Interpretacja indywidualna z dnia 4 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.16.2026.2.EC
Przychody uzyskane z odpłatnego zbycia własnych dzieł sztuki przez wnioskodawczynię powinny być klasyfikowane jako przychody z praw majątkowych, a nie z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe
Szanowna Pani,
stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
6 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 6 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Uzupełniła go Pani pismem z 1 lutego 2026 r. (wpływ 1 lutego 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawczyni jest artystką wizualną i autorką sprzedawanych dzieł sztuki. Wszystkie sprzedane obrazy stanowią oryginalne, autorskie dzieła sztuki wykonane samodzielnie przez Wnioskodawczynię.
Wnioskodawczyni posiada wpis do CEIDG, jednak działalność gospodarcza jest zawieszona nieprzerwanie od października 2022 roku. W okresie objętym niniejszym wnioskiem działalność gospodarcza nie była wykonywana, a sprzedaż obrazów nie następowała w ramach tej działalności. Zasadniczym przedmiotem zawieszonej działalności była działalność projektowa. Wnioskodawczyni nie wystawiała faktur w ramach działalności gospodarczej, nie prowadziła ewidencji sprzedaży oraz nie rozliczała sprzedaży obrazów jako przychodów z działalności gospodarczej.
Sprzedaż obrazów miała charakter nieregularny – w 2025 roku wszystkie sprzedaże miały miejsce w jednym miesiącu, przy braku sprzedaży w pozostałej części roku.
W 2025 roku Wnioskodawczyni dokonała odpłatnego zbycia własnych obrazów w następujących formach:
Jedna sprzedaż dzieła sztuki w postaci tryptyku (trzech mniejszych obrazów stanowiących jedną całość artystyczną) za pośrednictwem galerii sztuki, na podstawie umowy współpracy, z rozliczeniem prowizyjnym.
Trzy sprzedaże bezpośrednie dokonane na rzecz osób fizycznych, obejmujące łącznie pięć obrazów, na podstawie umów kupna–sprzedaży zawartych przez Wnioskodawczynię jako osoba fizyczna. W związku z jedną ze sprzedaży bezpośrednich Wnioskodawczyni wystawiła rachunek jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej.
W żadnym z powyższych przypadków Wnioskodawczyni nie przenosiła autorskich praw majątkowych do sprzedanych dzieł, a sprzedaż dotyczyła wyłącznie egzemplarzy fizycznych obrazów.
Przychody z powyższych sprzedaży zostaną rozliczone w zeznaniu rocznym składanym w 2026 roku.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Prowadzona przez Panią działalność gospodarcza obejmowała następujące kody PKD:
- 74.10.Z – Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania (przeważająca działalność),
- 62.01.Z – Działalność związana z oprogramowaniem,
- 90.03.Z – Artystyczna i literacka działalność twórcza.
Działalność gospodarcza została zawieszona z dniem 1 października 2022 r. W okresie jej prowadzenia nie dokonywała Pani sprzedaży obrazów olejnych. Obecnie nie prowadzi Pani sprzedaży obrazów w ramach działalności gospodarczej.
Obrazy, które będą przedmiotem sprzedaży, zostały namalowane po zawieszeniu działalności gospodarczej, tj. w latach 2024–2025.
Obrazy, o których mowa we wniosku, stanowią utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Jest Pani twórcą w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Przysługują Pani osobiste oraz majątkowe prawa autorskie do obrazów, o których mowa we wniosku.
Nie prowadzi Pani zorganizowanych ani profesjonalnych działań marketingowych typowych dla działalności gospodarczej. Informowanie o powstałych pracach może mieć charakter okazjonalny, w szczególności poprzez prezentację dorobku artystycznego (np. wystawy, strona internetowa, media społecznościowe). Strona internetowa nie posiada funkcjonalności sklepu internetowego ani systemu sprzedaży.
Nie dokonywała Pani wcześniej sprzedaży książek.
Nie maluje Pani obrazów na zlecenie osób trzecich. Obrazy powstają wyłącznie z Pani własnej inicjatywy twórczej, według Pani uznania artystycznego, a następnie mogą być oferowane do sprzedaży.
Pytania
1.Czy przychody uzyskane przez Wnioskodawczynię z odpłatnego zbycia własnych, autorskich obrazów w opisanym stanie faktycznym, dokonane poza zawieszoną działalnością gospodarczą, w warunkach nieregularnej sprzedaży (w 2025 roku sprzedaże miały miejsce wyłącznie w jednym miesiącu), powinny zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie jako przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej?
2.Czy fakt posiadania przez Wnioskodawczynię wpisu do CEIDG, przy jednoczesnym zawieszeniu działalności gospodarczej od października 2022 r., oraz fakt, że zasadniczym przedmiotem tej działalności była działalność projektowa, a nie sprzedaż dzieł sztuki, pozostaje bez wpływu na kwalifikację podatkową przychodów ze sprzedaży obrazów dokonanej poza tą działalnością?
3.Czy w przypadku zakwalifikowania przychodów ze sprzedaży obrazów jako przychodów z działalności wykonywanej osobiście, Wnioskodawczyni ma prawo do uwzględnienia kosztów uzyskania przychodu w wysokości faktycznie poniesionych i udokumentowanych kosztów, związanych z wytworzeniem sprzedanych dzieł sztuki, zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
4.Czy przychody uzyskane przez Wnioskodawczynię z odpłatnego zbycia własnych obrazów, zakwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, według skali podatkowej określonej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawczyni, przychody uzyskane z odpłatnego zbycia własnych, autorskich obrazów w opisanym stanie faktycznym powinny zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Sprzedaż obrazów nie była wykonywana w ramach działalności gospodarczej, która w okresie objętym wnioskiem pozostawała zawieszona, a Wnioskodawczyni nie podejmowała czynności charakterystycznych dla prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, takich jak prowadzenie zorganizowanej i ciągłej działalności handlowej, wystawianie faktur czy prowadzenie ewidencji sprzedaży. Sprzedaż miała charakter nieregularny, a w 2024 roku miała miejsce wyłącznie w jednym miesiącu.
Sam fakt posiadania wpisu do CEIDG oraz wskazania w nim kodów PKD obejmujących działalność artystyczną lub projektową nie przesądza o kwalifikacji podatkowej przychodów, jeżeli sprzedaż nie była faktycznie realizowana w ramach działalności gospodarczej.
W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawczyni, przychody ze sprzedaży obrazów powinny zostać opodatkowane na zasadach ogólnych, zgodnie ze skalą podatkową określoną w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodu ustalonych zgodnie z art. 22 tej ustawy, tj. w wysokości faktycznie poniesionych i udokumentowanych kosztów związanych z wytworzeniem sprzedanych dzieł sztuki.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2, 3 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłami przychodów są:
- działalność wykonywana osobiście (pkt 2),
- pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
- kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7).
Jak stanowi art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie mowa jest o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Dla uznania określonego pola aktywności podatnika za pozarolniczą działalność gospodarczą konieczne jest zatem łączne zaistnienie trzech cech funkcjonalnych: zarobkowości, zorganizowania i ciągłości. Brak którejkolwiek z nich oznacza, że dana działalność nie może być zakwalifikowana do kategorii działalności gospodarczej.
W myśl art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;
3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Jak wynika z art. 5b ust. 1 ww. ustawy, niespełnienie któregokolwiek z warunków wymienionych w tym przepisie oznacza, że wykonywane czynności mogą być klasyfikowane na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako pozarolnicza działalność gospodarcza.
W sytuacji, gdy wykonywanie określonych czynności dokonywane jest w sposób ciągły i zorganizowany, we własnym imieniu, w celu zarobkowym, tzn. z nastawieniem na zysk, wówczas działalność taka może posiadać znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej, a uzyskany z tego tytułu przychód może być opodatkowany w ramach źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Z treści wniosku wynika, że prowadziła Pani działalność gospodarczą, której zasadniczym przedmiotem była działalność projektowa. Działalność gospodarcza została zawieszona z dniem 1 października 2022 r. W 2025 r. dokonała Pani sprzedaży obrazów: jedna sprzedaż dzieła sztuki w postaci tryptyku (trzech mniejszych obrazów stanowiących jedną całość artystyczną) za pośrednictwem galerii sztuki, na podstawie umowy współpracy, z rozliczeniem prowizyjnym. Trzy sprzedaże bezpośrednie dokonane na rzecz osób fizycznych, obejmujące łącznie pięć obrazów, na podstawie umów kupna–sprzedaży zawartych przez Panią jako osoba fizyczna. Nie podejmowała Pani żadnych działań marketingowych, ani reklamowych w celu sprzedaży obrazów.
Zaznaczam, że okazjonalne malowanie obrazów przez Panią po zawieszeniu działalności gospodarczej na podstawie umów umowy o współpracy z galerią sztuki oraz na podstawie umów kupna-sprzedaży nie było wykonywane w sposób metodyczny, zaplanowany, systematyczny i uporządkowany. Nie działała Pani jak podmiot zajmujący się tworzeniem i sprzedażą dzieł sztuki.
Zatem sprzedaż namalowanych przez Panią obrazów nie nosi znamion działalności gospodarczej − nie zostaną spełnione kryteria wskazane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dlatego też przychód z tego tytułu nie będzie zaliczany do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie fakt zawieszenia przez Panią działalności gospodarczej oraz rodzaj podpisanej umowy nie ma tu znaczenia.
Zgodnie z art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych.
Nie jest to jednak jedyny przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych normujący źródło przychodu związane z działalnością twórczą.
W myśl art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
W rozumieniu powołanego przepisu przychodem z praw majątkowych będzie każdy przychód, którego bezpośrednim źródłem jest prawo majątkowe, nawet jeśli prawo to nie zostało w sposób wyraźny wskazane w ustawie.
Przychód z praw majątkowych powstaje zatem m.in. w przypadku przychodów związanych z prawami autorskimi w związku z wykonywaną działalnością artystyczną. W sytuacji, gdy mamy do czynienia z dziełem (np. obraz) i jego sprzedażą przychody z tego tytułu należy kwalifikować właśnie do przychodów ze źródła określonego w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do przychodów z praw majątkowych.
Należy zaznaczyć, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich, jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych jak, np. „utwór”, zaś ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025r. poz. 24 ze zm.).
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego.
Uwzględniając powyższe, w przypadku podatnika, którego działalność zarobkowa jest związana z korzystaniem z praw autorskich (rozporządzaniem takimi prawami) – a przy tym nie jest wykonywana w sposób właściwy dla działalności gospodarczej – uzyskane z tego tytułu przychody należy kwalifikować do źródła przychodów z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym przychód ze sprzedaży tworzonych przez Panią obrazów po zawieszeniu działaności gospodarczej będzie przychodem z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. A nie jak Pani wskazała we wniosku przychodem z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będzie Pani zobowiązana wykazać uzyskany przychód ze sprzedaży obrazów w zeznaniu rocznym, w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym przychód ten został uzyskany.
Podsumowanie:
Sprzedaż obrazów po zawieszeniu działalności gospodarczej na podstawie umowy współpracy oraz umowy kupna-sprzedaży nie spełnia przesłanek wskazanych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też przychód z tego tytułu nie będzie zaliczany do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przychód z tego tytułu nie będzie również stanowił przychodu z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie przychód ze sprzedaży namalowanych przez Panią obrazów po zawieszeniu działaności gospodarczej będzie przychodem z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z uwagi na uznanie, że sprzedaż obrazów nie stanowi przychodu z działalności wykonywanej osobiście, organ odstąpił od udzielenia odpowiedzi na pytania oznaczone nr 3 i 4. Stanowisko dotyczące pytania 3 i 4 było sformułowane warunkowo i oczekiwała Pani na nie odpowiedzi wyłącznie, gdyby sprzedaż obrazów stanowiła przychód z działalności wykonywanej osobiście.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?