Interpretacja indywidualna z dnia 2 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.900.2025.1.MB

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia okresu rozliczeniowego, w którym powinni Państwo dokonać odliczenia podatku naliczonego. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (dalej: „Wnioskodawca”) jest osobą prawną z siedzibą na terytorium Polski i jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT. Wnioskodawca składa deklaracje VAT w miesięcznych okresach rozliczeniowych.

W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, Wnioskodawca nabywa na terytorium kraju różnego rodzaju towary/usługi, które służą do wykonywania przez niego czynności opodatkowanych. Potwierdzeniami dokonanych transakcji są faktury z naliczonym podatkiem VAT, w stosunku do którego Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Otrzymane faktury zakupowe są przez Wnioskodawcę weryfikowane pod kątem ich zasadności oraz zgodności z zawartymi umowami lub złożonymi zamówieniami. Płatności dokonywane są po dokonaniu ww. weryfikacji.

W praktyce mogą zdarzyć się sytuacje, w których proces weryfikacji faktur ulegnie wydłużeniu, w związku z czym Wnioskodawca ureguluje należności wynikające z tych faktur później niż w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od daty płatności wykazanej na fakturze.

W przypadku wystąpienia takich sytuacji, faktury zakupowe - przed dokonaniem zapłaty - nie będą ujmowane w deklaracji podatkowej ani ewidencji zakupu. Podatek naliczony wynikający z tych faktur nie zostanie odliczony ani w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych towarów/usług i w którym Wnioskodawca otrzymał fakturę, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych.

Pytania

1.Czy w przypadku uregulowania płatności za fakturę po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od terminu płatności, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia wynikającego z niej podatku VAT naliczonego w deklaracji podatkowej za okres, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane?

2.Czy w przypadku odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury, z której należność zostanie uregulowana po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od terminu płatności, w deklaracji podatkowej za okres, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy:

1. W przypadku uregulowania płatności za fakturę po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od dnia terminu płatności, Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia wynikającego z niej podatku VAT naliczonego w deklaracji podatkowej za okres, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane.

2. W przypadku odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury, z której należność zostanie uregulowana po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od terminu płatności, w deklaracji podatkowej za okres, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do odliczenia VAT uzależnione jest więc od spełnienia dwóch warunków i przysługuje wówczas, gdy:

1. odliczenia tego dokonuje podatnik VAT, oraz

2. gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W przypadku Wnioskodawcy warunki te zostaną spełnione: jest on bowiem podatnikiem VAT, a zdarzenie przyszłe dotyczy wyłącznie faktur, które będą związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą.

Podstawowe terminy powstania prawa do odliczenia VAT w stosunku do nabyć towarów i usług na terytorium kraju zostały uregulowane w art. 86 ust. 10-13 ustawy o VAT. Niemniej, w stosunku do nieuregulowanych należności, ustawodawca przewidział szczególne regulacje.

I tak, zgodnie z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku nieuregulowania należności wynikającej z faktury dokumentującej dostawę towarów lub świadczenie usług na terytorium kraju w terminie 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze, dłużnik jest obowiązany do korekty odliczonej kwoty podatku wynikającej z tej faktury, w rozliczeniu za okres, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności określonego w umowie lub na fakturze. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli dłużnik uregulował należność najpóźniej w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od dnia upływu terminu płatności tej należności, o czym stanowi art. 89b ust. 1a ustawy o VAT.

Jednocześnie, zgodnie z art. 89b ust. 4 ustawy o VAT, w przypadku uregulowania należności po dokonaniu korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik ma prawo do zwiększenia kwoty podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność uregulowano, o kwotę podatku, o której mowa w ust. 1. W przypadku częściowego uregulowania należności podatek naliczony może zostać zwiększony w odniesieniu do tej części.

Mając na względzie powyższe regulacje należy uznać, że Wnioskodawca, z uwagi na nieuregulowanie faktur zakupowych w terminie, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, straci czasowo prawo do odliczenia wynikającego z nich podatku naliczonego. Utrata ta nie będzie jednak miała charakteru definitywnego, co znajduje potwierdzenie w art. 89b ust 4 ustawy o VAT.

Odnosząc treść ww. przepisu do sytuacji opisanej w zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że jeżeli nie odliczy podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupowych do momentu uregulowania wynikającej z nich należności, to moment faktycznej zapłaty będzie określał moment „odzyskania” prawa do wykazania w deklaracji podatkowej podatku naliczonego. W takich przypadkach faktury zakupowe powinny być ujęte „na bieżąco”, czyli w okresie rozliczeniowym, w którym zostanie uregulowana wynikająca z ich należność.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku uregulowania płatności za fakturę po zakończeniu okresu, o którym mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT, będzie on uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z takiej faktury w deklaracji podatkowej za okres, w którym zobowiązanie zostanie uregulowane.

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawcy, z treści art. 89b ust. 1 ustawy o VAT wynika wprost, że dłużnik zobowiązany jest do korekty kwoty podatku, która została już wcześniej odliczona (wykazana we wcześniejszych deklaracjach podatkowych). Ustawodawca posługuje się stwierdzeniem, że obowiązek ten dotyczy „odliczonej” kwoty, co jednoznacznie wskazuje na to, że przepis ten odnosi się do czasu przeszłego i czynności już dokonanej.

Mając na względzie powyższe, Wnioskodawca uważa, że skoro nie wykaże faktur zakupowych, o których mowa w zdarzeniu przyszłym, w żadnej z deklaracji VAT za okresy rozliczeniowe, które miały miejsce przed dniem uregulowania należności, nie wystąpi po jego stronie obowiązek korekty, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy o VAT. Nie jest bowiem możliwe skorygowanie „odliczonej kwoty podatku”, skoro nie została ona uprzednio wykazana.

Podsumowując, faktury zakupowe, o których mowa w zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca powinien wykazać „na bieżąco” w okresie rozliczeniowym, w którym ureguluje zobowiązanie, jeżeli płatność nastąpiła po upływie terminu z art. 89b ust. 1 ustawy o VAT - bez konieczności korekty poprzednich deklaracji podatkowych.

Powyżej wyrażone stanowisko znajduje również potwierdzenie w pismach Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, tj. przykładowo w interpretacjach indywidualnych z:

• z 23 listopada 2023 r., znak: 0114-KDIP4-2.4012.597.2023.1.AA,
• z 10 maja 2022 r., znak: 0112-KDIL3.4012.100.2022.1.AK,
• z 13 sierpnia 2020 r., znak: 0114-KDIP4-2.4012.246.2020.1.AS,
• z 25 czerwca 2019 r., znak: 0114-KDIP1-3.4012.179.2019.1.RMA.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zaznaczyć jednak należy, że ustawodawca nie zobowiązuje w żaden sposób podatnika, któremu przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego do jego odliczenia. Jest to elementarne prawo podatnika i od niego samego zależy, czy z niego skorzysta, czy też nie.

Ponadto, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 3a ustawy:

Terminy odliczenia podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur zostały określone w art. 86 ust. 10-13 ustawy.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy:

Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Oznacza to, że z odliczenia podatku na podstawie art. 86 ust. 10 i 10b pkt 1 ustawy, można skorzystać dopiero w rozliczeniu za okres, w którym spełnione są łącznie trzy przesłanki:

• powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług,
• doszło do faktycznego nabycia tych towarów i usług,
• podatnik jest w posiadaniu faktury dokumentującej tę transakcję.

Stosownie do art. 86 ust. 11 ustawy:

W myśl art. 86 ust. 13 ustawy:

Z powołanych przepisów wynika, że nierozliczony w okresie otrzymania faktury lub w jednym z trzech następnych okresów rozliczeniowych podatek naliczony może zostać rozliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego. Odliczenie podatku, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy będzie możliwe poprzez korektę deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku bądź za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych.

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone m.in. w art. 89b ustawy.

W świetle art. 89b ust. 1 ustawy:

Zgodnie z art. 89b ust. 1a ustawy:

Jak wynika z zapisu art. 89b ust. 2 ustawy:

W myśl art. 89b ust. 4 ustawy:

Przepis art. 89b ust. 1 ustawy nakłada obowiązek skorygowania podatku naliczonego w przypadku nieuregulowania należności przez dłużnika w określonej sytuacji. Należy wskazać, że termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującego wygaśnięciem zobowiązania.

We wniosku podali Państwo informacje, z których wynika, że:

• są Państwo osobą prawną z siedzibą na terytorium Polski i zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT;
• nabywają Państwo na terytorium kraju różnego rodzaju towary/usługi, które służą do wykonywania przez niego czynności opodatkowanych. Potwierdzeniami dokonanych transakcji są faktury z naliczonym podatkiem VAT, w stosunku do którego przysługuje Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
• otrzymane faktury zakupowe są przez Państwa weryfikowane pod kątem ich zasadności oraz zgodności z zawartymi umowami lub złożonymi zamówieniami. Płatności dokonywane są po dokonaniu ww. weryfikacji;
• w praktyce mogą zdarzyć się sytuacje, w których proces weryfikacji faktur ulegnie wydłużeniu, w związku z czym uregulują Państwo należności wynikające z tych faktur później niż w ostatnim dniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynął 90 dzień od daty płatności wykazanej na fakturze;
• w przypadku wystąpienia takich sytuacji, faktury zakupowe - przed dokonaniem zapłaty - nie będą ujmowane w deklaracji podatkowej, ani ewidencji zakupu. Podatek naliczony wynikający z tych faktur nie zostanie odliczony ani w rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabytych towarów/usług i w którym otrzymali Państwo fakturę, ani w kolejnych trzech okresach rozliczeniowych.

Państwa wątpliwości dotyczą możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana, w przypadku gdy dokonują Państwo płatności po zakończeniu okresu rozliczeniowego, w którym upłynęło 90 dni od upływu terminu płatności wynikającego z faktury lub umowy oraz braku zobowiązania do dokonywania korekty rozliczeń za wcześniejsze okresy rozliczeniowe.

Co do zasady, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, podatnik będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną.

W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy mimo otrzymania faktury zakupowej uprawniającej do odliczenia podatku naliczonego, nie dokonują Państwo na jej podstawie obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w terminach wskazanych w art. 86 ust. 10, 11 lub 13 (w drodze korekty), a następnie dopiero po upływie terminu wskazanego w art. 89b ust. 1 ustawy (tj. 90 dni od dnia terminu płatności) regulują należność z niej wynikającą.

Wobec tego należy stwierdzić, że mają Państwo prawo odliczyć podatek naliczony wynikający z ww. faktur, w odniesieniu do uregulowanej należności, w rozliczeniu za okres, w którym należność została uregulowana z zastrzeżeniem terminu wskazanego w art. 86 ust. 13 ustawy – tj. nie później niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Ponadto, nie są Państwo zobligowani do dokonania korekty kwoty podatku naliczonego za wcześniejsze okresy rozliczeniowe, o której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy, gdyż nie dokonują Państwo odliczenia podatku VAT przed faktycznym uregulowaniem zobowiązania.

Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.