Interpretacja indywidualna z dnia 2 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.82.2022.13.EJ
Działalność gospodarcza wnioskodawcy, prowadzona we współpracy z polskim pośrednikiem w formie zakupu dóbr i zbierania informacji, nie prowadzi do powstania zagranicznego zakładu w Polsce w rozumieniu art. 5 UPO, z uwagi na jej pomocniczy charakter oraz brak pełnomocnictwa dla pośrednika.
Interpretacja indywidualna po wyroku sądu - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 14 lutego 2022 r. (data wpływu 17 lutego 2022 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej - uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 października 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 915/22 (data wpływu prawomocnego orzeczenia - 5 listopada 2025 r.) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 września 2025 r., sygn. akt II FSK 88/23, i
2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
17 lutego 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 lutego 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
Wniosek uzupełniono w odpowiedzi na wezwanie pismem z 11 kwietnia 2022 r. (wpływ tego samego dnia).
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest holenderskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca specjalizuje się (…) od dostawców z różnych krajów w celu ich odsprzedaży (na warunkach zgodnych z przepisami o cenach transferowych - ang. Arm's Length Conditions) na rzecz większościowego udziałowca - spółki A z siedzibą w (…), notowanej na giełdzie w (…), która wykorzystuje te (…) do produkcji (…).
Grupa A, do której należy Wnioskodawca, jest (…). Grupa zajmuje się również rozwojem rozwiązań w zakresie (…), jak również (…).
W Polsce Wnioskodawca od stycznia (…) roku współpracuje z (…) (dalej: „B”), jednoosobową działalność gospodarczą prowadzoną przez p. (…) (dalej: „J.W.”) będącego polskim rezydentem podatkowym. Na podstawie umowy obowiązującej od (…) r. (dalej: „Umowa”) B świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi polegające na wyszukiwaniu, nawiązaniu oraz utrzymaniu kontaktu z (potencjalnymi) dostawcami w zakresie (…) na terenie Polski, jak i całego obszaru Europy (…).
Rola B jest ograniczona jedynie do wsparcia Wnioskodawcy od strony zakupowej. B nie dokonuje sprzedaży towarów w imieniu Wnioskodawcy czy jego klientów, ani nie wspomaga Wnioskodawcy w procesie sprzedaży.
Grupa A/Wnioskodawca wydają okresowo wytyczne określające parametry nabywanych (…), m.in. ilość, jakość, dopuszczalna cena itp. Następnie B szuka potencjalnych dostawców spełniających wskazane parametry. W przypadku, gdy B znajdzie potencjalnego dostawcę, przedstawia podsumowanie zidentyfikowanej możliwości zawarcia kontraktu przedstawicielowi handlowemu Wnioskodawcy, który weryfikuje ją merytorycznie (tj. przedstawiciel ten kontroluje warunki każdej oferty). Wówczas Wnioskodawca ustala i akceptuje finalnie wszystkie szczegóły proponowanej transakcji, takie jak cena, jakość, ilość, terminy i logistyka.
Co więcej, po zaprezentowaniu potencjalnego dostawcy Wnioskodawcy, ale przed zawarciem ewentualnej umowy przez Wnioskodawcę z danym dostawcą, podlega on weryfikacji oraz akceptacji przez udziałowca Wnioskodawcy (A). A utrzymuje bowiem wysokie standardy w stosunku do każdego partnera biznesowego Grupy A, dlatego też przed podjęciem jakiejkolwiek działalności biznesowej z danym dostawcą, podlega on obowiązkowej weryfikacji.
B nie może więc zagwarantować, że Wnioskodawca zawrze umowę z danym dostawcą. B nie podejmuje bowiem, ani nie uczestniczy w podejmowaniu takiej decyzji.
Po zatwierdzeniu warunków przez Wnioskodawcę oraz pozytywnej weryfikacji przez A, sporządzana jest przez Wnioskodawcę umowa z dostawcą, a następnie jest ona podpisywana elektronicznie przez dwóch przedstawicieli Wnioskodawcy w (…), z (…) adresu IP.
Umowa sporządzana jest przez Wnioskodawcę zgodnie z przyjętym w ramach Grupy wzorem, przy czym poszczególne umowy różnią się szczegółowymi warunkami kontraktu, takimi jak cena, ilość, jakość, termin i data dostawy.
Należy zaznaczyć, że B nie bierze udziału w negocjacji warunków umowy z potencjalnym dostawcą, zatwierdzaniu warunków współpracy, ani sporządzeniu czy podpisaniu samej umowy z dostawcą.
B nie uczestniczy w żadnej mierze w samym zakupie. Funkcja B ogranicza się jedynie do opisanego powyżej wsparcia w procesie nawiązania i utrzymania kontaktu z (potencjalnymi) dostawcami Wnioskodawcy. W ramach Umowy, B nie jest upoważniona do zawierania umów w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy (Wnioskodawca nie udzielił rzecz B, ani J.W. oddzielnie, pełnomocnictwa do podpisywania umów). Wszystkie operacje logistyczne wynikające z zawartej w ten sposób umowy są wykonywane przez dział logistyki Wnioskodawcy w (…).
B jest zarejestrowana w miejscu zamieszkania J.W. i stąd świadczy swoje usługi. J.W. regularnie podróżuje, aby spotkać się z potencjalnymi dostawcami Wnioskodawcy.
Na podstawie Umowy B otrzymuje ustalone regularne wynagrodzenie za świadczone usługi (oraz zwrot poniesionych kosztów związanych ze świadczeniem usług), które wypłacane jest na podstawie wystawianych co miesiąc faktur. Wynagrodzenie B nie jest uzależnione od liczby obsłużonych transakcji.
B nie świadczy usług na rzecz innych podmiotów niż Wnioskodawca.
Dodatkowo, na potrzeby przechowywania nabywanych (…) Wnioskodawca nabywa od podmiotu trzeciego kompleksowe usługi magazynowania. W ramach nabywanych usług Wnioskodawca jest uprawniony do przechowywania (…) w magazynie położonym w (…) (ma zagwarantowane, iż na jego potrzeby dostępna będzie określona ilość zbiorników magazynowych; Wnioskodawca sam jednak nie obsługuje tych zbiorników, a dokonuje tego podmiot, od którego nabywana jest usługa). Wnioskodawca nie ma prawa swobodnego wstępu do powierzchni magazynowej, ani prawa dysponowania powierzchnią magazynową. Magazyny są w całości zarządzane przez podmiot trzeci, który dysponuje magazynami. Wnioskodawca korzysta też w Polsce z usług przewoźnika, również będącego podmiotem trzecim.
Wnioskodawca nie prowadzi innej działalności gospodarczej w Polsce (poza nabywanymi usługami magazynowania w (…) oraz nabywanymi usługami przewozu). Wnioskodawca nie korzysta oraz nie posiada żadnych innych obiektów, magazynów lub biur w Polsce. B nie pobiera od Wnioskodawcy żadnych opłat za korzystanie z pomieszczeń biurowych. Na ten moment Grupa A nie prowadzi innej działalności w Polsce.
W piśmie z 11 kwietnia 2022 r. będącym uzupełnieniem wniosku wskazano, że:
Z perspektywy Spółki kluczowym podmiotem jest Pan (…), świadczący swoje usługi w ramach jednoosobowej działalność gospodarczej pod nazwą B.
W ramach świadczonych usług, B jest przede wszystkim odpowiedzialna za utrzymywanie relacji z obecnymi dostawcami Spółki i poszukiwanie potencjalnych nowych dostawców oraz kontaktowanie ich ze Spółką. W ramach wykonywanych prac, J.W. osobiście często podróżuje do (potencjalnych) dostawców Spółki, a także utrzymuje z nimi kontakt mailowy oraz telefoniczny. B ma własny plan i harmonogram działania, którym kieruje się podczas świadczenia usług.
Jak wskazano we wniosku, Grupa A/Spółka wydają okresowo wytyczne określające parametry nabywanych (…), m.in. ilość, jakość, dopuszczalną cenę itp. w celu zapewnienia, że potencjalni dostawcy będą spełniać wymogi oraz standardy Grupy (dalej: „Parametry”). B wyszukując potencjalnych dostawców, kieruje się Parametrami otrzymanymi od Spółki. B ocenia, czy potencjalna oferta dostawcy odpowiada potrzebom Spółki (na podstawie otrzymanych parametrów). Będąc w kontakcie z dostawcami, B może ocenić, czy oferta dostawcy spełnia Parametry Spółki. Następnie, jeżeli parametry zostaną spełnione, informacja dotycząca potencjalnego dostawcy trafia do Spółki. Spółka dokonuje weryfikacji potencjalnego dostawcy/jego oferty oraz podejmuje decyzję czy zawrzeć umowę z danym dostawcą. W przypadku pozytywnej oceny dostawcy przez Spółkę, sporządza ona umowę z dostawcą, która następnie jest podpisywana elektronicznie przez dwóch przedstawicieli Wnioskodawcy w (…), z (…) adresu IP.
B nie bierze udziału w negocjacji warunków umowy z potencjalnym dostawcą, zatwierdzaniu warunków współpracy, ani sporządzeniu czy podpisaniu samej umowy z dostawcą. Rola B sprowadza się do przekazywania informacji i ułatwiania kontaktu pomiędzy Spółką a dostawcami celem zawarcia umowy (rola posłańca). Jest to zatem administracyjne, a nie merytoryczne, wsparcie w zakresie zawarcia umowy pomiędzy Spółką a dostawcami.
W ramach wykonywanej działalności B świadczy usługi na rzecz Spółki, przy czym przy świadczeniu usług B kieruje się własną strategią biznesową i harmonogramem prac. Świadczenie usług przez B odbywa się na warunkach współpracy biznesowej, a nie zależności (gdzie, w ocenie Wnioskodawcy, może występować nadzór nad działalnością).
B może całkowicie dowolnie planować swoje codzienne działania i pracę. Lista podmiotów mogących być dostawcami dla Spółki jest powszechnie dostępna i zadaniem B jest analiza tej listy i kontakt z dostawcami.
Przy czym nie oznacza to, że Spółka nie ma żadnego wglądu w usługi świadczone przez B. Jak każdy usługobiorca, Spółka ma prawo wymagać, aby usługi świadczone przez usługodawcę (B) spełniały określone standardy i wymagania biznesowe. W tym celu B składa Spółce raporty ze swojej działalności. Raporty te mają na celu sprawdzenie czy B świadczy swoje usługi należycie i czy wynagrodzenie jakie za nie dostaje jest jej należne (wliczając w to ew. wynagrodzenie dodatkowe płatne po zakończeniu roku, zależne od jakości usług świadczonych przez B). Również w przypadku kiedy to Spółka znajdzie potencjalnego dostawcę, z którym chciałaby rozważyć współpracę, może ona zwrócić się do B z prośbą o nawiązanie kontaktu z potencjalnym dostawcą. Niemniej należy zaznaczyć, że przez większość czasu B działa samodzielnie. Ewentualny wpływ Spółki na usługi świadczone przez B nie ma w ocenie Wnioskodawcy charakteru nadzoru (rozumianego zgodnie ze słownikiem PWN jako „kontrolowanie lub pilnowanie kogoś lub czegoś”), a jedynie weryfikację jakości świadczonych usług (co jest istotne dla każdego usługobiorcy).
Wnioskodawca w żaden sposób nie korzysta z pomieszczeń biurowych należących do p. (…)/B, ani nie ponosi kosztów biura p. (…)/B.
Podmiot, od którego Wnioskodawca nabywa usługi magazynowania świadczy usługi na rzecz licznych innych podmiotów niż Wnioskodawca.
Pracownicy Wnioskodawcy nie są oddelegowani do pracy w magazynie na terenie Polski. Pracownicy Wnioskodawcy nie mają swobodnego wstępu na teren magazynu. Wstęp na teren magazynu przez pracowników Wnioskodawcy jest możliwy wyłącznie pod warunkiem umówienia spotkania z pracownikami/przedstawicielami dostawcy usług magazynowych. W celu przedstawienia pełnego opisu stanu faktycznego [winno być: stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego - przyp. organu] Wnioskodawca wskazuje, że takie spotkania zdarzają się rzadko, ponieważ dostawca usług świadczy kompleksowe usługi magazynowania i w praktyce rzadko pojawia się potrzeba wizyty pracowników Wnioskodawcy na miejscu.
Najem magazynu od podmiotu trzeciego nie ma charakteru stałego. Spółka pragnie zachować elastyczność w możliwości wyboru innego dostawcy usług, jeżeli będzie on bardziej odpowiadał aktualnej strategii biznesowej Grupy A/Spółki. Dlatego też umowa z dostawcą usług została zawarta na czas określony oraz zawiera klauzulę pozwalającą na jej rozwiązanie przed upływem okresu na jaki została zawarta.
Wnioskodawca wskazał ponadto dane, które identyfikują podmiot zagraniczny będący większościowym udziałowcem Wnioskodawcy.
Pytanie
Czy opisana powyżej aktywność gospodarcza Wnioskodawcy prowadzi do powstania w Polsce zagranicznego zakładu Wnioskodawcy w myśl przepisów UPO, a w związku z tym na Wnioskodawcy ciąży (i będzie ciążył w przyszłości o ile aktywność będzie przebiegała na analogicznych zasadach) obowiązek podatkowy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych z tytułu prowadzonej działalności w Polsce?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, opisana powyżej aktywność gospodarcza Wnioskodawcy nie prowadzi do powstania w Polsce zagranicznego zakładu Wnioskodawcy w myśl przepisów UPO, a więc na Wnioskodawcy nie ciąży (i nie będzie ciążył w przyszłości o ile aktywność będzie przebiegała na analogicznych zasadach) obowiązek podatkowy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce.
Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Natomiast art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT, wskazuje, że za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład.
Pojęcie zagranicznego zakładu zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, zgodnie z którym przez zagraniczny zakład rozumie się:
a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje
- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
Z uwagi na to, że Wnioskodawca jest holenderskim rezydentem podatkowym, analiza powstania zakładu powinna odbyć się zgodnie z brzmieniem Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. (Dz.U. z 2003 r. Nr 216, poz. 2120, dalej: „UPO”).
Jednocześnie uzupełnieniem do UPO jest oczekujący na ratyfikację Protokół, w zakresie którego, na moment składania niniejszego wniosku, po stronie polskiej procedowana jest ustawa zezwalająca na ratyfikację Protokołu (na chwilę obecną ustawa jest już na końcu procesu legislacyjnego, tj. oczekuje na podpis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej).
1. Analiza powstania zakładu na gruncie obecnie obowiązującej UPO.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPO, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność gospodarczą w drugim Umawiającym się Państwie poprzez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, to zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.
Zgodnie natomiast z art. 5 UPO, „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
a) miejsce zarządu,
b) filię,
c) biuro,
d) fabrykę,
e) warsztat i
f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.
Zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO, plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy, gdy trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.
Co więcej, zgodnie z ust. 4 powyższego artykułu, bez względu na poprzednie postanowienia tego artykułu określenie „zakład” nie obejmuje:
a) użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania;
c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
d) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
e) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia dla przedsiębiorstwa jakiejkolwiek innej działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym;
f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu prowadzenia któregokolwiek połączenia rodzajów działalności, o których mowa pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak, że całkowita działalność stałej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, ma charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
Stosownie do ust. 5 art. 5 UPO bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2, jeżeli osoba, z wyjątkiem niezależnego przedstawiciela w rozumieniu ustępu 6, działa w imieniu przedsiębiorstwa oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w Umawiającym się Państwie w imieniu przedsiębiorstwa, to uważa się, że przedsiębiorstwo to posiada zakład w tym Państwie w zakresie prowadzenia każdego rodzaju działalności, który osoba ta podejmuje dla przedsiębiorstwa, chyba że czynności wykonywane przez tę osobę ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w ustępie 4, które, gdyby były wykonywane za pośrednictwem stałej placówki, nie powodowałyby uznania tej placówki za zakład na podstawie postanowień tego ustępu.
Zgodnie natomiast do ust. 6 powyższego artykułu, nie uważa się, że przedsiębiorstwo posiada zakład w Umawiającym się Państwie tylko z tego powodu, że prowadzi ono w tym Państwie działalność poprzez maklera, komisanta albo innego niezależnego przedstawiciela, pod warunkiem że takie osoby działają w ramach swojej zwykłej działalności.
Co więcej, ważnym źródłem wspomagającym interpretacje zapisów UPO jest Komentarz do Modelowej Konwencji OECD (dalej: „Komentarz”). Pomimo, że Komentarz nie stanowi źródła obowiązującego prawa w Polsce, to postanowienia w nim uregulowane powinny być traktowane jako istotne wskazówki w zakresie interpretacji umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Należy wskazać, że zarówno polskie przepisy ustawy o CIT, jak i postanowienia UPO opierają się na koncepcjach opisanych w Modelowej Konwencji OECD. W związku z powyższym, przepisy UPO powinny być interpretowane z uwzględnieniem Komentarza oraz Modelowej Konwencji.
Biorąc pod uwagę powyższe przepisy UPO, można zasadniczo wyróżnić 2 koncepty zagranicznego zakładu:
a) koncept zależnego przedstawiciela - opisany w art. 5 ust. 5 UPO,
b) koncept stałego miejsca prowadzenia działalności - opisany w art. 5 ust. 1-2 UPO.
Zdaniem Wnioskodawcy, do prowadzonej przez niego działalności nie znajdzie zastosowania żadne z powyższych konceptów, co zostało wykazane poniżej:
a) Brak powstania zakładu w postaci zależnego przedstawiciela.
Biorąc pod uwagę, art. 5 ust. 5 UPO , co znajduje również potwierdzenie w Komentarzu, zakład podatkowy w postaci zależnego przedstawiciela powstaje, gdy są łącznie spełnione następujące warunki:
a) istnieje osoba, która działa na rzecz zagranicznego przedsiębiorstwa,
b) osoba ta posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu tego przedsiębiorstwa i wykonuje takie pełnomocnictwo zwyczajowo,
c) osoba ta nie wykonuje wyłącznie działalności pomocniczej lub przygotowawczej w rozumieniu art. 5 ust. 4 UPO,
d) osoba ta nie jest niezależnym przedstawicielem w rozumieniu art. 5 ust. 6 UPO.
Odnosząc przedstawiony stan faktyczny/zdarzenie przyszłe do powyższych punktów należy przede wszystkim skupić się na analizie pkt b, tj. ustaleniu czy B posiada pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu tego Wnioskodawcy oraz czy zwyczajowo wykonuje takie pełnomocnictwo.
Jak Wnioskodawca wskazał w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, B (ani J.W. samodzielnie) nie dysponuje żadnym pełnomocnictwem i nie jest upoważniony do zawierania i podpisywania umów w imieniu Wnioskodawcy. Umowy są zawierane przez Wnioskodawcę i podpisywane są elektronicznie przez dwóch przedstawicieli Wnioskodawcy w (…), z (…) adresu IP.
Należy wskazać, że zgodnie z Komentarzem określenie „pełnomocnictwo do zawierania kontraktów w imieniu przedsiębiorstwa” nie ogranicza się jedynie do zawierania kontraktów dosłownie wiążących dane przedsiębiorstwo, a ma zastosowanie również do zawierania kontraktów, które wiążą przedsiębiorstwo, mimo że w rzeczywistości nie są zawierane w imieniu tego przedsiębiorstwa.
Należy podkreślić, że w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym również taka sytuacja nie będzie mieć miejsca. Rola B ogranicza się jedynie do utrzymywania kontaktów z (potencjalnymi) dostawcami, wyszukiwania nowych dostawców Wnioskodawcy (na rynku (…) - B szuka potencjalnych dostawców posiadających oferty zgodne z parametrami wskazanymi w wytycznych wydawanych okresowo przez Grupę A/Wnioskodawcę) i przedstawiania Wnioskodawcy preferowanych przez dostawcę warunków zamówienia, w tym ceny, ilości i jakości. Kwestia logistyki, terminów i dat dostaw są ustalane przez Wnioskodawcę. Co więcej, przed zawarciem umowy z danym dostawcą jest on również weryfikowany przez udziałowca Wnioskodawcy (A). Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, umowy z dostawcami nie są zawierane automatycznie - każdy dostawca przechodzi bowiem dwustopniowy proces weryfikacji (przez Wnioskodawcę w zakresie dopuszczalnych warunków umowy oraz przez udziałowca Wnioskodawcy w celu zachowania wysokich standardów w ramach Grupy A).
B nie może również zagwarantować, że Wnioskodawca zawrze umowę z danym dostawcą, ponieważ nie podejmuje ani nie uczestniczy w podejmowaniu takiej decyzji.
Umowa z dostawcą sporządzana jest przez Wnioskodawcę zgodnie z przyjętym w ramach Grupy wzorem, jednak poszczególne umowy różnią się warunkami kontraktu, takimi jak cena, ilość, jakość, termin i data dostawy.
Należy podkreślić, B nie bierze udziału w negocjacji warunków umowy z potencjalnym dostawcą, zatwierdzaniu warunków współpracy, ani sporządzeniu czy podpisaniu samej umowy zakupowej z dostawcą. B nie bierze również udziału w procesie sprzedaży (…) przez Wnioskodawcę.
Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy nie można uznać, że B działa w imieniu Wnioskodawcy oraz posiada i zwyczajowo wykonuje pełnomocnictwo do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy.
W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ powyższa przesłanka nie zostanie spełniona (a dla powstania zakładu wymagane jest łączne spełnienie wszystkich przesłanek), B nie będzie stanowić przedstawiciela zależnego Wnioskodawcy.
Niezależnie Wnioskodawca pragnie wskazać, że nawet gdyby uznać, że powyższa przesłanka jest spełniona (co w ocenie Wnioskodawcy nie powinno mieć miejsca zgodnie z przedstawionymi powyżej argumentami), powyższa konkluzja o braku powstania zakładu z tytułu zależnego agenta nie ulegnie zmianie, z uwagi na art. 5 ust. 5 UPO, który wprost wskazuje, że zakład z tytułu zależnego przedstawiciela nie powstaje, jeżeli wykonywane przez niego czynności ograniczają się do rodzajów działalności wymienionych w art. 5 ust. 4 UPO (który wskazuje na m.in. utrzymywanie stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo zbierania informacji dla przedsiębiorstwa).
Biorąc pod uwagę rodzaj działalności prowadzonej przez B, w ocenie Wnioskodawcy powyższe wyłączenie również znajdzie zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Działalność B ogranicza się bowiem jedynie do wsparcia Wnioskodawcy w procesie nabywania (…) i zbieraniu informacji. B nie uczestniczy w samym zakupie (…), ani sprzedaży towarów przez Wnioskodawcę.
Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, mając na uwadze obecne brzmienie UPO, na terytorium Polski nie powstanie zakład Wnioskodawcy w rozumieniu art. 5 ust. 4 UPO (ani obecnie, ani w przyszłości zakładając, że aktywność będzie przebiegała na analogicznych zasadach). Nie zostaną bowiem spełnione łącznie wszystkie wymienione wyżej warunki powstania zakładu, tj. w szczególności B nie posiada oraz nie wykonuje zwyczajowo pełnomocnictwa do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy oraz działalność prowadzona przez B na rzecz Wnioskodawcy obejmuje jedynie czynności pomocnicze/przygotowawcze (wsparcie w zakupie dóbr i zbieraniu informacji dla Wnioskodawcy).
b) Brak powstania zakładu w postaci stałego miejsca prowadzenia działalności.
Jak zostało wskazane powyżej zakład na gruncie UPO stanowi również stała placówka, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa. Przy czym za zakład nie uważa się stałej placówki utrzymanej wyłącznie w celu prowadzenia działalności o charakterze przygotowawczym lub pomocniczym - w szczególności przepisy UPO wskazują wprost, że zakład nie będzie obejmował użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa (art. 5 ust. 4 lit. a) UPO) oraz utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania (art. 5 ust. 4 lit. b) UPO).
W ocenie Wnioskodawcy, nie sposób uznać, by posiadał on stałą placówkę w Polsce. Spółka nie posiada żadnych nieruchomości w Polsce, nie jest także stroną najmu żadnych nieruchomości (Wnioskodawca nabywa jedynie kompleksową usługę magazynową), a działalność B z powodów opisanych wyżej również nie ma charakteru umożliwiającego przypisanie charakteru „stałej placówki” do Wnioskodawcy.
Spółka będzie jedynie nabywać od podmiotu trzeciego kompleksowe usługi magazynowania. Wnioskodawca nie ma prawa swobodnego wstępu do powierzchni magazynowej ani prawa dysponowania powierzchnią magazynową. Magazyny są w całości zarządzane przez podmiot trzeci, który dysponuje magazynami.
Co więcej tego typu czynności są wprost określone w art. 5 ust. 4 lit. a) i b) UPO jako czynności przygotowawcze lub pomocnicze (użytkowania placówek, które służą wyłącznie do składowania, wystawiania lub dostarczania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa/utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub dostarczania).
Zdaniem Wnioskodawcy, nie można więc uznać, że działalność Wnioskodawcy prowadzi do powstania zakładu w postaci stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce.
Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy na gruncie obecnie obowiązujących przepisów UPO, w związku z opisaną powyżej aktywnością gospodarczą Wnioskodawcy nie dojdzie do powstania w Polsce zagranicznego zakładu Wnioskodawcy, a więc na Wnioskodawcy nie ciąży i nie będzie ciążył w przyszłości obowiązek podatkowy na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce.
Interpretacja indywidualna
Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 30 maja 2022 r. wydałem interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB1-2.4010.82.2022.2.BD w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu 31 maja 2022 r.
Skarga na interpretację indywidualną
Pismem z 29 czerwca 2022 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Skarga wpłynęła do mnie 29 czerwca 2022 r.
Wnieśli Państwo o:
1) uchylenie w całości zaskarżonej Interpretacji na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 PPSA,
2) orzeczenie na podstawie art. 200 PPSA zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
Odpowiedzi na skargę udzieliłem pismem z 28 lipca 2022 r., Znak 0111-KDIB1-2.4010.82.2022.3.EJ.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi
Wojewódzki Sąd Administracyjny (…) wyrokiem z 18 października 2022 r. sygn. akt I SA/Gl 915/22 uchylił zaskarżoną interpretację.
Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - wyrokiem z 4 września 2025 r. sygn. akt II FSK 88/23 oddalił skargę kasacyjną.
Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 4 września 2025 r. i wpłynął do mnie 5 listopada 2025 r.
Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.
Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
- uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
- ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
