Interpretacja indywidualna z dnia 4 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-1.4010.657.2025.2.KM

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – pismem z 13 stycznia 2026 r. (data wpływu: 20 stycznia 2026 r. ) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

X sp. z o.o. jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, posiadającym siedzibę w Polsce oraz podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce (dalej: „Wnioskodawca”). Spółka powstała w (…) r.

Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, posiadającym siedzibę w Polsce oraz podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Spółka powstała w (…) r. Spółka Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…). Zgodnie z rejestrem przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest (…). Aktualnie wspólnikami Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa są następujące podmioty:

1)X sp. z o.o., która posiada prawo do udziału w zyskach i stratach Spółki w wysokości (…)% i pełni rolę komplementariusza,

2)A, która posiada prawo do udziału w zyskach i stratach Spółki w wysokości (…)% i pełni rolę komandytariusza,

3)„Z” (KRS (…)), która posiada prawo do udziału w zyskach i stratach Spółki w wysokości (…)% i pełni rolę komandytariusza.

W spółce Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa jest jeden komplementariusz. Wnioskodawca, jako aktualny komplementariusz w Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa ponosi odpowiedzialność za zobowiązania Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa bez ograniczeń.

Udziałowcami spółki X sp. z o.o. (komplementariusza) są: „Z” (KRS (…)) posiadająca (…) udziałów oraz Q posiadający (…) – w kapitale zakładowym X sp. z o.o.

X sp. z o.o. planuje wystąpienie ze spółki Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. W związku z wystąpieniem ze spółki komandytowej, X sp. z o.o. jako komplementariusz nie otrzyma żadnego wynagrodzenia, ani innego rodzaju przysporzenia majątkowego, w szczególności nie zostanie zwrócona wartość jej wkładu do Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa (tzw. wystąpienie bez wynagrodzenia).

Wystąpienie X sp. z o.o. nastąpi na skutek porozumienia zawartego pomiędzy X sp. z o.o. a pozostałymi wspólnikami spółki Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, zgodnie z regulacjami kodeksu spółek handlowych.

Wspólnicy Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa podejmą m.in. uchwałę o wyrażeniu zgody na wystąpienie ze spółki komandytowej przez X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz podejmą uchwałę w sprawie zmiany umowy spółki Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa.

Jeden z dwóch dotychczasowych komandytariuszy przyjmie status komplementariusza w Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa.

Umowa spółki komandytowej przewiduje możliwość przyjęcia nowego komplementariusza. Taka zmiana statusu wspólnika polegająca na tym, że dotychczasowy komandytariusz stanie się komplementariuszem w Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, nie jest celem samym w sobie tej planowanej reorganizacji. Jest to postępowanie niejako „wymuszone” faktem, że w spółce komandytowej co najmniej jeden wspólnik musi być komplementariuszem.

Zgodnie bowiem z art. 102 KSH: spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Taka struktura wspólników Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa nie będzie stanem docelowym ani stałym, ale będzie funkcjonowała wyłącznie w okresie przejściowym, w związku z podejmowaniem dalszych działań reorganizacyjnych spółki. Wspólnicy spółki komandytowej rozważają przekształcenie spółki komandytowej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

Pozostali dwaj wspólnicy pozostaną w Spółce i będą kontynuowali jej działalność.

Dotychczasowa struktura wspólników Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa miała swoje uzasadnienie biznesowe w czasie kiedy powstawała, jednak na obecnym etapie wspólnicy chcą uprościć jej strukturę i wyeliminować podmiot obecnie nie tworzący już wartości dodanej, a generujący koszty funkcjonowania w Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. X sp. z o.o. przewidziana jest przez wspólników do likwidacji, w rozumieniu przepisów KSH.

W ocenie Wnioskodawcy scenariusz przewidujący wystąpienie X sp. z o.o. ze spółki Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa bez wynagrodzenia jest optymalny, ponieważ pozwala na sprawne przeprowadzenie procesu wyjścia wspólnika ze spółki.

Z uwagi na fakt, że niemal jedynym udziałowcem spółki X sp. z o.o. jest ta sama osoba prawna, która jest obecnie komandytariuszem w Spółce („Z”), przesunięcia majątkowe i płatności z tytułu wystąpienia Y sp. z o.o. ze spółki komandytowej nie mają uzasadnienia ekonomicznego i biznesowego, ponieważ X sp. z o.o. przewidziana jest przez wspólników do likwidacji, w rozumieniu przepisów KSH.

Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotem niniejszego wniosku jest określenie w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego konsekwencji podatkowych wystąpienia X sp. z o.o. ze spółki komandytowej dla Wnioskodawcy, w szczególności potwierdzenie, że w związku z planowanymi działaniami dla Wnioskodawcy nie powstanie przychód na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

Pytanie

Czy w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku, w związku z planowanym wystąpieniem przez X sp. z o.o. ze spółki Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, bez wypłaty wynagrodzenia oraz bez uzyskania innego rodzaju przysporzenia majątkowego przez X sp. z o.o., po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku, w związku z planowanym wystąpieniem przez X sp. z o.o. ze spółki Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa, bez wypłaty wynagrodzenia oraz bez uzyskania innego rodzaju przysporzenia majątkowego przez X sp. z o.o., po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do kwestii braku powstania przychodu w związku z wystąpieniem Y sp. z o.o. ze spółki komandytowej bez wynagrodzenia, należy zwrócić uwagę na art. 102 ustawy Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”), zgodnie z którym spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 KSH jeżeli spółkę zawarto na czas nieoznaczony, wspólnik może wypowiedzieć umowę spółki na sześć miesięcy przed końcem roku obrotowego. Wypowiedzenia dokonuje się w formie pisemnego oświadczenia, które należy złożyć pozostałym wspólnikom albo wspólnikowi uprawnionemu do reprezentowania spółki.

Stosownie natomiast do art. 64 § 1 KSH, pomimo śmierci lub ogłoszenia upadłości wspólnika oraz pomimo wypowiedzenia umowy spółki przez wspólnika lub jego wierzyciela, spółka trwa nadal pomiędzy pozostałymi wspólnikami, jeżeli umowa spółki tak stanowi lub pozostali wspólnicy tak postanowią.

Na podstawie art. 65 § 1 i § 3 KSH, w przypadku wystąpienia wspólnika ze spółki wartość udziału kapitałowego wspólnika albo jego spadkobiercy oznacza się na podstawie osobnego bilansu, uwzględniającego wartość zbywczą majątku spółki. Udział kapitałowy powinien być wypłacony w pieniądzu. Rzeczy wniesione do spółki przez wspólnika tylko do używania zwraca się w naturze.

W tym miejscu zauważyć należy, że – wskazuje się tak w literaturze, jak i doktrynie – cytowany powyżej przepis art. 65 KSH ma wyłącznie charakter dyspozytywny i nie wyklucza ustalenia odmiennych zasad rozliczeń z występującym wspólnikiem.

Przykładowo, jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 11 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Ga 35/18: „Wspólnicy mogą w umowie spółki lub w umowie zmieniającej umowę spółki, wprowadzić własne zasady dotyczące rozliczenia się z występującym wspólnikiem”.

Co za tym idzie, na gruncie przepisów KSH, za dopuszczalne należy uznać wystąpienie wspólnika ze spółki osobowej bez wynagrodzenia, o ile rozwiązanie to zostanie przyjęte zgodną wolą stron.

Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. b-e ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), zgodnie z którym „za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału zyskach osób prawnych (...) stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:

a)przychód z umorzenia udziałów (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,

b)przychód z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,

c)przychód ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b...”.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl natomiast art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.

Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Literalna wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że opodatkowanie podatkiem CIT wystąpi w stosunku do tych kategorii, które zgodnie z cytowaną ustawą o CIT, stanowią odpowiednio dochód albo przychód. Jeśli określonej kategorii nie można, zgodnie z ustawą o CIT, uznać ani za przychód, ani też za dochód podatkowy, to kategoria ta nie będzie podlegała opodatkowaniu CIT.

Dlatego w tym miejscu należy się odnieść do pojęcia przychodu. Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

1.Otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;

2.Wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przepis art. 12 ustawy o CIT, regulujący kwestię przychodów, nie wymienia źródeł przychodu, lecz określa zdarzenia, których wystąpienie powoduje powstanie obowiązku podatkowego. Wymienione w art. 12 ust. 1 ustawy o CIT kategorie uznane za przychód nie wyczerpują wszystkich kategorii, jakie mogą stanowić przychód na potrzeby CIT i tworzą tym samym katalog otwarty.

Przez przykładowe wyliczenie zawarte w kolejnych ustępach art. 12, ustawodawca precyzuje więc jedynie rodzaje przychodów. Ponadto wylicza, jakiego rodzaju wpływy pieniężne podmiotu gospodarczego nie są zaliczane do przychodów.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że co do zasady przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca definitywny charakter, którą może on rozporządzać jako własną.

Wystąpienie X sp. z o.o. nastąpi na skutek porozumienia zawartego pomiędzy X sp. z o.o. a pozostałymi w spółce komandytowej wspólnikami, zgodnie z regulacjami kodeksu spółek handlowych. W związku z wystąpieniem ze spółki komandytowej X sp. z o.o. nie otrzyma żadnego wynagrodzenia, ani innego rodzaju przysporzenia majątkowego (tzw. wystąpienie bez wynagrodzenia). Pozostali wspólnicy pozostaną w spółce komandytowej i będą kontynuowali jej działalność.

Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego stwierdzić tym samym należy, że wystąpienie Wnioskodawcy ze spółki komandytowej bez wynagrodzenia, nie może zostać zaliczone do żadnej z kategorii przychodów wymienionych w art. 12 ustawy o CIT.

Zatem w związku z wystąpieniem X sp. z o.o. ze spółki komandytowej, nie uzyska ona przyrostu aktywów (zmniejszenia zobowiązań), tym samym należy stwierdzić, że operacja ta nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy powstania przychodu podatkowego. W sensie ekonomicznym nie nastąpi po stronie Wnioskodawcy żadne przysporzenie majątkowe.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

-Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

-Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

-Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

-w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

-w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym: