Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB2-1.4010.590.2025.1.AG
Umorzenie należności z tytułu składek ZUS, finansowane ze środków publicznych, nie powoduje powstania przychodu podatkowego, natomiast wymaga korekty kosztów uzyskania przychodów w roku uzyskania informacji o umorzeniu.
Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w związku z umorzeniem należności publicznoprawnych, Spółka powinna rozpoznać przychód, a jeśli tak to kiedy oraz czy powinna skorygować koszty, a jeśli tak to kiedy.
Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Podatnik to firma (...), z własną (…). Spółka produkuje i sprzedaje (…).
(…) 2024 r. spółka doznała szkody spowodowanej zalaniem przez powódź. W efekcie powodzi, która miała miejsce w (…), zakład produkcyjny oraz biurowiec Spółki, zlokalizowane w (…) zostały częściowo zalane, na skutek czego wstrzymana została działalność produkcyjna zakładu. Spółka sukcesywnie przywracała do działalności poszczególne obszary produkcji. Produkcja na Wydziale (…) została wznowiona (…) 2024 r. W pierwszym tygodniu października 2024 r. zakład odzyskał pełną zdolność produkcyjną.
Grupa Kapitałowa (…), do której należy (…) Sp. z o.o., posiada Kompleksowe Ubezpieczenie Mienia i Przerw w działalności, obejmujące także ubezpieczenie szkody w mieniu oraz ubezpieczenie od utraty zysku, powstałe w skutek powodzi. (…) 2024 r. przedstawiciel ubezpieczyciela dokonał oględzin miejsca zdarzenia oraz wstępnego oszacowania szkody, w szczególności poniesionych strat w mieniu i koniecznych do poniesienia nakładów na mienie, w celu przywrócenia niezakłóconego funkcjonowania zakładu.
Do chwili obecnej, Spółka ponosi nakłady niezbędne na naprawę bądź odtworzenie majątku trwałego dotkniętego powodzią. Szacunki oparte na dotychczasowych wydatkach i kosztorysach są na poziomie około (…) PLN, natomiast wartość majątku obrotowego, który utracił swoje właściwości na skutek zalania, to poziom (…) PLN.
W okresie od sierpnia do grudnia 2024 r. Spółka z własnych środków wypłacała wynagrodzenia pracownikom. Od wynagrodzeń tych potrącała należności publicznoprawne (PIT, ZUS, składka zdrowotna). Koszty wynagrodzeń (w tym potrąconych należności publicznoprawnych) ujmowała w kosztach uzyskania przychodu w miesiącu, za który wynagrodzenie jest należne.
(…) 2025 r. Spółka złożyła wniosek o umorzenie należności z tytułu składek na podstawie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (Dz.U. z 2024 r. poz. 654 oraz Dz.U. z 2024 r. poz. 1717). Pod koniec lutego 2025 r. Spółka otrzymała informację, zgodnie z którą ZUS umorzył należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od sierpnia 2024 r. do grudnia 2024 r. Umorzone należności stanowią pomoc publiczną.
Pytanie
Czy w związku z umorzeniem należności publicznoprawnych, Spółka powinna rozpoznać przychód, a jeśli tak to kiedy, czy w związku z umorzeniem należności publicznoprawnych, Spółka powinna skorygować koszty, a jeśli tak to kiedy?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Podatnika Spółka nie powinna rozpoznawać przychodu w związku z otrzymaną informacją o umorzeniu należności, ani w 2024 r., ani w 2025 r. Zdaniem Podatnika Spółka nie powinna korygować rozpoznanych kosztów uzyskania przychodów w związku z otrzymaną informacją o umorzeniu należności w 2024 r., ani w 2024 r., ani w 2025 r.
Przepisy ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi wskazują, że na wniosek poszkodowanego w wyniku wystąpienia powodzi będącego płatnikiem składek, zwany dalej „wnioskiem o umorzenie”, można umorzyć należności, w tym należności już opłacone, z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, na Fundusz Solidarnościowy, na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub na Fundusz Emerytur Pomostowych za wskazany przez niego miesiąc kalendarzowy lub miesiące kalendarzowe przypadające w okresie wskazanym lub okresach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, jeżeli płatnik ten wykaże spadek przychodu z działalności gospodarczej lub z prowadzonej przez niego działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, o co najmniej 40 % między porównywanymi miesiącami wskazanymi w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2 (art. 35f tej ustawy).
Dalej, zgodnie z art. 35i tej ustawy przepis wprost wskazuje, że przychody z tytułu umorzenia, o którym mowa w art. 35f (umorzenie składek), nie stanowią przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.
Oznacza to, że ten rodzaj pomocy nie jest przychodem podatkowym.
W kontekście kosztów uzyskania przychodów należy wskazać, że składki na ubezpieczenie społeczne mogą zostać ujęte w kosztach uzyskania przychodów jedynie wtedy, gdy zostały faktycznie zapłacone (art. 15 ust. 4h ustawy CIT). W analizowanym stanie faktycznym, należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od sierpnia 2024 r. do grudnia 2024 r. zostały zapłacone przez Spółkę i uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów 2024 r. Spółka sporządziła sprawozdanie finansowe i złożyła zeznanie podatkowe CIT-8 nie widząc podstaw do korekty kosztów w tym zakresie. Na dzień 31 grudnia 2024 r. poniesione wydatki związane ze składkami ZUS stanowią koszt uzyskania Spółki gdyż:
-zostały poniesione przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku koszt uzyskania przychodu musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
-są definitywne (rzeczywiste), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
-pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
-poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
-zostały właściwie udokumentowane,
-nie mogą znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
W lutym 2025 r. Spółka otrzymała informację, zgodnie z którą ZUS umorzył należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od sierpnia 2024 r. do grudnia 2024 r. Umorzone należności stanowią pomoc publiczną.
Na koncie ZUS Spółki jako płatnika, w związku z umorzonymi należnościami, pojawiła się nadpłata (środki nie wróciły do Spółki w formie przelewu). Nadpłata powstała na koncie ZUS jest techniczną formą rozliczenia umorzenia. ZUS nie zwraca środków, lecz zalicza nadpłatę na poczet przyszłych zobowiązań. Ze środków tych pokrywane były bieżące (za 2025 r.) zobowiązania względem ZUS. Te bieżące zobowiązania pokryte ze środków widniejących jako nadpłata na koncie ZUS Spółki potraktowane zostały jako koszty uzyskania przychodów gdyż:
-zostały poniesione przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku koszt uzyskania przychodu musi zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
-są definitywne (rzeczywiste), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
-pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
-poniesione zostały w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
-zostały właściwie udokumentowane,
-nie mogą znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
W tym przypadku następuje rozliczenie zobowiązania wobec ZUS, a koszt jest definitywnie ponoszony przez podatnika, ponieważ nie następuje fizyczny zwrot żadnych wcześniejszych wydatków. Każde bieżące zobowiązanie ZUS za 2025 r. jest samodzielnym wydatkiem związanym z aktualną działalnością, a fakt, że zostaje pokryte z technicznej nadpłaty na koncie ZUS, nie zmienia jego gospodarczego charakteru ani nie prowadzi do podwójnego kosztu tego samego świadczenia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Sposób ujęcia przedmiotu opodatkowania w podatku CIT nie jest przypadkowy i pozwala na wyprowadzenie wniosku o objęciu zakresem ustawy wszystkich zdarzeń, z którymi wiąże się dla podatnika konkretna korzyść o wymiarze finansowym powodująca zwiększenie aktywów lub zmniejszenie pasywów.
Ustawa o CIT nie zawiera legalnej definicji przychodu. Zwrócić należy uwagę, że katalog przychodów wymienionych w ustawie ma charakter otwarty i jedynie przykładowy.
Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy o CIT:
Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:
1) otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe;
3) wartość, z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8, umorzonych lub przedawnionych:
a)zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy,
b)środków na rachunkach bankowych - w bankach.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi działalność na terenie gminy poszkodowanej w wyniku wystąpienia powodzi we wrześniu 2024 r. W wyniku powodzi zakład produkcyjny oraz biurowiec Spółki zostały częściowo zalane, na skutek czego wstrzymana została działalność produkcyjna zakładu.
W lutym 2025 r., na podstawie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, Spółka złożyła do ZUS wniosek o umorzenie należności z tytułu składek. Pod koniec lutego 2025 r. Spółka otrzymała informację, zgodnie z którą ZUS umorzył należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od sierpnia 2024 r. do grudnia 2024 r. Umorzone należności stanowią pomoc publiczną.
Zgodnie z § 1 Rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wykazu gmin, w których są stosowane szczególne rozwiązania związane z usuwaniem skutków powodzi z września 2024 r., oraz rozwiązań stosowanych na ich terenie z dnia 16 września 2024 r. (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1859 ze zm., dalej: „Rozporządzenie”):
Rozporządzenie określa:
1) wykaz gmin poszkodowanych w wyniku wystąpienia powodzi we wrześniu 2024 r., na terenie których stosuje się szczególne rozwiązania związane z usuwaniem skutków powodzi, zwanych dalej „gminami poszkodowanymi”;
2) rozwiązania stosowane na terenie gmin poszkodowanych.
W myśl § 2 ust. 1 lit. a Rozporządzenia:
Gminami poszkodowanymi są w województwie dolnośląskim: wszystkie gminy położone na terenie powiatów bolesławieckiego, dzierżoniowskiego, jaworskiego, kamiennogórskiego, karkonoskiego, kłodzkiego, legnickiego, lubańskiego, lwóweckiego, średzkiego, świdnickiego, wałbrzyskiego, wołowskiego, ząbkowickiego, zgorzeleckiego i złotoryjskiego oraz miasta na prawach powiatu Jelenia Góra, Legnica i Wałbrzych.
Stosownie do postanowień § 3 Rozporządzenia:
1. Na terenie gmin poszkodowanych stosuje się rozwiązania określone w art. 5, art. 5c–5g, art. 7–8k, art. 9–12, art. 14–24a, art. 26a ust. 1 w zakresie pkt 1 i 2, art. 27–31, art. 33–36a, art. 39–40y ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi, zwanej dalej „ustawą”.
2. Na terenie gmin poszkodowanych oraz innych gmin, o których mowa w art. 5a ust. 1 ustawy, stosuje się rozwiązania określone w art. 5a ustawy.
W świetle art. 35f ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1402 ze zm., dalej: „ustawa powodziowa”):
Na wniosek poszkodowanego w wyniku wystąpienia powodzi będącego płatnikiem składek, zwany dalej „wnioskiem o umorzenie”, można umorzyć należności, w tym należności już opłacone, z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, na Fundusz Solidarnościowy, na Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub na Fundusz Emerytur Pomostowych za wskazany przez niego miesiąc kalendarzowy lub miesiące kalendarzowe przypadające w okresie wskazanym lub okresach wskazanych w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2, jeżeli płatnik ten wykaże spadek przychodu z działalności gospodarczej lub z prowadzonej przez niego działalności, o której mowa w art. 22a ust. 1a, o co najmniej 40 % między porównywanymi miesiącami wskazanymi w przepisach wydanych na podstawie art. 1 ust. 2.
Z kolei na mocy art. 35i cytowanej ustawy:
Przychody z tytułu umorzenia, o którym mowa w art. 35f, nie stanowią przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.
Jednocześnie art. 35k ustawy powodziowej stanowi, że:
1. Skutki finansowe w wysokości umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 35f ust. 1 , są finansowane w ramach dotacji z budżetu państwa do Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, o której mowa w art. 53 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
2. Skutki finansowe należne Narodowemu Funduszowi Zdrowia w wysokości umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne, o których mowa w art. 35f ust. 1 , są finansowane ze środków rezerwy celowej, o której mowa w art. 3 ust. 1 , za pośrednictwem ministra właściwego do spraw zdrowia.
A zatem, odnosząc się do Państwa wątpliwości co do rozpoznania przychodu z tytułu umorzenia zobowiązania wobec ZUS, wskazać należy, że na mocy cytowanego art. 35i, po Państwa stronie, z tego tytułu nie powstanie przychód podatkowy.
Jak wynika z wniosku, w związku z umorzeniem zapłaconego już zobowiązania, na koncie rozliczeniowym Spółki, w ZUS powstała nadpłata, która została zaliczona na poczet przyszłych zobowiązań. Z nadpłaty tej, w 2025 r. zostały uregulowane bieżące zobowiązania Spółki z tytułu składek.
W związku z powyższym, mają Państwo wątpliwości czy zarówno umorzone składki (wcześniej przez Państwa opłacone) jak i składki za 2025 r. pokryte z nadpłaty, mogą stanowić koszty uzyskania przychodu.
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)
Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
Zatem do kosztów uzyskania przychodów podatnik ma prawo zaliczyć wszystkie koszty, zarówno te bezpośrednio, jak i pośrednio związane z przychodami, o ile zostały one prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
-został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),
-jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
-pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
-poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
-został właściwie udokumentowany,
-nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztów uzyskania przychodów, winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz to, że poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu lub że wydatek ten jest związany z konkretnym przedsięwzięciem gospodarczym. W tym celu każdorazowo wymagana jest ocena istnienia związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, które zostały poniesione przez podatnika i nie zostały podatnikowi zwrócone w jakikolwiek sposób.
W myśl art. 15 ust. 4h ustawy o CIT:
Składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 4g, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 1 pkt 40, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone w terminie wynikającym z odrębnych przepisów. W przypadku uchybienia temu terminowi do składek tych stosuje się przepisy art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d.
Natomiast zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 57a ustawy o CIT:
Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 40 oraz art. 15 ust. 4h, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek.
Cytowane unormowanie wyłącza z kategorii kosztów uzyskania przychodów wartość nieopłaconych obciążeń spoczywających na podatniku jako płatniku składek na ubezpieczenia społeczne, tj. wartość nieopłaconych składek na ubezpieczenia społeczne, które – zgodnie z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych – płatnik składek finansuje z własnych środków. Zatem – a contrario – składki te są kosztem uzyskania przychodów, gdy zostaną opłacone ze środków własnych płatnika.
Jak wskazali Państwo w opisie zdarzenia, składki ZUS za okres od sierpnia 2024 r. do grudnia 2024 r. zostały przez Spółkę zapłacone i uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów w 2024 r. Na początku 2025 r. Spółka otrzymała od ZUS informację o umorzeniu składek za ww. okres oraz o tym, że kwota umorzenia stanowi pomoc publiczną.
W tym miejscu, należy zauważyć, że zgodnie z cytowanym wyżej art. 35k ustawy powodziowej, składki o których mowa, w sytuacji umorzenia, finansowane są ze środków publicznych, a nie przez płatnika. Skoro zatem składki ZUS od wynagrodzeń za okres od sierpnia do grudnia 2024 r. nie zostały pokryte z zasobów majątkowych Państwa spółki, oznacza to, że w świetle art. 15 ust. 1 i ust. 4h oraz art. 16 ust. 1 pkt 57a i ust. 7d ustawy CIT wydatek ten nie może zostać uznany przez Państwa za koszt uzyskania przychodu.
W związku z powyższym, składki ZUS za okres od sierpnia do grudnia 2024 r. uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, powinni Państwo wyłączyć z kosztów podatkowych poprzez korektę tych kosztów. W analizowanym przypadku korekta (zmniejszenie kosztów) nie będzie spowodowana błędem rachunkowym ani inną oczywistą pomyłką, dlatego powinna nastąpić w 2025 r. w okresie rozliczeniowym, w którym otrzymali Państwo z ZUS stosowny dokument potwierdzający umorzenie składek (art. 15 ust. 4i ustawy CIT).
Z kolei składki ZUS należne za 2025 r. sfinansowane z nadpłaty powstałej w związku z umorzeniem składek za okres od sierpnia do grudnia 2024 r. mogą stanowić dla Państwa koszty podatkowe w 2025 r. (z uwzględnieniem art. 15 ust. 4h), bowiem zaliczenie przez ZUS nadpłaty z 2024 r. na poczet składek za 2025 r. oznacza ich sfinansowanie ze środków spółki.
Reasumując, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, iż w związku z umorzeniem zobowiązania wobec ZUS, Spółka nie powinna rozpoznawać przychodu podatkowego oraz nie powinna korygować kosztów uzyskania przychodów za 2025 r.
Tym samym, Państwa stanowisko w tej części należało uznać za prawidłowe.
Natomiast w odniesieniu do składek umorzonych przez ZUS za okres od sierpnia do grudnia 2024 r. ze względu na fakt, że finalnie nie zostały one opłacone ze środków własnych spółki lecz zostały sfinansowane ze środków publicznych, Spółka powinna skorygować koszty uzyskania przychodu za 2024 r., a zatem Państwa stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

