Interpretacja indywidualna z dnia 30 stycznia 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.867.2025.2.TR

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 30 grudnia 2025 r. (wpływ 5 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 29 października 2007r. wraz ze zawarli z bankiem (…) S.A., której następcą prawnym jest (…) S.A., umowę nr (…) o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych denominowany w walucie obcej franka szwajcarskiego CHF na kwotę 104.612,24 CHF, z przeznaczeniem na sfinansowanie zakupu lokalu mieszkalnego - spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nr (…) położonego w (…) przy ul. (…). Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez małżonków w celu zaspokojenia osobistych potrzeb mieszkaniowych.

Zaciągnięty kredyt został zabezpieczony hipoteką ustanowioną na własności lokalu mieszkalnego położonego w (…).

W dniu 17 kwietnia 2008 r. (…) zawarli z bankiem aneks do umowy nr (…), zgodnie z którym zwiększyli kwotę kredytu o 26.983,27 CHF.

Wobec powyższego całkowita wysokość kredytu wyniosła 131.595,51 CHF. Kwota uzyskana z aneksu została przeznaczona w wysokości 40.000 PLN na refinansowanie wniesionego wkładu własnego oraz kwota 15.000 PLN na dowolny cel konsumpcyjny.

Powołując się na abuzywność klauzul z umowy kredytowej (…) wytoczyli przeciwko bankowi pozew indywidualny o ustalenie, że umowa kredytu hipotecznego nr (…) z dnia 29 października 2007 r. jest nieważna.

(….) dochodząc nieważności umowy powołali się na brak precyzyjnego wskazania elementów stanowiących essentialia negotii umowy kredytu w rozumieniu art. 69 Prawa bankowego, tj. kwoty i waluty kredytu, których powodowie sami też nie są w żaden sposób określić po dokonaniu wypłaty kredytu.

Dodatkowo wskazali, że kwota oddana przez bank do dyspozycji kredytobiorców nie została jednoznacznie określona ani w zawartej umowie, ani w podpisanym aneksie, ani innym dokumencie.

Strony w umowie w żaden sposób nie określiły jak faktycznie ma nastąpić przewalutowanie kwoty kredytu. Ani w umowie, ani w Regulaminie, ani w żadnym innym znanym kredytobiorcom, a wiążącym bank dokumencie, nie określono zasad ustalania przez bank kursów walutowych. W umowie znajdowały się klauzule abuzywne odnoszące się do mechanizmu indeksacji oraz przejrzystości ryzyka kursowego. Bank jednostronnie ustalał kurs CHF. Kredytobiorcy nie mieli możliwości weryfikacji kursu. W rezultacie nie wiedzieli na jaką kwotę opiewa kredyt, ile mają rzeczywiście do spłaty i jak wyglądają raty. Ponadto rodzaj kursu, po którym miało nastąpić przewalutowanie, czyli określenie wypłaconej w złotych polskich kwoty kredytu w walucie CHF - walucie kredytu nie został oznaczony.

Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że w świetle zawartej między stronami umowy, rozmiar świadczenia banku zależał od ustalonego jednostronnie przez tenże bank kursu CHF/PLN.

Kredytobiorcom nie wyjaśniono nie tylko jaki rodzaj kursu będzie stosowany, ale również dlaczego Bank stosował różnorodzajowe kursy waluty.

Podkreślić należy, że umowa kredytu, która nie określała kwoty kredytu była nieważna i niemożliwa do wykonania.

W dniu 1 kwietnia 2025 r. przed Sądem Okręgowym w (…), w sprawie o sygn. (…) (…) i (…) zwarli z bankiem ugodę o następującej treści:

„UGODA

zawarta przed Sądem Okręgowym w (…) I Wydział Cywilny, (sygnatura akt (…)

ZMIENIAJĄCA UMOWĘ NR (…)

NINIEJSZA UGODA (Ugoda) została zawarta w dniu 01-04-2025 roku pomiędzy:

1 (…), wpisanym do rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla (…),

oraz

2 (…)

(…) (Kredytobiorca, łącznie z Bankiem: Strony)

ZWAŻYWSZY, ŻE:

(A) Bank i Kredytobiorca, działający w charakterze konsumenta, zawarli w dniu 29-10-2007 roku umowę nr (…) kredytu hipotecznego w walucie wymienialnej (Umowa) we Franku szwajcarskim (CHF) której integralną częścią jest regulamin;

(B) Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu przeznaczoną na realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorca wykorzystał kwotę kredytu na realizację tego celu;

(C) Kredytobiorca jest świadomy, że może podnieść przeciwko Bankowi roszczenia w związku z zawarciem, wykonywaniem lub treścią Umowy;

(D) Kredytobiorca stoi na stanowisku, że może w szczególności dochodzić roszczeń o uznanie postanowień Umowy, w tym dotyczących zasad ustalania kursu waluty, klauzuli ryzyka walutowego, przewalutowania, za niewiążące na podstawie art. 3851 § 1 i nast. ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (k.c.) stwierdzenia jej nieważności lub roszczeń o zapłatę w związku z poprzednio wskazanymi roszczeniami;

(E) zgodnie z powołanym przepisem art. 3851 § 1 k.c. postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy (niedozwolone postanowienia umowne); nie dotyczy to postanowień określających główne świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób jednoznaczny;

(F) w przypadku stwierdzenia nieuczciwego charakteru niektórych warunków Umowy sąd powszechny powinien uznać je za nigdy nieistniejące, tak by nie wywoływały one skutków wobec konsumenta, a następnie ocenić, czy Umowa może nadal obowiązywać bez takich warunków;

(G) jeżeli sąd rozstrzygający spór między Kredytobiorcą a Bankiem doszedłby do przekonania, że po wyeliminowaniu tego rodzaju klauzul utrzymanie Umowy o charakterze zamierzonym przez strony nie jest możliwe, co przemawiałoby za jej całkowitą nieważnością (bezskutecznością), wówczas powstawałaby konieczność zwrotu świadczeń spełnionych przez strony na podstawie Umowy;

(H) sąd może ustalić jednak inne skutki uznania niektórych postanowień umownych za niedozwolone;

(I) świadczenie spełnione na podstawie umowy zawierającej niedozwolone postanowienie umowne może być postrzegane jako świadczenie nienależne w Rozumieniu art. 410 § 2 k.c., w takim przypadku Kredytobiorca mógłby żądać od Banku zwrotu wszystkiego, co świadczył na rzecz Banku w wykonaniu Umowy, zaś Bank mógłby żądać od Kredytobiorcy zwrotu udostępnionej kwoty kapitału;

(J) Kredytobiorca został poinformowany o uchwale całej Izby Cywilnej Sądu Najwyższego z dnia 25 kwietnia 2024 r. sygn. akt III CZP 25/22, mającej moc zasady prawnej, zgodnie z którą:

1. W razie uznania, że postanowienie umowy kredytu indeksowanego lub denominowanego odnoszące się do sposobu określania kursu waluty obcej stanowi niedozwolone postanowienie umowne i nie jest wiążące, w obowiązującym stanie prawnym nie można przyjąć, że miejsce tego postanowienia zajmuje inny sposób określenia kursu waluty obcej wynikający z przepisów prawa lub zwyczajów.

2. W razie niemożliwości ustalenia wiążącego strony kursu waluty obcej w umowie kredytu indeksowanego lub denominowanego umowa nie wiąże także w pozostałym zakresie.

3. Jeżeli w wykonaniu umowy kredytu, która nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bank wypłacił kredytobiorcy całość lub część kwoty kredytu, a kredytobiorca dokonywał spłat kredytu, powstają samodzielne roszczenia o zwrot nienależnego świadczenia na rzecz każdej ze stron.

4. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, bieg przedawnienia roszczenia banku o zwrot kwot wypłaconych z tytułu kredytu rozpoczyna się co do zasady od dnia następującego po dniu, w którym kredytobiorca zakwestionował względem banku związanie postanowieniami umowy.

5. Jeżeli umowa kredytu nie wiąże z powodu niedozwolonego charakteru jej postanowień, nie ma podstawy prawnej do żądania przez którąkolwiek ze stron odsetek lub innego wynagrodzenia z tytułu korzystania z jej środków pieniężnych w okresie od spełnienia nienależnego świadczenia do chwili popadnięcia w opóźnienie co do zwrotu tego świadczenia.

K) Pomimo wydania przez Sąd Najwyższy powyżej powołanej uchwały w sprawie III CZP 25/22, w orzecznictwie sądów mogą pojawić się odmienne interpretacje dotyczące skutków usunięcia niedozwolonych klauzul z umowy kredytu powiązanej z walutą obcą lub wyrażonej w walucie obcej. W szczególności mogą wystąpić różne oceny co do dalszego obowiązywania umowy po wyeliminowaniu z niej klauzul abuzywnych oraz zakresu roszczeń przysługujących stronom w przypadku uznania umowy za nieważną;

(L) Kredytobiorca został poinformowany o wyroku TSUE z dnia 15 czerwca 2023 r. wydanym w sprawie C-520/21, wskazującym, że przepisy art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13 w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich:

· nie stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą konsument ma prawo żądać od instytucji kredytowej rekompensaty wykraczającej poza zwrot miesięcznych rat i kosztów zapłaconych z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do zapłaty, pod warunkiem poszanowania celów dyrektywy 93/131 i zasady proporcjonalności, oraz

· stoją na przeszkodzie wykładni sądowej prawa krajowego, zgodnie z którą bank ma prawo żądać od konsumenta rekompensaty wykraczającej poza zwrot kapitału wypłaconego z tytułu wykonania tej umowy oraz poza zapłatę ustawowych odsetek za zwłokę od dnia wezwania do zapłaty;

(M) Bank stoi na stanowisku, że Umowa jest ważna i nie uznaje za zasadne roszczeń Kredytobiorcy o uznanie postanowień Umowy za niewiążące na podstawie art. 3851 § 1 i nast. k.c. lub o ustalenie, że Umowa nie może dalej obowiązywać, lub o zwrot nienależnego świadczenia;

(N) zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego ważności oraz skuteczności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy, przez przyjęcie przewidzianych w Ugodzie rozwiązań;

(O) Kredytobiorca wyraża w tym celu dobrowolną i świadomą zgodę na zastąpienie postanowień Umowy, obejmujących warunki mogące potencjalnie zostać uznane za niedozwolone, postanowieniami niniejszej Ugody;

(P) ustępstwo po stronie Kredytobiorcy polega na tym, że Kredytobiorca odstępuje od dochodzenia od Banku roszczeń wywodzonych z zarzutu nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej niniejszą Ugodą, w zamian za dokonanie zmian Umowy w sposób opisany w Ugodzie, w szczególności umorzenie zobowiązania Kredytobiorcy względem Banku i usunięcie niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy;

(Q) Kredytobiorca miał możliwość przedstawienia swojego stanowiska, zaproponowania zmian do warunków Ugody, skorzystania z pomocy osób trzecich, w tym osób świadczących profesjonalną pom prawną, o czym został pouczony;

R) Kredytobiorca jest świadomy także tego, że może nie wyrazić zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub nie zastosować się do niej, a zamiast tego powołać się na ochronę przewidziane w art. 385(1) § 1 i nast. k.c. lub właściwych przepisach prawa krajowego lub prawa unijnego w postępowaniu sądowym, o czym został pouczony;

(S) Kredytobiorca został pouczony także o tym, że rozwiązania przyjęte w tej Ugodzie mogą różnić się od rozstrzygnięcia, jakie mogłoby zapaść w postępowaniu sądowym;

(T) Bank informuje, że nie wyklucza zawierania ugód na bardziej preferencyjnych dla kredytobiorców warunkach w przyszłości;

(U) Kredytobiorca został poinformowany o prawnych skutkach wyrażenia zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastosowania się do niej;

(V) Kredytobiorca otrzymał projekt Ugody przed jej zawarciem i miał odpowiedni czas na wyrażenie zgody na przedstawioną propozycję rozwiązania sporu lub zastosowanie się do niej;

(W) w księgach rachunkowych Banku na dzień 31-03-2025 roku wysokość zadłużenia Kredytobiorcy z tytułu Umowy wynosiła 68 149,92 CHF; w tym kapitał bieżący (nie wymagalny) 68 149,92 CHF, kapitał przeterminowany (wymagalny) 0,00 CHF, odsetki zapadłe niespłacone (wymagalne) 0,00 CHF, odsetki zapadłe podwyższone (wymagalne) 0,00 CHF;

(X) oprocentowanie kredytu w dniu zawarcia Ugody wynosiło 2,2892% w stosunku rocznym i jest obliczane jako suma stawki (…) z korektą oraz marży 1,20%;

STRONY USTALAJĄ, co następuje:

1. UTRZYMANIE UMOWY W MOCY I CAŁKOWITE ROZLICZENIE UMOWY

Strony potwierdzają, że miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia, oraz oświadczają, że mają wolę utrzymania jej w mocy przez cały okres kredytowania, z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej Ugody, w tym do jej całkowitego rozliczenia zgodnie z niniejszą Ugodą.

2. ZMIANA WALUTY I SALDA KREDYTU

2.1 Strony zgodnie postanawiają, że kwota zadłużenia z tytułu Umowy, wynosząca 68 149,92 CHF będzie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia Ugody.

2.2 Strony zgodnie postanawiają, że po przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie zadłużenia z tytułu kredytu, o którym mowa w ppkt 2.1.

2.3 Nazwa Umowy otrzymuje brzmienie: "Umowa nr (…) kredytu hipotecznego w złotych”.

3. ZWOLNIENIE Z DŁUGU

3.1 Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w zakresie kwoty 299.007,77 PLN - na ww. kwotę składa się kwota 299.007,77 PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego), kwota 0,00 PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych), kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych). Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie z długu przyjmuje.

3.2 Strony postanawiają, że Bank dodatkowo - w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody - wypłaci Kredytobiorcom kwotę 24 500,00 PLN w związku z rozliczeniem Umowy, przy czym zgodnie z dyspozycją kredytobiorców 50% z tej kwoty, tj. 12 250,00 PLN zostanie przekazane na rachunek bankowy nr (…) (posiadacz rachunku: (…), a 50% z tej kwoty, tj. 12 250,00 PLN zostanie przekazane na rachunek bankowy nr (…) (posiadacz rachunku (…)).

3.3 Bank w związku z procesem toczącym się pod sygn. akt (…) oświadcza, że zwróci na rzecz Kredytobiorcy koszty procesu w tym koszty zastępstwa procesowego w wysokości 11 300,00 PLN. Strony postanawiają, że Bank wypłaci w/w zgodnie z dyspozycją kredytobiorców 50% z tej kwoty, tj. 5 650,00 PLN zostanie przekazane na rachunek bankowy nr (…) (posiadacz rachunku: (…)), a 50% z tej kwoty , tj. 5 650,00 PLN zostanie przekazane na rachunek bankowy nr (…) (posiadacz rachunku (…) w terminie 14 dni.

4. ZRZECZENIE SIĘ ROSZCZEŃ

Strony zgodnie oświadczają, że Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a tym samym uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z treści postanowień Umowy lub z wykonania świadczeń z Umowy - w brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą. W związku z tym Strony nie będą występować względem siebie z takimi roszczeniami, a przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym w szczególności zwolnienie Kredytobiorcy z długu, o którym mowa w pkt 3 Ugody, w pełni wyczerpują wzajemne roszczenia Stron w tym zakresie.

5. ZBYCIE WIERZYTELNOŚCI

Kredytobiorca oświadcza, że przed zawarciem Ugody nie przeniósł ani nie zobowiązał się do przeniesienia na rzecz jakiejkolwiek osoby trzeciej jakiegokolwiek roszczenia lub prawa dotyczącego Umowy lub związanego z nią.

6. PRZYCHÓD PODATKOWY

6.1 Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z długu (umorzenia) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku, i otrzymania kwoty, o której mowa w pkt 3.2 Ugody, u Kredytobiorcy powstaje przychód podlegający opodatkowaniu, a Bank będzie zobowiązany do wypełniania ciążących na nim obowiązków informacyjnych (tj. sporządzenie informacji PIT-11).

6.2 Od kwoty zwolnienia z długu (umorzenia wierzytelności) z tytułu zadłużenia Kredytobiorcy wobec Banku może zostać zaniechany pobór podatku jeśli: (i) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, (ii) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz (iii) Kredytobiorca nie skorzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.

6.3 W przypadku gdy umowa kredytowa przewidywała, iż kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub kredyt został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie poboru podatku obejmuje kwotę wierzytelności: (i) z tytułu kredytu w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego (ii) z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego. Bank będzie zobowiązany do wystawienia PIT-11 na część umorzonej wierzytelności nie objętą zaniechaniem poboru podatku.

6.4 Jednocześnie Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu skorzystania z zaniechania poboru podatku powinien złożyć oświadczenie potwierdzające, iż Kredytobiorca spełnia warunki wskazane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie (Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. z 2024 r. poz. 1912). Oświadczenie takie stanowi załącznik do niniejszej Ugody.

6.5 Kredytobiorca jest świadomy, iż zaniechanie poboru podatku może obejmować jedynie dochód (przychód) uzyskany z tytułu zwolnienia z części długu (umorzenia wierzytelności) wynikającego z umowy kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych, zaciągniętego/zaciągniętych na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej.

7. PROWIZJA OD UGODY

Bank nie pobiera prowizji ani opłat za czynności związane z zawarciem niniejszej Ugody.

8. REGUŁY INTERTEMPORALNE

Niniejsza Ugoda wchodzi w życie z dniem jej zawarcia.

9. POSTANOWIENIA KOŃCOWE

9.1 Umowa w pozostałym zakresie nieopisanym w niniejszej Ugodzie nie ulega zmianie.

9.2 Wszelkie zmiany lub uzupełnienia niniejszej Ugody wymagają formy pisemnej pod rygorem nieważności.

9.3 W przypadku gdy Ugoda przewiduje pisemne zawiadomienie Kredytobiorcy, Bank może przesłać powiadomienie na wskazany przez Kredytobiorcę adres poczty elektronicznej.

10. ZAŁĄCZNIKI

Załącznikami do Ugody są:

(i) oświadczenie o spełnianiu warunków wynikających z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie (Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe;

(ii) proponowane ogólne warunki ugody

Oświadczenie

związane z Ugodą zmieniającą umowę kredytu nr (…)

My niżej podpisani

(…)

Oświadczamy, że spełniamy warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. zmieniające rozporządzenie (Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r., poz. 1912) umożliwiające zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych i podatku dochodowego od osób prawnych tj.:

1)Wierzytelność umorzona zgodnie Ugodą wynika z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i zabezpieczonego hipotecznie, udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r.

2)zabezpieczenie w postaci hipoteki ustanowiono na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,

3)do dnia zawarcia Ugody nie skorzystaliśmy z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego/kredytów mieszkaniowych zabezpieczonego/zabezpieczonych hipotecznie, zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż określona w umowie kredytu będącej przedmiotem Ugody.

Jednocześnie oświadczamy, iż w przypadku niezgodności niniejszego oświadczenia ze stanem faktycznym, jesteśmy świadomi potencjalnych negatywnych skutków podatkowych tj. obowiązku zwrotu kosztów poniesionych przez Bank w celu realizacji obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa w związku z brakiem podstaw do zastosowania wyżej wskazanego zaniechania poboru podatku (w tym podatku, odsetek od podatku oraz innych opłat nałożonych przez organy skarbowe).

Wobec zawarcia ugody Sąd Okręgowy w (…) postanowieniem z dnia 01.04.2025 r. sygn. akt:

(…) postanowił:

1. umorzyć postępowanie w sprawie;

2. zwrócić powodom kwotę 470 (czterysta siedemdziesiąt) złotych opłaty od pozwu pomniejszonej o kwotę opłaty minimalnej”.

W uzupełnieniu wniosku podał Pan, co następuje.

Bank wypłacił Panu oraz Pana byłej małżonce, a zatem kredytobiorcom kwotę w łącznej wysokości 24.500 zł (po 12.250 zł każdemu z kredytobiorców), gdyż kwota ta wynikała wprost z rozliczenia umowy kredytu, tj. wzajemnego rozliczenia należności kredytobiorców wobec banku i banku wobec kredytobiorców wynikających bezpośrednio z umowy kredytowej w wersji zmienionej w wyniku ugodą. Nie jest to odrębna wypłata, która nie wynika wprost z wzajemnego rozliczenia należności kredytobiorców wobec banku i banku wobec kredytobiorców wynikających bezpośrednio z umowy kredytowej, w jej wersji zmienionej w wyniku ugody.

Kredytobiorcy w sprawie, która prowadzona była przed Sądem Okręgowym w (…) (…) domagali się unieważnienia w całości przedmiotowej umowy kredytowej. W sytuacji ustalenia przez Sąd takiego stanu sprawy, konieczne stałoby się wzajemne rozliczenie tej umowy kredytowej poprzez wzajemne dokonanie zwrotu otrzymanych świadczeń. Umowa kredytowa opiewała na kwotę 280.000,00 zł i taka też kwota została kredytobiorcom przez bank wypłacona. Do czasu zawieszenia przez Sąd płatności rat kredytowych tj. do dnia 19 grudnia 2023 roku kredytobiorcy wpłacili na rzecz banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych kwotę w łącznej wysokości 304.785,13 zł.

Wobec takiego stanu sprawy bank wyszedł z propozycją polubownego rozwiązania sporu poprzez zawarcie rzeczowej ugody i tym samym dokonanie wzajemnych i ostatecznych rozliczeń.

Co istotne w ugodzie strony zgodnie określiły, że „Bank dodatkowo - w terminie miesiąca od dnia zawarcia Ugody wypłaci Kredytobiorcom kwotę 24.500 zł, w związku z rozliczeniem Umowy (...)”.

Kwota 24.500 zł, którą kredytobiorcy już otrzymali od banku to zwrot środków, które zostały przez kredytobiorców wpłacone do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych, jako środki wpłacone do banku ponad wartość spłat należnych bankowi z tytułu umowy kredytu. Przy czym nie jest to wynagrodzenie za odstąpienie od dochodzenia roszczeń związanych z umową kredytową, ani również odszkodowanie od banku, czy też zadośćuczynienie z jakiegokolwiek tytułu.

Kwota 24.500 zł została wyliczona jako różnica między tym co kredytobiorcy otrzymali od banku, a tym co wpłacili na rzecz banku dokonując wpłat rat kapitałowo-odsetkowych. Dla ustalenia tej wartości znaczenie miały kwoty jakie kredytobiorcy wpłacili do banku w trakcie spłaty kredytu.

Otrzymali Państwo już kwotę 24.500, czyli po 12.250 zł każde z Państwa jako kredytobiorcy w dniu 7 kwietnia 2025 roku.

W pytaniu posługuje się Pan „kwotą zwrotu”, albowiem kwota 24.500 zł, to środki wpłacone do banku ponad wartość spłat należnych bankowi z tytułu umowy kredytu, a zatem w ramach rozliczenia umowy kredytowej wobec kwestionowania jej ważności na drodze sądowej, podlegające zwrotowi. Bank posługuje się zwrotem „wypłata”, jako środki, które podlegają wypłaceniu ze strony banku na rzecz kredytobiorców w ramach dokonanych wzajemnych rozliczeń z tytułu zawartej umowy kredytowej.

Co prawda z treści ugody nie wynika wprost, z jakiego tytułu Bank dokonał zwrotu, jednakże kwota ta została uzgodniona w toku procesu negocjacji, a jej wysokość odpowiada i wynika bezpośrednio z wysokości nadpłaty kredytu. Bank wypłacił kredytobiorcom kwotę 280.000.00 zł. Kredytobiorcy spłacili zaś Bankowi kwotę 304.785,13 zł. Różnica między kwotą wypłaconą przez Bank na rzecz Kredytobiorców a kwotą spłaconą Bankowi wyniosła 24.785,13 zł.

Zatem dodatkowa kwota wypłacona przez Bank w ramach zawartej ugody jest nawet niższa niż powstała nadpłata. Zawarcie ugody skutkowało również umorzeniem postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Okręgowym w (…). Z uwagi na chęć szybkiego zakończenia sporu sądowego, kredytobiorcy zdecydowali się na zawarcie ugody z Bankiem.

Wnioskodawca nadpłacił kredyt, bowiem do dnia zawarcia ugody spłacił kredyt w łącznej wysokości 304.785,13 zł. W przypadku unieważnienia umowy kredytu Bank byłby zobowiązany do zwrotu kwoty 24.785,13 zł kredytobiorcom.

W opisanej wyżej sytuacji po stronie kredytobiorców nie doszło do przysporzenia majątkowego. W związku z zawarciem ugody, kredytobiorcy otrzymali zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy zawartej umowy kredytowej przekazali na rzecz banku z tytułu spłaty rat udzielonego kredytu.

Jako Wnioskodawca wraz z pozostałym kredytobiorcą otrzymał Pan środki, które były ekwiwalentem wydatków uprzednio poniesionych z własnych środków. Kwota otrzymana na podstawie ugody z bankiem nie spowodowała więc faktycznego przyrostu w majątku kredytobiorców. Wypłata ta jest więc dla kredytobiorców neutralna podatkowo.

Pytanie (po przeformułowaniu w uzupełnieniu)

Czy wypłacona przez Bank kredytobiorcom kwota 24.500 zł (po 12.250 zł dla każdego z kredytobiorców), w wyniku zawartej ugody będzie dla kredytobiorców neutralna podatkowo, gdyż nie będzie stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu, ewentualnie czy będzie podlegać zaniechaniu poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?

Pana stanowisko w sprawie (po przeformułowaniu w uzupełnieniu)

W Pana ocenie, wypłata przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu nie stanowi dla kredytobiorcy przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Nie ma zatem obowiązku zapłaty podatku od wypłaconej przez bank kwoty.

Kwota wypłacona przez bank w wyniku ugody z bankiem, odpowiadająca nadpłacie kredytu, jest neutralna podatkowo, gdyż nie stanowi przysporzenia majątkowego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:

 Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Na mocy art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich znajduje się m.in. wymieniony w pkt 9 przychód z innych źródeł.

Na podstawie art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:

Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Skoro zatem – jak Pan wskazał – kwota wypłacona na Pana rzecz ma charakter zwrotu nadpłaconych przez Panna środków i kwota ta nie jest odszkodowaniem, zadośćuczynieniem ani innym podobnym świadczeniem, to kwota ta nie będzie stanowić przychodu po Pana stronie.

W analizowanej sprawie po Pana stronie nie dojdzie do powstania przysporzenia majątkowego, wobec tego zwrócona kwota nie będzie przychodem podatkowym w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie nie będzie skutkować po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, ta interpretacja dotyczy tylko Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pana byłej żony, która w celu otrzymania interpretacji może złożyć odrębny wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.