Interpretacja indywidualna z dnia 13 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0111-KDIB1-2.4010.91.2026.1.EJ
Automaty zwrotne, zaklasyfikowane jako urządzenia rejestrujące operacje finansowe w grupowaniu KŚT 669, mogą podlegać amortyzacji z zastosowaniem 20% stawki przewidzianej dla tego grupowania w załączniku nr 1 do ustawy CIT.
Interpretacja indywidualna - stanowisko prawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwo stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w zakresie pytania Nr 2 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Zakres wniosku jest następujący:
Opis zdarzenia przyszłego
(…) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka”) jest osobą prawną, polskim rezydentem podatkowym dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (VAT). Firma działa w sektorze (…).
W związku z wejściem w życie w Polsce ogólnokrajowego systemu kaucyjnego, którego obowiązkowy zakres zaczął funkcjonować od dnia 1 października 2025 r., Wnioskodawca planuje nabycie i wykorzystywanie w działalności gospodarczej automatów zwrotnych typu (…). Automaty te będą instalowane w punktach handlowych w celu przyjmowania opakowań objętych systemem depozytowym, w szczególności butelek PET o pojemności do 3 litrów, puszek metalowych do 1 litra oraz niektórych opakowań szklanych wielokrotnego użytku.
W świetle znowelizowanych przepisów ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, od 1 października 2025 r. na większość ww. opakowań zostanie nałożona ustawowa kaucja w wysokości 0,50 zł, zwracana konsumentowi po oddaniu opakowania. Ustawodawca przewidział, że zwrot opakowań może odbywać się zarówno w sposób tradycyjny (w sklepie), jak i przy użyciu automatycznych punktów zbiórki, do których zaliczają się automaty (…). Urządzenia te staną się jednym z podstawowych narzędzi ewidencji i rozliczeń w ramach systemu depozytowego.
Automaty (…), które zamierza nabyć Wnioskodawca, realizują szereg procesów o charakterze zarówno technicznym, jak i finansowym. Są wyposażone w zaawansowane moduły rozpoznawania i weryfikacji opakowań, systemy optyczne, czujniki kształtu i kodów kreskowych, a także w elementy informatyczne umożliwiające rejestrację transakcji. Każde przyjęcie opakowania jest zapisywane w pamięci urządzenia oraz w centralnym systemie operatora systemu kaucyjnego wraz z określeniem jego wartości depozytowej. Automat zapisuje więc nie tylko fakt przyjęcia odpadu, ale przede wszystkim dokonuje jego kwalifikacji jako jednostki o ustawowo określonej wartości finansowej. W efekcie przyjęcia opakowania automat generuje dla konsumenta dokument zwrotu - w formie wydruku lub elektronicznego kodu - który stanowi podstawę wypłaty kaucji lub dokonania rozliczenia przy kasie sklepowej. Zarejestrowane w automacie dane są następnie wykorzystywane w procesach księgowo-rozliczeniowych pomiędzy sklepem a operatorem systemu depozytowego. Z punktu widzenia obowiązków ustawowych automat nie pełni wyłącznie funkcji środowiskowej polegającej na odbiorze odpadów, lecz staje się urządzeniem dokumentującym i ewidencjonującym operacje o charakterze wartościowym.
Wnioskodawca jest zdania, że dominującą funkcją automatów (...) w systemie kaucyjnym jest rejestracja transakcji o wartości pieniężnej, dokumentowanie zwrotu kaucji oraz zapewnienie przepływu informacji finansowych pomiędzy uczestnikami systemu. Z tego względu Wnioskodawca uzyskał skierował do producenta ww. automatów prośbę o pomoc w ustaleniu właściwej klasyfikacji środka trwałego w rozumieniu Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT). Producent udostępnił Wnioskodawcy informację zwrotną GUS, o jaką sam wystąpił aby móc udostępniać jej treść swoim klientom i wspierać ich w początkowym okresie wdrożenia nowych regulacji prawnych dotyczących automatów (...) , a w której to wskazał, że - biorąc pod uwagę funkcjonalność urządzenia, jego rolę w systemie finansowym oraz charakter świadczonej usługi - automat (...) może zostać sklasyfikowany w grupowaniu KŚT 669 „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe, gdzie indziej niesklasyfikowane, w tym urządzenia rejestrujące operacje finansowe”.
W oparciu o powyższe Wnioskodawca pragnie ustalić:
- czy prawidłowe jest zaliczenie automatów (…) do grupy KŚT 669,
- oraz jaka stawka amortyzacji będzie właściwa dla urządzeń sklasyfikowanych w tym grupowaniu.
Pytanie
Czy w przypadku zaklasyfikowania automatów do grupy KŚT 669 właściwą stawką amortyzacyjną będzie stawka wynikająca z załącznika nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla tego grupowania, tj. 20%? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)
Państwa stanowisko w sprawie
Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), amortyzacji podlegają - z zastrzeżeniem art. 16c - stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania składniki majątku o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Z powyższego przepisu wynika, że składnik majątku może zostać uznany za środek trwały jedynie wówczas, gdy spełnia łącznie przesłanki wynikające z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, tj.:
- stanowi własność lub współwłasność podatnika,
- jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
- jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej,
- przewidywany okres jego używania przekracza rok.
Wnioskodawca wskazuje, że zakupiony automatów (...) spełnia wszystkie ww. warunki, gdyż jest urządzeniem trwałym, kompletnym i funkcjonalnym w dniu przyjęcia do używania, przeznaczonym do rejestrowania obrotu i kwot podatku należnego, a jej planowany okres użytkowania przekracza jeden rok. Tym samym, w świetle art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, automatów (...) stanowi środek trwały podlegający amortyzacji podatkowej.
Zgodnie z art. 16i ust. 1 ustawy o CIT, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się przy zastosowaniu stawek określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy. Wykaz ten określa stawki właściwe dla poszczególnych rodzajów środków trwałych w zależności od ich klasyfikacji według Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT).
Automatów (...) , jako urządzenia tożsame z kasami fiskalnymi, jako urządzenia techniczne wykorzystywane do rejestracji obrotu, kwalifikowane są w KŚT do:
- grupy 6 - Urządzenia techniczne,
- podgrupy 669 - Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe.
Dla środka trwałego zaklasyfikowanego do podgrupy KŚT 669 Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych przewiduje stawkę amortyzacji na poziomie 20% w skali roku. Stosując stawkę wskazaną w Wykazie, okres amortyzacji środka trwałego wynosi 5 lat.
W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie stawki amortyzacji 20% dla automatu (...) podobnie jak dla kasy fiskalnej jest prawidłowe i znajduje bezpośrednie oparcie w art. 16i ust. 1 ustawy o CIT w zw. z załącznikiem nr 1 do tej ustawy.
W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że odpowiednią stawką amortyzacyjną jest stawka przewidziana w załączniku do ustawy o CIT dla KŚT 669.
Nowelizacja ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wprowadzająca system kaucyjny tworzy szczególny model przepływów finansowych. Każde opakowanie objęte systemem posiada wartość pieniężną w postaci kaucji w wysokości 0,50 zł. Zwrot opakowania jest czynnością o charakterze wartościowym, a dane o zwrotach są wykorzystywane do rozliczeń finansowych pomiędzy sklepem, producentami i operatorem systemu.
Automat, który przyjmuje towar o ustawowo określonej wartości finansowej, rejestruje tę wartość i wydaje dokument stanowiący podstawę wypłaty środków, pełni funkcję zbliżoną do urządzenia rejestrującego operacje finansowe.
Zgodnie z rozdziałem 6b ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, w szczególności art. 40g oraz art. 40i, system kaucyjny opiera się na mechanizmie pobierania i zwrotu kaucji za opakowania objęte systemem. Przepisy te regulują zasady funkcjonowania systemu kaucyjnego oraz obowiązki podmiotu reprezentującego system, w tym organizację zbiórki opakowań i rozliczeń finansowych związanych z kaucją.
Ustawa nie określa szczegółowych wymogów technicznych dotyczących automatów zwrotnych ani zakresu danych rejestrowanych przez te urządzenia. Zakres rejestrowanych informacji oraz sposób ich przetwarzania wynikają z konstrukcji systemu kaucyjnego, umów zawieranych z operatorem systemu oraz przyjętych rozwiązań organizacyjno-technicznych.
Urządzenia (…) realizują więc funkcję nie tylko techniczną, ale przede wszystkim księgowo- rozliczeniową, wynikającą wprost z regulacji ustawowych.
Automat:
- identyfikuje i rejestruje wartość kaucji przypisaną do konkretnego opakowania,
- zapisuje tę wartość w systemie informatycznym,
- generuje dokument potwierdzenia operacji,
- wysyła dane do centralnej bazy, na podstawie których dokonywane są rozliczenia finansowe.
Funkcja ta kwalifikuje urządzenie jako narzędzie ewidencji wartości pieniężnych, a nie wyłącznie jako maszynę techniczną do przyjmowania odpadów.
Grupowanie KŚT 669 obejmuje m.in.:
- urządzenia rejestrujące operacje finansowe,
- urządzenia dokumentujące przepływy pieniężne,
- urządzenia nieprzemysłowe, które nie odpowiadają innym kategoriom.
Automat (…):
- dokonuje rejestracji operacji o wartości pieniężnej,
- generuje potwierdzenia transakcji,
- przesyła dane do systemu rozliczeniowego,
- odgrywa kluczową rolę w procesie zwrotu wartości depozytowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie Nr 2 przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji. Ponadto wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikacji automatów zwrotnych typu (...) , o których mowa we wniosku do odpowiedniej grupy Klasyfikacji Środków Trwałych. Interpretacja została wydana przy założeniu, że automaty zostaną zaklasyfikowane do grupy KŚT 669.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Powyższa definicja kosztu uzyskania przychodu ma charakter ogólny. Z tej przyczyny przy kwalifikacji danego wydatku do kosztów uzyskania przychodów konieczne jest każdorazowe zbadanie, czy koszt ten pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami (lub możliwością ich osiągania) albo służy zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Jako konieczne do spełnienia warunki przy kwalifikacji kosztu do kosztów uzyskania przychodów zarówno w literaturze, jak i orzecznictwie przyjmuje się, że koszt:
- musi być poniesiony przez podatnika,
- musi być definitywny,
- musi pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
- musi pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym o jakim mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT lub służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów,
- nie może być wymieniony w negatywnym katalogu z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,
- musi być właściwie udokumentowany.
W zależności od stopnia powiązania kosztu z osiąganym przychodem, koszty uzyskania przychodów dzielimy na bezpośrednio i pośrednio (inne niż bezpośrednio) związane z przychodami.
Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
Jak wynika z powyższego, kosztem uzyskania przychodów mogą być również odpisy amortyzacyjne.
Na podstawie art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
3) inne przedmioty
- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Oznacza to, że wymienione w pkt 1-3 powyższej regulacji środki trwałe będą podlegały amortyzacji po spełnieniu następujących warunków:
- zostały nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
- stanowią własność lub współwłasność podatnika - amortyzacji podatkowej podlegają wyłącznie środki trwałe, do których przysługuje podatnikowi prawo własności, z wyjątkiem środków używanych przez leasingobiorcę na podstawie umowy leasingu finansowego oraz tych wymienionych w art. 16a ust. 2 ustawy o CIT,
- są kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania - ustawodawca nie określił bliżej tych warunków, jednakże należy stwierdzić, że warunki te spełnia składnik majątku, który jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne pozwalające na jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem, ponadto sprawne technicznie i zalegalizowane prawnie w formie stosownych uprawnień, homologacji i pozwoleń na użytkowanie,
- przewidywany okres ich używania jest dłuższy niż rok - to podatnik samodzielnie decyduje o tym, jak długo będzie używany dany składnik,
- są wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,
- nie są wymienione w katalogu środków trwałych wymienionych w art. 16c ustawy o CIT.
Środek trwały podlega amortyzacji w sytuacji, gdy w dniu przyjęcia do używania jest kompletny i zdatny do użytku. Składnik majątku spełnia kryterium kompletności, jeżeli jest wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne, umożliwiające jego funkcjonowanie zgodnie z przeznaczeniem. Poprzez sformułowanie „zdatny do użytku” należy rozumieć możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.
Stosownie do art. 16d ust. 1 ustawy o CIT:
Podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 10 000 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.
W myśl art. 16d ust. 2 ustawy o CIT:
Składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.
Na podstawie art. 16f ust. 3 ustawy o CIT:
Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h-16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 10 000 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 10 000 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h-16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
Stosownie do treści art. 16i ust. 1 ustawy o CIT:
Odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j-16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1.
W tym miejscu wskazać należy, że amortyzacja podatkowa stanowi formę rozłożonego w czasie obniżenia kosztów podatkowych wartością używanych w prowadzonej działalności gospodarczej przedmiotów, które zużywają się w okresie dłuższym niż 1 rok (środków trwałych). Okres amortyzacji jest zwykle zbliżony do standardowego okresu użytkowania danego rodzaju środków trwałych, co znajduje odzwierciedlenie w wysokości stawek amortyzacyjnych wskazanych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych stanowiących załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Aby dany składnik majątku mógł zostać zaliczony do środków trwałych, musi stanowić własność lub współwłasność podatnika.
Wykaz rocznych stawek amortyzacyjnych stanowi Załącznik nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Stawki amortyzacyjne przyporządkowane są do środków trwałych oznaczonych symbolami. Ich rozwinięcie znajduje się w Klasyfikacji Środków Trwałych, którą określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 r. w sprawie klasyfikacji środków trwałych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1864) będące rozporządzeniem wykonawczym do ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1799 ze zm.).
Klasyfikacja Środków Trwałych (dalej: „KŚT”) jest usystematyzowanym wykazem środków trwałych (obiektów) służących do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych oraz badań statystycznych.
Należy jednak zauważyć, że zarówno przepisy ww. ustawy o statystyce publicznej, jak i wydanego w celu jej wykonania rozporządzenia, nie są przepisami prawa podatkowego, a w konsekwencji, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, nie mogą być przedmiotem niniejszej interpretacji.
Państwa wątpliwości w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 dotyczą ustalenia, czy w przypadku zaklasyfikowania automatów do grupy KŚT 669 właściwą stawką amortyzacyjną będzie stawka wynikająca z załącznika nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dla tego grupowania, tj. 20%.
Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planują Państwo nabyć i wykorzystywać w działalności gospodarczej automaty zwrotne typu (…). Automaty te będą instalowane w punktach handlowych w celu przyjmowania opakowań objętych systemem depozytowym, w szczególności butelek PET o pojemności do 3 litrów, puszek metalowych do 1 litra oraz niektórych opakowań szklanych wielokrotnego użytku. Skierowali Państwo od producenta ww. automatów prośbę o pomoc w ustaleniu właściwej klasyfikacji środka trwałego w rozumieniu Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT). Producent udostępnił Państwa Spółce informację zwrotną GUS, o jaką sam wystąpił aby móc udostępniać jej treść swoim klientom i wspierać ich w początkowym okresie wdrożenia nowych regulacji prawnych dotyczących automatów (...) , a w której to wskazał, że - biorąc pod uwagę funkcjonalność urządzenia, jego rolę w systemie finansowym oraz charakter świadczonej usługi - automat (...) może zostać sklasyfikowany w grupowaniu KŚT 669 „Pozostałe urządzenia nieprzemysłowe, gdzie indziej niesklasyfikowane, w tym urządzenia rejestrujące operacje finansowe”.
Przenosząc cytowane wyżej przepisy prawa podatkowego na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że skoro:
1) opisane w zdarzeniu przyszłym automaty (...) będą stanowić własność Państwa Spółki i będą wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą,
2) planowany okres używania automatów (...) będzie przekraczał 1 rok,
3) przedmiotowe automaty (...) będą urządzeniem trwałym, kompletnym i funkcjonalnym w dniu przyjęcia do używania,
4) automaty zwrotne typu (...) zostały przez Państwa sklasyfikowane w grupowaniu KŚT 669
to zgodzić należy się z Państwem, że w przypadku ww. automatów właściwą stawką amortyzacyjną będzie stawką wynikającą z załącznika nr 1 do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przewidzianą dla tego rodzaju KŚT w wysokości 20%.
Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Nadmienić należy, iż w zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 zostanie/zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwo sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
