Interpretacja indywidualna z dnia 25 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP4-2.4012.916.2025.4.AA

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 lutego 2026 r. (wpływ 6 lutego 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Pan, niżej podpisany A.A. - podatnik - prowadzi działalność gospodarczą pod firmą (…), PESEL: (…), NIP: (…).

W ramach Pana działalności gospodarczej sprzedał Pan towar Pana kontrahentowi B.B., prowadzącemu działalność gospodarczą pod firmą (…), NIP: (…).

W związku z ww. sprzedażą wystawił Pan następujące faktury:

• faktura VAT nr (...)/18 z 1 sierpnia 2018 r. na kwotę (…) zł,
• faktura VAT nr (...)/18 z 17 lipca 2018 r. na kwotę (…) zł,
• faktura VAT nr (...)/18 z 8 sierpnia 2018 r. na kwotę (…) zł,
• faktura VAT nr (...)/18 z 11 lipca 2018 r. na kwotę (…) zł.

Faktury zostały przez Pana zaksięgowane i rozliczne podatkowo wobec Urzędu Skarbowego w (…), uiścił Pan podatek dochodowy i podatek od towarów i usług - VAT. Kwoty netto wynikające z ww. faktur stanowiące wierzytelności podatnika wobec kontrahenta zostały na podstawie art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zarachowane jako przychody należne.

Kontrahent nie uiścił na Pana rzecz należności wynikających z ww. faktur ani w całości ani w części. W związku z powyższym wystąpił Pan na drogę postępowania sądowego przeciwko ww. kontrahentowi z pozwem o zapłatę.

Zostały zainicjowane 3 sprawy sądowe o zapłatę przeciwko ww. kontrahentowi:

• Sąd Rejonowy (…) 12 lipca 2019 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym w sprawie sygn. akt (…).

Dana sprawa dotyczyła faktury VAT nr (...)/18 z 1 sierpnia 2018 r. na kwotę (…) zł.

• Sąd Rejonowy (…) 24 lipca 2019 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawie sygn. akt (…).

Dana sprawa dotyczyła faktury VAT nr (...)/18 z 8 sierpnia 2018 r. na kwotę (…) zł oraz faktury VAT nr (...)/18 z 11 lipca 2018 r. na kwotę (…) zł.

• Sąd Rejonowy (…) 26 lipca 2019 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym w sprawie sygn. akt (…).

Dana sprawa dotyczyła faktury VAT nr (...)/18 z 17 lipca 2018 r. na kwotę (…) zł.

Kontrahent nadal nic nie zapłacił na Pana rzecz.

W 2019 roku sprawy zostały skierowane do egzekucji do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (…) C.C. - Kancelaria Komornicza nr (…) w (…). Po kilku latach postępowań egzekucyjnych zostały one umorzone przez Komornika z uwagi na bezskuteczność egzekucji. Toczyły się trzy sprawy egzekucyjne obejmujące poszczególne ww. orzeczenia sądowe.

Komornik Sądowy w sprawie sygn. akt (…), 6 października 2025 r. wydał postanowienie o umorzeniu z powodu bezskuteczności egzekucji co do postępowania egzekucyjnego, którego podstawą był tytuł egzekucyjny - nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym Sądu Rejonowego (…) z 12 lipca 2019 r., sygn. akt (…). (faktura VAT nr (...)/18 na kwotę (…)).

Komornik Sądowy w sprawie sygn. akt (…), 6 października 2025 r. wydał postanowienie o umorzeniu z powodu bezskuteczności egzekucji co do postępowania egzekucyjnego, którego podstawą był tytuł egzekucyjny - nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego (…) z 24 lipca 2019 r., sygn. akt (…). (faktura VAT nr (...)/18 na kwotę (…) oraz faktura VAT nr (...)/18 na kwotę (…)).

Komornik Sądowy w sprawie sygn. akt (…), 6 października 2025 r. wydał postanowienie o umorzeniu z powodu bezskuteczności egzekucji co do postępowania egzekucyjnego, którego podstawą był tytuł egzekucyjny - nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym Sądu Rejonowego (…) z 26 lipca 2019 r., sygn. akt (…). (faktura VAT nr (...)/18 na kwotę (…)).

Nieściągalność wierzytelności wynikających z ww. faktur jest udokumentowana ww. prawomocnymi postanowieniami Komornika. Wierzytelności nie były i nie są przedawnione.

Opis zdarzenia przyszłego

Terminy płatności faktur:

• faktura VAT nr (...)/18 z 1 sierpnia 2018 r. na kwotę (…) - termin płatności do 15 sierpnia 2018 r.;
• faktura VAT nr (...)/18 z 17 lipca 2018 r. na kwotę (…) - termin płatności do 31 lipca 2018 r.;
• faktura VAT nr (...)/18 z 8 sierpnia 2018 r. na kwotę (…) - termin płatności do 22 sierpnia 2018 r.;
• faktura VAT nr (...)/18 z 11 lipca 2018 r. na kwotę (…) - termin płatności do 25 lipca 2018 r.

Nie zawierał Pan z dłużnikiem aneksów/porozumień, na podstawie których nastąpiłoby przedłużenie lub zmiana terminów zapłaty z faktur.

Opisane wierzytelności nigdy nie zostały zbyte ani w całości ani w części.

Dostawa towarów udokumentowana Pana fakturami (opisanymi we wniosku i załączonymi do niniejszego pisma) została przez Pana dokonana na rzecz zarejestrowanego czynnego podatnika VAT.

W okresie dwóch lat od końca roku, w który wystawił Pan faktury dokumentujące wierzytelności (tj. do końca 2020 roku) spełniał Pan warunki do skorzystania z ulgi na złe długi:

• był i jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
• dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
• dłużnik nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji.

W odniesieniu do opisanych we wniosku wierzytelności nie dokonał Pan korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego, o której mowa w art. 89a ustawy o VAT. Nie zrobił Pan tego, gdyż cały czas miał Pan nadzieję, że kontrahent dokona zapłaty na Pana rzecz najpierw z uwagi na korzystne dla Pana orzeczenia sądowe, następnie z uwagi na postępowanie egzekucyjne i czynności Komornika. Nie chciał Pan odzyskiwać od Skarbu Państwa zapłaconego przez Pana podatku VAT, skoro miał Pan nadzieję na pełną zapłatę od kontrahenta. Kontrahent jednak do dziś nic zapłacił na Pana rzecz, żadnych należności wynikających z faktur, a postępowanie egzekucyjne zostało umorzone z uwagi na bezskuteczność egzekucji.

Pytanie

Czy podatnik w 2025 roku w związku z prawomocnym umorzeniem postępowania egzekucyjnego co do ww. należności może pomniejszyć aktualnie należny od podatnika podatek VAT o podatek VAT uiszczony w roku 2018 wynikający z ww. faktur, tj. czy podatnik aktualnie - jeszcze w roku 2025 może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług (podatek VAT) w przypadku ww. wierzytelności, których nieściągalność została ponad wszelką wątpliwość uprawdopodobniona. Czy podatnik może pominąć termin 3 letni przewidziany w art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u.?

Pana stanowisko w sprawie

Podatnik wyraża stanowisko, iż podatnik w roku 2025 w związku z prawomocnym umorzeniem postępowania egzekucyjnego co do ww. należności może pomniejszyć aktualnie należny od podatnika podatek VAT o podatek VAT uiszczony w roku 2018 wynikający z ww. faktur, tj. że podatnik aktualnie może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług (podatek VAT) w przypadku ww. wierzytelności, których nieściągalność została ponad wszelką wątpliwość uprawdopodobniona.

Podatnik uważa, iż podatnik może pominąć termin 3 letni przewidziany w art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona. Korekta dotyczy również podstawy opodatkowania i kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności, której nieściągalność została uprawdopodobniona.

Według przepisu art. 89a ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług, nieściągalność wierzytelności uważa się za uprawdopodobnioną, w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze.

Podatnik posiada wyżej wskazane i opisane wierzytelności, które są nieściągalne, a nieściągalność tych wierzytelności została uprawdopodobniona, bowiem do dziś nie zostały te wierzytelności uregulowane (tj. w ciągu 7 lat), a dodatkowo nieściągalność tych wierzytelności została wykazana postanowieniami Komornika o umorzeniu z powodu bezskuteczność egzekucji.

Podatnikowi jest znany przepis art. 89a ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, który stanowi, iż przepis ust. 1 stosuje się w przypadku gdy spełnione są następujące warunki:

1)(uchylony);

2)(uchylony);

3)na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1:

a)wierzyciel jest podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny,

b)(uchylona);

4)(uchylony);

5)od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona;

6)(uchylony).

Podatnik wskazuje, iż na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji podatkowej, w której dokonuje się korekty, o której mowa w ust. 1 - podatnik - wierzyciel będzie podatnikiem zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny - tym samym będzie spełniony warunek z przepisu art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług.

Co do terminu 3 lat z przepisu art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. że od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 3 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona - podatnik wyraża stanowisko, iż podatnik może pominąć ten termin.

Podstawą takiego zapatrywania podatnika są następujące tezy z orzecznictwa:

Prawem podatnika oraz obowiązkiem organu administracji oraz sądu administracyjnego jest uwzględnienie konsekwencji wynikających z wyroku Trybunału w sprawie C-335/19 w celu realizacji przysługujących podatnikom praw, także w odniesieniu do pominięcia terminu przewidzianego w art. 89a ust. 2 pkt 5 u.p.t.u. Dotyczy to tych podatników, którzy działając w zaufaniu do prawa oraz do stanowiska zajmowanego w tych sprawach przez organy podatkowe i sądy administracyjne, nie złożyli w terminie korekt deklaracji i nie skorzystali z tzw. ulgi na złe długi z uwagi na status dłużnika (wyrok z dnia 24 czerwca 2025 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego (I FSK 736/22), LEX nr 3902971).

Skoro skorzystanie z ulgi w terminie dwóch lat od końca roku, w którym wystawiono faktury dokumentujące wierzytelność nieściągalną, było niemożliwe lub znacząco utrudnione z powodu błędnej implementacji przepisów Dyrektywy VAT, które to przepisy zakwestionował TSUE w wyroku C-335/19, termin ten powinien zostać pominięty (wyrok z dnia 5 września 2025 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego (I FSK 1329/22), LEX nr 3938721).

W związku z powyższym podatnik uważa, że spełnił wszelkie warunki, aby aktualnie - jeszcze w roku 2025 pomniejszyć należny od podatnika podatek VAT o podatek VAT uiszczony w 2018 roku wynikający z ww. faktur, tj. że podatnik aktualnie może skorygować podstawę opodatkowania oraz podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług (podatek VAT) w przypadku ww. wierzytelności.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady rozliczenia podatku w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności zostały określone w przepisach art. 89a i art. 89b ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”.

I tak, stosownie do treści art. 89a ust. 1 ustawy:

Natomiast, w myśl art. 89a ust. 1a ustawy, obowiązującego do 31 grudnia 2018 r.:

W myśl art. 89a ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do 30 września 2021 r.):

Natomiast na podstawie art. 89a ust. 2 ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2021 r.):

Na mocy art. 89a ust. 3 ustawy:

Zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy:

Natomiast art. 89a ust. 5 ustawy stanowi, że:

Wskazać należy, że od 1 stycznia 2019 r., uległy zmianie m.in. przepisy art. 89a ust. 1a ustawy. Natomiast zgodnie z przepisem przejściowym zawartym w art. 46 ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu wprowadzenia uproszczeń dla przedsiębiorców w prawie podatkowym i gospodarczym (Dz. U. 2018 r. poz. 2244 ze zm.):

I tak, zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2019 r. art. 89a ust. 1a ustawy:

Z powołanych przepisów ustawy wynika, że wierzyciel może dokonać korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego wyłącznie w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną. Oznacza to, że wierzyciel dokonując korekty musi dokonać jej w konkretnej deklaracji, tj. w deklaracji za okres, w którym upłynął 90. lub 150. dzień od terminu płatności wierzytelności określonego w umowie lub na fakturze. Przy czym składając tę deklarację musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty.

Jeżeli wierzyciel nie skorzysta z przysługującego mu prawa do dokonania korekty w ww. terminie, może dokonać stosownej korekty w terminie późniejszym, jednak musi „wrócić” do deklaracji za okres, w którym upłynął 90. lub 150. dzień od umownego terminu płatności, przy czym składając korektę tej deklaracji musi spełnić wszystkie warunki uprawniające go do dokonania takiej korekty.

Prawo do skorzystania przez wierzyciela z odliczenia nieściągalnej wierzytelności (czy to „na bieżąco”, czy też poprzez złożenie deklaracji korygującej) - w stanie prawnym obowiązującym do 30 września 2021 r. - wygasa po dwóch latach, licząc od końca roku, w którym została wystawiona faktura dokumentująca nieuregulowaną wierzytelność, a warunki, że wierzyciel i dłużnik są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni oraz dłużnik nie jest w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego, upadłościowego lub w trakcie likwidacji, muszą być spełnione zarówno na dzień poprzedzający dzień złożenia rozliczenia za okres, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona, w którym podatnik dokonuje korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego, jak również na dzień poprzedzający dzień złożenia deklaracji korygującej.

Na wierzycielu spoczywa także obowiązek zawiadomienia właściwego dla siebie urzędu skarbowego o dokonanej korekcie wraz ze wskazaniem jej kwoty oraz danych dłużnika.

Ustawa z dnia 11 sierpnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2021 poz. 1626) nie zawiera przepisów przejściowych dotyczących znowelizowanego art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli brak jest przepisu przejściowego, to do oceny skutków danej czynności zastosowanie znajdują przepisy obowiązujące w czasie, gdy czynność ta miała miejsce.

Przepis art. 89a ustawy przewiduje możliwość korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym nieściągalność wierzytelności uznaje się za uprawdopodobnioną (tj. wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 lub 150 dni od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze). Zatem w celu realizacji „ulgi za złe długi” zastosowanie znajdują przepisy obowiązujące w momencie, w którym nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona.

Jeśli nieściągalność wierzytelności została uprawdopodobniona przed 30 września 2021 r., do realizacji ulgi zastosowanie znajdą odpowiednie przepisy obowiązujące przed tym dniem. Brak jest podstaw do korygowania podstawy opodatkowania i podatku należnego w oparciu o przepisy obowiązujące po 1 października 2021 r. dla wierzytelności, które powstały i których nieściągalność została uprawdopodobniona do 30 września 2021 r., nawet gdy realizacja ulgi poprzez stosowną korektę deklaracji następuje już w okresie obowiązywania nowych przepisów, tj. po 30 września 2021 r.

We wniosku podał Pan informacje, z których wynika, że:

• w ramach działalności gospodarczej sprzedał Pan towar kontrahentowi i wystawił następujące faktury:

ofaktura VAT nr (...)/18 z 1 sierpnia 2018 r., termin płatności do 15 sierpnia 2018 r.;

ofaktura VAT nr (...)/18 z 17 lipca 2018 r., termin płatności do 31 lipca 2018 r.;

ofaktura VAT nr (...)/18 z 8 sierpnia 2018 r., termin płatności do 22 sierpnia 2018 r.;

ofaktura VAT nr (...)/18 z 11 lipca 2018 r. termin płatności do 25 lipca 2018 r.;

• kontrahent nie uiścił na Pana rzecz należności wynikających z ww. faktur ani w całości ani w części;
• po kilku latach postepowań egzekucyjnych zostały one umorzone przez Komornika z uwagi na bezskuteczność egzekucji;
• nie zawierał Pan z dłużnikiem aneksów/porozumień, na podstawie których nastąpiłoby przedłużenie lub zmiana terminów zapłaty z faktur;
• opisane wierzytelności nigdy nie zostały zbyte ani w całości ani w części;
• w okresie dwóch lat od końca roku, w który wystawił Pan faktury dokumentujące wierzytelności (tj. do końca 2020 roku) spełniał Pan warunki do skorzystania z ulgi na złe długi:

obył i jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;

odłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;

odłużnik nie był w trakcie postępowania restrukturyzacyjnego w rozumieniu ustawy Prawo restrukturyzacyjne, postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji;

• nie dokonał Pan korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego, o której mowa w art. 89a ustawy, gdyż cały czas miał Pan nadzieję, że kontrahent dokona zapłaty na Pana rzecz, najpierw z uwagi na korzystne dla Pana orzeczenia sądowe, następnie z uwagi na postępowanie egzekucyjne i czynności Komornika.

Mając na uwadze wskazane okoliczności sprawy należy wskazać, że uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności wynikającej z faktur nr (...)/18 i (...)/18 nastąpiło w grudniu 2018 r., natomiast uprawdopodobnienie nieściągalności wierzytelności wynikającej z faktur nr (...)/18 i (...)/18 miało miejsce w styczniu 2019 r.

Ponadto z przedstawionych okoliczności wynika, że nie nastąpiło ustalenie nowych terminów płatności między stronami. Żadne z wierzytelności nie zostały przez Pana zbyte.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy może Pan dokonać korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w przypadku wierzytelności z 2018 roku, tj. z pominięciem terminu 3 letniego, przewidzianego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że zakres stosowania właściwego brzmienia przepisów dotyczących „ulgi na złe długi” wyznacza moment uprawdopodobnienia nieściągalności wierzytelności. Skoro uprawdopodobnienie opisanych wierzytelności miało miejsce w grudniu 2018 r. oraz styczniu 2019 r. to należy zastosować brzmienie art. 89a ust. 2 ustawy obowiązujące do 30 września 2021 r.

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że zgodnie z przepisami ustawy, podatnik - wierzyciel może skorygować podstawę opodatkowania i podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, o czym stanowi art. 89a ust. 1 ustawy. Natomiast nieściągalność wierzytelności - stosownie do treści art. 89a ust. 1a ustawy - uważa się za uprawdopodobnioną w przypadku gdy wierzytelność nie została uregulowana lub zbyta w jakiejkolwiek formie w ciągu 90 dni (a w stanie prawnym obowiązującym do końca 2018 r. w ciągu 150 dni) od dnia upływu terminu jej płatności określonego w umowie lub na fakturze. Na gruncie polskich przepisów skorzystanie przez wierzyciela z możliwości dokonania korekty w trybie art. 89a ust. 1 ustawy o VAT wiąże się z łącznym spełnieniem warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 1, pkt 3 lit. a i b oraz pkt 5 ustawy.

Kierując się ww. przepisami ustawy należy stwierdzić, że w okolicznościach przedstawionych w opisie sprawy, jako wierzyciel nie jest Pan uprawniony do dokonania korekty podatku należnego na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy z tytułu nieuregulowanych przez kontrahenta wierzytelności, których nieściągalność została uznana za uprawdopodobnioną. W analizowanej sprawie nie zostały bowiem łącznie spełnione przesłanki wynikające z art. 89a ust. 2 ustawy.

Z przedstawionego przez Pana zdarzenia przyszłego wynika, że w odniesieniu do wszystkich faktur dokumentujących wierzytelności, upłynęły dwa lata, licząc od końca roku, w którym faktury te zostały wystawione. Wskazać należy, że powołany wyżej przepis art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy, wprowadza ograniczenie czasowe na dokonanie ww. korekty. Jak wynika z tego przepisu, podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona, jednakże prawo to przysługuje m.in. w przypadku, gdy od daty wystawienia faktury dokumentującej wierzytelność nie upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym została wystawiona.

Tym samym, w sytuacji, gdy od daty wystawienia faktur dokumentujących wierzytelności upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione, podatnik nie może skorygować podatku należnego z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności, których nieściągalność została uprawdopodobniona.

W analizowanej sprawie nie została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy, gdyż od daty wystawienia faktur nr (...)/18, (...)/18, (...)/18 i (...)/18 dokumentujących wierzytelności upłynęły 2 lata, licząc od końca roku, w którym zostały wystawione. Tym samym nie może Pan dokonać na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy korekty podatku VAT wynikającego z opisanych faktur w rozliczeniu za miesiąc, w którym wierzytelności te zostały uprawdopodobnione, z uwagi na niespełnienie warunku wymienionego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy.

We własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego powołał się Pan na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości, tj. na wyrok TSUE z 15 października 2020 r. w sprawie C-335/19.

Trybunał Sprawiedliwości w ww. wyroku uznał za niezgodne z przepisami wspólnotowymi polskie przepisy krajowe, które uzależniają obniżenie podstawy opodatkowania VAT od warunku, by w dniu dostawy towaru lub świadczenia usług, a także w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej mającej na celu skorzystanie z tego obniżenia, dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT i nie był w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji, zaś wierzyciel był w dniu poprzedzającym dzień złożenia korekty deklaracji podatkowej nadal zarejestrowany jako podatnik VAT.

Z uwagi na to, że Trybunał w wyroku C-335/19 orzekł o niezgodności przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3 polskiej ustawy o VAT z przepisami prawa unijnego (tj. z art. 90 Dyrektywy 2006/112/WE), to do czasu zmiany ww. przepisów krajowych podatnicy mogli zastosować obowiązujące w tym zakresie normy prawa krajowego albo bezpośrednio zastosować przepisy Dyrektywy (tym bardziej, że Trybunał w wyroku potwierdził, że przepis art. 90 Dyrektywy charakteryzuje się bezpośrednią skutecznością). Zatem podatnik - wierzyciel ma możliwość dokonania wyboru, które z przepisów (unijne czy krajowe) zastosuje w odniesieniu do możliwości skorzystania z „ulgi na złe długi”, natomiast organy podatkowe są zobowiązane respektować rozstrzygnięcie Trybunału zawarte w wyroku w sprawie C-335/19 (natomiast same nie mogą powoływać się bezpośrednio na przepisy Dyrektywy 2006/112/WE wobec podatnika w tym zakresie).

Analizując powyższe orzeczenie zauważyć należy, iż skorzystanie z prawa do korekty podatku w trybie przewidzianym w art. 89a ust. 1 ustawy nie może być uzależnione od spełnienia przez podatnika warunków określonych w art. 89a ust. 2 pkt 3 lit. a i b ustawy.

Należy zatem zauważyć, że Trybunał w wyżej wymienionym wyroku orzekł o niezgodności przepisu art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3 polskiej ustawy o VAT, czyli uznał przepis art. 89a ustawy o VAT za niezgodny z przepisami prawa wspólnotowego w zakresie, w jakim dotyczy warunków związanych z cechami podmiotowymi dotyczącymi dłużnika, natomiast termin 2 lat, określony w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy o VAT nie był przedmiotem orzeczenia TSUE.

Należy zauważyć, że sytuacja, o której mowa w ww. wyroku Pana nie dotyczy. Co prawda, w momencie, w którym powinien Pan skorzystać z ulgi na złe długi obowiązywały sprzeczne z art. 90 ust. 1 Dyrektywy VAT warunki wynikające z art. 89a ust. 2 pkt 3 ustawy, jednak - jak wskazał Pan we wniosku - spełniał Pan wszystkie warunki, aby w obowiązujących terminach skorzystać z ulgi na złe długi. Zatem nie był Pan w sytuacji, w której skorzystanie z ulgi nie było możliwe, ze względu na obowiązujące przepisy. Dokonanie przez Pana korekty podstawy opodatkowania oraz podatku należnego, o której mowa w art. 89a ustawy, było możliwe, ale nie zdecydował się Pan na skorzystanie z tej możliwości w wyznaczonym dwuletnim terminie.

We własnym stanowisku odnosi się Pan do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 24 czerwca 2025 r. I FSK 736/22 oraz z 5 września 2025 r. I FSK 1329/22 poruszających kwestię pominięcia terminu określonego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że dotyczą one podatników, którzy nie skorzystali z ulgi na złe długi z uwagi na ograniczenia spowodowane brzmieniem art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3.

Należy zaznaczyć, że omawiana pomijalność stanowi wyjątek, dotyczący tylko i wyłącznie spraw, w których podatnik nie skorzystał z „ulgi na złe długi” ze względu na spełnienie przesłanek wynikających z zakwestionowanych w orzeczeniu C-335/19 przepisów.

Innymi słowy - o ile rzeczywiście TSUE w orzeczeniu z 15 października 2020 r. w sprawie nr C-335/19 nie wypowiedział się wprost o ww. terminie, jak również nie przekreślił jego „rozsądnego charakteru”, o tyle możliwość pominięcia ww. terminu należy potraktować jako pochodną niezgodności innych przesłanek determinujących skorzystanie z prawa do „ulgi na złe długi” z Dyrektywą VAT, gdyż niezgodność ta oddziaływała na podatników w taki sposób, że wywołała u nich przeświadczenie o niemożności skorzystania ze swojego prawa do skorygowania podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego z tytułu nieściągalnych wierzytelności.

W Pana przypadku nie mamy do czynienia z taką sytuacją. Brak dokonania przez Pana korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego w terminie nie wynikało z ograniczeń spowodowanych brzmieniem art. 89a ust. 2 pkt 1 i pkt 3 ustawy. Spełniał Pan wszystkie warunki do skorzystania z ulgi na złe długi w wynikającym z przepisów dwuletnim terminie. Natomiast podjął Pan decyzję o nie korzystaniu z tej możliwości, gdyż miał Pan nadzieję, że wierzytelności zostaną uregulowane.

Zatem brak jest podstaw, dla których w opisanym przez Pana przypadku wynikający z art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy termin dwóch lat od końca roku, w którym zostały wystawione faktury dokumentujące wierzytelności mógłby zostać pominięty.

W konsekwencji nie może Pan dokonać na podstawie art. 89a ust. 1 ustawy korekty podatku VAT wynikającego z opisanych faktur, z uwagi na niespełnienie warunku wymienionego w art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy. W opisanej sytuacji nie może Pan pominąć terminu wynikającego wynikający z art. 89a ust. 2 pkt 5 ustawy.

Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.