Interpretacja indywidualna z dnia 17 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDST2-1.4011.34.2026.2.JP

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych:

–w części dotyczącej uznania Pana działalności będącej przedmiotem zapytania za działalność badawczo-rozwojową na gruncie art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe;

–w pozostałej części – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 lutego 2026 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W roku podatkowym 2025 prowadził Pan jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w tym okresie pod kodem PKD 62.10.B „Pozostała działalność w zakresie programowania”. W ramach aktywności zawodowej świadczył Pan usługi projektowania doświadczeń użytkownika (Product Designer) przy tworzeniu zaawansowanego oprogramowania.

Działania Pana w 2025 r. miały charakter twórczy i systematyczny (działalność badawczo-rozwojowa) i obejmowały:

·projektowanie architektury i logiki programów ─ tworzenie struktur informacji oraz map procesów (user flows), które definiują sposób działania algorytmów oprogramowania w interakcji z użytkownikiem;

·tworzenie funkcjonalnych prototypów z wykorzystaniem Gen AI ─ w procesie projektowym wykorzystywał Pan nowoczesne narzędzia oparte na sztucznej inteligencji (Gen AI) do tzw. vibe codingu, czyli szybkiego wytwarzania interaktywnych fragmentów kodu i komponentów interfejsu; narzędzia te służyły Panu jako wsparcie w procesie badawczo-rozwojowym, pozwalając na budowanie prototypów, które nie są jedynie grafiką, ale działającymi elementami oprogramowania; sprawował Pan pełną kontrolę nad procesem twórczym dokonując selekcji, modyfikacji i integracji wyników wygenerowanych przez AI;

·opracowywanie dokumentacji technicznej ─ przygotowywanie specyfikacji projektowej, która służy deweloperom jako bezpośrednia instrukcja do implementacji kodu źródłowego.

Wszystkie te czynności są niezbędne do wytworzenia programu komputerowego. Zgodnie z Pana umową (pkt 7.4.1), przenosił Pan na kontrahenta autorskie prawa majątkowe do swoich utworów (jako części programów komputerowych) w zamian za wynagrodzenie. Prowadzi Pan szczegółową ewidencję IP Box za rok 2025, która pozwala na wyodrębnienie przychodów i kosztów (wskaźnik Nexus) związanych z tą działalnością.

Uzupełnienie wniosku

Doprecyzował Pan, że przedmiotem wniosku są autorskie prawa majątkowe do części programów komputerowych wytworzonych w ramach następujących projektów z 2025 r.:

(...)

Dokumentacja techniczna zawiera: mapy procesów (user flows), schematy architektury informacji, specyfikacje logiki interakcji oraz techniczne wytyczne implementacyjne dla zespołów deweloperskich.

Potwierdził Pan, że wszystkie efekty pracy stanowią twórczą formę wyrażenia programu komputerowego (jego architektury, logiki i struktury), podlegającą ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Samodzielnie projektuje Pan algorytmy sterujące przepływem danych i logiką aplikacji. W procesie wytwarzania funkcjonalnych prototypów (vibe coding) wykorzystuje Pan technologie: (...).

Doprecyzowując, o jakich komponentach interfejsu jest mowa we wniosku, wskazał Pan:

·są interfejsem graficznym nierozerwalnie połączonym z logiką programu;

·stanowią źródło funkcjonalnego połączenia użytkownika z logiką oprogramowania;

·cechują się interoperacyjnością, umożliwiając interakcję z silnikiem aplikacji i bazą danych;

·są elementem programu zapisanym w kodzie (…).

Charakter twórczy przejawia się w tym, że podejmowane działania mają charakter innowacyjny i niepowtarzalny. (...).

Efektem Pana prac są części oprogramowania, które posiadają samodzielną ochronę na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim. Przenoszone prawa autorskie przysługują wyłącznie Panu jako twórcy, na podstawie zawartej umowy B2B.

Pana działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany i zaplanowany:

·pracuje Pan w metodyce Agile/Scrum (cykle tygodniowe/dwutygodniowe);

·zadania planowane są w systemie (...), z uwzględnieniem codziennych spotkań typu „daily”;

·proces obejmuje etapy: ideacji, projektowania architektury, wytwarzania prototypów w kodzie oraz testowania z deweloperami;

·wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu inżynierii systemów i programowania front-endowego.

Efekty Pana pracy zawsze odznaczają się oryginalnym charakterem i nie są rezultatem prac rutynowych czy powtarzalnych. Każdorazowo tworzy Pan nową wartość niematerialną, która jest twórczą realizacją założeń biznesowych. Do wszystkich efektów prac przysługują Panu autorskie prawa majątkowe, które następnie przenoszone są na Kontrahenta.

Przenosi Pan autorskie prawa majątkowe do utworów stanowiących części programów komputerowych zgodnie z art. 41 i 53 ustawy o prawie autorskim. Pana działania w zakresie rozwijania oprogramowania nie mają charakteru zmian rutynowych, lecz polegają na wprowadzaniu nowych funkcjonalności i ulepszeń strukturalnych.

Prowadzi Pan odrębną ewidencję dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (każdego projektu). Ewidencja zapewnia wyodrębnienie przychodów, kosztów oraz dochodu przypadającego na dany utwór, co umożliwia prawidłowe określenie wskaźnika Nexus zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Pytanie

Czy w świetle przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego, Pana działalność polegająca na projektowaniu architektury, logiki oraz interaktywnych interfejsów programów komputerowych (Product Design) w roku 2025 stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, a uzyskiwany z niej dochód z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego (lub jego części) może być opodatkowany preferencyjną stawką 5% zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, ma Pan prawo do zastosowania stawki 5% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2025 (ulga IP Box). Swoje stanowisko opiera Pan na następujących przesłaniach:

−Przedmiot ochrony: zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego. Według ugruntowanego orzecznictwa (np. wyrok NSA o sygn. II FSK 3112/18) oraz Objaśnień Podatkowych Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r., pojęcie „program komputerowy” należy rozumieć szeroko. Obejmuje ono nie tylko kod źródłowy, ale także interfejs użytkownika (UI) oraz architekturę systemu (UX), o ile stanowią one twórczą formę wyrażenia programu.

−Charakter prac B+R: Pana praca nad projektowaniem architektury oprogramowania z wykorzystaniem nowoczesnych metod (w tym Gen AI i vibe coding) wykracza poza rutynowe czynności. Jest to działalność badawczo-rozwojowa, ponieważ tworzę nowe, unikalne struktury i rozwiązania logiczne, które są niezbędne do działania aplikacji.

−Udział technologii AI: wykorzystanie AI jako narzędzia wspierającego (vibe coding) nie pozbawia Pana utworów charakteru autorskiego. Pan, jako projektant, definiuje parametry, nadzoruje proces i integruje wyniki w spójną całość, która staje się częścią oprogramowania.

−Prowadzenie ewidencji: posiada Pan i prowadzi odrębną ewidencję IP Box, która w sposób precyzyjny przypisuje przychody do poszczególnych zadań twórczych, co spełnia wymóg art. 30cb ustawy o PIT.

W świetle powyższego, spełnia Pan wszystkie ustawowe wymogi do skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% za rok 2025.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Artykuł 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:

Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:

a)badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i 1897.),

b)badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:

prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Badania naukowe są działalnością obejmującą:

1)badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2)badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:

Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą. W ramach aktywności zawodowej świadczył Pan usługi projektowania doświadczeń użytkownika (Product Designer) przy tworzeniu zaawansowanego oprogramowania.

Pan działania w 2025 r. miały charakter twórczy i systematyczny (działalność badawczo-rozwojowa) i obejmowały:

−projektowanie architektury i logiki programów ─ tworzenie struktur informacji oraz map procesów (user flows), które definiują sposób działania algorytmów oprogramowania w interakcji z użytkownikiem;

−tworzenie funkcjonalnych prototypów z wykorzystaniem Gen AI ─ w procesie projektowym wykorzystywał Pan nowoczesne narzędzia oparte na sztucznej inteligencji (Gen AI) do tzw. vibe codingu, czyli szybkiego wytwarzania interaktywnych fragmentów kodu i komponentów interfejs; narzędzia te służyły Panu jako wsparcie w procesie badawczo-rozwojowym, pozwalając na budowanie prototypów, które nie są jedynie grafiką, ale działającymi elementami oprogramowania; sprawował Pan pełną kontrolę nad procesem twórczym, dokonując selekcji, modyfikacji i integracji wyników wygenerowanych przez AI;

−opracowywanie dokumentacji technicznej ─ przygotowywanie specyfikacji projektowej, która służy deweloperom jako bezpośrednia instrukcja do implementacji kodu źródłowego.

Wszystkie te czynności są niezbędne do wytworzenia programu komputerowego. Efektem prac są części oprogramowania, które posiadają samodzielną ochronę na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim. Przenoszone prawa autorskie przysługują wyłącznie Panu jako twórcy, na podstawie zawartej umowy B2B.

Przedmiotem wniosku są autorskie prawa majątkowe do części programów komputerowych wytworzonych w ramach następujących projektów z 2025 r.:

(...)

W procesie wytwarzania funkcjonalnych prototypów (vibe coding) wykorzystuje Pan technologie: (...).

Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług. Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac.

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że samodzielnie projektuje Pan algorytmy sterujące przepływem danych i logiką aplikacji. Podejmowane działania mają charakter innowacyjny i niepowtarzalny. (...).

Efekty Pana pracy zawsze odznaczają się oryginalnym charakterem i nie są rezultatem prac rutynowych czy powtarzalnych. Każdorazowo tworzy Pan nową wartość niematerialną, która jest twórczą realizacją założeń biznesowych. Do wszystkich efektów prac przysługują Panu autorskie prawa majątkowe, które następnie przenoszone są na Kontrahenta. Pana działania w zakresie rozwijania oprogramowania nie mają charakteru zmian rutynowych, lecz polegają na wprowadzaniu nowych funkcjonalności i ulepszeń strukturalnych.

Zatem prowadzona przez Pana działalność ma twórczy charakter.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Wskazał Pan, że działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany i zaplanowany. Pracuje Pan w metodyce Agile/Scrum (cykle tygodniowe/dwutygodniowe). Zadania planowane są w systemie(...), z uwzględnieniem codziennych spotkań typu „daily”. Proces obejmuje etapy: ideacji, projektowania architektury, wytwarzania prototypów w kodzie oraz testowania z deweloperami.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny jest spełnione.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach aktywności zawodowej świadczył Pan usługi projektowania doświadczeń użytkownika (Product Designer) przy tworzeniu zaawansowanego oprogramowania. Pana działania obejmowały tworzenie funkcjonalnych prototypów z wykorzystaniem Gen AI ─ w procesie projektowym wykorzystywał Pan nowoczesne narzędzia oparte na sztucznej inteligencji (Gen AI) do tzw. vibe codingu, czyli szybkiego wytwarzania interaktywnych fragmentów kodu i komponentów interfejsu. Narzędzia te służyły Panu jako wsparcie w procesie badawczo-rozwojowym, pozwalając na budowanie prototypów, które nie są jedynie grafiką, ale działającymi elementami oprogramowania. Sprawował Pan pełną kontrolę nad procesem twórczym, dokonując selekcji, modyfikacji i integracji wyników wygenerowanych przez AI. Wykorzystywał Pan wiedzę z zakresu inżynierii systemów i programowania front-endowego.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:

‒badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

‒prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.:

·nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;

·wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.

Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace te obejmują kolejno:

·nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej;

·łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych;

·kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

·wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy:

·planowaniu produkcji oraz

·projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług.

Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.

Z podanych przez Pana informacji wynika m.in., że podejmowane działania mają charakter innowacyjny i niepowtarzalny. (...).

Pana działalność jest prowadzona w sposób uporządkowany i zaplanowany: pracuje Pan w metodyce Agile/Scrum (cykle tygodniowe/dwutygodniowe); zadania planowane są w systemie (...), z uwzględnieniem codziennych spotkań typu „daily”; proces obejmuje etapy: ideacji, projektowania architektury, wytwarzania prototypów w kodzie oraz testowania z deweloperami; wykorzystuje Pan wiedzę z zakresu inżynierii systemów i programowania front-endowego.

Efekty Pana pracy zawsze odznaczają się oryginalnym charakterem i nie są rezultatem prac rutynowych czy powtarzalnych. Każdorazowo tworzy Pan nową wartość niematerialną, która jest twórczą realizacją założeń biznesowych. Do wszystkich efektów prac przysługują Panu autorskie prawa majątkowe, które następnie przenoszone są na Kontrahenta. Działania Pana w zakresie rozwijania oprogramowania nie mają charakteru zmian rutynowych, lecz polegają na wprowadzaniu nowych funkcjonalności i ulepszeń strukturalnych.

Przedmiotem wniosku są autorskie prawa majątkowe do części programów komputerowych wytworzonych w ramach następujących projektów: (...). Wszystkie efekty Pana pracy stanowią twórczą formę wyrażenia programu komputerowego (jego architektury, logiki i struktury), podlegającą ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Samodzielnie projektuje Pan algorytmy sterujące przepływem danych i logiką aplikacji. W procesie wytwarzania funkcjonalnych prototypów (vibe coding) wykorzystuje Pan technologie: (...).

Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.

W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, opisana przez Pana działalność spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione w uzupełnieniu wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1)patent,

2)prawo ochronne na wzór użytkowy,

3)prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4)prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5)dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6)prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7)wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

8)autorskie prawo do programu komputerowego

-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a + b) x 1,3

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,

c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,

d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1)z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2)ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3)z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4)z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1)wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2)prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3)wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5)dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.); dalej: „ustawa o PAIPP”.

Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:

Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

Z treści wniosku wynika, że Pana działania w 2025 r. obejmowały:

·projektowanie architektury i logiki programów ─ tworzenie struktur informacji oraz map procesów (user flows), które definiują sposób działania algorytmów oprogramowania w interakcji z użytkownikiem;

·tworzenie funkcjonalnych prototypów z wykorzystaniem Gen AI ─ w procesie projektowym wykorzystywał Pan nowoczesne narzędzia oparte na sztucznej inteligencji (Gen AI) do tzw. vibe codingu, czyli szybkiego wytwarzania interaktywnych fragmentów kodu i komponentów interfejsu; narzędzia te służyły Panu jako wsparcie w procesie badawczo-rozwojowym, pozwalając na budowanie prototypów, które nie są jedynie grafiką, ale działającymi elementami oprogramowania; sprawował Pan pełną kontrolę nad procesem twórczym dokonując selekcji, modyfikacji i integracji wyników wygenerowanych przez AI;

·opracowywanie dokumentacji technicznej ─ przygotowywanie specyfikacji projektowej, która służy deweloperom jako bezpośrednia instrukcja do implementacji kodu źródłowego.

Wszystkie te czynności są niezbędne do wytworzenia programu komputerowego. Zgodnie z umową (pkt 7.4.1), przenosił Pan na kontrahenta autorskie prawa majątkowe do swoich utworów (jako części programów komputerowych) w zamian za wynagrodzenie. Prowadzi Pan szczegółową ewidencję IP Box za rok 2025, która pozwala na wyodrębnienie przychodów i kosztów (wskaźnik Nexus) związanych z tą działalnością.

W uzupełnieniu wskazał Pan, że świadczy usługi projektowania doświadczeń użytkownika (Product Designer) przy tworzeniu zaawansowanego oprogramowania. Efektem Pana prac są części oprogramowania, które posiadają samodzielną ochronę na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim. Przenoszone prawa autorskie przysługują wyłącznie Panu jako twórcy, na podstawie zawartej umowy B2B. Doprecyzował Pan, że przedmiotem wniosku są autorskie prawa majątkowe do części programów komputerowych wytworzonych w ramach następujących projektów z 2025 r.:

(...)

Dokumentacja techniczna zawiera: mapy procesów (user flows), schematy architektury informacji, specyfikacje logiki interakcji oraz techniczne wytyczne implementacyjne dla zespołów deweloperskich.

Przenosi Pan autorskie prawa majątkowe do utworów stanowiących części programów komputerowych zgodnie z art. 41 i 53 ustawy o prawie autorskim.

Wskazać trzeba, że z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków:

a)przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz

b)należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, m.in. autorskie prawo do programu komputerowego;

c)podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Zatem, w przypadku tworzenia, rozwijania, ulepszania programu komputerowego (oprogramowania), w sytuacji, gdy powstaje program komputerowy podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz jest wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, wówczas powstaje kwalifikowane prawo własności intelektualnej.

Przechodząc do rozstrzygnięcia Pana wątpliwości wskazać należy, że skoro w opisanych okolicznościach efektem Pana działalności są części oprogramowania (części programu komputerowego), to nie można uznać, że prawo autorskie do tych części stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nawet jeśli części te „posiadają samodzielną ochronę na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim”. W świetle bowiem tego przepisu, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej (…), a nie autorskie prawo do części programu komputerowego.

Jak wynika z uzupełnienia przedmiotem wniosku są autorskie prawa majątkowe do części programów komputerowych wytworzonych w ramach następujących projektów z 2025 r.:

(...)

Dokumentacja techniczna zawiera: mapy procesów (user flows), schematy architektury informacji, specyfikacje logiki interakcji oraz techniczne wytyczne implementacyjne dla zespołów deweloperskich.

Nie można się więc uznać, że w opisanych okolicznościach autorskie prawo do części programów komputerowych, których jest Pan twórcą, stanowi kwalifikowane IP w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że nie stanowią kwalifikowanego prawa własności intelektualnej efekty Pana pracy w postaci części programu komputerowego, pomimo tego, że stanowią utwory chronione prawem autorskim.

W konsekwencji, sprzedaż efektów Pana pracy w postaci części programu komputerowego (przeniesienie majątkowych praw autorskich do części programu komputerowego) nie stanowi sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym uzyskane z ww. tytułu wynagrodzenie nie stanowi przychodu będącego podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Tym samym, do dochodu uzyskanego w 2025 roku z tytułu odpłatnego przeniesienia majątkowych praw autorskich do utworów stanowiących części programu komputerowego nie ma Pan prawa do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania 5%, o której mowa w art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Bez znaczenia w przedstawionym opisie okoliczności pozostaje okoliczność, że opisana działalność spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej, określone w art. 5a ust. 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Należy zastrzec, że interpretacja indywidualna stanowi rozstrzygnięcie tylko i wyłącznie w zakresie objętym wnioskiem w kontekście sformułowanego własnego stanowiska, a zatem nie odnosi się do innych kwestii zawartych w opisie sprawy.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.); dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.