Interpretacja indywidualna z dnia 12 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL1-2.4012.690.2025.2.MR

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 listopada 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 4 listopada 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwrotu odliczonego podatku od towarów i usług w sytuacji przeznaczenia budynku do prywatnego majątku i wynajmu w celach mieszkaniowych oraz sposobu rozliczenia w deklaracji VAT-7.

Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28 stycznia 2025 r. (wpływ 29 stycznia 2025 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W 2021 roku kupiłem budynek w stanie surowym na umowę-kupna sprzedaży, który został wprowadzony jako towar handlowy i zaksięgowany w kolumnie 10 podatkowej książki przychodów i rozchodów. Przez kolejne lata budynek został wykończony i oddany do użytku . Całość wydatków wraz z zakupem budynku wyniosły (…). Początkowo zamierzałem sprzedać nieruchomość jednak teraz chcę wynająć na cele mieszkaniowe prywatnym osobom. Chciałbym jednak by byłby to najem prywatny opodatkowany ryczałtem 8,5%. Od całości wydatków budowy (oprócz zakupu samego budynku) został odliczony podatek VAT, a nieruchomość znajduje się obecnie na inwenturze.

Uzupełnienie opisu stany faktycznego

1. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług od 7 maja 2002 roku z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej pod nazwą: (…).

2. Budynek , o którym mowa w zapytaniu został oddany do użytku 25 maja 2025 r., zaświadczenie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wydane przez (…).

Przed oddaniem do użytku nie był wykorzystywany w żaden sposób .

Od sierpnia 2025 r. został wynajęty w celach mieszkaniowych dla osób prywatnych.

3. Nieruchomość została zakupiona jako towar handlowy, gdyż wstępnie miała być przeznaczona na odsprzedaż, dlatego jej wartość znajduje się na spisie z natury w prowadzonej działalności gospodarczej.

4. Po przeznaczeniu do majątku prywatnego budynek nadal będzie wynajmowany do celów mieszkaniowych osobom prywatnym.

5. Wnioskodawca zamierza przeznaczyć budynek do majątku prywatnego od momentu rozpoczęcia wynajmu czyli od 1 sierpnia 2025 r.

6. W związku z tym, że budynek już został oddany do użytku, przyjęcie na potrzeby własne odbędzie się na podstawie protokołu przekazania.

7. Nabycie budynku odbyło się na podstawie umowy kupn sprzedaży i VAT z tego tytułu nie został odliczony. Jednak VAT został odliczony z tytułu dalszej budowy od zakupu materiałów budowlanych.

8. Najem będzie spełniał warunki dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy przeznaczając budynek do prywatnego majątku i wynajmu w celach mieszkaniowych należy zwrócić odliczony podatek VAT za zakupione towary i usługi? Jeżeli tak w jaki sposób rozliczyć to w deklaracji VAT-7?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy przekazanie nieruchomości na cele prywatne powinno być sporządzone na dokumencie dowodu wewnętrznego wraz z wykazem poniesionych wydatków. Czynność wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej i przekazania jej do majątku prywatnego nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż jest to neutralne podatkowo.

Wnioskodawca uważa, że przeznaczając budynek z działalności gospodarczej do majątku prywatnego jest to czynność neutralna podatkowo, gdyż przeniesienie nieruchomości z jednego majątku do drugiego nie oznacza zmiany prawa własności nieruchomości. Dlatego odliczony podatek VAT z tytułu zakupu materiałów budowlanych dotyczący tej nieruchomości nie będzie musiał zostać zwrócony do Urzędu Skarbowego ani rozliczony w deklaracji VAT-7.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.

Należy jednak zauważyć, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:

Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W świetle art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Wyjaśnić w tym miejscu należy, że w systemie podatku od towarów i usług obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego co oznacza, że podatnik w momencie nabycia towarów lub usług winien dokonać ich kwalifikacji do określonych rodzajów sprzedaży.

Z kolei przepisy zawarte w art. 91 ustawy wprowadzają regułę ostatecznego rozliczenia podatku naliczonego za dany rok podatkowy w sytuacji, gdy uprzednio odliczona kwota podatku naliczonego z różnych przyczyn musi zostać skorygowana lub przypadku, gdy podatek naliczony nie został odliczony, bo na moment realizacji prawa do odliczenia nabyty towar lub usługa nie miały służyć działalności opodatkowanej, ale sytuacja ta uległa zmianie.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:

Przepis art. 91 ust. 2 ustawy stanowi, że:

Zgodnie z art. 91 ust. 2a ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy:

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:

W myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 7 ustawy:

Na mocy art. 91 ust. 7a ustawy:

Stosownie do art. 91 ust. 7b ustawy:

Przepis art. 91 ust. 7c ustawy stanowi, że:

W świetle art. 91 ust. 7d ustawy:

W myśl art. 91 ust. 8 ustawy:

Przepisy art. 91 wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie procedury korekty związane jest z tym, że w systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany.

Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia.

Jeśli zatem podatnik nabył towary lub usługi z zamiarem ich wykorzystania do określonych czynności (opodatkowanych lub niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych od podatku) i nie wykorzystał ich zgodnie z takim zamiarem (zmiana przeznaczenia), wówczas jest obowiązany dokonać korekty podatku. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, jak również sytuacji, gdy nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Przepisy art. 91 ust. 7a-7d stanowią doprecyzowanie zasad dokonywania korekty, o której mowa w ust. 7, zatem odnoszą się one do korekty dokonywanej wyłącznie w sytuacjach, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmianie uległo prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z powołanych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. W 2021 roku kupił Pan budynek w stanie surowym na umowę-kupna sprzedaży, który został wprowadzony jako towar handlowy w ramach prowadzonej działalności. Nieruchomość została zakupiona jako towar handlowy, gdyż – jak Pan wskazuje – miała być przeznaczona na odsprzedaż. Przez kolejne lata budynek został wykończony. Nie odliczył Pan podatku VAT z tytułu nabycia budynku, natomiast podatek VAT naliczony w związku z zakupem materiałów budowlanych został przez Pana odliczony. Wykończony przez Pana budynek został oddany do użytku 25 maja 2025 r., co potwierdza zaświadczenie o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego wydane przez (…). Jak Pan wskazuje przed oddaniem do użytku nie był wykorzystywany w żaden sposób. Początkowo zamierzał Pan sprzedać nieruchomość jednak obecnie od sierpnia 2025 r. budynek został wynajęty w celach mieszkaniowych osobom prywatnym. Najem będzie spełniał warunki dla zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o podatku od towarów i usług. Zamierza przeznaczyć Pan budynek do majątku prywatnego od momentu rozpoczęcia wynajmu czyli od 1 sierpnia 2025 r. Po przeznaczeniu do majątku prywatnego budynek nadal będzie wynajmowany do celów mieszkaniowych osobom prywatnym.

Pana wątpliwości dotyczą zwrotu odliczonego podatku od towarów i usług w sytuacji przeznaczenia budynku do prywatnego majątku i wynajmu w celach mieszkaniowych oraz sposobu rozliczenia w deklaracji VAT-7.

Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy w odniesieniu do kwestii przeniesienia budynku stanowiącego towar handlowy w ramach prowadzonej działalności należy wskazać, że w związku z nakładami poczynionymi w stosunku do wskazanego we wniosku budynku – mając równocześnie na uwadze powołane regulacje prawne oraz przedstawiony opis sprawy – dokonując odliczenia podatku w pierwszej kolejności miał Pan obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur dokumentujących nabywane towary i usługi, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.

Jak wynika z opisu sprawy zamiarem Pana było wykorzystywanie budynku od początku do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (sprzedaż). W związku z zamiarem wykorzystania budynku do czynności opodatkowanych odliczył Pan podatek VAT naliczony przy nabyciu materiałów budowlanych wykorzystywanych do wykończenia budynku.

Wskazał pan, że z dniem przeniesienia budynku do majątku prywatnego został on jednocześnie przeznaczony do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy (najem na cele mieszkaniowe).

W myśl art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Jak wynika z art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:

Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:

Zatem ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).

Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym podlegają opodatkowaniu właściwą dla tej czynności stawką podatku VAT.

Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, najem składników majątku stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nieruchomość, którą ma Pan zamiar przenieść z działalności gospodarczej do majątku osobistego będzie zatem wykorzystywana przez Pana w sposób ciągły dla celów zarobkowych, do działalności gospodarczej, do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług. Wobec powyższego, w odniesieniu do czynności przeniesienia budynku z obecnie prowadzonej działalności, nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem nie nastąpi tutaj dostawa towaru na Pana cele osobiste. Co za tym idzie taka czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odnosząc się do kwestii korekty podatku naliczonego, w związku przeniesieniem budynku z działalności gospodarczej należy wskazać, że w sytuacji, gdy przeznaczył Pan budynek na wynajem na cele mieszkaniowe (zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy), to nastąpiłazmiana przeznaczenia w wykorzystaniu ww. nieruchomości, co powoduje zmianę w zakresie prawa do odliczenia i w konsekwencji nakłada na Pana obowiązek skorygowania odliczonego podatku z odpowiednim zastosowaniem przepisów art. 91 ustawy.

W zaistniałej sytuacji – zgodnie z art. 91 ust. 7d ustawy – będzie Pan zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego VAT, który odliczył przy nabyciu towarów i usług poniesionych w związku z wykończeniem budynku. Korekty należy dokonać w całości jednorazowo w deklaracji składanej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła zmiana przeznaczenia zakupionych towarów i usług.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:

Jak stanowi art. 99 ust. 7c ustawy:

Na mocy art. 99 ust. 11b ustawy:

W myśl art. 99 ust. 11c ustawy:

Na podstawie delegacji zawartej w art. 99 ust. 13b ustawy:

Na podstawie art. 109 ust. 3b ustawy:

W myśl art. 109 ust. 14 ustawy:

Na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, 15 października 2019 r. Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem, którego przepisy weszły w życie 1 października 2020 r.

Zatem od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020 r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż w formie nowego JPK_VAT. Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Elementy JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Na podstawie § 5 rozporządzenia:

W pkt I załącznika do ww. rozporządzenia „Objaśnienia do deklaracji”, w pkt 5.1. wskazano, iż w zakresie danych niezbędnych do obliczenia wysokości podatku naliczonego należy wykazać wyłącznie wartość towarów i usług oraz kwotę podatku naliczonego (z uwzględnieniem korekt) w takiej wysokości, w jakiej podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego lub zwrot podatku naliczonego, na zasadach określonych w przepisach art. 86-92 ustawy, z uwzględnieniem przepisów wykonawczych, w okresie rozliczeniowym, za który jest składana deklaracja.

Zgodnie z pkt 5.2. dane, o których mowa w § 5 pkt 2 i 3 rozporządzenia, są podawane przez podatnika w deklaracji, w przypadku gdy określone w tych przepisach zdarzenia wystąpiły u podatnika w danym okresie rozliczeniowym.

Zatem, w pliku JPK_VAT należy wykazać m.in. wartość bez podatku (netto) oraz wysokość podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych oraz z tytułu nabycia pozostałych towarów i usług, które są niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego.

Zgodnie z Broszurą informacyjną dot. struktury JPK_VAT z deklaracją opublikowaną na stronie ministerstwa finansów (https://www.podatki.gov.pl/jednolity-plik-kontrolny/jpk-vat-z-deklaracja/pliki-do-pobrania-jpk-vat-z-deklaracja/) zgodnie z tabelą „Opis struktury pozycji szczegółowych deklaracji dla JPK_V7M i JPK_V7K (od pola P_39 do pola P_48)” w polu P_40 wykazuje się zbiorczą wartość netto z tytułu nabycia towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych – wykazaną w K_40, w polu P_41 wykazuje się zbiorczą wysokość podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych – wykazaną w K_41, w polu P_42 wykazuje się zbiorczą wartość netto z tytułu nabycia pozostałych towarów i usług – wykazaną w K_42, natomiast w polu P_43 wykazuje się zbiorczą wysokość podatku naliczonego z tytułu nabycia pozostałych towarów i usług – wykazaną w K_43.

Podsumowując stwierdzam, że przeznaczając budynek do wynajmu w celach mieszkaniowych należy zwrócić odliczony podatek VAT za zakupione towary i usługi, poprzez złożenie deklaracji JPK_VAT za okres rozliczeniowy, w którym dokonano tej zmiany.

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.