Interpretacja indywidualna z dnia 26 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.7.2026.1.MPA

Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedawcę niezawierających Pana Numeru Identyfikacji Podatkowej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż detaliczna obuwia. Działalność ta stanowi czynność opodatkowaną podatkiem od towarów i usług (VAT).

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i dokonuje zakupów towarów handlowych z zamiarem ich dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W ramach działalności Wnioskodawca nabywa obuwie m.in. za pośrednictwem platformy sprzedażowej (…). Zakupione towary są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. są przeznaczone do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Po dokonaniu zakupu Wnioskodawca otrzymuje fakturę dokumentującą nabycie towarów, na której wykazany jest podatek VAT. Jednocześnie na fakturze widnieje dopisek o treści:

„Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego.”

Dodatkowo faktury wystawiane przez sprzedawcę nie zawierają numeru NIP Wnioskodawcy. Wynika to z faktu, że regulamin sklepu internetowego oraz ogólne warunki handlowe platformy (…) nie przewidują możliwości podania numeru NIP przedsiębiorcy na etapie składania zamówienia, co skutkuje brakiem tego numeru na wystawionej fakturze.

Pomimo powyższego, nabywane towary są faktycznie związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą i są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zakupy nie mają charakteru prywatnego ani osobistego.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy brak numeru NIP na fakturze oraz zamieszczony na niej dopisek wyłączający możliwość odliczenia podatku VAT pozbawia go prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, mimo że spełnione są materialne przesłanki do skorzystania z tego prawa.

W tym kontekście Wnioskodawca wskazuje, że w wydawanych interpretacjach indywidualnych organy podatkowe prezentują stanowisko, zgodnie z którym faktura dokumentująca zakup towarów wykorzystywanych wyłącznie do czynności opodatkowanych może stanowić podstawę do odliczenia podatku VAT, nawet w przypadku braku numeru NIP nabywcy.

Przykładem jest interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowa Informacja Skarbowa nr 0113-KDIPT1-3.4012.254.2022.2.JM z 29 sierpnia 2022 r., w której wskazano, że faktura bez numeru NIP może stanowić podstawę do odliczenia VAT, jeżeli zakupione towary są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Jednocześnie, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, prawo podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest uzależnione od treści dodatkowych dopisków zamieszczanych na fakturach, jeżeli z okoliczności faktycznych jednoznacznie wynika związek zakupu z działalnością opodatkowaną.

Pytanie

Czy Wnioskodawcy, będącemu czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, przysługuje - na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług - prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup obuwia przeznaczonego do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w sytuacji gdy: zakupione towary są wykorzystywane wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, faktury wystawione przez sprzedawcę nie zawierają numeru NIP Wnioskodawcy z uwagi na brak możliwości jego podania na etapie składania zamówienia zgodnie z regulaminem platformy sprzedażowej, na fakturach znajduje się dopisek o treści wskazującej, że zakup został dokonany do użytku osobistego oraz że dokument nie może stanowić podstawy do odliczenia podatku VAT, przy jednoczesnym spełnieniu materialnych przesłanek do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakup obuwia przeznaczonego do dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mimo że: faktury nie zawierają numeru NIP Wnioskodawcy, na fakturach znajduje się dopisek sugerujący brak prawa do odliczenia podatku VAT, brak numeru NIP oraz dopisek wynikają z regulaminu sprzedawcy, a nie z rzeczywistego charakteru transakcji.

Uzasadnienie prawne

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przedmiotowej sprawie spełnione są wszystkie materialne przesłanki umożliwiające skorzystanie z prawa do odliczenia podatku VAT:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT, nabywane towary stanowią towary handlowe, towary są wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych, podatek VAT został faktycznie naliczony i wykazany na fakturze.

Brak numeru NIP na fakturze stanowi uchybienie formalne, które - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem - nie może pozbawiać podatnika prawa do odliczenia, jeżeli spełnione są przesłanki materialne.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, m.in.: C-146/05 Collée - prawo do odliczenia nie może zostać ograniczone wyłącznie z powodów formalnych, C-516/14 Barlis 06 - organy podatkowe nie mogą odmówić prawa do odliczenia, jeśli posiadają wszystkie informacje pozwalające stwierdzić, że transakcja miała miejsce, C-280/10 Polski Trawertyn - nadrzędna jest zasada neutralności VAT.

Również krajowe organy podatkowe, w tym Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, potwierdzają, że faktura bez numeru NIP może stanowić podstawę do odliczenia VAT, jeśli zakup jest związany z działalnością opodatkowaną (np. interpretacja nr 0113-KDIPT1-3.4012.254.2022.2.JM).

Dodatkowo należy wskazać, że dopiski umieszczane przez sprzedawcę na fakturze nie mają mocy prawnej w zakresie ograniczania praw podatnika wynikających wprost z ustawy o VAT. O charakterze transakcji decyduje jej rzeczywisty cel gospodarczy, a nie treść regulaminu platformy sprzedażowej.

W konsekwencji Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.):

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:

W myśl art. 106e ust. 1 pkt 1-15 ustawy:

Faktura jest dokumentem sformalizowanym (potwierdzającym zaistnienie określonego zdarzenia gospodarczego), który powinien spełniać szereg wymogów przewidzianych przepisami prawa. Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który winien wynikać z zawartej umowy.

Należy podkreślić, że celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących w niej udział.

Co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową faktury, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało bądź zaistniało w innych rozmiarach albo między innymi podmiotami. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Z powyższego wynika, że o prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny decydować przede wszystkim ustalenia, czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste transakcje handlowe. A zatem jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu ww. braków. Są to tego rodzaju wadliwości, które co prawda powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach, jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego - w całości lub w części - z otrzymanej faktury, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a, zgodnie z którym:

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy:

Biorąc pod uwagę powyższe, należy zwrócić uwagę, że prawo do odliczenia podatku naliczonego wynika z konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Unormowanie to jest implementacją wcześniej obowiązującego art. 17 ust. 2 lit. a) VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej. To samo wynika z art. 168 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że odliczenie przysługuje jedynie w odniesieniu do podatku powstałego w wyniku czynności wykonanej przez innego podatnika, a dla realizacji tego prawa - stosownie do art. 178 lit. a) tej Dyrektywy - konieczne jest posiadanie faktury wystawionej zgodnie z art. 220, art. 236, art. 238, art. 239 i art. 240 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.

Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego potwierdzają wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie C-123/87 (Jeunehomme), TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b) oraz 22 ust. 8 VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie wymogu, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania faktury, która oprócz spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI Dyrektywie, musi zawierać określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie VAT i umożliwić organom skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich rodzaj nie może uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do odliczenia. Również w orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 (Terra Baubedarf-Handel GmbH), Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art. 18 ust. 2 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane przez te przepisy, tj. towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik powinien być w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.

Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze, która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.

Sama faktura nie tworzy prawa do odliczenia podatku w niej wykazanego. Prawo do odliczenia przysługuje zatem wówczas, gdy podatek naliczony związany jest z faktycznie dokonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Potwierdzeniem tego może być wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 13 grudnia 1989 r. w sprawie Genius Holding BV v. Staatssecretaris van Financiën, C-342/87, w którym stwierdzono, że zgodnie z artykułem 17 (2) podatnik może korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT przewidzianego w VI Dyrektywie z tytułu dostaw towarów lub świadczenia usług przez innego podatnika wyłącznie w odniesieniu do podatków faktycznie należnych, tj. podatków przypadających do zapłaty z tytułu działalności podlegającej opodatkowaniu lub zapłaconych, o ile były one należne. Zasada ta nie dotyczy podatku, który jest należny tylko z tego powodu, że został wykazany na fakturze. Dysponowanie przez nabywcę fakturą wystawioną przez zbywcę stanowi jedynie formalny warunek skorzystania z tego uprawnienia. Prawo do odliczenia podatku jest następstwem powstania obowiązku podatkowego powstałego na poprzednim etapie obrotu.

Zatem sam fakt otrzymania faktury z wykazanym podatkiem VAT nie jest wystarczającą przesłanką do realizacji prawa do dokonania obniżenia podatku należnego.

Aby powstało prawo do odliczenia u wystawcy faktury podatek VAT musi być wymagalny, co oznacza, że powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, a także powstała podstawa opodatkowania z tytułu zrealizowania jednej z czynności podlegających opodatkowaniu VAT.

Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Sprzedającego niezawierających nr NIP oraz zawierających dopisek sprzedającego.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik - aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego - nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Ponownie wskazać należy, że ustawodawca przewidział sytuacje, których wystąpienie wyłącza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, które zostały wskazane w art. 88 ustawy.

Z wniosku wynika, że:

• jest Pan czynnym podatnikiem VAT
• prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż detaliczna obuwia,
• nabywany przez Pana towar służy wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT tj. nabywane towary przeznaczone są do dalszej odsprzedaży w ramach działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie w sytuacji gdy miejscem świadczenia i opodatkowania jest Polska ma Pan na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego występującego przy nabyciu towarów wykazanego przez Dostawcę na fakturach opisanych we wniosku. Podkreślić należy, że przepis art. 88 ustawy określa listę przypadków, w których podatnik został pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże nie wymienia opisanych we wniosku nieprawidłowości - braku Pana nr NIP na fakturze lub zapisów „Ten rachunek nie może zostać wykorzystany do odliczenia naliczonego podatku VAT. Zakup został dokonany wyłącznie do użytku osobistego”- jako przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak nr NIP na fakturze lub ww. zapis na fakturze, nie przesądzają o braku prawa do odliczenia podatku VAT. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od umieszczenia na fakturach dodatkowych zapisów. Ponadto należy podkreślić, że wszelkie ustalenia co do przebiegu i dokumentowania transakcji powinny być przedmiotem uzgodnień pomiędzy stronami tej transakcji w celu uniknięcia nieprawidłowości w rozliczaniu podatku VAT zarówno przez Dostawcę, jak i przez Pana.

W efekcie odpowiadając na Pana pytanie stwierdzić należy, że przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych przez Dostawcę, które nie zawierają Pana nr NIP lub zawierają ww. zapis na fakturze, w sytuacji gdy nabyte towary służą czynnościom opodatkowanym i nie zachodzą przesłanki negatywne z art. 88 ustawy.

Zatem Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowo należy wskazać, że to kontrahenci dokonujący transakcji są odpowiedzialni za takie jej przeprowadzenie i udokumentowanie aby nie było wątpliwości co do prawidłowości jej realizacji. To z postanowień umowy powinno jasno wynikać kto jest nabywcą towarów, czy podmiot prowadzący działalność gospodarczą czy nieprowadzący takiej działalności i nabywający towary na cele osobiste. Okoliczność ta jest istotna ze względu na różne dokumentowanie tych transakcji. W przypadku nabycia towarów przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą faktura powinna zawierać NIP nabywcy. W związku z tym, podatnik powinien dołożyć należytej staranności przy realizowaniu transakcji i tak ułożyć stosunki z kontrahentem, aby miał on świadomość, że strona występuje jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą.

Dodatkowe informacje

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.