Interpretacja indywidualna z dnia 11 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.975.2025.5.LS
Sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawczynię po upływie 5 lat od nabycia, przeprowadzona bez profesjonalnych działań gospodarczych, nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, a osiągnięty przychód nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, o ile zostanie przeznaczony na cele mieszkaniowe.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 listopada 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 21 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 stycznia 2026 r. (data wpływu 7 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Pani A.A. (dalej: „Wnioskodawczyni”, „Wnioskodawca”) nie prowadzi działalności gospodarczej, w szczególności działalności związanej z obrotem, zarządzaniem czy też wynajmem nieruchomości. Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „podatku VAT”). Z wykształcenia jest pielęgniarką z wyższym wykształceniem uzyskanym na Uniwersytecie (...) w (…), a obecnie jest emerytką oraz pracuje w dalszym ciągu jako pielęgniarka.
Wnioskodawczyni na moment składania wniosku jest właścicielem nieruchomości gruntowej położonej przy (…) w A. (dalej: „Nieruchomość”). Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawczynię 29 grudnia 2020 r. w drodze umowy zamiany (Akt notarialny Rep A nr (…)). Transakcja zamiany nie była opodatkowana podatkiem VAT. Jak wynika z powyższej umowy Nieruchomość w momencie zawarcia umowy zamiany stanowiła zabudowaną nieruchomość gruntową składającą się z działek ewidencyjnych oznaczonych numerami 1 i 2 o powierzchni wynoszącej 0,0845 ha.
Z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż składające się na Nieruchomość:
a)działka 2 oraz przeważająca część działki 1 znajdują się w strefie mieszkalnictwa zabudowy jednorodzinnej,
b)wschodnia część działki 1 znajduje się w liniach rozgraniczających drogi lokalnej.
W momencie dokonania zamiany Nieruchomość była zabudowana małym budynkiem mieszkalnym w złym stanie technicznym oraz blaszano-drewnianym garażem, który służył za przechowalnię rzeczy oraz warsztat - poprzedni właściciel zarobkowo trudnił się zbieractwem oraz odzyskiwaniem z porzuconych rzeczy części, które mógłby sprzedać.
W lecie 2023 r. w garażu pojawili się bezdomni, co skutkowało interwencją policji. Po tej sytuacji Wnioskodawczyni podjęła decyzję o rozbiórce garażu. W sezonie zimowym 2023/2024 r. bezdomni pojawili się także w opuszczonym budynku mieszkalnym, przez co Wnioskodawczyni podjęła decyzję także o rozbiórce budynku. Zatem na moment składania niniejszego wniosku Nieruchomość pozostaje niezabudowana.
W ostatnim czasie Wnioskodawczyni otrzymała od niepowiązanego podmiotu trzeciego zajmującego się m.in. realizacją inwestycji mieszkaniowych zapytanie o możliwość zweryfikowania chłonności działki Wnioskodawczyni wraz z sąsiadującą działką, której Wnioskodawczyni nie jest właścicielem. W związku z mogącymi budzić wątpliwości postanowieniami dotyczącymi miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego właściwego dla Nieruchomości, niepowiązany podmiot trzeci chce nieodpłatnie uzyskać od Wnioskodawcy pełnomocnictwo do dysponowania gruntem na cele budowlane w zakresie umożliwiającym wystąpienie o pozwolenia na budowę w celu potwierdzenia jakie i czy w ogóle mógłby zrealizować na działce Wnioskodawczyni wraz z działką sąsiadującą przedsięwzięcie deweloperskie.
Procedura uzyskania pozwolenia na budowę będzie prowadzona samodzielnie przez spółkę X, w jej imieniu oraz na jej odpowiedzialność. Wnioskodawczyni nie będzie stroną postępowania administracyjnego, nie będzie składała wniosków ani innych dokumentów, ani też nie będzie ponosiła jakichkolwiek kosztów związanych z tym postępowaniem.
Naturalnym warunkiem przystąpienia do rozmów na temat możliwej sprzedaży Nieruchomości Wnioskodawczyni jest uprzednie uzyskanie prawomocnego pozwolenia na budowę. Obecnie Wnioskodawca rozważa sprzedaż Nieruchomości na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która zostanie utworzona w przyszłości (dalej jako: „SPV”), której jednym z udziałowców będzie Wnioskodawczyni. SPV będzie podatnikiem VAT czynnym. W przypadku, gdyby niepowiązany podmiot trzeci nie uzyskał wymaganego pozwolenia na budowę, strony nie widziałyby zasadności podjęcia rozmów o nabyciu Nieruchomości przez SPV od Wnioskodawczyni.
W takiej sytuacji całe ryzyko gospodarcze oraz ciężar finansowy związany z prowadzoną procedurą administracyjną, w tym w szczególności koszty przygotowania dokumentacji projektowej, uzyskania opinii, uzgodnień oraz decyzji administracyjnych, poniesie w całości niepowiązany podmiot trzeci.
W związku z planowaną transakcją sprzedaży Nieruchomości na rzecz niepowiązanego podmiotu trzeciego czy SPV Wnioskodawczyni nie podejmowała oraz nie będzie podejmowała żadnych działań mających na celu zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości. Wnioskodawczyni nie dokonywała oraz nie będzie dokonywała podziału działek, uzbrojenia terenu lub innych prac przygotowawczych związanych ze sprzedażą. W celu zbycia Nieruchomości Wnioskodawczyni nie współpracowała oraz nie będzie współpracowała z profesjonalnymi podmiotami zajmującymi się pośrednictwem w sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawczyni nie planuje również zawierać umowy przedwstępnej sprzedaży Nieruchomości.
Jedynymi działaniami, które zostały podjęte przez Wnioskodawczynię, była ww. i dokonana ponad 2 lata temu rozbiórka garażu a następnie budynku mieszkalnego na Nieruchomości znajdujących się w złym stanie technicznym i będących miejscem przebywania bezdomnych. Działania te nie były jednak w żadnym stopniu związane z opisywaną we wniosku transakcją sprzedaży. Nieruchomość nie była i nie jest także przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawczyni nie dokonywała na przestrzeni ostatnich lat obrotu nieruchomościami (za wyjątkiem umowy zamiany), nie dokonuje obrotu nieruchomościami aktualnie oraz nie ma zamiaru tego robić w przyszłości - oprócz transakcji stanowiącej przedmiot wniosku. O ile zatem dojdzie do transakcji, będzie to jednorazowa transakcja.
Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
II.
1.Działki nr 1 i 2 („Nieruchomość”) są nadal własnością Wnioskodawczyni. Nie są obciążone żadnymi prawami osób trzecich, ani nie została zawarta żadna umowa zobowiązująca do ich sprzedaży czy obciążenia.
2. Nieruchomość (działki 1 oraz 2) została nabyta w drodze umowy zamiany. Przedmiotem umowy zamiany, który nabyła druga strona transakcji, była zabudowana nieruchomość we wsi w województwie mazowieckim, którą Wnioskodawczyni pierwotnie nabyła w drodze darowizny od swojej mamy ponad 10 lat temu. Nieruchomość ta była wykorzystywana przez Wnioskodawczynię sporadycznie, głównie ze względu na odległość od miejsca zamieszkania Wnioskodawczyni. Dzięki umowie zamiany nabywca uzyskał nieruchomość, która w pełni zapewniała mu pokrycie potrzeb życiowych, a Wnioskodawczyni nabyła Nieruchomość, która znajduje się w Warszawie, w odległości ok. 2 km od miejsca zamieszkania.
Nabywając Nieruchomość Wnioskodawczyni nie miała żadnych planów co do jej wykorzystania w najbliższych latach. Traktowała to jako bezpieczny składnik majątku, substytut nieruchomości rodzinnej w województwie mazowieckim.
Jedyne działania, jakie Wnioskodawczyni podjęła w stosunku do Nieruchomości po paru latach od nabycia to, tak jak wskazano we Wniosku, rozbiórka małego domu na Nieruchomości, ze względu na fatalny stan techniczny i to, że zaczęli pojawiać się w nim bezdomni jak wskazano we Wniosku.
3. Tak jak wskazano w punkcie 2 powyżej, Nieruchomość przez cały okres posiadania stanowi jedynie niewykorzystywany składnik majątku. Nigdy nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej (Wnioskodawczyni nie prowadzi ani nie prowadziła), czy gospodarstwie rolnym (Wnioskodawczyni nie prowadzi ani nie prowadziła). Wnioskodawczyni nigdy też nie zamieszkiwała Nieruchomości – znajdujący się tam mały dom był w złym stanie technicznym, bez toalety, bieżącej wody i stanowił składowisko różnego materiału i śmieci – poprzedni właściciel trudnił się głównie zbieractwem i finalnie dokonano rozbiórki z uwagi na stan techniczny, o czym była mowa we Wniosku. Dodatkowo, Nieruchomość nie była nigdy przedmiotem jakiejkolwiek umowy, w tym umowy dzierżawy. Nieruchomość stanowiła jedynie pasywnie posiadany majątek.
4. Dla Nieruchomości istnieje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego od 2002 r., a więc od prawie 20 lat przed nabyciem Nieruchomości. Wnioskodawczyni nie występowała o jego sporządzenie czy też zmianę.
5. Wnioskodawczyni nigdy nie podejmowała aktywnych działań w celu zbycia Nieruchomości, w tym nie podejmowała podstawowych działań marketingowych, np. umieszczenia ogłoszenia.
6. Tak jak wskazano we Wniosku, Wnioskodawczyni przewiduje możliwość udzielenia pełnomocnictwa niepowiązanemu podmiotowi trzeciemu, w celu analizy możliwości realizacji inwestycji, co wiązałoby się także z możliwym nabyciem Nieruchomości przez niepowiązany podmiot trzeci lub SPV, jeśli takie analizy wypadłyby dla tego podmiotu zadowalająco, a oferta nabycia Nieruchomości byłaby dla Wnioskodawczyni korzystna. Co do zakresu potencjalnego pełnomocnictwa, to Wnioskodawczyni nie zna się na kwestiach związanych z realizacją inwestycji deweloperskich, natomiast chodzi o dysponowanie gruntem na cele budowlane w celu realizacji ww. analiz i potencjalnie otrzymania pozwolenia na budowę (w kontekście ustalenia, co można na działce finalnie wybudować, co ma posłużyć do ewentualnego złożenia oferty lub odstąpienia od jej złożenia), ale nie będzie to pełnomocnictwo do budowy w imieniu Wnioskodawczyni.
III.
1. Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
2. W ewidencji gruntów Nieruchomość oznaczona jest jako tereny mieszkaniowe.
3. Wnioskodawczyni nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem (współwłasność małżeńska) lokalu mieszkalnego w A., w którym zamieszkuje od ponad 20 lat i nie planuje jego sprzedaży. Jest także współwłaścicielem (współwłasność małżeńska) zabudowanej nieruchomości gruntowej, w swoich rodzinnych stronach, w której się wychowywała oraz niezabudowanych działek będących głównie łąkami, nieużytkami rolnymi, które dostała w spadku - tych nieruchomości także nie planuje sprzedać.
Pytania
1. Czy przychód osiągnięty przez Wnioskodawczynię z tytułu sprzedaży Nieruchomości należy kwalifikować, jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT, niepodlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym pod warunkiem sprzedaży Nieruchomości po upływie 5 lat od momentu nabycia Nieruchomości lub pod warunkiem przeznaczenia przychodów z tego tytułu na własne cele mieszkaniowe? (pytanie oznaczone we wniosku nr 2)
2. Czy w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie nr 2, zakładając, że Wnioskodawczyni dokona sprzedaży Nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 Ustawy PIT, będzie mogła rozliczyć się w ramach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i stosować stawkę 10% ryczałtu dla dokonywanej transakcji sprzedaży Nieruchomości? (pytanie oznaczone we wniosku nr 4)
Pani stanowisko w sprawie
Ad 2.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PIT opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy o PIT, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT, odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ww. ustawy działalność gospodarcza albo pozarolnicza działalność gospodarcza to działalność zarobkowa:
a. wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
b. polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c. polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
- prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach:
- zarobkowym celu działalności,
- wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
- prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
Nieruchomość będącą przedmiotem planowanej sprzedaży Wnioskodawczyni nabyła w drodze zamiany w 2020 r. Dodatkowo planowana sprzedaż Nieruchomości nie powinna być uznana za przychód z działalności gospodarczej. Sprzedaż nie będzie miała charakteru ciągłego.
Wnioskodawczyni, na chwilę obecną, nie planuje przeprowadzenia podobnych transakcji.
Przedmiotowa transakcja będzie miała charakter incydentalny i związana wyłącznie z zarządem własnym majątkiem. Ani w przeszłości ani w przyszłości Wnioskodawczy nie dokonywała i nie będzie dokonywał tego typu transakcji.
Dodatkowo działalność Wnioskodawczyni nie charakteryzuje się również cechami zorganizowania, tj. brak jest jakichkolwiek obiektywnych kryteriów wskazujących na spełnienie tego elementu przez działalność gospodarczą (rejestracja działalności lub zarejestrowanie jako podatnik VAT, zatrudnianie pracowników, reklamowanie).
Dodatkowo inne kryteria kwalifikacji działalności gospodarczej na gruncie Ustawy o PIT, tj.:
- sposób nabycia Nieruchomości (zamiana),
- okoliczności towarzyszące zbyciu (brak profesjonalnych działań mających na celu zbycie Nieruchomości), oraz
- sposób użytkowania Nieruchomości (brak zaangażowania własnych środków oraz osiągania dochodu w związku z Nieruchomością),
- wskazują na niespełnienie przez Wnioskodawczynię cech działalności gospodarczej.
W zakresie kwalifikowania źródła przychodów ze sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną w świetle przepisów ustawy o PIT wypowiedział się NSA w wyroku z 29 czerwca 2023 r. II FSK 180/23, w którym wskazał, że „podzielić należy wyrażone w orzecznictwie poglądy, że brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z zachowaniem - normalnych w takich przypadkach - reguł gospodarności nie należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą.
W konsekwencji działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, gdy podejmowane przez niego czynności, związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nieokazjonalnego) źródła zarobkowania.
Każda zatem transakcja związana ze sprzedażą nieruchomości (a także innych praw na nieruchomościach wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.), powinna być rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem całokształtu okoliczności z nią związanych, w tym czynności podjętych przez sprzedającego przed dokonaną sprzedażą, a którą cechują przymioty charakterystyczne dla prowadzonej działalności gospodarczej. Znaczenie dla oceny zdarzenia mogą mieć również indywidualne cechy przedmiotu transakcji, bądź okoliczności życiowe, w jakich znajdował się podatnik dokonujący transakcji, a które miały wpływ na jego decyzje.”
Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy o PIT wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia - w warunkach określonych w ustawie - uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania wymienione zostały w art. 21 ust. 25 Ustawy o PIT. Są to między innymi wydatki poniesione na nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1.
Tak więc zdaniem Wnioskodawczyni sprzedaż Nieruchomości kwalifikuje się jako źródło przychodów wymienione w art. 10 ust.1 pkt 8 Ustawy o PIT i będzie podlegała zwolnieniu na zasadach określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust 25 Ustawy o PIT, jeżeli sprzedaż zostanie dokonana do 31.12.2025 r.
Odnosząc się do brzmienia powyższych przepisów i przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że planowana sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawczynię nie będzie dokonywana w ramach prowadzenia działalności gospodarczej oraz nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT, a tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem PIT, pod warunkiem upływu okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości lub pod warunkiem przeznaczenia przychodów z tego tytułu na własne cele mieszkaniowe, jeżeli sprzedaż nastąpi przed upływem okresu pięciu lat liczonego od końca roku, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości.
Zaprezentowane powyżej stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych pismach wydawanych przez organy podatkowe, w tym m.in. w następujących interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
1. z dnia 16 października 2025 r., 0113-KDWPT.4011.297.2025.1.KSM,
2. z dnia 26 września 2025 r., 0113-KDWPT.4011.161.2025.3.AMO,
3. z dnia 22 sierpnia 2025 r., 0115-KDIT1.4011.524.2025.1.ASZ,
4. z dnia 13 sierpnia 2025 r., 0115-KDIT3.4011.594.2025.2.RS,
5. z dnia 26 lipca 2021 r., 0113-KDIPT2-2.4011.443.2021.2.DA,
6. z dnia 12 maja 2021 r., 0114-KDIP3-2.4011.79.2021.2.MS,
7. z dnia 17 września 2021 r., 0113-KDIPT2-2.4011.802.2021.2.SR.
Ad 4.
W ocenie Wnioskodawczyni, w zaprezentowanym zdarzeniu przyszłym w związku z potencjalnym uznaniem, iż transakcja będzie dokonywana w ramach prowadzenia działalności gospodarczej może ona rozliczać się w ramach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 URycz, osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy m.in. w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do art. 6 ust. 1 URycz, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody m.in. osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa m.in. w art. 14 ustawy o podatku dochodowym (tj. Ustawy PIT). Wskazany art. 14 odwołuje się do prowadzenia działalności gospodarczej i przychodów z niej uzyskanych. W art. 14 Ustawy PIT znajduje się również odniesienie przychodów z działalności gospodarczej wskazanej w art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT.
Art. 6 ust. 4 pkt 1 URycz mówi natomiast, że ryczałt może być zastosowany m.in. jeżeli w roku podatkowym podatnicy uzyskali przychody z prowadzonej samodzielnie działalności w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro.
Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3, stawką 10% objęte są przychody ze świadczenia usług w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek, tj. PKWiU 68.10.1 (NSA w wyroku II FSK 2974/18 z dnia 4 kwietnia 2019 r.).
W interpretacji ILPB1-1/4511-1-14/16-2/KS z dnia 5 sierpnia 2016 r. organ podatkowy zaznaczył: „Z powyższych przepisów wynika, że podatnicy mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych osiąganych zarówno z działalności prowadzonej samodzielnie jak i z działalności prowadzonej w formie spółki osób fizycznych, pod warunkiem że osiągnięte w roku poprzedzającym rok podatkowy przychody nie przekroczą 150.000 euro, rozpatrywane oddzielnie w odniesieniu do działalności prowadzonej samodzielnie i oddzielnie w odniesieniu do prowadzonej w spółce cywilnej”. Wynika stąd, że w przypadku prowadzenia działalności gospodarczej samodzielnie przez osobę fizyczną (a zatem także Wnioskodawczynię), także w przedmiocie kupna i sprzedaży nieruchomości, ów działalność zakwalifikować można do grupowania PKWiU 68.10.1 (grupowanie, w ramach którego zamierza działać Wnioskodawczyni). Tym samym zostało pośrednio potwierdzone, że taka działalność może zostać opodatkowana ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Jak zostało to zasygnalizowane, stawką właściwą dla takiej działalności jest 10%.
W zaprezentowanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni zamierza dokonać sprzedaży Nieruchomości. Taka sprzedaż mieści się w grupowaniu PKWiU 68.10.1, zatem uznać należy, że przychód ze sprzedaży zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 URycz może być objęty stawką opodatkowania 10%.
Dodatkowo grupowanie PKWiU 68.10.1 Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek nie obejmuje działalności polegającej na wznoszeniu budynków w celu ich sprzedaży. Wnioskodawczyni nie zamierza wznosić budynków na posiadanej Nieruchomości.
Podsumowując tę część rozważań, Wnioskodawczyni wskazuje, że:
1) w związku z ewentualnym uznaniem, iż transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie dokonywana w ramach prowadzonej działalności (sprzedaż działki), Wnioskodawczyni może korzystać z rozliczenia w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
2) ww. działalność dla potrzeb URycz powinna być zaliczona do grupowania PKWiU 68.10.13.0 „Kupno i sprzedaż wolnych terenów pod zabudowę mieszkalną”.
3) Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 3 URycz, dla wskazanej powyżej działalności stawką opodatkowania będzie 10%.
4) Zaprezentowane wnioski i rozważania znajdują potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz stanowisku organów interpretacyjnych, a także przede wszystkim wskazuje na nie brzmienie przepisów dotyczących przedmiotowych kwestii.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Tak więc, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
- odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
- zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
pozarolnicza działalność gospodarcza.
Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowanyi ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.
Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
„Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu, możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp.
Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości (działek nr 1 i 2) o których mowa we wniosku.
Z opisu sprawy wynika, że na moment składania wniosku jest Pani właścicielem nieruchomości gruntowej położonej przy (…) w A. Nieruchomość została nabyta 29 grudnia 2020 r. w drodze umowy zamiany. W związku z planowaną transakcją sprzedaży Nieruchomości na rzecz niepowiązanego podmiotu trzeciego czy SPV nie podejmowała oraz nie będzie podejmowała Pani żadnych działań mających na celu zwiększenie atrakcyjności Nieruchomości. Nie dokonywała oraz nie będzie dokonywała Pani podziału działek, uzbrojenia terenu lub innych prac przygotowawczych związanych ze sprzedażą. Nieruchomość nie była i nie jest także przedmiotem najmu ani dzierżawy. Nie dokonywała Pani na przestrzeni ostatnich lat obrotu nieruchomościami (za wyjątkiem umowy zamiany), nie dokonuje obrotu nieruchomościami aktualnie oraz nie ma zamiaru tego robić w przyszłości - oprócz transakcji stanowiącej przedmiot wniosku.
W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych z planowanej sprzedaży należy rozważyć, czy czynności sprzedaży powyższych nieruchomości zawierają znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z przedstawionych we wniosku zdarzeń nie sposób zatem przyjąć, że sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości wygeneruje/wygenerowała przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Całokształt czynności, a w szczególności fakt, że okoliczności nabycia sugerują, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Panią wskazują, że mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. W konsekwencji, istotą Pani działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem. Zatem kwota przychodu uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, nie będzie stanowiła przychodu ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Panią nieruchomości podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.).
W szczególności art. 155 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym, poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
Interpretacja pojęcia nabycie została również przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
Według ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu. Zdaniem Sądu, przez pojęcie nabycie użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.
Zgodnie z art. 603 wskazanej ustawy:
Przez umowę zamiany każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, co stanowi również odpłatne zbycie rzeczy.
Natomiast, w myśl art. 604 tej ustawy :
Do zamiany stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży.
Tym samym „odpłatne zbycie” obejmuje swoim zakresem nie tylko umowę sprzedaży, ale również umowę zamiany. Aby dana czynność miała charakter odpłatnej nie musi jej bowiem towarzyszyć świadczenie pieniężne i przepływ gotówkowy. Forma bezpośredniej wymiany towarów, jaką jest uregulowana w powyższym przepisie umowa zamiany, w wyniku której każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy, również stanowi odpłatne zbycie rzeczy. Ekwiwalentem w tym wypadku jest inna rzecz, a nie wartości pieniężne.
Zamiana jest więc umową o podobnym charakterze co sprzedaż. Zasadnicza różnica między umową sprzedaży a umową zamiany polega jedynie na tym, że w umowie zamiany nie występuje świadczenie pieniężne, a formę zapłaty stanowi inna rzecz. Zamiana więc, podobnie jak umowa sprzedaży stanowi formę odpłatnego zbycia.
Wskazała Pani, że nieruchomość (tj. działki nr 1 i 2) nabyła Pani w drodze umowy zamiany w 2020 r., zatem 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a minął z dniem 31 grudnia 2025 r.
Wobec powyższego sprzedaż nieruchomości (tj. działki nr 1 i 2) nie będzie stanowiła dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odpłatne zbycie nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości (tj. działki nr 1 i 2). W Pani sytuacji nie będzie miał zastosowania przepis regulujący zwolnienie na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na który powołuje się Pani we wniosku, ponieważ nie uzyska Pani z tytułu sprzedaży nieruchomości dochodu, który mógłby podlegać zwolnieniu od podatku.
Z uwagi na uznanie, że sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w ramach działalności gospodarczej, organ odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 4. Stanowisko dotyczące pytania 4 było sformułowane warunkowo i oczekiwała Pani na nie odpowiedzi wyłącznie, gdyby sprzedaż nieruchomości odbywała się w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej.
Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.
Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego.
To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pani chroniła.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
