Interpretacja indywidualna z dnia 10 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0112-KDIL2-2.4011.83.2026.5.MG

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 13 lutego 2026 r. (wpływ 13 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w branży IT. Zakres działalności obejmuje programowanie, projektowanie i rozwój systemów informatycznych, prace badawczo-rozwojowe oraz doradztwo w zakresie IT i cyberbezpieczeństwa.

Charakter działalności powoduje, że:

-100% czasu pracy wykonywane jest przy monitorze ekranowym,

-100% przychodów osiąganych jest wyłącznie z pracy przy komputerze,

-brak możliwości wykonywania działalności bez użycia wzroku w korekcji.

Wnioskodawca posiada zaświadczenie od lekarza okulisty, z którego wynika, że:

-wada wzroku ujawniła się i/lub pogłębia w związku z długotrwałą pracą przy monitorze ekranowym,

-stosowanie okularów korekcyjnych do pracy przy komputerze jest medycznie zalecane.

Planowany zakup dotyczy:

-okularów korekcyjnych przeznaczonych wyłącznie do pracy przy komputerze (tzw. okulary biurowe/blue light),

-okularów nienadających się do komfortowego użytku prywatnego (parametry dobrane stricte pod odległość monitora),

-zakupu udokumentowanego fakturą VAT wystawioną na firmę (NIP).

Zakup okularów ma na celu:

-umożliwienie dalszego świadczenia usług IT,

-ograniczenie ryzyka pogorszenia wzroku,

-zabezpieczenie źródła przychodów poprzez utrzymanie zdolności do pracy.

Uzupełnienie

Czy posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).

Wskazał Pan, że posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jaką formę opodatkowania wybrał Pan dla prowadzonej działalności gospodarczej – zasady ogólne, podatek liniowy, zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wskazał Pan, że dla prowadzonej działalności gospodarczej wybrał Pan opodatkowanie podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jaki jest związek (bezpośredni/pośredni) pomiędzy prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą a zakupem okularów korekcyjnych.

Wskazał Pan, że związek pomiędzy prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą a planowanym zakupem okularów korekcyjnych ma charakter bezpośredni. Prowadzona działalność w zakresie programowania, prac badawczo-rozwojowych oraz doradztwa IT wykonywana jest przez Pana w 100% przy monitorze ekranowym. Okulary są niezbędne do wykonywania czynności składających się na świadczone usługi, a tym samym do osiągania przychodów z działalności gospodarczej.

Czy bez zakupu okularów będzie Pan mógł nadal prowadzić swoją działalność gospodarczą.

Wskazał Pan, że bez zakupu okularów korekcyjnych nie byłby Pan w stanie prowadzić działalności gospodarczej w dotychczasowym zakresie. Brak korekcji wzroku uniemożliwia długotrwałą pracę przy monitorze ekranowym i prowadzi do dalszego pogorszenia stanu zdrowia, co w praktyce oznaczałoby brak możliwości wykonywania usług programistycznych.

Czy konieczność zakupu okularów korekcyjnych wynika z jakiegoś rozporządzenia, czy innych aktów wykonawczych – jeśli tak, to proszę wskazać, z jakich dokumentów to wynika.

Wskazał Pan, że konieczność stosowania okularów wynika z zaleceń lekarza okulisty, wydanych w związku z długotrwałą pracą przy monitorze ekranowym. Zakup nie wynika bezpośrednio z przepisów wykonawczych, lecz z medycznej konieczności związanej z warunkami wykonywania działalności gospodarczej.

Czy zakupione okulary będą służyły do korekty wzroku.

Wskazał Pan, że zakupione okulary będą służyły do korekty wzroku podczas pracy przy komputerze. Są to okulary przeznaczone wyłącznie do pracy przy monitorze ekranowym, o parametrach niedostosowanych do użytku prywatnego.

Na kogo (jako nabywcę) zostanie wystawiona faktura dokumentująca zakup okularów korekcyjnych.

Wskazał Pan, że faktura dokumentująca zakup okularów korekcyjnych zostanie wystawiona na Pana jako przedsiębiorcę, z podaniem numeru NIP.

Pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych

Czy wydatek poniesiony na zakup okularów korekcyjnych przeznaczonych wyłącznie do pracy przy monitorze ekranowym, udokumentowany fakturą VAT wystawioną na firmę, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy wydatek na zakup opisanych okularów spełnia przesłanki kosztu uzyskania przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ:

-pozostaje w bezpośrednim i ścisłym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,

-jest racjonalny i gospodarczo uzasadniony,

-został poniesiony w celu zabezpieczenia i zachowania źródła przychodów, nie ma charakteru wydatku o dominującym celu osobistym.

W niniejszym stanie faktycznym okulary:

-są wykorzystywane wyłącznie w działalności gospodarczej,

-zostały zalecone przez lekarza w związku z warunkami pracy,

-warunkują możliwość dalszego wykonywania usług programistycznych.

Wnioskodawca podkreśla, że:

-nie chodzi o poprawę komfortu życia prywatnego,

-lecz o narzędzie umożliwiające wykonywanie działalności zawodowej.

Związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy wydatkiem a osiąganiem przychodów ma charakter obiektywny i bezpośredni, gdyż bez korekcji wzroku Wnioskodawca nie jest w stanie świadczyć usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Oznacza to, że zaliczenie wydatków do kosztów podatkowych jest możliwe, jeżeli zostaną spełnione kryteria wynikające z tego przepisu.

W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego między poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodów lub realną szansą powstania przychodów podatkowych bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.

Warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

O tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Opisany przez Pana we wniosku wydatek nie został wprost wymieniony w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty, które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16:

Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się także w wyroku z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15, gdzie stwierdził, że:

Ponadto w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że: (...) zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo-skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego wydatku – wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 października 2012 r., sygn. akt II FSK 430/11 oraz z 17 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 3813/14.

Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić do osiągnięcia przychodów, bez względu na to, czy ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter obiektywny.

Działalność gospodarcza podlega określonym regułom ekonomicznym i musi opierać się o zasadę racjonalności działań w dążeniu do realizacji postawionego celu. Ryzyko prowadzonej działalności gospodarczej ponosi podatnik. W związku z tym decyzji skutkujących powstaniem kosztów związanych z tą działalnością nie może rekompensować przy pomocy przepisów podatkowych, gdyż oznaczałoby to w praktyce przerzucenie na Skarb Państwa ryzyka związanego z określonym przedsięwzięciem gospodarczym podejmowanym przez podmiot.

Możliwość zaliczenia przedmiotowych wydatków do kosztów uzyskania przychodów wiązałaby się z przywilejem uzyskiwania przez podatnika korzyści w postaci prawa zmniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym o wartość poniesionych kosztów. Z oczywistych więc względów tego rodzaju wydatki nie mogą pozostawać w jakimkolwiek związku z przesłankami działania, które można by uznać za ukierunkowane na osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie ich źródła.

Do kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej spełniających powyższe kryteria nie można zaliczyć wydatków osobistych osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

Na podstawie przedstawionego przez Pana opisu sprawy stwierdzam, że wydatek na zakup okularów korekcyjnych ma na celu przede wszystkim ochronę Pana zdrowia. Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia osoby prowadzącej działalność gospodarczą należą do wydatków o charakterze osobistym. W sytuacji zaistnienia wady wzroku, czy też jej pogłębiania się, osoba fizyczna jest zmuszona do zakupu okularów korekcyjnych, niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też działalności takiej nie prowadzi. Tak więc celem, jaki jest związany z ponoszeniem tego rodzaju wydatków, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Opisany przez Pana zakup jest zatem uwarunkowany ryzykiem wystąpienia problemów zdrowotnych, a więc jest wydatkiem o charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej.

Wskazanie, że bez stosowania okularów korekcyjnych nie byłby Pan w stanie prowadzić działalności gospodarczej, a brak korekcji wzroku uniemożliwia długotrwałą pracę przy monitorze ekranowym i prowadzi do dalszego pogorszenia stanu zdrowia, nie zmienia faktu, że wydatek ten będzie niewątpliwie uwarunkowany stanem Pana zdrowia, a więc będzie wydatkiem wyłącznie o charakterze osobistym, niezależnym od prowadzenia działalności gospodarczej.

Wobec tego stwierdzam, że bezpośrednim celem, jakim jest poniesienie wydatku na zakup okularów korekcyjnych, jest ochrona wzroku, a nie osiągnięcie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Tym samym wydatek poniesiony na zakup okularów korekcyjnych do pracy przy monitorze ekranowym nie może zostać zakwalifikowany jako koszt uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowanie: zakup okularów korekcyjnych, które będą wykorzystywane wyłącznie do pracy przy monitorze ekranowym, nie może zostać uznany za koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zakup okularów korekcyjnych jest wydatkiem o charakterze osobistym i brak jest związku przyczynowo-skutkowego z przychodami osiąganymi z Pana działalności gospodarczej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Ponadto informuję, że wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozpatrzeniu.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.