Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 16 grudnia 2025 r., sygn. I SA/Rz 464/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalając sprzeciw uznał, że decyzja kasacyjna Dyrektora ARiMR była zgodna z art. 138 § 2 k.p.a., bowiem organ pierwszej instancji nie wyczerpał obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia zgormadzonego materiału dowodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2025 r. sprawy ze sprzeciwu A.M. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr 9009-2025-001244 w przedmiocie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (kontynuacja w ramach PROW 2014-2020) na rok 2024 oddala sprzeciw.

Uzasadnienie

A. M. (dalej: "skarżący") poddał kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Rzeszowie (dalej: "Dyrektor ARiMR") z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr 9009-2025-001244 o uchyleniu decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w U. D. (dalej: "Kierownik BP ARiMR") z dnia 15 maja 2025 r. nr 0167-2025-003053 w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2024 i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia.