Interpretacja indywidualna z dnia 18 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT3.4011.29.2026.2.DP

Interpretacja indywidualna

 – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

12 stycznia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 lutego 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

A. A (...)

2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B. A (...)

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy są osobami fizycznymi, obywatelami Polski, podlegającymi w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawcy pozostają w związku małżeńskim, między małżonkami istnieje ustawowa wspólność majątkowa.

18 sierpnia 1999 r. rodzice A. A nabyli nieruchomość niezabudowaną, która następnie została zabudowana przez nich budynkiem, położoną w A stanowiącą działkę nr 1/1 (...) (dalej: „Nieruchomość”).

5 listopada 2022 r. zmarł ojciec B. A.

24 lutego 2023 r. został sporządzony protokół dziedziczenia (...) po zmarłym ojcu B. A.

19 lipca 2023 r. został przeprowadzony dział spadku (...), na podstawie którego B. A nabyła własność Nieruchomości (zarówno w części po zmarłym ojcu jak i w części należącej do matki), a tym samym stała się jedynym właścicielem Nieruchomości.

28 marca 2024 r. B. A dokonała darowizny Nieruchomości (...) do majątku wspólnego małżonków – B. A i A. A.

Wobec powyższego, Nieruchomość stała się składnikiem majątku wspólnego małżonków. Nie nastąpiły przy tym żadne spłaty ani dopłaty między małżonkami – przeniesienie Nieruchomości do wspólności miało charakter nieodpłatny (małżonek A. A stał się współwłaścicielem łącznym Nieruchomości).

Wnioskodawcy planują dokonać sprzedaży Nieruchomości w 2026 roku lub w latach kolejnych. Sprzedaż nastąpi na rzecz osoby trzeciej, za cenę rynkową. Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej Zainteresowanych – zbycie nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zainteresowani pragną ustalić, czy planowana transakcja spowoduje powstanie przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT po ich stronie.

Uzupełnienie wniosku

W uzupełnieniu wniosku wskazano:

1)Nieruchomość nabyta w 1999 r. przez rodziców B. A jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, wolnostojącym.

2)Rodzice B. A nabyli nieruchomość niezabudowaną do wspólności majątkowej małżeńskiej.

3)Rodzice B. A posiadali nieruchomość w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. W konsekwencji, po śmierci A. B struktura własności nieruchomości przedstawiała się następująco:

a)1/2 – B. B (z tytułu wspólności majątkowej małżeńskiej),

b)1/2 – spadkobiercy po B. B, tj.: 1/3 B. B, 1/3 B. A, 1/3 C. B (co odpowiada udziałom po 1/6 w całej nieruchomości).

Wobec tego, B. A – w wyniku czynności dokonanych w formie aktu notarialnego obejmującego dział spadku – nabyła prawo własności nieruchomości zarówno w zakresie udziału przypadającego B. B jako spadkobierczyni po A. B, jak również w zakresie udziału B. B przysługującego jej jako współwłaścicielce nieruchomości (wynikającego ze wspólności majątkowej małżeńskiej).

4)Równolegle z działem spadku po A. B dokonano podziału majątku wspólnego po zmarłym A. B i żyjącej B. B. W konsekwencji B. A nabyła od B. B część nieruchomości w wyniku podziału majątku wspólnego.

5)B. A otrzymała część nieruchomości od matki w dniu sporządzenia aktu notarialnego obejmującego dział spadku i podział majątku, tj. 19 lipca 2023 r.

6)B. A otrzymała od matki udział wynoszący 1/2 + 1/6, tj. łącznie 4/6.

7)Dział spadku został przeprowadzony pomiędzy: A. B, B. A oraz C. B.

8)W skład masy podlegającej podziałowi wchodziły następujące składniki majątkowe:

a)samodzielny lokal mieszkalny położony na D 1, (...) („Lokal mieszkalny”),

b)nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, położona na działce nr 1/1, obręb 14, jednostka ewidencyjna C, adres: ul. B 2, (...) („Nieruchomość”).

9)Podział składników majątkowych przedstawiał się następująco:

a)Lokal mieszkalny w całości nabył C. B,

b)Nieruchomość w całości nabyła B. A, przy czym B. B ustanowiono służebność osobistą polegającą na dożywotnim korzystaniu z nieruchomości i zamieszkiwaniu w budynku.

10) Dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat pomiędzy stronami, jak również bez roszczeń którejkolwiek ze stron z tego tytułu.

11) Spłaty/dopłaty nie wystąpiły.

12) Z uwagi na fakt, że B. A nabyła część nieruchomości również od B. B, w wyniku działu spadku (łącznie z dokonanym podziałem majątku wspólnego) B. A otrzymała majątek o większej wartości niż wynikająca z pierwotnego nabycia w drodze spadku.

13) Wartość nieruchomości, która przypadła B. A w wyniku działu spadku (łącznie z dokonanym podziałem majątku wspólnego), przekroczyła wartość, jaka przysługiwała B. A przed dokonaniem tej czynności, co oznacza, że po stronie A. A wystąpiło przysporzenie majątkowe.

Pytanie

Czy przychód ze sprzedaży Nieruchomości dokonanej w 2026 r. lub w latach następnych będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

(W szczególności – czy w przedstawionym stanie faktycznym znajdzie zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT czy też transakcja będzie objęta wyłączeniem z opodatkowania z uwagi na upływ pięciu lat od nabycia Nieruchomości przez spadkodawcę?)

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Zainteresowanych, sprzedaż Nieruchomości w 2026 r. lub w latach następnych nie będzie stanowić dla nich źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu PIT, ponieważ zostanie dokonana po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości przez spadkodawcę. W konsekwencji spełniona zostanie dyspozycja art. 10 ust. 5 uPIT, a planowane odpłatne zbycie będzie korzystać z wyłączenia z opodatkowania.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych

1. Pięcioletni termin w przypadku spadku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a uPIT, odpłatne zbycie nieruchomości stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli zostaje dokonane przed upływem 5 lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości.

Jednakże art. 10 ust. 5 uPIT ustanawia szczególną zasadę dla nieruchomości nabytych w drodze spadku: w takim przypadku termin pięcioletni liczy się od końca roku, w którym nieruchomość nabył (lub wybudował) spadkodawca. Celem tej regulacji jest zapewnienie, że spadkobierca nie będzie obciążony podatkiem dochodowym od sprzedaży, jeżeli spadkodawca posiadał nieruchomość wystarczająco długo – innymi słowy, spadkobierca wchodzi tu w sytuację prawną zmarłego w kontekście czasu posiadania nieruchomości. W omawianym stanie faktycznym spadkodawca (ojciec B. A) wraz z matką B. A nabył Nieruchomość 18 sierpnia 1999 r. Zatem z końcem 5 lat od tamtego zdarzenia upłynął termin warunkujący opodatkowanie. Sprzedaż planowana na 2026 r. lub w latach kolejnych nastąpi po upływie pięciu pełnych lat od końca roku nabycia przez spadkodawcę, wobec tego – co do zasady – nie powinna rodzić przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8. Gdyby Zainteresowana niebędąca stroną postępowania pozostawała jedynym właścicielem Nieruchomości (majątek osobisty) i przedawała ją w 2026 r., nie ulega wątpliwości, że nie ciążyłby na niej obowiązek zapłaty PIT od tej sprzedaży (spełniony zostałby warunek z art. 10 ust. 5 uPIT).

2. Wpływ przeniesienia Nieruchomości do majątku wspólnego małżonków.

Zainteresowani pragną podkreślić, że zmiana formy własności Nieruchomości (wniesienie do ustawowej wspólności małżeńskiej w 2024 r.) nie stanowiła „nabycia” tej nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT – ani przez Zainteresowaną niebędącą stroną postępowania, ani przez jej małżonka. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania była już właścicielem Nieruchomości (w majątku osobistym) od momentu działu spadku w 2023 r.; rozszerzenie wspólności polegało na nieodpłatnym przyznaniu współwłasności jej małżonkowi, co jednak – z perspektywy prawa cywilnego i podatkowego – nie oznacza zakupu czy nowego nabycia nieruchomości. Wspólność majątkowa małżeńska charakteryzuje się tym, że małżonkowie mają niepodzielne udziały we wspólnym mieniu (aż do ewentualnego ustania wspólności). W rezultacie nie można wskazać konkretnego „nabytego” udziału przypadającego małżonkowi w chwili rozszerzenia wspólności – majątek staje się wspólny w całości.

Stanowisko to znajduje oparcie w utrwalonej wykładni. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z 2 kwietnia 2019 r. sygn. II FSK 822/17:

„Rozszerzenie wspólności małżeńskiej majątkowej ma charakter organizacyjny i nie stanowi nabycia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Małżeńskiej umowy majątkowej nie można utożsamiać ze zbyciem ani z nabyciem poszczególnych składników majątku ani z nabyciem udziałów w tym majątku.”

Wobec powyższego, w ocenie NSA, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, nie biegnie od nowa z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością – pozostaje liczony od daty pierwotnego nabycia (przez spadkodawcę lub przez małżonka, który wniósł składnik do wspólności). Analogiczne podejście prezentują organy podatkowe. Przykładowo Dyrektor KIS w następujących interpretacjach prezentował stanowisko zgodne ze stanowiskiem Wnioskodawców:

· Interpretacja KIS z 1 lipca 2025 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.437.2025.2.KP) stwierdza wprost, że darowizna nieruchomości z majątku osobistego jednego małżonka do majątku wspólnego nie stanowi ponownego nabycia tej nieruchomości – ewentualne zwolnienie ze sprzedaży należy oceniać według daty pierwotnego nabycia (przez darczyńcę).

· Podobnie interpretacja z 21 lipca 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.534.2025.1.KR) potwierdziła, że sam fakt rozszerzenia wspólności majątkowej poprzez darowiznę nie jest traktowany jako nabycie dla celów PIT – liczy się, kiedy nastąpiło nabycie udziału w nieruchomości, a jeśli było to ponad 5 lat temu, sprzedaż nie będzie opodatkowana.

· Interpretacja KIS z 8 lipca 2025 r. (sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.505.2025.1.KK) dotyczyła wprost sytuacji spadkowej. Organ wskazał, że sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze spadku, której udziały następnie przekazano do majątku wspólnego małżonków, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu, jeżeli od nabycia przez spadkodawcę upłynęło 5 lat – późniejsze włączenie do majątku wspólnego nie ma wpływu na bieg terminu. Innymi słowy, małżonkowie mogą sprzedać taką nieruchomość bez PIT, o ile spełniony jest warunek pięcioletni liczony od nabycia przez spadkodawcę.

Powyższe argumenty prowadzą do wniosku, że włączenie Nieruchomości do majątku wspólnego nie pozbawiło Zainteresowanych prawa do korzystnego rozliczenia sprzedaży według zasad wynikających z art. 10 ust. 5 uPIT.

3. Brak obowiązku zapłaty PIT od planowanej sprzedaży.

Uwzględniając powyższe, pięcioletni okres warunkujący opodatkowanie upłynął (liczony od końca roku, w którym spadkodawca nabył Nieruchomość). Planowana transakcja sprzedaży w 2026 r. lub w latach następnych będzie miała więc miejsce po upływie ustawowego terminu, co oznacza, że nie powstanie przychód podatkowy po stronie Wnioskodawcy. Sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 uPIT, a tym samym uzyskany ewentualnie dochód ze sprzedaży nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zainteresowani zaznaczają, że nie zachodzą żadne okoliczności szczególne, które mogłyby zmienić tę kwalifikację – sprzedaż nastąpi poza działalnością gospodarczą, a Nieruchomość służyła zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, nie celom zarobkowym.

4. W ocenie Zainteresowanych właściwe jest stanowisko, że okres pięcioletni należy w opisanej sytuacji liczyć od końca roku nabycia Nieruchomości przez spadkodawcę, niezależnie od późniejszego przeniesienia własności do majątku wspólnego małżonków. Skoro termin ten upłynął przed planowaną sprzedażą (2026 r.), to zgodnie z art. 10 ust. 5 uPIT planowane zbycie nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródło przychodów

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b)spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d)innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c rzepisu przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec tego w przypadku sprzedaży nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowaniapodatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia "nabycie", a także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.

Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w spadku

W myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Z art. 10 ust. 5 wynika, że aby wyliczyć pięcioletni okres, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży odziedziczonych nieruchomości, uwzględnia się:

·okres posiadania nieruchomości przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, oraz

·okres posiadania nieruchomości przez spadkodawcę.

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym spadkodawca nabył nieruchomość, do momentu, kiedy spadkobierca zbył tę nieruchomość upłynęło 5 lat – sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

Zgodnie z treścią art. 924 ww. ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Na mocy art. 925 powołanej ustawy:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

W świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w wyniku działu spadku

W myśl natomiast art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.

Stosownie do treści art. 1035 k.c.:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Jednak zgodnie z art. 1036 ww. ustawy:

Istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców.

Stosownie do art. 1037 § 1 i 2 k.c.:

Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

Dział spadku odbywa się według tych samych zasad co zniesienie współwłasności w częściach ułamkowych (art. 210-212 w związku z art. 1035 k.c.).

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Dział spadku to czynność dokonywana wyłącznie pomiędzy spadkobiercami tego samego spadkodawcy. Ma charakter wtórny, ponieważ stanowi konsekwencję wcześniejszego nabycia spadku i służy podziałowi majątku spadkowego. Z tego względu nie można utożsamiać działu spadku ze zniesieniem współwłasności, pomimo że obie instytucje mogą prowadzić do podobnych skutków majątkowych.

Jak wynika z cytowanych przepisów, spadkobiercy mogą dokonać działu spadku, zatem:

1)Jeśli w wyniku działu spadku spadkobierca uzyskuje składniki majątku, których wartość odpowiada jego udziałowi w masie spadkowej, czynność ta nie wywołuje żadnych skutków w podatku dochodowym od osób fizycznych;

2)Jeśli w wyniku działu spadku spadkobierca uzyskuje składniki majątku, których wartość przewyższa jego udział w masie spadkowej, czynność ta:

a)w zakresie, w jakim uzyskane składniki majątku odpowiadają wartości jego udziału w masie spadkowej, nie wywołuje skutków podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych,

b)w zakresie, w jakim wartość uzyskanych składników majątku przewyższa wartość udziału w masie spadkowej, jest na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych traktowana jako nabycie składnika majątku.

Jednym ze sposobów działu spadku jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. W rezultacie w wyniku działu spadku dochodzi do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy współwłasności. Dział spadku nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. O tym, czy w wyniku działu spadku doszło do nowego nabycia ponad wcześniej posiadany udział decyduje porównanie wartości tych nieruchomości, a nie ich powierzchni. Co do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tego działu spadku podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Zatem, jeżeli przy dokonaniu działu spadku wystąpiło przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed działem spadku oznacza to, że dla części udziału w nieruchomości nabytego w drodze działu spadku dniem nabycia będzie dzień, w którym nastąpił dział spadku.

Zatem bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku. Nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych spadkobierców, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Darowizna „Nieruchomości”

 W myśl art. 888 ustawy Kodeks cywilny:

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa darowizny pod rygorem nieważności, powinna mieć formę aktu notarialnego. Tym samym zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje.

Wskazać należy, że stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236 ze zm.).

Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

W myśl art. 33 pkt 1 i 2 ww. Kodeksu:

1)Do majątku osobistego każdego z małżonków należą między innymi przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej.

2)Przedmioty nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Z kolei jak stanowi art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.

Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Stosownie do art. 43 § 1 ww. Kodeksu:

Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa.

Zgodnie z art. 47 § 1 ww. ustawy:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Z powyższego przepisu wynika, że małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku osobistego.

Możliwe jest więc swobodne dokonywanie między małżonkami czynności rozporządzających, które prowadzą do przeniesienia określonego składnika majątkowego z majątku osobistego do majątku wspólnego.

Należy również wskazać na jednolicie ukształtowaną linię orzeczniczą, zgodnie z którą włączenie do majątku małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową nieruchomości lub praw majątkowych stanowiących majątek odrębny jednego małżonka na zasadach i w sposób określony przez ustawę Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie jest nabyciem tej nieruchomości lub prawa majątkowego przez drugiego małżonka w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. Włączenie do majątku wspólnego nieruchomości lub prawa majątkowego wchodzących uprzednio w skład majątku osobistego małżonka nie stanowi nabycia tej nieruchomości lub prawa w rozumieniu tego przepisu. Datą nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego przez każdego z małżonków jest data nabycia przez tego małżonka, który tę nieruchomość lub prawo włączył do majątku wspólnego.

Taki pogląd wyraził m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 maja 2016 r., sygn. akt II FSK 1110/14, podkreślając, że:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską uregulowana została w art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Jest to umowa, której celem jest ustanowienie ustroju majątkowego między małżonkami w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy o rozszerzenie wspólności ustawowej w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, są stricte umowami majątkowymi małżeńskimi, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny. Tak więc skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej) strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.

Tożsamej oceny dokonano w szeregu innych wyroków NSA i WSA (przykładowo: wyrok NSA z dnia 22 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 456/15, wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 313/14, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 964/14).

Zarówno darowizna do majątku wspólnego małżonków, jak i umowa rozszerzająca wspólność małżeńską majątkową wywołuje takie same skutki na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) powołanej ustawy.

Skoro z chwilą objęcia nieruchomości wspólnością majątkową nie następuje jakiekolwiek wydzielenie części nieruchomości, a żadnemu z małżonków (współwłaścicieli) nie przysługuje własność fizycznie wydzielonej części rzeczy, to nie można przyjąć, że z chwilą rozszerzenia wspólności majątkowej (wspólności ustawowej) strona takiej umowy wyzbyła się prawa do tej rzeczy.

Tym samym, włączenie do majątku małżonków w drodze umowy darowizny do majątku wspólnego nie jest nabyciem tej nieruchomości przez drugiego małżonka, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej wyżej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia nieruchomości przez tego małżonka, który nieruchomość włączył do majątku wspólnego.

Państwa opis zdarzenia

Z przedstawionego opisu zdarzenia wynika, że:

·W 1999 r. rodzice B. A, do wspólności majątkowej małżeńskiej, nabyli nieruchomość niezabudowaną, którą następnie zabudowali budynkiemmieszkalnym jednorodzinnym, wolnostojącym (Nieruchomość);

·W 2022 r. zmarł ojciec B. A;

·Po śmierci ojca B. A struktura własności nieruchomości przedstawiała się następująco:

a)1/2 – B. B matka B. A (z tytułu wspólności majątkowej małżeńskiej),

b)1/2 – spadkobiercy po ojcu B. A, tj.: 1/3 B. B, 1/3 B. A, 1/3 C. B brat b. A (co odpowiada udziałom po 1/6 w całej nieruchomości).

·24 lutego 2023 r. sporządzony został protokół dziedziczenia po zmarłym ojcu B. A.

·19 lipca 2023 r. został przeprowadzony dział spadku, na podstawie którego B. A nabyła własność Nieruchomości (zarówno w części po zmarłym ojcu jak i w części należącej do matki), a tym samym stała się jedynym właścicielem „Nieruchomości”. B. A otrzymała od matki udział wynoszący 1/2 + 1/6, tj. łącznie 4/6.

·Dział spadku został przeprowadzony pomiędzy: A. B, B. A oraz C. B.

·W skład masy spadkowej wchodziły następujące składniki majątkowe:

a)samodzielny lokal mieszkalny,

b)nieruchomość zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym („Nieruchomość”).

·Podział składników majątkowych przedstawiał się następująco:

a)Lokal mieszkalny w całości nabył C. B,

b)Nieruchomość w całości nabyła B. A.

·Dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat pomiędzy stronami, jak również bez roszczeń którejkolwiek ze stron z tego tytułu.

·B. A – w wyniku czynności dokonanych w formie aktu notarialnego obejmującego dział spadku – nabyła prawo własności nieruchomości zarówno w zakresie udziału przypadającego A. B (matce) jako spadkobierczyni po mężu, jak również w zakresie udziału B. B (matki) przysługującego jej jako współwłaścicielce nieruchomości (wynikającego ze wspólności majątkowej małżeńskiej).

·W związku z tym, że B. A nabyła część nieruchomości również od matki, w wyniku działu spadku (łącznie z podziałem majątku wspólnego) B. A otrzymała majątek o większej wartości niż wynikająca z pierwotnego nabycia w drodze spadku.

·Wartość nieruchomości, która przypadła B. A w wyniku działu spadku (łącznie z dokonanym podziałem majątku wspólnego), przekroczyła wartość, jaka przysługiwała B. A przed dokonaniem tej czynności, co oznacza, że po stronie A. A wystąpiło przysporzenie majątkowe.

·28 marca 2024 r. B. A dokonała darowizny Nieruchomości do majątku wspólnego małżonków – A. A i A. A.

·Zamierzacie Państwo sprzedać tę Nieruchomość w 2026 r. lub w latach kolejnych.

·Nieruchomość nie była wykorzystywana w działalności gospodarczej.

Wobec tego pojawiła się u Państwa wątpliwość czy sprzedaż „Nieruchomości” w 2026 r. lub w latach kolejnych będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Kwestia darowizny z Pani majątku odrębnego do majątku wspólnego małżonków.

W przypadku darowizny „Nieruchomości”, którą otrzymała Pani w spadku i w wyniku działu spadku, należy podkreślić, że przekazanie jej do majątku wspólnego małżonków nie stanowi „nabycia” w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Datą nabycia „Nieruchomości” przez oboje małżonków jest zatem data (lub daty) jej nabycia przez Panią. Od tej daty (tych dat) liczy się 5‑letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust 5 i art. 10 ust. 7 ustawy, również dla Pana, tj. dla małżonka, który nabył udział w „Nieruchomości” w wyniku darowizny do majątku wspólnego.

Skutki podatkowe zbycia udziału w „Nieruchomości” nabytego w spadku.

·Z art. 10 ust. 5 ww. ustawy wynika, że w przypadku nieruchomości nabytych w spadku, okres 5-letni liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez spadkodawcę.

Zatem w przypadku nabycia przez Panią w spadku 1/3 udziału w „Nieruchomości” – pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku kalendarzowego, w którym Pani rodzice nabyli nieruchomość gruntową do wspólności majątkowej, tj. 1999 r.

Wobec tego:

·Sprzedaż nabytego w spadku 1/3 udziału w „Nieruchomości” zarówno w 2026 r. jak i w latach kolejnych nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości przez spadkodawcę (Pani ojca).

·Sprzedaż otrzymanego przez Pana w darowiźnie do majątku wspólnego 1/3 udziału w „Nieruchomości” zarówno w 2026 r. jak i w latach kolejnych nie stanowi dla Pana źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpi po upływie pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego udziału w „Nieruchomości” przez spadkodawcę B. A (tj. ojca Pana małżonki – B. A).

Skutki podatkowe nabycia udziału w „Nieruchomości” w wyniku działu spadku.

·Z art. 10 ust. 7 tej ustawy, wynika, że nabycie albo odpłatne zbycie nieruchomości w drodze działu spadku, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku, nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy.

Z opisanego zdarzenia wynika, że 19 lipca 2023 r. na podstawie czynności dokonanych w formie aktu notarialnego obejmującego dział spadku – nabyła Pani prawo własności nieruchomości zarówno w zakresie udziału przypadającego A. B (Pani matce) jako spadkobierczyni po mężu (Pani ojcu), jak również w zakresie udziału B. B (Pani matki) przysługującego jej jako współwłaścicielce nieruchomości (wynikającego ze wspólności majątkowej małżeńskiej) – łącznie w wyniku działu spadku nabyła Pani udział w „Nieruchomości” wynoszący 4/6, (tj. 2/3).

Przy czym – jak wskazała Pani w opisie zdarzenia – wartość udziałów w „Nieruchomości” nabytych przez Panią w wyniku działu spadku przekroczyła wartości Pani udziału w masie spadkowej po ojcu.

Zatem, w wyniku działu spadku wystąpiło u Pani przysporzenie majątkowe. Nabyte przez Panią udziały w „Nieruchomości” w wyniku działu spadku przekroczyły wartość przypadającego Pani udziału w spadku. Zatem doszło do nowego nabycia, gdyż zwiększył się stan Pani majątku osobistego. Datą nabycia tej części (tego udziału w „Nieruchomości”) jest – zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – data, w której przeprowadzony został dział spadku, czyli 19 lipca 2023 r.

Wobec tego:

·Odpłatne zbycie przez Panią udziału w „Nieruchomości” nabytego w wyniku działu spadku po Pani ojcu przed 1 styczniem 2028 r. będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu podlegać będzie wyłącznie ta część przychodu, która odpowiada wartości majątku przekraczającej udział spadkowy.

·Sprzedaż przez Panią udziału w „Nieruchomości” nabytego w drodze działu spadku po Pani ojcupo 31 grudnia 2028 r. nie będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

·Odpłatne zbycie przez Pana udziału w „Nieruchomości” nabytego w wyniku działu spadku po ojcu A. A przed 1 styczniem 2028 r. będzie stanowiło źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu podlegać będzie wyłącznie ta część przychodu, która odpowiada wartości majątku przekraczającej udział spadkowy.

·Sprzedaż przez Pana udziału w „Nieruchomości” nabytego w wyniku działu spadku po ojcu B. A po 31 grudnia 2028 r. nie będzie stanowiła źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, Państwa stanowisko jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym i zdarzeniem podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawyz dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawyz dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania – (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.