Utrata prawa do zasiłku – czy nowe przepisy eliminują wątpliwości

AKTUALNOŚCI Zmiany, które doprecyzują, jakie czynności podejmowane w okresie niezdolności do pracy lub sprawowania opieki będą dopuszczalne bez negatywnych skutków dla uprawnionych, zaczną obowiązywać 13 kwietnia 2026 r. Ustawodawca wyraźnie określił granice aktywności w czasie korzystania ze świadczeń. Regulacje te będą miały szczególne znaczenie dla osób prowadzących działalność gospodarczą, które nawet w czasie choroby muszą realizować określone obowiązki o charakterze formalnoprawnym.

Nowelizacja przepisów ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (dalej: ustawa zasiłkowa) obejmuje m.in. okoliczności, w których można utracić prawo do zasiłku chorobowego, a także – odpowiednio – zasiłku opiekuńczego i świadczenia rehabilitacyjnego.

Doprecyzowanie przesłanek

Zgodnie z nadal obowiązującym brzmieniem art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej ubezpieczony, który w okresie orzeczonej niezdolności do pracy wykonuje pracę zarobkową lub wykorzystuje zwolnienie od pracy w sposób niezgodny z jego celem, traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres tego zwolnienia.

Od 13 kwietnia przepis po zmianie będzie stanowił, że ubezpieczony traci prawo do zasiłku chorobowego za cały okres zwolnienia od pracy, w przypadku gdy w okresie orzeczonej niezdolności do pracy: