Interpretacja indywidualna z dnia 17 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1142.2025.1.JM
Podatnik, który przenosi się na stałe na Cypr i od tego momentu spełnia warunki do posiadania cypryjskiej rezydencji podatkowej, od chwili przenosin podlegać będzie w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, z uwzględnieniem zasad wynikających z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan osobą fizyczną, posiadającą obecnie miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Planuje Pan przeprowadzkę na terytorium Republiki Cypryjskiej w lutym 2026 r., gdzie zamierza Pan ustanowić stałe miejsce pobytu oraz uzyskać cypryjską rezydencję podatkową. W roku 2026 oraz latach kolejnych przebywać będzie Pan w Polsce jedynie okazjonalnie, łącznie nie dłużej niż 2-3 miesiące rocznie, co oznacza, że pobyt nie przekroczy 183 dni w skali roku. Pozostały czas spędzi Pan na Cyprze (co najmniej 8-10 miesięcy) oraz w trakcie podróży zagranicznych, w tym m.in. do Chin i Stanów Zjednoczonych. Nie posiada Pan dzieci, ani nie pozostaje Pan w związku małżeńskim. Po przeprowadzce planuje Pan budowanie swojej sieci społecznej i relacji osobistych w nowym miejscu zamieszkania na Cyprze. Nie posiada Pan w Polsce prawa własności ani żadnego innego tytułu prawnego do nieruchomości. Umowa najmu mieszkania w Polsce, w którym dotychczas Pan przebywał, zostanie wypowiedziana do końca 2025 r. Od lutego 2026 r. zamieszka Pan w wynajmowanej nieruchomości na Cyprze na podstawie długoterminowej umowy najmu zawartej na co najmniej 12 miesięcy. Od 2026 r. nie będzie Pan prowadził na terytorium Polski działalności gospodarczej, nie będzie Pan świadczył pracy ani uzyskiwał dochodów z innych źródeł położonych w Polsce. Obecnie pełni Pan funkcję likwidatora w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, w której posiada Pan 40% udziałów w kapitale zakładowym. W 2026 r. spółka nie będzie jednak prowadziła żadnej działalności operacyjnej – podejmowane będą wyłącznie czynności zmierzające do wygaszenia podmiotu oraz czynności niezbędne w toku procesu likwidacji, który zgodnie z założeniami zostanie zakończony w maju 2026 r. Ewentualne, niewypłacone dotychczas zyski spółki zostaną Panu wypłacone w 2025 r. i rozliczone podatkowo w Polsce. Główne źródła Pana przychodów od 2026 r. będą znajdować się poza terytorium Polski. Zamierza Pan prowadzić działalność zarobkową w formie samozatrudnienia na terytorium Cypru, gdzie będzie Pan świadczyć usługi oraz generować przychody podlegające opodatkowaniu zgodnie z tamtejszym prawem. Ponadto, będzie Pan uzyskiwał dochody z dywidend wypłacanych przez dwie spółki kapitałowe z siedzibą w Hongkongu, jako rezydent podatkowy Cypru. Po przeprowadzce podstawowym rachunkiem bankowym wykorzystywanym do bieżących płatności oraz przyjmowania wynagrodzenia i dywidend będzie rachunek założony w banku cypryjskim. Obecnie posiadane polskie rachunki bankowe będą stopniowo wygaszane. Nie posiada Pan zobowiązań kredytowych w żadnym kraju. Będzie Pan podlegał cypryjskiemu systemowi zabezpieczenia społecznego oraz będzie Pan opłacał składki na Cyprze, gdzie będzie Pan również korzystał z opieki zdrowotnej. Posiada Pan w Polsce dwa samochody o łącznej wartości około 20.000 zł. Pojazdy te zostaną sprzedane lub przekazane rodzinie. Po przeprowadzce planuje Pan zakup motocykla i/lub samochodu na Cyprze, które będą użytkowane tam na co dzień. Pozostały majątek ruchomy (m.in. sprzęt komputerowy) będzie przez Pana wykorzystywany wyłącznie poza terytorium Polski. Od momentu przeprowadzki centrum Pana codziennej aktywności życiowej będzie zlokalizowane na Cyprze. Będzie Pan tam dokonywał zakupów, korzystał z usług, realizował aktywności rekreacyjne i społeczne. Planuje Pan aktywnie angażować się w życie społeczne i kulturalne na Cyprze. W szczególności pozostaje Pan w zaawansowanych rozmowach z organizacją (…), która organizuje duże wydarzenia kulturalne. Prowadzone są rozmowy dotyczące Pana zaangażowania w charakterze członka (…). W Polsce nie uczestniczy Pan w żadnych organizacjach społecznych, kulturalnych czy politycznych. Nie planuje Pan powrotu do Polski w okresie najbliższych kilku lat.
Pytanie
Czy począwszy od roku 2026, w związku z przeniesieniem ośrodka interesów życiowych poza terytorium Polski oraz wyjazdem z kraju, utraci Pan status polskiego rezydenta podatkowego, a w konsekwencji przestanie Pan podlegać w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, podlegając wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa o PIT”) – to jest obowiązkowi zapłaty podatku wyłącznie od dochodów (przychodów) osiągniętych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli takie wystąpią?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, począwszy od roku 2026, w związku z przeniesieniem ośrodka interesów życiowych oraz miejscem zamieszkania na Cyprze, utraci Pan status polskiego rezydenta podatkowego i nie będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu; będzie Pan natomiast podlegał wyłącznie ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, a tym samym będzie Pan zobowiązany do opodatkowania w Polsce wyłącznie dochodów osiągniętych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Uzasadnienie stanowiska
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Z kolei art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy). Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, uważa się osobę fizyczną, która:
1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Zatem, rozstrzygające znaczenie w przedmiotowej sprawie ma ustalenie Pana miejsca zamieszkania z uwzględnieniem okoliczności opisanych w zdarzeniu przyszłym wniosku. Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
1.Kryterium ośrodka interesów życiowych
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby, itp. Z kolei, „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, itd. Powyżej przedstawiona interpretacja analizowanych kryteriów wynika z wieloletniego dorobku orzecznictwa sądów administracyjnych, takie stanowisko przedstawiono m.in. w:
- Wyroku WSA w Gliwicach z 6 lutego 2025 r. sygn. I SA/Gl 535/24,
- Wyroku WSA w Warszawie z 11 maja 2023 r. sygn. III SA/Wa 2201/22,
- Wyroku WSA w Łodzi z 5 października 2017 r. sygn. I SA/Łd 493/17,
- Wyroku WSA w Gliwicach z 5 czerwca 2019 r. sygn. I SA/Gl 185/19,
- Wyroku WSA w Olsztynie z 20 września 2018 r. sygn. I SA/Ol 391/18,
- Wyroku WSA w Szczecinie z 17 maja 2018 r. sygn. I SA/Sz 232/18.
Należy również mieć na uwadze, że regulacje ustawy o PIT stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (dalej: UPO), których stroną jest Polska. Z tego względu, dla potrzeb dokonania interpretacji przepisu art. 3 ustawy o PIT, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami, w tym umowa zawarta między Polską i Cyprem, została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby. Ponadto należy wskazać na brzmienie art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (dalej: „UPO Polska–Cypr”). W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu lub miejsce, w którym faktycznie wykonywany jest zarząd, siedzibę prawną albo z uwagi na inne kryteria o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
a)Centrum Pana interesów osobistych
Z przedstawionych okoliczności wynika, że planuje Pan z początkiem 2026 r. przenieść swoje miejsce zamieszkania i centrum życiowe na terytorium Republiki Cypryjskiej. Przeprowadzka ma charakter trwały i obejmuje pełne ukształtowanie więzi osobistych, gospodarczych, społecznych i organizacyjnych poza terytorium Polski. Nie pozostaje Pan w związku małżeńskim ani nie posiada dzieci. Od 2026 r. będzie Pan na stałe zamieszkiwać w wynajmowanym lokalu mieszkalnym na Cyprze, zawierając umowę najmu długoterminowego na co najmniej 12 miesięcy. Nie posiada Pan nieruchomości w Polsce; umowa najmu mieszkania w Polsce została wypowiedziana. Będzie Pan prowadzić swoje codzienne życie osobiste na Cyprze – dokonywać zakupów, korzystać z usług, aktywności rekreacyjnych i społecznych. Ponadto, planuje Pan nawiązywać kontakty towarzyskie i zawodowe w społeczności cypryjskiej, m.in. poprzez zaangażowanie w działalność organizacji (…), z którą prowadzi Pan już rozmowy w kierunku stałej współpracy w charakterze (…). Pana relacje osobiste i społeczne w Polsce będą miały charakter sporadyczny (wizyty rodzinne), a nie stały. Tym samym, w Pana ocenie, po przeprowadzce z Polski w lutym 2026 r. nie będzie Pan posiadał w Polsce centrum interesów osobistych – Pana ognisko domowe oraz codzienne życie społeczne zostaną ukształtowane na Cyprze, w związku z czym przesłanka posiadania centrum interesów osobistych w Polsce nie będzie spełniona.
b)Centrum Pana interesów gospodarczych
Wskazuje Pan, że począwszy od 2026 r. całokształt Pana aktywności zawodowej oraz powiązań ekonomicznych zostanie trwale skoncentrowany poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Będzie Pan wykonywał działalność zarobkową w formie samozatrudnienia na Cyprze, gdzie będzie Pan podlegał tamtejszym regulacjom w zakresie ubezpieczeń społecznych i zdrowotnych oraz będzie Pan korzystał z cypryjskiego systemu ochrony zdrowia. Jednocześnie jako cypryjski rezydent podatkowy będzie Pan uzyskiwał dochody z dywidend wypłacanych przez dwie spółki z siedzibą w Hongkongu. W Polsce nie będzie Pan wykonywał żadnej działalności gospodarczej ani stosunku pracy, a zatem nie będzie Pan uzyskiwał w kraju dochodów o charakterze aktywnym. Rachunek bankowy wykorzystywany do obsługi bieżących płatności, w tym do wypłaty wynagrodzenia z samozatrudnienia oraz dywidend, będzie prowadzony w cypryjskiej instytucji finansowej. Dotychczas wykorzystywane rachunki w Polsce będą stopniowo zamykane wraz z przeniesieniem aktywności życiowej do innego państwa. Planowane jest również przeniesienie zasadniczej części aktywów finansowych na rachunki cypryjskie. Nie posiada Pan w Polsce istotnych składników majątkowych – nie posiada Pan nieruchomości, a posiadane pojazdy o niewielkiej wartości ekonomicznej mają zostać sprzedane lub przekazane członkom rodziny. Rzeczy ruchome wykorzystywane na co dzień, w tym sprzęt elektroniczny służący do wykonywania działalności zarobkowej, będą używane poza terytorium Polski. W świetle powyższego, Pana zdaniem, nie sposób uznać, aby po zmianie miejsca zamieszkania Pana istotne interesy gospodarcze znajdowały się w Polsce. W Pana ocenie, od lutego 2026 r. centrum interesów gospodarczych będzie zlokalizowane na Cyprze, co oznacza, że przesłanka posiadania ośrodka interesów gospodarczych w Polsce, o której mowa w art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, nie będzie spełniona.
2.Kryterium długości pobytu
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych. Wskazuje Pan, że w roku 2026 będzie Pan faktycznie przebywać na Cyprze przez co najmniej 6-8 miesięcy, natomiast Pana pobyt na terytorium Polski w roku 2026 oraz w latach kolejnych nie przekroczy 3-4 miesięcy. Tym samym, nie zostanie spełniona przesłanka przebywania w Polsce powyżej 183 dni.
Reasumując:
- nie będzie Pan przebywał na terytorium Polski powyżej 183 dni w roku 2026.
- nie będzie Pan posiadał w Polsce centrum interesów osobistych – jego ognisko domowe i codzienne życie społeczne ukształtuje się na Cyprze.
- nie będzie Pan posiadał centrum interesów gospodarczych w Polsce, gdyż:
- działalność zarobkowa będzie wykonywana wyłącznie na Cyprze,
- główne źródła dochodów będą znajdowały się poza Polską,
- główne rachunki bankowe i aktywa finansowe będą ulokowane na Cyprze,
- składki ubezpieczeniowe będą płacone na Cyprze.
Z uwagi na powyższe nie zostaną spełnione przesłanki określone w art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, niezbędne do uznania Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce. W konsekwencji – zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT oraz art. 4 UPO Polska – Cypr – w 2026 r. (oraz latach kolejnych) nie będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, lecz wyłącznie obowiązkowi ograniczonemu, obejmującemu wyłącznie dochody osiągnięte na terytorium RP (jeżeli takie wystąpią).
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
1)posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2)przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Według art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Natomiast w oparciu o treść art. 3 ust. 2b ustawy:
Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:
1)pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2)działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3)działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4)położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5)papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa;
6)tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej;
7)tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia;
8)niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Katalog dochodów (przychodów) wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest katalogiem zamkniętym; wymienia jedynie przykładowe rodzaje dochodów, które podlegają opodatkowaniu w Polsce i nie jest to wyliczenie wyczerpujące.
Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Przez „centrum interesów osobistych” należy rozumieć wszelkie powiązania rodzinne, tzn. ognisko domowe, aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów, uprawiane hobby itp. Z kolei „centrum interesów gospodarczych” to przede wszystkim miejsce prowadzenia działalności zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.
Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, warunek ten stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych.
Tym samym, aby można było mówić o podleganiu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (polskiej rezydencji podatkowej) dana osoba musi posiadać na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych lub też czas pobytu danej osoby na terytorium Polski powinien przekroczyć 183 dni w ciągu roku podatkowego. Spełnienie którejkolwiek z tych przesłanek skutkuje uznaniem osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast, jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:
Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
Na podstawie art. 4 ust. 1 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. nr 117 poz. 523) zmienionej Protokołem między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru o zmianie Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie 4 czerwca 1992 r., podpisany w Nikozji 22 marca 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1383) i zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę i Cypr 7 czerwca 2017 r. (dalej: „Konwencja MLI”):
W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z ustawodawstwem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu lub miejsce, w którym faktycznie wykonywany jest zarząd, siedzibę prawną albo z uwagi na inne kryteria o podobnym charakterze. Jednakże określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiąganego tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
W świetle art. 4 ust. 2 ww. Umowy:
Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących zasad:
a)osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym posiada ona stałe miejsce zamieszkania,
b)jeżeli posiada ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ona silniejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych),
c)jeśli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych lub jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w Państwie, w którym zwykle przebywa,
d)jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem,
e)jeżeli miejsca zamieszkania nie można ustalić zgodnie z postanowieniami liter od a) do d), to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.
Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza do Modelowej Konwencji OECD. Przedtem, jednak wyjaśnienia wymaga, że głównym celem Modelowej Konwencji OECD jest umożliwienie rozwiązywania w sposób jednolity najczęściej występujących problemów w zakresie międzynarodowego prawnego podwójnego opodatkowania. Zgodnie z zaleceniami Rady OECD, państwa członkowskie przy zawieraniu lub rewizji dwustronnych konwencji powinny stosować się do Modelowej Konwencji i do interpretacji zawartej w Komentarzu do tej Konwencji. Postanowienia Konwencji zyskały powszechne (światowe) uznanie wyrażające się włączaniem ich do większości dwustronnych umów. Wiele umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, które zawarła Polska z innymi krajami została sporządzona w zgodzie z postanowieniami Modelowej Konwencji OECD, w tym konwencja zawarta między Polską i Cyprem.
Według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas.
Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem.
W zakresie powiązań gospodarczych, wyjaśniam, że jest to miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są: miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd.
Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
Analizując stopień Pana powiązań osobistych i gospodarczych w świetle art. 3 ust. 1, 1a i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 4 polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, stwierdzić należy, że do momentu wyjazdu z Polski w lutym 2026 r. posiada Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce.
Sytuacja ta zmieni się w momencie Pana wyjazdu na Cypr, tj. luty 2026 r. Od tego dnia nie będzie Pan posiadał miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce. Będzie Pan posiadał ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze z Cyprem.
Z treści wniosku wynika, że w lutym 2026 r. planuje Pan przeprowadzkę na terytorium Republiki Cypryjskiej gdzie zamierza Pan ustanowić stałe miejsce pobytu oraz uzyskać cypryjską rezydencję podatkową. Nie posiada Pan dzieci, ani nie pozostaje Pan w związku małżeńskim. Po przeprowadzce planuje Pan budowanie swojej sieci społecznej i relacji osobistych w nowym miejscu zamieszkania na Cyprze.
Nie posiada Pan w Polsce prawa własności ani żadnego innego tytułu prawnego do nieruchomości. Od lutego 2026 r. zamieszka Pan w wynajmowanej nieruchomości na Cyprze na podstawie długoterminowej umowy najmu zawartej na co najmniej 12 miesięcy. Od 2026 r. nie będzie Pan prowadził na terytorium Polski działalności gospodarczej, nie będzie Pan świadczył pracy ani uzyskiwał dochodów z innych źródeł położonych w Polsce. Główne źródła Pana przychodów od 2026 r. będą znajdować się poza terytorium Polski. Zamierza Pan prowadzić działalność zarobkową w formie samozatrudnienia na terytorium Cypru, gdzie będzie Pan świadczyć usługi oraz generować przychody podlegające opodatkowaniu zgodnie z tamtejszym prawem. Ponadto, będzie Pan uzyskiwał dochody z dywidend wypłacanych przez dwie spółki kapitałowe z siedzibą w Hongkongu, jako rezydent podatkowy Cypru. Nie posiada Pan zobowiązań kredytowych w żadnym kraju. Po przeprowadzce podstawowym rachunkiem bankowym wykorzystywanym do bieżących płatności oraz przyjmowania wynagrodzenia i dywidend będzie rachunek założony w banku cypryjskim. Obecnie posiadane polskie rachunki bankowe będą stopniowo wygaszane. Będzie Pan podlegał cypryjskiemu systemowi zabezpieczenia społecznego oraz będzie Pan opłacał składki na Cyprze, gdzie będzie Pan również korzystał z opieki zdrowotnej.
Od momentu przeprowadzki centrum Pana codziennej aktywności życiowej będzie zlokalizowane na Cyprze. Będzie Pan tam dokonywał zakupów, korzystał z usług, realizował aktywności rekreacyjne i społeczne. Planuje Pan aktywnie angażować się w życie społeczne i kulturalne na Cyprze. W szczególności pozostaje Pan w zaawansowanych rozmowach z organizacją (…), która organizuje duże wydarzenia kulturalne. Prowadzone są rozmowy dotyczące Pana zaangażowania w charakterze członka (…). W Polsce nie uczestniczy Pan w żadnych organizacjach społecznych, kulturalnych czy politycznych. Nie planuje Pan powrotu do Polski w okresie najbliższych kilku lat.
Ponadto, w roku 2026 oraz latach kolejnych przebywać będzie Pan w Polsce jedynie okazjonalnie, łącznie nie dłużej niż 2-3 miesiące rocznie, co oznacza, że pobyt nie przekroczy 183 dni w skali roku.
Zatem, nie mogę zgodzić się z Panem, że w całym 2026 r. będzie Pan podlegał w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w świetle art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 4 ust. 1 polsko – cypryjskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Dopiero od momentu wyjazdu, tj. od lutego 2026 r. kiedy ustanowi Pan stałe miejsce pobytu na terytorium Republiki Cypru nie będzie Pan podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Od momentu wyjazdu oraz w latach następnych (jeśli nie zmieni się stan faktyczny i prawny) będzie Pan podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. wyłącznie od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Pana stanowisko jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
