Interpretacja indywidualna z dnia 20 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.1137.2025.1.AKU

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 17 lutego 2026 r. (data wpływu 17 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani obywatelką Hiszpanii. Do Polski przyjechała Pani 15 lipca 2025 r. Nigdy wcześniej nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez jakikolwiek okres. Do 2025 r. Pani życie osobiste i zawodowe toczyło się w całości poza terytorium Polski.

W latach 2018-2020 mieszkała i pracowała Pani w Hiszpanii.

W roku 2021 wykonywała Pani pracę na podstawie umowy o pracę we Francji w okresie lipiec – listopad 2021 r. (posiada Pani umowę o pracę).

W grudniu 2021 r. przebywała Pani wraz z obecnym mężem około miesiąca w Polsce w okresie świątecznym – był to wyłącznie krótkotrwały pobyt rodzinny, podczas którego przygotowywała się Pani do przeprowadzki do Danii, gdzie planowała zamieszkać i pracować. 4 stycznia 2022 r. wyjechała Pani do Danii.

Od stycznia 2022 r. do lipca 2025 r. mieszkała Pani w Danii, gdzie od czerwca 2022 r. do lipca 2025 r. była zatrudniona. W Danii mieszkała Pani już od 4 stycznia 2022 r. (posiada Pani umowy najmu mieszkania oraz dokumenty potwierdzające zatrudnienie – referencje, paski wynagrodzeń, rozliczenia podatkowe). Pani mąż rozpoczął pracę w Danii w marcu 2022 r., Pani w lipcu 2022 r. Ślub z A.A. zawarła Pani 12 sierpnia 2023 r. w Gwatemali.

Do dnia 15 lipca 2025 r. nie posiadała Pani w Polsce:

• miejsca zamieszkania,
• źródeł dochodu,
• majątku, zobowiązań ani rachunków bankowych,
• nie była Pani polską rezydentką podatkową i nie składała zeznań podatkowych.

Pani centrum interesów życiowych i gospodarczych znajdowało się kolejno w Hiszpanii, we Francji oraz w Danii.

Wraz z mężem trwale przeprowadziła się Pani do Polski w dniu 15 lipca 2025 r. Od tego dnia przeniosła Pani do Polski swoje centrum interesów życiowych i gospodarczych.

Po powrocie:

• została Pani wraz z mężem zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoby poszukujące pracy;
• od tego momentu przebywa Pani w Polsce i tu ma miejsce zamieszkania i zameldowania;
• wraz z mężem założyła Pani działalność w formie spółki cywilnej (….11.2025 r.), poszukują Państwo lokalu użytkowego i inwestują w sprzęt (piec do wypalania kawy);
• posiada Pani polski numer PESEL od 11 sierpnia 2025 r.

Rezydencja podatkowa i centrum interesów życiowych – doprecyzowanie

W okresie lipiec – listopad 2021 r. mieszkała i pracowała Pani we Francji. Następnie przebywała ok. miesiąca w Polsce na urlopie, w czasie, kiedy była Pani z partnerem w trakcie przeprowadzki do Danii, po czym, 4 stycznia 2022 r. wyjechała Pani wraz z partnerem do Danii, gdzie zamieszkaliście i pracowaliście. W całym tym okresie Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się poza Polską. Pobyt grudniowy w Polsce miał charakter urlopowy i nie skutkował przeniesieniem centrum interesów życiowych do Polski.

W latach 2022-2024 oraz od 1 stycznia 2025 r. do 14 lipca 2025 r. miejscem zamieszkania dla celów podatkowych była Dania.

Rezydencja w Danii

Od 4 stycznia 2022 r. do 14 lipca 2025 r. była Pani rezydentem podatkowym Danii (zatrudnienie, mieszkanie, rachunki bankowe, rozliczenia podatkowe).

Na potwierdzenie miejsca zamieszkania za granicą posiada Pani:

• umowy o pracę (Hiszpania, Francja, Dania),
• umowy najmu lokali mieszkalnych i rachunki (....., długoterminowy najem),
• wyciągi bankowe z zagranicznych rachunków.

Dokumenty te potwierdzają, że Pani miejsce zamieszkania znajdowało się poza Polską także w okresach krótkotrwałego pobytu w Polsce (np. grudzień 2021 r.).

Pobyt w Polsce powyżej 183 dni

W latach 2022-2024 i w 2025 r. do 14 lipca nie przebywała Pani na terytorium RP dłużej niż 183 dni.

Powiązania osobiste i aktywność społeczna

W okresie od 2022 r. do 14 lipca 2025 r. ściślejsze powiązania osobiste (partner/mąż, znajomi, życie codzienne) miała Pani w Danii. W Danii mieszkała Pani wraz z mężem, pracowała, robiła zakupy, spędzała czas wolny, miała znajomych i sąsiadów. Korzystała Pani z komunikacji publicznej. W Polsce nie prowadziła Pani gospodarstwa domowego ani aktywności społecznej.

Najbliższa rodzina

Do 14 lipca 2025 r. Pani mąż mieszkał z Panią kolejno w Hiszpanii, Francji i Danii. Nie miała Pani innej bliskiej rodziny w Polsce.

Powiązania gospodarcze przed powrotem

W okresie od 2022 r. do14 lipca 2025 r. Pani powiązania gospodarcze koncentrowały się w Danii (zatrudnienie, wynagrodzenia, rachunki bankowe, wydatki, umowy). W Polsce nie posiadała Pani żadnych źródeł dochodu ani majątku.

Rozliczenia podatkowe

Składała Pani zeznania podatkowe w państwach zamieszkania (Hiszpania, Francja, Dania). Nigdy nie składała Pani zeznań podatkowych w Polsce.

Sytuacja po powrocie

Po dniu 15 lipca 2025 r. nie utrzymuje Pani powiązań gospodarczych z Danią poza zamknięciem formalności (rachunki, rozliczenie podatku). Nie uzyskuje tam Pani dochodów ani nie posiada majątku.

W Polsce od dnia powrotu:

• przebywa Pani stale,
• prowadzi sprawy majątkowe,
• przygotowuje działalność gospodarczą,
• jest Pani wspólnikiem spółki cywilnej od ...11.2025 r.

Cel przyjazdu do Polski

• trwała zmiana miejsca zamieszkania,
• podjęcie działalności zarobkowej jako wspólnik spółki cywilnej.

Nieograniczony obowiązek podatkowy

Od 15 lipca 2025 r. podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Mieszka Pani z mężem u jego rodziny, jest zameldowana; poszukujecie Państwo mieszkania dla was dwojga.

Zarządzanie majątkiem

Od dnia przyjazdu do Polski zarządza Pani swoim majątkiem z Polski.

Aktywność społeczna po powrocie

Pani życie codzienne, kontakty społeczne i działalność zawodowa skupiają się w Polsce. Po przyjeździe nie opuszczała Pani kraju. W Polsce zamieszkuje rodzina Pani męża, która jest też teraz Pani rodziną, ma Pani nowych znajomych, buduje nowe relacje zarówno zawodowe, jak również osobiste. W Polsce spędza Pani czas wolny, robi zakupy, korzysta z komunikacji publicznej, posiada Pani rachunek bankowy, korzysta z usług polskich urzędów.

Limit przychodów

Pani przychody mogą przekraczać 85 528 zł rocznie; jest Pani świadoma, że zwolnienie obejmuje jedynie część przychodów do tego limitu.

Korzystanie z ulgi

Dotychczas nie korzystała Pani z ulgi na powrót ani w Polsce, ani za granicą.

Lata korzystania

Planuje Pani korzystać z ulgi w latach 2026-2029 (o ile organ potwierdzi spełnienie warunków).

W piśmie złożonym 17 lutego 2026 r. udzieliła Pani odpowiedzi na pytania zawarte w wezwaniu:

w którym z krajów w latach 2022-2024 oraz w okresie od początku roku 2025 przebywała Pani najbliższa rodzina (np. partner/mąż, rodzice) i czy w ww. okresie pozostawali oni na Pani utrzymaniu?

Odp.: W latach 2022-2024 oraz w okresie od początku 2025 r. moja najbliższa rodzina (mąż) przebywała w Danii. Wskazana osoba nie pozostawała na moim utrzymaniu.

W związku ze wskazaniem:

proszę doprecyzować, gdzie miała Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 3 stycznia 2022 r.?

Odp.: W okresie od 1 stycznia 2022 r. do 3 stycznia 2022 r. moim miejscem zamieszkania dla celów podatkowych była Dania.

Gdzie zamieszkiwała Pani w Polsce w okresie od listopada 2021 r. do 3 stycznia 2022 r.? Czy np. zamieszkiwała Pani we własnym lokalu mieszkalnym czy wynajmowanym, w lokalu udostępnionym przez rodzinę lub innym - proszę wyjaśnić jakim?

Odp.: W okresie od listopada 2021 r. do 3 stycznia 2022 r. przebywałam w Polsce w charakterze gościa, w domu należącym do rodziców mojego męża. Pobyt miał charakter krótkotrwałej wizyty rodzinnej i nie wiązał się z posiadaniem tytułu prawnego do lokalu ani ustanowieniem stałego miejsca zamieszkania w Polsce.

Czy posiada Pani dokumenty, które potwierdzają Pani miejsce zamieszkania poza Polską w okresie, w którym przebywała Pani w Polsce, tj. od listopada 2021 r. do 3 stycznia 2022 r. (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne - prosimy wyjaśnić jakie)?

Odp.: Nie posiadam dokumentów odnoszących się bezpośrednio do wskazanego okresu (listopad 2021 r. - 3 stycznia 2022 r.). ponieważ był to czas po zakończeniu zatrudnienia we Francji i przed rozpoczęciem życia oraz pracy w Danii – okres przejściowy związany z planowaną przeprowadzką. Nie posiadam również dokumentów potwierdzających pobyt w Polsce w tym czasie.

Czy posiada Pani certyfikat rezydencji dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 3 stycznia 2022 r.? Jeżeli tak, to wydany przez jakie państwo?

Odp.: Złożyłam wniosek o wydanie certyfikatu rezydencji podatkowej w Danii. Certyfikat – po jego otrzymaniu – będzie dokumentował miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Danii.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni przysługuje prawo do zwolnienia z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, opodatkowanych zgodnie z art. 27 ustawy o PIT, w latach 2026-2029 do kwoty 85 528 zł rocznie, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni spełnia Ona wszystkie warunki określone w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, uprawniające do skorzystania z ulgi na powrót.

W szczególności:

•nigdy wcześniej nie posiadała miejsca zamieszkania w Polsce;

•w latach 2022-2024 oraz od początku 2025 r. do 14 lipca 2025 r. nie była polskim rezydentem podatkowym;

•posiada obywatelstwo Hiszpanii (UE);

•15 lipca 2025 r. przeniosła miejsce zamieszkania do Polski i od tego dnia podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu;

•nie korzystała dotąd z ulgi na powrót;

•będzie uzyskiwać przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowane według art. 27 ustawy o PIT;

•zwolnieniu podlegać będzie jedynie część przychodów do kwoty 85 528 zł rocznie.

W konsekwencji – w ocenie Wnioskodawczyni – przysługuje Jej prawo do zwolnienia w latach 2026-2029.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:

Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:

Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 23 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zwolnieniu z opodatkowania podlegają wyłącznie przychody uzyskane ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z zasiłku macierzyńskiego.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, i co istotne, w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne, aby przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy:

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

W myśl natomiast art. 4a ustawy:

Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

Kwestie rezydencji podatkowej w Polsce zostały obszernie przedstawione w Objaśnieniach podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem Objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.

Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Zgodnie z Objaśnieniami, centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, art. W praktyce, czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.

W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem art.

W opisie zdarzenia wskazała Pani, że do Polski przyjechała 15 lipca 2025 r. Nigdy wcześniej nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez jakikolwiek okres. Do 2025 r. Pani życie osobiste i zawodowe toczyło się w całości poza terytorium Polski. Po przyjeździe do Polski, tj. od 15 lipca 2025 r. podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Oznacza to, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Panią spełniony.

We wniosku podała Pani, że nie posiadała Pani miejsca zamieszkania na terytorium Polski ani centrum interesów życiowych (osobistych ani gospodarczych) w okresie:

·trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok powrotu,

·od początku 2025 r. do dnia 15 lipca 2025 r., kiedy to wraz z mężem trwale przeniosła się Pani do Polski.

Wskazała Pani, że od stycznia 2022 r. do lipca 2025 r. mieszkała Pani w Danii, gdzie od czerwca 2022 r. do lipca 2025 r. była zatrudniona. W Danii mieszkała Pani już od 4 stycznia 2022 r. (posiada Pani umowy najmu mieszkania oraz dokumenty potwierdzające zatrudnienie – referencje, paski wynagrodzeń, rozliczenia podatkowe). Pani mąż rozpoczął pracę w Danii w marcu 2022 r., Pani w lipcu 2022 r. Do dnia 15 lipca 2025 r. nie posiadała Pani w Polsce: miejsca zamieszkania, źródeł dochodu, majątku, zobowiązań ani rachunków bankowych, nie była polską rezydentką podatkową i nie składała zeznań podatkowych. Pani centrum interesów życiowych i gospodarczych znajdowało się kolejno w Hiszpanii, we Francji oraz w Danii. W okresie od listopada 2021 r. do 3 stycznia 2022 r. przebywała w Polsce w charakterze gościa, w domu należącym do rodziców Pani męża. Pobyt miał charakter krótkotrwałej wizyty rodzinnej i nie wiązał się z posiadaniem tytułu prawnego do lokalu ani ustanowieniem stałego miejsca zamieszkania w Polsce. W okresie od 1 stycznia 2022 r. do 3 stycznia 2022 r. Pani miejscem zamieszkania dla celów podatkowych była Dania.

Zatem uznać należy, że spełnia Pani wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśniła Pani również, że jest obywatelką Hiszpanii, co oznacza spełnienie warunku wynikającego z art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. regulacji.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest, stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy, ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji – oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub też inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, muszą to być jednak dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

W Pani sytuacji, okresem niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest okres obejmujący lata: 2022, 2023, 2024 oraz okres od 1 stycznia 2025 r. do momentu przeniesienia się do Polski na stałe.

Wyjaśniła Pani, że w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 3 stycznia 2022 r. Pani miejsce zamieszkania dla celów podatkowych znajdowało się w Danii.

Jednak wskazała Pani, że nie posiada dokumentów odnoszących się bezpośrednio do wskazanego okresu (od listopada 2021 r. do 3 stycznia 2022 r.), ponieważ był to czas po zakończeniu zatrudnienia we Francji i przed rozpoczęciem życia oraz pracy w Danii – okres przejściowy związany z planowaną przeprowadzką.

Nie posiada Pani obecnie, także certyfikatu rezydencji podatkowej Danii w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 3 stycznia 2022 r.

Skoro zatem od 1 stycznia 2022 r. do 3 stycznia 2022 r. nie posiada Pani certyfikatu rezydencji, ani nie wskazała Pani innych dowodów dokumentujących Pani miejsce zamieszkania do celów podatkowych w tym okresie w Danii, to uznać należy, że nie przysługuje Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Skorzystanie ze zwolnienia jest warunkowane m.in. posiadaniem certyfikatu rezydencji lub innego dowodu dokumentującego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zatem Pani stanowisko jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.

Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnegopostępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.

Wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków prawnych dla innych osób (tj. Pani męża).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.