek przyczynowo-skutkowy między poniesionymi wydatkami, a przychodami z prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Stąd, sfinansowanie zakupu wyposażenia, które nie zostało zaliczone do środków trwałych, ze środków przyznanych z Funduszu Pracy osobie bezrobotnej na podjęcie działalności gospodarczej nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo że przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania. Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 tej ustawy.

Podsumowując, otrzymane przez Panią jednorazowe środki na podjęcie działalności podlegają zwolnieniu od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie podlegają wykazaniu w zeznaniu rocznym. Jednocześnie poniesione przez Panią wydatki na zakup opisanego we wniosku wyposażenia niezbędnego do prowadzenia działalności gospodarczej, sfinansowanego ze środków otrzymanych z dotacji z Powiatowego Urzędu Pracy może Pani zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.

W świetle powyższego stanowisko Pani przedstawione w uzupełnieniu wniosku jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.

Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.