Interpretacja indywidualna z dnia 26 lutego 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.1081.2025.1.MK1

Interpretacja indywidualna

– stanowisko jest nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest obywatelką Republiki Białorusi. W (…) roku Wnioskodawczyni po raz pierwszy przyjechała do Polski na dłuższy pobyt. W 2021 roku Wnioskodawczyni przeniosła do Polski swoje centrum życiowych interesów a jej pobyt w Polsce przekroczył 183 dni. W konsekwencji od początku 2021 roku Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym i ma w Polsce miejsce stałego zamieszkania w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm., dalej: "Ustawa o PIT"). Od 2021 roku Wnioskodawczyni podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów.

Od (…) marca 2021 roku Wnioskodawczyni jest jedynym udziałowcem polskiej spółki A Sp. z o.o. (…).

Od (…) sierpnia 2024 roku Wnioskodawczyni jest też jedynym udziałowcem białoruskiej spółki B, której forma prawna odpowiada polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

Wnioskodawczyni jest zatrudniona na umowę o pracę w polskiej firmie. Z tytułu uzyskanych dochodów rozlicza się Pan w polskim urzędzie skarbowym.

Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej ani w Polsce, ani na terytorium jakiegokolwiek innego kraju, w rozumieniu art. 7 Umowy z dnia 18 listopada 1992 r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r. Nr 120, poz. 534; dalej: "Umowa").

Wnioskodawczyni nie wykonuje wolnego zawodu ani innej działalności o samodzielnym charakterze, w rozumieniu art. 14 ww. Umowy.

Jak wskazano powyżej Wnioskodawczyni posiada udziału w spółce kapitałowej prawa białoruskiego, posiadającej na terytorium Białorusi swoją siedzibę - B (dalej również jako "Spółka białoruska"). Na początku 2026 roku wspólnicy Spółki białoruskiej dokonają zatwierdzenia jej sprawozdania finansowego i podejmą uchwałę w zakresie zagospodarowania zysków zrealizowanych przez tę Spółkę. Obecnie planowane jest, że przynajmniej część wypracowanych przez Spółkę białoruską zysków zostanie przekazana do podziału pomiędzy wspólników i wypłacona jako dywidenda. W konsekwencji Wnioskodawczyni, będąca polską rezydentką podatkową, otrzyma dywidendę od Spółki białoruskiej i zadeklaruje tę dywidendę do opodatkowania w Polsce. W trakcie 2025 roku Wnioskodawczyni otrzymywała już od Spółki białoruskiej wypłaty na poczet dywidendy za 2025 rok, pomimo że, tak jak wskazano powyżej, samo zatwierdzenie sprawozdania finansowego i stosowna uchwała będą miały miejsce w 2026 roku. Biorąc pod uwagę fakt otrzymywania w 2025 roku zaliczkowej dywidendy Wnioskodawczyni wskazała w poz. 54 niniejszego wniosku, że dotyczy on zaistniałego stanu faktycznego.

W dniu 07.03.2024 roku Republika Białorusi zawiesiła wykonywanie art. 10, 11 i 13 Umowy. W konsekwencji białoruskie organy podatkowe i przestały respektować zapisy art. 10 Umowy w zakresie maksymalnej kwoty pobieranego na Białorusi podatku u źródła, który Umowa określiła na 10%, w przypadku podmiotów, których udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę wynosi 30% i 15% w pozostałych wypadkach. W konsekwencji, pomimo że Wnioskodawczyni jest jedynym udziałowcem Spółki białoruskiej i posiada 100% udziału w jej kapitale podatek jaki zostanie pobrany od wypłaconej do niej dywidendy będzie wynosił 13%.

Wnioskodawczyni jest świadoma obowiązku opodatkowania w Polsce dywidendy jaką otrzymuje od Spółki białoruskiej podatkiem PIT w stawce 19%. W tym zakresie Wnioskodawczyni złoży stosowną deklarację podatkową i dokona zapłaty podatku w terminie do 30 kwietnia 2026 w stosunku do wypłat dywidendowych jaki otrzymuje ona w 2025 roku. Wnioskodawczyni chciałaby się jednak upewnić, czy fakt, iż Republika Białorusi zawiesiła wykonywanie art. 10 Umowy zgodnie z dekretem Rady Ministrów Republika Białorusi z 07.03.2024 r. ma wpływ na zasady odliczana przez nią od polskiego podatku PIT należnego od dywidendy, podatku dochodowego od osób fizycznych jaki Wnioskodawczyni zapłaciła na Białorusi (Spółka białoruska pobierała 13% podatku u źródła od każdej dokonywanej na rzecz Wnioskodawczyni w 2025 roku wypłaty i odprowadzała to do właściwego urzędu skarbowego).

Pytanie

Czy, w myśl art. 30a ust. 9 ustawy o PIT, obliczając podatek PIT od dywidend jakie Wnioskodawczyni uzyskała od Spółki białoruskiej w 2025 roku będzie miała ona prawo odliczyć kwotę równą podatkowi faktycznie zapłaconemu na Białorusi, jednak wyłącznie do wysokości 19%?

Pani stanowisko w sprawie

Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że zgodnie z art. 30a ust. 9 ustawy o PIT, obliczając należny w Polsce podatek PIT od dywidend za 2025 rok, będzie miała ona prawo odliczyć całą kwotę podatku dochodowego od osób fizycznych jaki został pobrany od dywidendy na Białorusi jednak wyłącznie do wysokości 19%.

UZASADNIENIE

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o PIT osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Jak wynika z cytowanego przepisu, źródłem nieograniczonego obowiązku podatkowego jest miejsce zamieszkania podatnika w Polsce. Treść tego obowiązku odnosi się natomiast do całości dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez tego podatnika, tj. zarówno dochodów (przychodów) uzyskiwanych w Polsce, jak i dochodów uzyskiwanych poza granicami Polski.

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski uważa się przy tym - stosownie do art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, osobę fizyczną, która:

1) posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2) przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Przepis art. 3 ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania w ramach obowiązku podatkowego. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.

Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów.

I tak stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:

a) dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,

b) oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,

c) podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,

d) wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Przepis dotyczy przy tym zarówno dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych utworzonych na gruncie prawa polskiego, jak i utworzonych na gruncie prawa innych państw.

Dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegają opodatkowaniu na zasadach szczególnych, określonych w art. 30a ustawy o PIT. Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 Ustawy o PIT od dochodów z dywidend pobiera się podatek PIT w stawce 19%. Stosownie zaś do art. 30a ust. 7 Ustawy o PIT, dochodów (przychodów) tych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na tzw. zasadach ogólnych określonych w art. 27 (tj. według skali podatkowej).

Jednocześnie, stosownie do art. 30a ust. 9 Ustawy o PIT podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1 (tj. podatnicy o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce), uzyskujący poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody (dochody) określone w ust. 1 pkt 4 (m.in. dywidendy ze spółek z siedzibą w państwie innym niż Polska), od zryczałtowanego podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) zgodnie z ust. 1, odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%. Art. 30a ust 9 Ustawy o PIT w jasny sposób odnosi się do:

·polskich rezydentów podatkowych,

·osiągających dochód z dywidend wypłacanych przez spółki z siedzibą poza Polską,

·podatku zapłaconego przez te osoby za granicą od otrzymanych dywidend, przy czym przepis ten nie wskazuje na to w jakiej stawce podatek ten powinien był zostać pobrany, a odwołuje się jedynie do "podatku zapłaconego za granicą",

·odliczenia tego zagranicznego podatku od podatku należnego w Polsce,

·jednak odliczenie to nie przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tej dywidendy przy zastosowaniu stawki 19%.

Z kolei art. 30a ust. 2 Ustawy o PIT stanowi, że przepisy ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Polska, pod warunkiem udowodnienia kraju rezydencji podatkowej. Ten przepis, dla odmiany nie odnosi się do polskich rezydentów podatkowych otrzymujących dywidendy z zagranicy, ale do podmiotów polskich wypłacających dywidendę osobie, która nie jest polskim rezydentem podatkowym. Podmiot polski, działając w charakterze płatnika, zamiast pobrać podatek PIT w stawce 19% zobowiązany jest stosować odpowiednie postanowienia adekwatnych umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, oczywiście o ile będą spełnione warunki wpływających na możliwość powoływania się na dobrodziejstwa tych umów przez zagranicznych podatników (np. przedstawienie certyfikatu rezydencji podatkowej). Stosowanie prymatu umowy nad przepisem krajowym w tym przypadku dotyczy zatem tylko zasad ustalania właściwego podatku od dywidendy wypłacanej przez spółkę polską osobie zamieszkałej, np. w Białorusi. Natomiast nie stosuje się tej zasady w przypadku rozliczania dywidend uzyskanych, np. w Białorusi przez osobę zamieszkałą w Polsce objętą nieograniczonym obowiązkiem podatkowym.

Należy również zwrócić uwagę na fakt, że w art. 30a ust. 2 ustawy o PIT zapisano, że tylko przepisy ust. 1 pkt 1-5 tego artykułu stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. W art. 30a ust. 2 ustawy o PIT nie ma mowy o stosowaniu przepisów umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania również w przypadku ust. 9 tego artykułu. Ten przepis stosujemy do podatnika objętego w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym rozliczającego w Polsce dywidendy uzyskane za granicą i to bez względu na to, jaki podatek został pobrany u źródła (czy wg stawki z umowy, czy też nie).

Nie ma w tej materii żadnego odniesienia do jakiejkolwiek umowy dwustronnej.

W świetle powyższego Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przy obliczaniu podatku PIT jaki będzie należny w zakresie dywidendy którą dostała ona od Spółki białoruskiej w 2025 roku będzie ona miała ona prawo do odliczenia w całości podatku jaki został pobrany od tej dywidendy na Białorusi, tj. podatku w stawce 13%.

Wnioskodawczyni nadmienia, że nawet gdyby chcieć uznać, że art. 30a ust. 2 w jakikolwiek sposób "ogranicza" stosowanie postanowień art. 30a ust. 9 i nakazuje odwołanie się w tym zakresie do Umowy, to powinien być to nie art. 10 Umowy, ale art. 23 Umowy. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu, jeśli osoba mająca miejsce zamieszkania w Polsce osiąga dochód z dywidend, który zgodnie z postanowieniami Umowy może być opodatkowany na Białorusi, to Polska zezwoli na potrącenie od podatku dochodowego kwoty równej podatkowi zapłaconemu na Białorusi, jednak takie potrącenie nie może przekroczyć kwoty polskiego podatku dochodowego, jaka została obliczona od tego dochodu zgodnie z polskim ustawodawstwem. Nawet więc gdyby uznać, że art. 30a ust. 9 należy stosować z uwzględnieniem Umowy, to jej art. 23 ust 2 przewiduje tożsamy sposób unikania podwójnego opodatkowania jak polska Ustawa o PIT. Tu również posłużono się terminem "kwota równa podatkowi zapłaconemu w drugim Umawiającym się Państwie", a Polska ma zezwolić na "potrącenie" takiej właśnie kwoty.

Możliwość zastosowania wprost art. 30a ust. 9 ustawy o PIT i odliczenia podatku realnie zapłaconego za granicą do wysokości 19%, niezależnie od wskazania takiej możliwości w umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania lub jej braku, potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 5 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Gd 290/22. W wyroku tym Sąd wskazał, że: "przepis art. 30a ust. 9 ustawy o PIT, który nie zawiera żadnych odniesień do umowy dwustronnej jest jednoznaczny i pozwala podatnikowi na odliczenie od podatku należnego w Polsce od dywidendy uzyskanej za granicą, podatku zapłaconego u źródła, jednakże odliczenie to nie może przekraczać kwoty podatku obliczonego od tej dywidendy przy zastosowaniu stawki 19% i nie ma żadnej podstawy prawnej do ograniczania tego odliczenia do wysokości podatku należnego od tej dywidendy u źródła wynikającego z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania".

Wskazany powyżej wyrok był przedmiotem skargi złożonej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W wyroku z 24 czerwca 2025 sygn. II FSK 1302/22 NSA oddaliło tę skargę stwierdzając, że:

"Kwestią sporną jest rozstrzygnięcie, czy skarżący w stanie faktycznym opisanym we wniosku o wydanie interpretacji ma prawo do odliczenia od podatku należnego od dywidendy uzyskanej za granicą, podatku zapłaconego u źródła ograniczonego do wysokości 19% uzyskanych dywidend brutto, czy też odliczeniu podlega kwota podatku, jaka powinna zostać zapłacona zgodnie z przepisami Umowy."

"W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji doszedł do słusznych wniosków, że skarżący jest uprawniony do odliczenia kwoty równej podatkowi faktycznie zapłaconemu za granicą (w Luksemburgu) ograniczonej do wysokości 19%, w myśl art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f."

"Należy przyjąć, że art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. ma brzmienie bezwarunkowe, pozwala w każdym wypadku odliczyć od zryczałtowanego podatku, obliczonego zgodnie z ust. 1, kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, a ponadto wskazuje ograniczenie takiego odliczenia ("odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%." - tj. stawki przewidzianej w polskiej ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych)."

"Z art. 30a ust. 2 u.p.d.o.f. wynika, że tylko przepisy ust. 1 pkt 1-5 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie ma tu mowy o stosowaniu przepisów umowy również w przypadku ust. 9 tego artykułu. Ten przepis stosuje się do podatnika objętego w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, rozliczającego w Polsce dywidendy uzyskane za granicą i to bez względu na to, jaki podatek został pobrany u źródła (czy wg stawki z umowy, czy też nie). Błędne jest zatem stanowisko autora skargi kasacyjnej, że górnym ograniczeniem podatku podlegającego odliczeniu na podstawie art. 30a ust. 9 u.p.d.o.f. nie jest stawka 19%, lecz wynikająca z Umowy stawka 15%."

Zauważyć należy, że tożsamy problem prawny był przedmiotem wypowiedzi Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z 28 lutego 2023 r. sygn. akt II FSK 1171/22, a argumentacja przedstawiona przez NSA w tym wyroku jest tożsama z tą zacytowaną powyżej.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że przepis art. 30a ust. 9 Ustawy o PIT jest jednoznaczny i pozwala podatnikowi na odliczenie od podatku należnego w Polsce od dywidendy uzyskanej za granicą (z Białorusi), całego podatku zapłaconego za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekraczać kwoty podatku obliczonego od tej dywidendy przy zastosowaniu stawki 19%. Wnioskodawczyni uważa, że nie ma żadnej podstawy prawnej do ograniczania tego odliczenia do wysokości podatku należnego od tej dywidendy u źródła wynikającego z Umowy.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Jak wynika z cytowanego przepisu, źródłem nieograniczonego obowiązku podatkowego jest miejsce zamieszkania podatnika w Polsce. Treść tego obowiązku odnosi się natomiast do całości dochodów (przychodów) uzyskiwanych przez tego podatnika, tj. zarówno dochodów (przychodów) uzyskiwanych w Polsce, jak i zagranicznych.

Stosownie do art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Z art. 4a ww. ustawy wynika, że:

Zapisy umów o unikaniu podwójnego opodatkowania mają pierwszeństwo przed polskim wewnętrznym prawem podatkowym.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 powołanej ustawy:

Przepis ten wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania w ramach obowiązku podatkowego. Regułą jest, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega.

Na mocy art. 9 ust. 1a ustawy:

W myśl art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

Konstrukcja podatku dochodowego od osób fizycznych zakłada zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów. Ustawa przewiduje:

·tzw. opodatkowanie na zasadach ogólnych, w przypadku którego mają zastosowanie ogólne reguły ustalania podstawy opodatkowania wynikające z art. 9 ust. 1a - 2 ustawy oraz stawki podatku określone w skali podatkowej (art. 27 ust. 1 ustawy);

·szczególne tryby opodatkowania dotyczące wyodrębnionych kategorii przychodów.

Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród nich w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy ustawodawca wymienił:

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

Przepis dotyczy przy tym zarówno dywidend i innych przychodów z udziału w zyskach osób prawnych utworzonych na gruncie prawa polskiego, jak i utworzonych na gruncie prawa innych państw.

Dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegają opodatkowaniu na zasadach szczególnych, określonych w art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 30a ust. 7 ustawy:

I tak, stosownie do art. 30a ust. 1 pkt 4 omawianej ustawy:

Na mocy art. 30a ust. 2 ww. ustawy:

Co do zasady zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest pobierany przez płatnika co wynika z treści art. 41 ust. 1 i 4 ustawy.

Jeżeli jednak podatek ten nie został pobrany przez płatnika, to – zgodnie z regulacją art. 45 ust. 3b ustawy – podatnik wykazuje należny podatek dochodowy, o którym mowa w art. 29-30a w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1 lub ust. 1a.

Jednocześnie, stosownie do art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zatem podatnicy o nieograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce, którzy uzyskują poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej przychody m.in. z dywidend ze spółek z siedzibą w państwie innym niż Polska, od zryczałtowanego podatku obliczonego wg art. 30a ust. 1 od tych dywidend, odliczają kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, jednakże odliczenie to nie może przekroczyć kwoty podatku obliczonego od tych przychodów (dochodów) przy zastosowaniu stawki 19%.

W myśl art. 30a ust. 11 ustawy:

Zgodnie z omawianą ustawą – przychody Pani z dywidend podlegają opodatkowaniu w Polsce na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy. W przypadku dywidend z zagranicznych spółek ocena skutków podatkowych powinna uwzględniać odpowiednią umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania podpisaną między Polską a krajem, w którym ma siedzibę spółka wypłacająca dywidendę.

W przypadku dywidendy ze spółki białoruskiej będzie to Umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534; dalej: „Umowa”).

Ratyfikowana Umowa międzynarodowa ma pierwszeństwo stosowania przed przepisami ustawy, a więc może modyfikować sposób opodatkowania wynikający z przepisów krajowych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1-2 Umowy:

Jak wynika z tych przepisów:

1) dywidendy wypłacane przez podmiot, który ma siedzibę na Białorusi osobie, która ma miejsce zamieszkania w Polsce mogą być opodatkowane Polsce;

2) dywidendy takie mogą być także opodatkowane na Białorusi, jeśli są spełnione warunki z art. 10 ust. 2 Umowy – przy czym stawki podatku nie mogą być wyższe niż wskazane w Umowie, w niniejszej sprawie podatek nie może przekroczyć 10% kwoty dywidendy brutto.

Na mocy art. 10 ust. 4 Umowy:

Wątpliwości Pani dotyczą czy od uzyskanych poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej dywidend, można odliczyć od podatku należnego od tych dywidend w Polsce kwotę równą podatkowi faktycznie zapłaconemu za granicą do wysokości 19%, w myśl art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też odliczeniu podlega tylko kwota podatku jaka powinna zostać zapłacona zgodnie z przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Dywidenda uzyskana przez polskiego rezydenta podatkowego z Białorusi – zgodnie z przepisami umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, które są nadrzędne w stosunku do wewnętrznych przepisów podatkowych danego państwa – podlega opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i na Białorusi, jednakże kwota podatku na Białorusi nie może przekroczyć w Pani przypadku 10% kwoty dywidendy brutto.

Uchwałą Rady Ministrów Republiki Białorusi nr 164 z dnia 7 marca 2024 r. strona białoruska jednostronnie częściowo zawiesiła stosowanie umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Mińsku 18 listopada 1992 r. Zawieszenie dotyczy art. 10 (dywidendy), art. 11 (odsetki) i art. 13 (zyski ze sprzedaży majątku). Zawieszenie dotyczy okresu od 1 czerwca 2024 r. do 31 grudnia 2026 roku.

Jednostronne działania strony białoruskiej w postaci zawieszenia części postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania pozostają jednak bez wpływu na obowiązywanie przedmiotowej umowy i obowiązek jej stosowania przez polskie organy podatkowe w całości.

Rozwijając kwestie wysokości odliczenia, o którym mowa w zacytowanym wcześniej art. 30a ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy podkreślić, że w tym przepisie ustawodawca wskazał, iż odliczeniu podlega kwota równa podatkowi zapłaconemu za granicą.

Przepisy prawa podatkowego, w tym te dotyczące odliczeń zakładają, że podatnicy prawidłowo realizują swoje zobowiązania podatkowe. Zatem w sytuacji, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (która ma pierwszeństwo przed wewnętrznym prawem podatkowym danego państwa) wskazuje jako stawkę opodatkowania 10% kwoty dywidendy brutto uznaje się, że taka kwota powinna zostać uiszczona.

W sytuacji, gdy rezydent polski zapłacił za granicą więcej podatku niż wynika z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (np. 13% zamiast 10%) to odliczyć może tylko taką wysokość podatku, jaka wynika z umowy i jest prawidłowa czyli 10%.

Przychody z tytułu dywidend podlegają w Polsce opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem. Od zryczałtowanego podatku obliczonego w Polsce, odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu za granicą, ale tylko do wysokości stawki podatku od dywidendy przewidzianej we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania, czyli w odniesieniu do Białorusi 10% kwoty dywidendy brutto.

Zatem od uzyskanych przez Panią poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej dywidend ze spółki białoruskiej, dokonując rozliczenia dochodów w PIT-38 może Pani odliczyć kwotę równą podatkowi faktycznie zapłaconemu za granicą, ale tylko do wysokości stawki podatku od dywidendy przewidzianej we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W związku z powyższym stanowisko Pani należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych wyroków sądów administracyjnych wskazać należy, że niewątpliwie rozstrzygnięcia te kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa i w toku rozważań nad sposobem rozstrzygnięcia Pani wniosku miałem na względzie także prezentowane w nich stanowiska i argumenty. Należy jednak podkreślić, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.