Interpretacja indywidualna z dnia 29 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.973.2025.4.PT

Interpretacja indywidualna - stanowisko w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe - w części dot. daty nabycia nieruchomości,
• prawidłowe - w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 25 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 28 grudnia 2025 r. (wpływ 28 grudnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni - A.A. - jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami.

Jest współwłaścicielem wraz z B.B. oraz C.C. nieruchomości gruntowej o powierzchni 3.53ha, położonej w miejscowości (…), stanowiącej działki ewidencyjne numer:

1)1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, zapisanej w księdze wieczystej numer: (…),

2)11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, zapisanej w księdze wieczystej numer: (…).

Historia nabycia i posiadania:

Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię 13 lutego 2007 roku na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w (…) o stwierdzeniu nabycia spadku po D.D., sygn. akt (…).

W momencie nabycia Wnioskodawczyni nie kierowała się zamiarem dalszej odsprzedaży gruntu w celach zarobkowych.

Nieruchomość była nabyta do majątku osobistego z przeznaczeniem na cele rolne/rekreacyjne.

Przez okres posiadania (ponad 5 lat), grunt był wykorzystywany rolniczo lub leżał odłogiem.

Ważne zastrzeżenie: Grunt ten nigdy nie był przedmiotem dzierżawy, najmu ani innej czynności odpłatnej, w szczególności nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT przez Wnioskodawczynię.

Działania przygotowawcze: Z uwagi na dużą powierzchnię nieruchomości, która uniemożliwiała racjonalne zagospodarowanie lub zbycie w całości na rzecz nabywców indywidualnych, Wnioskodawczyni podjęła decyzję o podziale geodezyjnym gruntu.

W wyniku podziału powstały 33 działki o mniejszych powierzchniach.

Czynność podziału miała charakter wyłącznie techniczny i administracyjny, umożliwiający wyjście ze współwłasności/spieniężenie składnika majątku prywatnego.

Wnioskodawczyni uzyskała dla terenu decyzję o Warunkach Zabudowy (lub teren objęty jest MPZP pod zabudowę mieszkaniową), co jedynie potwierdziło przeznaczenie terenu, a nie stanowiło ulepszenia gruntu.

Brak aktywności profesjonalnej: Wnioskodawczyni oświadcza, że w celu sprzedaży działek: Nie dokonała i nie planuje dokonać uzbrojenia terenu w sieci wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe czy elektryczne na własny koszt. Działki sprzedawane są jako grunt nieuzbrojony. Wnioskodawczyni nie wybudowała dróg wewnętrznych, chodników ani oświetlenia. Nie prowadzi i nie zamierza prowadzić zorganizowanych działań marketingowych charakterystycznych dla deweloperów (brak banerów reklamowych, brak strony internetowej inwestycji, brak biura sprzedaży). Informacja o sprzedaży będzie upubliczniona w sposób zwyczajowo przyjęty dla osób prywatnych (np. tablica „Sprzedam” na działce, darmowe ogłoszenia w portalach internetowych). Wnioskodawczyni nie korzysta z usług profesjonalnych agencji marketingowych w celu przyspieszenia sprzedaży.

Planowana transakcja: Przedmiotem wniosku jest planowana sukcesywna sprzedaż 10 działek z puli wydzielonych 33 działek. Środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na zaspokojenie prywatnych potrzeb Wnioskodawczyni i jej rodziny (np. cele mieszkaniowe, leczenie, bieżące utrzymanie), a nie na reinwestycję w kolejne grunty celem dalszego obrotu.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni nie udzielała i nie planuje udzielać innej osobie ani innemu podmiotowi (np. biuru nieruchomości, doradcy) pełnomocnictwa o charakterze inwestycyjnym czy zarządczym.

Wszelkie czynności związane ze sprzedażą (np. okazanie działki, wizyta u notariusza) Wnioskodawczyni wykonuje osobiście lub działa jako pełnomocnik współwłaścicieli (rodziny), co wynika z relacji rodzinnych, a nie biznesowych.”

Wnioskodawczyni nie planuje udzielać kupującemu pełnomocnictw do działania w imieniu Wnioskodawczyni przed organami administracji w sprawach budowlanych przed zawarciem umowy przenoszącej własność.

Wnioskodawczyni nie wyrazi zgody na dysponowanie działką na cele budowlane (w rozumieniu Prawa budowlanego), która umożliwiałaby kupującemu rozpoczęcie fizycznych prac budowlanych (np. wylewanie fundamentów, niwelacja terenu) przed aktem notarialnym przenoszącym własność. Ewentualna zgoda może dotyczyć wyłącznie czynności sprawdzających (np. badania geotechniczne gruntu), co nie jest tożsame z udostępnieniem terenu pod budowę.”

Przed sprzedażą zawierane są umowy przedwstępne (cywilnoprawne lub notarialne).

Zgodnie z treścią stosowanych umów przedwstępnych (na podstawie załączonych wzorów):

• Prawa i obowiązki: Sprzedający zobowiązuje się sprzedać nieruchomość wolną od obciążeń, a Kupujący zobowiązuje się ją kupić za ustaloną cenę w określonym terminie.
• Wydanie nieruchomości: Umowa przedwstępna nie przenosi posiadania nieruchomości. Wydanie przedmiotu umowy w posiadanie Kupującemu następuje dopiero po podpisaniu ostatecznej umowy sprzedaży (aktu notarialnego) i zapłacie całej ceny (zapis: „wydanie przedmiotowych nieruchomości (...) nastąpi w terminie do 3 dni od dnia podpisania umowy sprzedaży”).
• Warunki: Zawarcie umowy przyrzeczonej może być uzależnione od warunków niezależnych od Wnioskodawczyni, np. uzyskania przez Kupującego kredytu, nieskorzystania z prawa pierwokupu przez Lasy Państwowe (jeśli dotyczy) lub wydania przez Gminę ostatecznej decyzji zatwierdzającej podział geodezyjny (jeśli podział jest w toku). Umowa nie nakłada na Sprzedającego obowiązku uzbrojenia terenu.
• Zadatek: Na poczet ceny Kupujący wpłaca zadatek, który w przypadku zawarcia umowy ostatecznej zaliczany jest na poczet ceny sprzedaży.”

Wnioskodawczyni sprzedała wcześniej jedną nieruchomość z tej samej masy spadkowej.

• Nieruchomość: Działka niezabudowana nr 2.
• Data sprzedaży: 23 czerwca 2025 r.
• Sposób i cel nabycia: Nieruchomość nabyta w drodze spadku po D.D. (postanowienie sądu z 2007 r.) do majątku osobistego.
• Wykorzystanie: Od momentu nabycia (2007) do momentu sprzedaży (2025) działka nie była wykorzystywana rolniczo ani gospodarczo, nie była przedmiotem najmu ani dzierżawy. Stanowiła nieużytek.
• Rozliczenie VAT: Sprzedaż została potraktowana jako zarząd majątkiem prywatnym.

Wnioskodawczyni nie odprowadziła podatku VAT i nie dokonał zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R, uznając, że działa jako osoba prywatna, a nie przedsiębiorca. Od transakcji został pobrany podatek PCC (2%).”

Wnioskodawczyni planuje w przyszłości sprzedaż kolejnych działek z posiadanej puli (łącznie 33 działki powstałe z podziału gospodarstwa spadkowego).

• Sposób nabycia: Wszystkie działki pochodzą z tego samego spadku po D.D. (nabycie w 2007 r.).
• Wykorzystanie: Działki te nie są i nie będą wykorzystywane w działalności gospodarczej, nie są wynajmowane ani dzierżawione.
• Charakter: Są to działki niezabudowane, przeznaczone w planach pod zabudowę mieszkaniową.”

Spadkodawca (D.D.) nabył nieruchomość do swojego gospodarstwa rolnego na podstawie dziedziczenia ustawowego w dniu 27 czerwca 1977 roku. Było to nabycie do majątku gospodarstwa rolnego prowadzonego przez rodzinę od pokoleń. Kluczowy jest fakt, że od śmierci spadkodawcy (nabycia przez Wnioskodawczynię) minęło już ponad 18 lat.

Data śmierci spadkodawcy to 12.03.1995 r.

Sprzedaż opisanych we wniosku nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawczyni nie prowadzi zorganizowanej i ciągłej działalności zarobkowej, a jedynie dokonuje wyprzedaży majątku osobistego nabytego w drodze spadku wiele lat temu.

Pytania

1.Czy w świetle opisanego zdarzenia przyszłego, sprzedaż 10 działek wydzielonych z majątku prywatnego będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT) jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?

2.Czy przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowych działek będzie stanowił przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT) i w związku z upływem 5 lat od nabycia będzie zwolniony z opodatkowania?

Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 2 w zakresie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie pytania oznaczonego jako nr 1 w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód ze sprzedaży należy zakwalifikować do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT (odpłatne zbycie nieruchomości). Ponieważ Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów VAT, a od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie gruntu, upłynęło ponad 5 lat, sprzedaż ta nie skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie zachodzą przesłanki z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, gdyż działania Wnioskodawczyni pozbawione są cech zorganizowania i ciągłości w rozumieniu profesjonalnym. Sprzedaż nie podlega opodatkowaniu, gdyż następuje po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (2007 r.), zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem:

Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:

Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.

Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma istotne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania, możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp.

Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług podmiotów w zakresie pośrednictwa nieruchomościami, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości, o których mowa we wniosku.

W opisie sprawy podała Pani informacje, z których wynika, że nieruchomość została nabyta przez Panią w spadku po D.D. Nieruchomość była nabyta do majątku osobistego z przeznaczeniem na cele rolne/rekreacyjne. Przez okres posiadania (ponad 5 lat), grunt był wykorzystywany rolniczo lub leżał odłogiem. Grunt ten nigdy nie był przedmiotem dzierżawy, najmu ani innej czynności odpłatnej. Z uwagi na dużą powierzchnię nieruchomości, podjęła Pani decyzję o podziale geodezyjnym gruntu. W wyniku podziału powstały 33 działki o mniejszych powierzchniach. Uzyskała Pani dla terenu decyzję o Warunkach Zabudowy (lub teren objęty jest MPZP pod zabudowę mieszkaniową. W celu sprzedaży działek nie dokonała i nie planuje Pani dokonać uzbrojenia terenu w sieci wodociągowe, kanalizacyjne, gazowe czy elektryczne na własny koszt. Działki sprzedawane są jako grunt nieuzbrojony. Nie wybudowała Pani dróg wewnętrznych, chodników ani oświetlenia. Informacja o sprzedaży będzie upubliczniona w sposób zwyczajowo przyjęty dla osób prywatnych (np. tablica „Sprzedam” na działce, darmowe ogłoszenia w portalach internetowych). Nie korzysta Pani z usług profesjonalnych agencji marketingowych w celu przyspieszenia sprzedaży. Przedmiotem wniosku jest planowana sukcesywna sprzedaż 10 działek z puli wydzielonych 33 działek. Środki uzyskane ze sprzedaży zostaną przeznaczone na zaspokojenie Pani prywatnych potrzeb i Pani rodziny (np. cele mieszkaniowe, leczenie, bieżące utrzymanie), a nie na reinwestycję w kolejne grunty celem dalszego obrotu. Nie udzielała i nie planuje Pani udzielać innej osobie ani innemu podmiotowi (np. biuru nieruchomości, doradcy) pełnomocnictwa o charakterze inwestycyjnym czy zarządczym.

Pani wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż 10 działek wydzielonych z nieruchomości nabytej w spadku będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku. Są to czynności polegające na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż przez Panią działek wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W tej sprawie czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.

Zatem, okoliczności opisane we wniosku nie wskazują, że sprzedaż przez Panią przedmiotach działek nastąpi w ramach zorganizowanej i ciągłej działalności, która wyczerpuje znamiona działalności gospodarczej, określonej w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Całokształt okoliczności, a w szczególności sposób nabycia nieruchomości, zakres, stopień zaangażowania i cel Pani działania wskazuje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Nie nabyła Pani przedmiotowej nieruchomości w celu sprzedaży. Nie prowadziła w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania nieruchomości do sprzedaży. Istotą Pani działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na obrocie nieruchomościami, lecz zwykły zarząd majątkiem.

Zatem kwota uzyskana ze sprzedaży 10 działek wydzielonych z nieruchomości nabytej w spadku nie będzie stanowiła dla Pani przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, skutki podatkowe dokonanej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.

Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego, może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkodawcę. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek” ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:

Zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego:

Stosownie do art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu, jednakże dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest data śmierci spadkodawcy.

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:

Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

Z treści wniosku wynika zatem, że nabyła Pani nieruchomość, z której zostały wydzielone działki będące przedmiotem sprzedaży w spadku po D.D. zmarłym w 1995 r., który z kolei nabył ją do swojego gospodarstwa rolnego na podstawie dziedziczenia ustawowego w 1977 r.

W związku z tym datą nabycia przez Panią nieruchomości jest data śmierci spadkodawcy tj. 1995 rok, a nie jak Pani wskazała 2007 rok tj. data wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku.

W związku z tym w tej części Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Natomiast 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca 1977 r., tj. od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez spadkodawcę tj. D.D.

Na powyższe nie będzie miał wpływu podział nieruchomości, w wyniku którego następuje zmiana powierzchni działki oraz numerów ewidencyjnych. Wydzielenie działek z nieruchomości gruntowej nie powoduje zmiany jej właściciela. Na skutek dokonania tej czynności nie następuje przeniesienie prawa własności działki, a więc nie dochodzi do jej nabycia.

Tym samym pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ww. ustawy niewątpliwie upłynął. Wobec tego, z tytułu sprzedaży działek w 2025 roku nie była Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle powyższego Pani stanowisko jest w części nieprawidłowe i w części prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.