Interpretacja indywidualna z dnia 11 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.76.2026.2.RS
Sprzedaż składników majątku osobistego, nieprowadzona w sposób zorganizowany i ciągły, nie rodzi obowiązków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli odbywa się po upływie sześciu miesięcy od ich nabycia, gdyż nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d updof.
Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
28 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 marca 2026 r. (data wpływu 4 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pan emerytem, ma 86 lat. Posiada Pan kolekcję (...), gromadzonych od 1973 r. do 2019 r. W związku z wiekiem zamierza Pan sprzedać część kolekcji. Są to składniki majątku osobistego – sprzedaż Pana prywatnych rzeczy.
Kolekcję gromadził Pan kupując przedmioty od osób fizycznych, na targach przez prawie 50 lat. Część przedmiotów odziedziczył Pan po rodzicach. Nie posiada Pan paragonów zakupu, osoby fizyczne nie wystawiały paragonów a kupował Pan dla siebie, bez zamiarów dalszej odsprzedaży.
Ma Pan w całej kolekcji około 600 przedmiotów. Sądzi Pan, że ze względu na to, że sam będzie przygotowywał oferty to rocznie sprzeda maksymalnie przedmioty o wartości poniżej 40.000 rocznie.
Opiera się Pan na art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zamierzenie zbycia przedmiotów będzie uzależnione od tego czy znajdzie się potencjalny nabywca. Czynności te będą miały charakter okazjonalny, incydentalny a nie stały.
Uzupełnienie opisu zdarzenia
W uzupełnieniu wniosku – w odpowiedzi na wezwanie – wskazał Pan, że:
·Zamierza sprzedawać tylko przedmioty z kolekcji, inne nie.
·Przygotowanie ofert będzie polegać na sprawdzeniu przedmiotu, jego stanu, wykonaniu fotografii i opisu oraz wystawieniu na lokalnej platformie internetowej.
·Sprzedaż będzie obejmować tylko część przedmiotów z kolekcji, kilkadziesiąt w miesiącu.
·Orientacyjne ceny przedmiotów to 100-500 zł, najdroższy przedmiot w kolekcji to około 3.500 zł.
·Spodziewany miesięczny przychód to około 3.500 zł.
·Nie prowadził Pan działalności gospodarczej w okresie ostatnich 60 miesięcy.
·Nie prowadził pozarolniczej działalności gospodarczej.
·Osobiście będzie Pan przygotowywał oferty, będzie ich kilkanaście w miesiącu. Sprzedaż będzie realizowana w miarę zainteresowania nabywców. Sprzedaż będzie prowadził Pan w 2026 r. Niezależnie od ilości klientów fizycznie jest możliwe wystawienie tylko kilkadziesiąt ofert w miesiącu.
·Przedmioty do kolekcji kupował Pan od 1973 r., w miarę posiadania środków własnych.
·Sprzedaż będzie niezorganizowana – przygotuje Pan oferty, wystawi sukcesywnie przedmioty na lokalnych platformach internetowych. W miarę sprzedaży wystawi kolejną ofertę. Nie będzie Pan podejmował działań marketingowych, nie będzie korzystał z usług wspierających sprzedaż – jedynie wyróżnienie oferty.
·Nabywał Pan tylko przedmioty kolekcjonerskie, bez zamiaru ich dalszej odsprzedaży.
·W przyszłości nie zamierza Pan nabywać przedmiotów w celu ich odsprzedaży.
Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
Czy sprzedaż przedmiotów z kolekcji w opisany sposób, spowoduje powstanie źródła przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
Według Pana, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ww. ustawy, sprzedaż części Pana kolekcji własnej nie rodzi skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych – przedmioty z kolekcji posiadał Pan od 5 do 50 lat, ostatnie przedmioty do kolekcji kupił w 2019 r. Nigdy nie kupował Pan z myślą ich dalszej odsprzedaży. Ceny nabycia przedmiotów z kolekcji są aktualnie znacząco niższe od cen zakupu. Nie jest to sprzedaż zorganizowana, każdy przedmiot jest stary i każdy inny, niepowtarzalny. Przedmioty były w Pana posiadaniu przez okres ponad 6 miesięcy (kolekcję zaczął Pan budować w 1973 r. i kontynuował do 2019 r.). Przedmioty kupował Pan od osób fizycznych. Już w 1986 r. posiadał Pan kolekcję (...) o wartości około 1 mln zł (ma Pan zaświadczenie z Urzędu Gminy z (...) 1986 r.). Żaden z przedmiotów nie był kupowany z zamiarem dalszej sprzedaży, przeciwnie, chodziło o ciągłe powiększanie kolekcji. Zamiar został w istocie zrealizowany. Sprzedaż kolekcji w aktualnej sytuacji, w całości jest niemożliwa. Zmuszony będzie Pan do sprzedaży pojedynczo niektórych przedmiotów z kolekcji w miarę jak sprzedaż będzie zakończona zakupem. Powodem sprzedaży jest Pana wiek 86 lat.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy) zostało scharakteryzowane w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1 ustawy.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy to działalność, która ma następujące cechy:
·jest działalnością zarobkową;
·jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;
·jest prowadzona we własnym imieniu.
Działalność „zarobkowa” to działalność której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku, zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Jednocześnie brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty.
Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu.
Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak:
·„zorganizowany” to będący efektem „organizowania”. „Organizować” natomiast to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, albo „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);
·„ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania. Kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym.
Jeżeli więc rozmiar, powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku zbycie rzeczy spełnia przesłanki uznania ich za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winno zostać rozliczone na zasadach właściwych dla tej działalności.
Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
Źródłami przychodów są: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Natomiast w myśl art. 24 ust. 6 omawianej ustawy:
Dochodem z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d, jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej, jest różnica pomiędzy przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia rzeczy a kosztem ich nabycia, zmniejszona o wartość nakładów poczynionych w czasie posiadania rzeczy.
Z treści powołanych wyżej przepisów wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Z kolei przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ww. ustawy nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła przychodu.
Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia wynika, że posiada Pan kolekcję (...), które gromadził od 1973 r. do 2019 r. Część tych przedmiotów odziedziczył Pan po rodzicach a część zakupił od osób fizycznych. Cała kolekcja liczy około 600 przedmiotów, należy do Pana majątku prywatnego.
Obecnie, ze względu na swój wiek (86 lat), zamierza Pan sprzedawać zgromadzone przedmioty, w zależności od znalezienia potencjalnych nabywców. Sam będzie Pan przygotowywał oferty sprzedaży i zakłada Pan, że rocznie sprzeda Pan maksymalnie przedmioty o wartości poniżej 40.000 zł. Spodziewany miesięczny przychód wyniesie około 3.500 zł. Wskazuje Pan, że czynności te będą miały charakter okazjonalny, incydentalny a nie stały.
Sprzedaż będzie Pan prowadził w 2026 r., będzie przygotowywał po kilkanaście ofert w miesiącu, niezależnie od ilości klientów możliwe jest wystawienie tylko kilkadziesiąt ofert w miesiącu.
Mając na uwadze obowiązujące regulacje prawne oraz przedstawiony we wniosku opis zdarzenia, a w szczególności informacje, że przedmioty należące do kolekcji nabywał Pan do majątku prywatnego bez zamiaru ich dalszej odsprzedaży oraz że planowana sprzedaż będzie miała charakter okazjonalny, incydentalny a nie stały, to brak jest podstaw do uznania sukcesywnego zbywania poszczególnych przedmiotów z Pana kolekcji za działalność gospodarczą, o której mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Sukcesywne zbywanie poszczególnych przedmiotów z Pana kolekcji, o których mowa we wniosku, należy rozpatrywać w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który to formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, skoro odpłatne zbycie poszczególnych przedmiotów z Pana kolekcji, o której mowa we wniosku, nastąpi po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu tego artykułu. W związku z powyższym, kwota uzyskana z tej sprzedaży, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1)z zastosowaniem art. 119a;
2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.
