Interpretacja indywidualna z dnia 6 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP2-1.4010.4.2026.1.JF

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 31 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia kosztów uzyskania przychodóww przypadku sprzedaży nieruchomości gruntowej o której mowa we wniosku wraz z projektem oraz momentu ich rozpoznania.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (CIT).

W dniu 16 maja 2022 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników Spółki podjęło uchwałę o nałożeniu na wspólników obowiązku wniesienia dopłat do Spółki. W chwili podjęcia uchwały o dopłatach w Spółce było dwóch wspólników: B.B. oraz C.C., z których każda posiadała po 50% udziałów. Uchwała została podjęta na podstawie postanowień umowy Spółki, która przewiduje możliwość nakładania dopłat w granicach określonej kwoty na udział oraz z zachowaniem proporcjonalności do udziałów, zgodnie z art. 177 § 1–2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „Ksh” lub „Kodeksu spółek handlowych”).

W konsekwencji dopłaty zostały nałożone w łącznej kwocie (…) i miały zostać wniesione równomiernie, proporcjonalnie do posiadanych udziałów, tj. po 50% (…) przez każdą ze wspólniczek.

Każda ze wspólniczek wykonała swój obowiązek dopłaty w następujący sposób: przeniesienie na rzecz Spółki udziału wynoszącego 1/2 we własności nieruchomości gruntowej położonej w (…), obejmującej działkę ewidencyjną nr (…) o powierzchni (…), dla której prowadzona jest księga wieczysta nr (…), o ustalonej wartości (…), oraz dokonanie potrącenia (kompensaty) kwoty (…) z przysługującą każdej ze wspólniczek wierzytelnością wobec Spółki z tytułu uprzednio udzielonej Spółce pożyczki w tej kwocie (każda ze wspólniczek potrąciła kwotę (…) ze swojego roszczenia o zwrot pożyczki).

W celu realizacji powyższego rozliczenia, w dniu 24 maja 2022 r. strony zawarły umowę świadczenia w miejsce wykonania (datio in solutum), o której mowa w art. 453 Kodeksu cywilnego.

Na podstawie tej umowy, za zgodą Spółki jako wierzyciela z tytułu dopłat, wspólniczki przeniosły na Spółkę własność opisanej nieruchomości (każda w zakresie udziału 1/2) tytułem wykonania obowiązku wniesienia dopłat.

Jednocześnie doszło do potrącenia wzajemnych wierzytelności z tytułu pożyczek w łącznej kwocie (…).

W rezultacie zawarcia umowy datio in solutum zobowiązania wspólniczek wynikające z uchwały o dopłatach wygasły w całości – zostały zaspokojone poprzez przeniesienie własności nieruchomości w części odpowiadającej kwocie (…) oraz poprzez potrącenie wierzytelności pożyczkowych.

Spółka stała się właścicielem całej nieruchomości gruntowej w zamian za zwolnienie wspólniczek z obowiązku zapłaty dopłat w łącznej kwocie (…) (przy jednoczesnej kompensacie pożyczek w wysokości (…). Dopłaty zostały zatem faktycznie uiszczone w formie niepieniężnej, poprzez przeniesienie prawa własności nieruchomości, jednak nastąpiło to w wykonaniu pieniężnego obowiązku dopłaty, wynikającego z uchwały Zgromadzenia Wspólników.

Zgodnie z treścią uchwały oraz postanowieniami umowy Spółki, dopłaty miały charakter pieniężny, a przekazanie nieruchomości stanowiło jedynie substytut pieniądza zaakceptowany przez Spółkę jako wierzyciela.

W sensie ekonomicznym i prawnym Spółka nabyła nieruchomość odpłatnie, regulując cenę poprzez umorzenie (uregulowanie) przysługującej jej wierzytelności wobec wspólniczek z tytułu dopłat. Wartość otrzymanej nieruchomości odpowiadała wartości uregulowanej wierzytelności z tytułu dopłat i wynosiła łącznie (…).

W latach 2022–2025 Spółka prowadziła prace przygotowawcze związane z tą nieruchomością, w szczególności zleciła opracowanie projektu architektoniczno-budowlanego osiedla mieszkaniowego, uzyskała niezbędne decyzje administracyjne oraz poniosła wydatki inwestycyjne, obejmujące m.in. koszty geodezyjne, dokumentacyjne, nadzoru oraz częściowe roboty budowlane etapu wstępnego. Na nieruchomości przygotowany jest obecnie projekt deweloperski znajdujący się w stadium rozpoczęcia realizacji.

Spółka nie dokonywała amortyzacji przedmiotowego gruntu, zgodnie z art. 16c ust. 1 u.p.d.o.p.

Obecnie Spółka planuje dokonać sprzedaży nieruchomości gruntowej wraz z projektem (dokumentacją) na rzecz podmiotu trzeciego za cenę (…), powiększoną o należny podatek VAT, gdyż nieruchomość stanowi teren budowlany w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z planowaną transakcją Spółka uzyska przychód ze sprzedaży nieruchomości i będzie zobowiązana do rozliczenia podatku dochodowego od osób prawnych.

Spółka powzięła wątpliwość co do prawidłowego określenia kosztów uzyskania przychodu związanych ze sprzedażą tej nieruchomości, w szczególności w zakresie możliwości rozpoznania – przy sprzedaży gruntu – kosztu podatkowego odpowiadającego wartości wierzytelności z tytułu dopłat uregulowanej poprzez świadczenie niepieniężne, tj. kwoty (…).

Pytania

Czy w przypadku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości gruntowej wraz z projektem Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu obejmującego:

a)wartość wierzytelności z tytułu dopłat, uregulowanej poprzez przeniesienie własności nieruchomości, ustaloną na kwotę (…), przyjętą jako cena nabycia nieruchomości na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p., powiększoną o ewentualne koszty nabycia, o których mowa w art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p., oraz

b)poniesione bezpośrednie nakłady inwestycyjne związane z przygotowaniem tej nieruchomości do sprzedaży (w szczególności koszty projektu, dokumentacji, uzyskania pozwoleń, prac budowlanych w toku),

oraz czy w konsekwencji Spółka jest uprawniona do rozpoznania kosztu uzyskania przychodu w tej wysokości w momencie odpłatnego zbycia nieruchomości, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p.?

Państwa stanowisko w sprawie

W opinii Wnioskodawcy, przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości gruntowej (wraz z projektem) Spółka będzie uprawniona do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu obejmujących:

i.wartość wierzytelności z tytułu dopłat, uregulowanej poprzez przeniesienie własności nieruchomości (świadczenie niepieniężne w trybie datio in solutum), ustaloną na kwotę (…), stanowiącą cenę nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 16g ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 16g ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT” lub „u.p.d.o.p.”), rozpoznawaną – jako wydatek na nabycie gruntu – w momencie jego odpłatnego zbycia na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.; oraz

ii.poniesione bezpośrednie nakłady inwestycyjne związane z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży, które – jako koszty bezpośrednio związane z przychodem – podlegają rozpoznaniu w momencie sprzedaży zgodnie z art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Wartość nabycia gruntu (uregulowana wierzytelność dopłaty)

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., kosztami uzyskania przychodów są wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania bądź zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt podatkowy, musi on być poniesiony przez podatnika, pozostawać w związku z osiąganym przychodem, mieć charakter definitywny, być właściwie udokumentowany, a jednocześnie nie może podlegać wyłączeniu na podstawie art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.

W odniesieniu do gruntów ustawodawca wprowadził jednak szczególną regułę czasowego rozpoznawania kosztów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.d.o.p., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych, bez względu na czas ich poniesienia.

Na mocy tego przepisu wydatki na nabycie gruntu (lub prawa wieczystego użytkowania gruntu) nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na bieżąco. Jednak ich zaktualizowana (zgodnie z odrębnymi przepisami) wartość, pomniejszona o sumę ewentualnych odpisów amortyzacyjnych, staje się kosztem uzyskania przychodu dopiero w przypadku odpłatnego zbycia danego składnika majątku – bez względu na czas poniesienia wydatku.

Oznacza to, że ekonomiczny koszt nabycia gruntu jest co do zasady potrącalny jednorazowo dopiero w momencie sprzedaży gruntu, a nie w dacie jego poniesienia.

W niniejszej sprawie Spółka nie zapłaciła za grunt gotówką. Niemniej jednak nabycie nieruchomości nastąpiło odpłatnie w tym znaczeniu, że Spółka uzyskała własność gruntu w zamian za uregulowanie przysługującej jej wierzytelności pieniężnej z tytułu dopłat, poprzez przyjęcie świadczenia niepieniężnego na podstawie art. 453 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm., dalej: „Kodeks cywilny”) (datio in solutum).

W zakresie, w jakim zobowiązanie z tytułu dopłat zostało wykonane poprzez przeniesienie własności nieruchomości, Spółka poniosła ekonomiczny koszt nabycia gruntu w postaci rezygnacji z należnej jej kwoty pieniężnej (uregulowanie/ umorzenie wierzytelności).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wprost reguluje sposób ustalenia wartości nabycia składnika majątku w takiej sytuacji.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p.w razie nabycia składnika majątku w następstwie wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14a, za jego wartość początkową (cenę nabycia) uważa się wartość wierzytelności (należności) uregulowanej w wyniku wykonania tego świadczenia; przepis art. 16g ust. 3 stosuje się odpowiednio.

Z kolei art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p. stanowi, że przez cenę nabycia rozumie się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania składnika majątku do używania (w szczególności opłaty notarialne, skarbowe i inne), a pomniejszoną o VAT w zakresie, w jakim jest odliczalny. Innymi słowy, jeżeli podatnik nabywa majątek w drodze datio in solutum, za jego „cenę nabycia” uznaje się wartość zobowiązania, które wygasło w wyniku przeniesienia tego majątku.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 grudnia 2024 r. (sygn. 0111-KDIB2-1.4010.468.2024.2.BJ), w której organ wskazał, że wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w ramach datio in solutum należy ustalić jako wartość wierzytelności (należności) uregulowanej w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego, zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p.

Przepis art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. został bowiem wprowadzony po to, aby uregulować sytuacje zamiany zobowiązania na rzecz – zapewnia on, że podatnik - nabywca ma ustaloną podstawę do amortyzacji lub rozliczenia kosztu przy sprzedaży w wysokości odpowiadającej wartości wydanego przez siebie świadczenia (w tym przypadku: zwolnionej wierzytelności).

W omawianym przypadku Spółka była wierzycielem z tytułu dopłat, zaś wspólniczki – dłużnikami. Wierzytelność Spółki z tytułu dopłat została uregulowana poprzez wykonanie świadczenia niepieniężnego w postaci przeniesienia własności nieruchomości (datio in solutum) w łącznej kwocie (…). Kwota ta odpowiada tej części zobowiązań z tytułu dopłat, która została wykonana świadczeniem niepieniężnym w postaci przeniesienia własności gruntu, i jako taka stanowi wartość uregulowanej wierzytelności w rozumieniu art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. Jednocześnie pozostała część dopłat w wysokości (…) została rozliczona w drodze potrącenia wierzytelności pożyczkowych i nie stanowi elementu wartości nabycia gruntu, gdyż nie została uregulowana poprzez przeniesienie własności nieruchomości.

Zastosowanie ma zatem art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., zgodnie z którym wartość początkowa nabytego gruntu wynosi (…), a więc odpowiada wartości wygasłej należności Spółki.

Dodatkowo, stosownie do art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p., do tak ustalonej ceny nabycia można doliczyć wszelkie koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego (w szczególności opłaty notarialne, podatki, itp.), pomniejszone o ewentualny odliczalny VAT.

W analizowanej sprawie koszty transakcyjne nabycia nieruchomości były jednak nieznaczne (taksa notarialna, opłaty sądowe za wpis do księgi wieczystej) – mogą one zwiększyć wartość początkową jedynie o kilkanaście tysięcy złotych.

Ostatecznie zatem wartość początkowa (cena nabycia) gruntu dla celów CIT wynosi około (…).

Bez znaczenia dla zastosowania art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. pozostaje fakt, że wierzytelność, której wykonanie nastąpiło poprzez powyższe świadczenie niepieniężne, wynikała z instytucji dopłat uregulowanej w Kodeksie spółek handlowych. Dla celów podatkowych istotne jest bowiem to, że po stronie Spółki istniała wymagalna, skonkretyzowana wierzytelność pieniężna, która została uregulowana poprzez wykonanie świadczenia niepieniężnego w rozumieniu art. 453 k.c. – a więc sytuacja ta wprost mieści się w hipotezie art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p.

Należy zauważyć, że gruntów co do zasady nie amortyzuje się podatkowo (art. 16c pkt 1 u.p.d.o.p.). Wydatki na ich nabycie są jednak potrącalne jednorazowo dopiero przy sprzedaży – jak wspomniano powyżej, stanowi tak art. 16 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. (in fine). Oznacza to, że przy sprzedaży przedmiotowego gruntu Spółka będzie mogła ująć jako koszt uzyskania przychodu kwotę (…) (powiększoną o ewentualne koszty nabycia określone w art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p.).

Takie stanowisko jest w pełni zgodne z linią interpretacyjną organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora IS w Katowicach z 27 kwietnia 2015 r. (sygn. IBPBI/2/4510-102/15/MS) potwierdzono, że w przypadku datio in solutum wartość uregulowanej wierzytelności stanowi cenę nabycia środka trwałego i może zostać rozpoznana jako jego wartość początkowa.

Podobnie, w interpretacji Dyrektora IS w Poznaniu z 18 grudnia 2014 r. (sygn. ILPB4/423-470/14-4/DS) organ zgodził się, że spółka nabywająca nieruchomość od kontrahenta w zamian za zwolnienie go z długu powinna ustalić jej wartość początkową na poziomie kwoty umorzonej wierzytelności, a w konsekwencji przy sprzedaży tej nieruchomości ma prawo zaliczyć tę kwotę do kosztów uzyskania przychodów.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w jednolitej i utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych, zgodnie z którą nabycie składnika majątku w drodze datio in solutum skutkuje ustaleniem ceny nabycia w wysokości uregulowanej wierzytelności – niezależnie od źródła tej wierzytelności.

Reasumując, Spółka zaliczy do kosztów podatkowych przy zbyciu przedmiotowej działki wartość dopłat rozliczonych gruntem, która wynosi (…) (plus ewentualne koszty związane z nabyciem, takie jak opłaty notarialne itp.).

Nakłady inwestycyjne związane z projektem

Drugą kategorią kosztów są wydatki bezpośrednio związane ze sprzedawaną nieruchomością oraz projektem deweloperskim. Spółka ponosiła takie koszty w latach 2022–2025, były to m.in. wydatki na przygotowanie projektu budowlanego osiedla, badania geologiczne gruntu, sporządzenie map i prace geodezyjne, opłaty administracyjne związane z uzyskaniem decyzji, koszty nadzoru inwestorskiego, a także koszty początkowych robót budowlanych przygotowujących teren.

Zgodnie z zasadami rozliczania kosztów bezpośrednich (art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p.), wydatki te – o ile nie zostały wcześniej zaliczone do kosztów – powinny zostać potrącone w roku podatkowym, w którym Spółka osiągnie odpowiadający im przychód ze sprzedaży danej inwestycji.

W modelu deweloperskim oznacza to, że koszty składające się na realizację konkretnego projektu są rozpoznawane podatkowo dopiero w momencie sprzedaży tego projektu (w tym przypadku – sprzedaży gruntu wraz z dokumentacją).

Spółka zamierza zatem ująć wszystkie dotychczas nierozliczone, udokumentowane nakłady inwestycyjne dotyczące projektu „(…)” jako koszt uzyskania przychodu w dacie sprzedaży nieruchomości.

Takie podejście jest zgodne z art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p. oraz utrwaloną praktyką organów podatkowych – koszty uzyskania przychodu, pozostające w bezpośrednim związku z przychodem ze sprzedaży towaru lub inwestycji, rozpoznaje się w momencie uzyskania tego przychodu. Przykładowo, Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 29 października 2025 r. (sygn. 0114-KDIP2-2.4010.589.2023.1.KW) potwierdził, że wydatki poniesione na przygotowanie inwestycji budowlanej, które pozostają w bezpośrednim związku z przyszłym przychodem ze sprzedaży tej inwestycji, stanowią koszt podatkowy dopiero w momencie sprzedaży (zgodnie z art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p.).

W związku z powyższym Spółka może ująć wszystkie koszty projektowo- inwestycyjne dotyczące przedmiotowej nieruchomości (np. koszty projektowe, geologiczne, opłaty przyłączeniowe poniesione na etapie uzyskiwania WZiZT/WIP itp.) jako koszty uzyskania przychodu w rozliczeniu CIT za ten okres rozliczeniowy, w którym nastąpi sprzedaż działki.

W rezultacie, przy sprzedaży działki z projektem Spółka spodziewa się uzyskać przychód podatkowy w wysokości odpowiadającej cenie netto sprzedaży (przykładowo (...), jeśli taka będzie ustalona cena). Natomiast koszt uzyskania przychodu stanowić będzie suma:

1)(…) (ustalona wartość początkowa gruntu nabytego w drodze dopłat, odpowiadająca uregulowanej wierzytelności z dopłat – zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p.), powiększona o ewentualne koszty nabycia określone w art. 16g ust. 3 u.p.d.o.p.; oraz

2)wszystkie poniesione i dotychczas nieodliczone nakłady inwestycyjne bezpośrednio związane z tą nieruchomością, rozpoznawane na podstawie art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p. w momencie sprzedaży.

Spółka nie uwzględni w kosztach żadnej dodatkowej kwoty odpowiadającej hipotetycznej „cenie zakupu gruntu” ponad wartość wniesionych dopłat – ponieważ nie zapłaciła za grunt gotówką, kwota (...) jest jedyną podstawą traktowaną jako koszt nabycia.

Tym samym dochód do opodatkowania CIT z transakcji sprzedaży będzie równy różnicy między ceną netto sprzedaży a sumą ww. kosztów. Od tak obliczonego dochodu Spółka zapłaci podatek CIT zgodnie z obowiązującą stawką.

Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym, przy planowanej sprzedaży nieruchomości Spółka będzie uprawniona do pomniejszenia przychodu o koszty uzyskania przychodu obejmujące:

i.wartość (…) jako koszt nabycia gruntu (ustalony na podstawie wartości umorzonej wierzytelności dopłat, zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p., rozpoznawany w momencie sprzedaży na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.), oraz

ii.wszelkie poniesione bezpośrednie nakłady inwestycyjne dotyczące tej nieruchomości (zgodnie z art. 15 ust. 4 u.p.d.o.p.).

Takie ujęcie sprawia, że opodatkowaniu CIT będzie podlegać wyłącznie realny dochód Spółki ze sprzedaży (tj. nadwyżka ceny sprzedaży ponad poniesione nakłady). Stanowisko to znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach podatkowych oraz w orzecznictwie – organy podatkowe akceptują rozliczanie kosztów na podstawie art. 16g ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.p. w sytuacji nabycia składnika majątku w drodze datio in solutum.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się natomiast do wskazanych przez Państwa kwot Dyrektor KIS informuje, że zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Rolą organu interpretacyjnego jest zaś wydanie interpretacji prawa podatkowego. W związku z powyższym, na podstawie obowiązujących przepisów prawa, zgodnie z art. 14c w zw. z art. 14b Ordynacji podatkowej, organ ocenił sposób ustalenia przez Państwa kosztów uzyskania przychodów przy zbyciu przedmiotowej nieruchomości gruntowej wraz z projektem oraz moment ich rozpoznania w sytuacji przez Państwa zaprezentowanej, ale nie odniósł się do wskazanych przez Państwa wartości tych kosztów.

Zaznaczyć należy, że niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.

Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.