Interpretacja indywidualna z dnia 18 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.30.2026.2.RM
Spółka działająca jako uczestnik transakcji łańcuchowej, której dostawa towarów z Polski do innego kraju UE lub poza UE jest dostawą ruchomą, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT w Polsce z faktur zawierających błędną stawkę podatku, niezależnie od tego, czy spełniono inne warunki odliczenia.
Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe
Szanowni Państwo,
stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
16 stycznia 2026 r., za pośrednictwem systemu e-Urząd Skarbowy, wpłynął Państwa wniosek z 9 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, w których nieprawidłowo zastosowano stawkę właściwą dla dostawy krajowej zamiast stawkę 0% VAT właściwą dla eksportu lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 12 lutego 2026 r. (wpływ 12 lutego 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
A. z siedzibą w (…) w Stanach Zjednoczonych Ameryki (dalej jako: „A.”; „Spółka”; „Wnioskodawca”) jest podmiotem należącym do międzynarodowej grupy (…) (dalej jako: „Grupa”) specjalizującej się w produkcji oraz sprzedaży wysokiej klasy urządzeń (…) („Produkty”).
Spółka nie posiada w Polsce ani siedziby działalności gospodarczej, ani stałego miejsca prowadzenia działalności.
Spółka jest zarejestrowana w Polsce dla celów podatku od towarów i usług (dalej również: „VAT”) jako czynny podatnik VAT oraz jest zarejestrowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych w Polsce (podatnik VAT UE).
W ramach prowadzonej przez siebie działalności, Spółka bierze udział w tzw. transakcjach łańcuchowych, w których udział biorą co najmniej 3 podmioty.
W transakcjach będących przedmiotem niniejszego zapytania pierwszym podmiotem w łańcuchu jest co do zasady B. Sp. z o.o. (dalej: „B. PL”) - inny podmiot z Grupy. Spółka natomiast występuje w tych łańcuchach zawsze jako drugi podmiot - jest głównym nabywcą towarów wyprodukowanych przez B. PL (pełni bowiem rolę ich dystrybutora).
Sposób opodatkowania powyższych transakcji został potwierdzony w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 maja 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.261.2022.2.JS. W szczególności potwierdzono w niej, że pierwsza w łańcuchu dostawa (pomiędzy B. PL, a A.) winna być traktowana jako tzw. dostawa nieruchoma (opodatkowana krajową stawką podatku VAT), natomiast druga z dostaw w łańcuchu (pomiędzy A., a kolejnym podmiotem w łańcuchu) winna być traktowana jako tzw. „dostawa ruchoma”, opodatkowana stawką 0% VAT (właściwą dla eksportu towarów lub wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów).
Spółka powzięła jednak wątpliwości dotyczące prawa do odliczenia podatku z faktury zakupowej otrzymywanej od B. PL (pierwszego podmiotu z łańcucha) w sytuacji, gdyby z okoliczności faktycznych wynikło, że to pierwsza dostawa w łańcuchu (pomiędzy B. PL a A.) powinna być traktowana jako dostawa ruchoma, a więc po spełnieniu określonych w ustawie o VAT warunków winna być opodatkowana stawką 0% VAT, zamiast stawką właściwą dla dostawy krajowej, która uwzględniania jest fakturach zakupowych otrzymywanych od B. PL.
Co wymaga podkreślenia, niniejszy wniosek dotyczy zarówno transakcji, które miały miejsce w przeszłości oraz tych transakcji, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości.
Uzupełnienie wniosku
1)Od kiedy Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT oraz podatnik VAT UE - proszę podać datę?
Aktualnie Spółka zarejestrowana jest jako czynny podatnik oraz podatnik VAT-UE od dnia (...) 2023 r. Czynności opodatkowane w Polsce są jednak wykonywane przez nią, a deklaracje VAT i informacje podsumowujące składane, począwszy od rozliczenia za (…) 2021 r. (rejestracja miała charakter „wsteczny” i wszystkie zaległe rozliczenia zostały przez Spółkę odpowiednio złożone).
2)Kiedy miała miejsce transakcja będąca przedmiotem zapytania - proszę podać ramy czasowe (stan faktyczny)?
Przedmiotowe transakcje odbywają się od listopada 2021 r. do teraz. Jako że najwcześniejsze okresy rozliczeniowe (miesiące) podlegają już przedawnieniu, Spółka wnosi o przyjęcie dla potrzeby niniejszego wniosku, że dotyczy on wszystkich nieprzedawnionych okresów rozliczeniowych (miesięcy).
3)Z opisu sprawy wynika, że Spółka ma wątpliwości dotyczące prawa do odliczenia podatku z faktury zakupowej otrzymywanej od B. PL w sytuacji, „gdyby z okoliczności faktycznych wynikło, że to pierwsza dostawa w łańcuchu (pomiędzy B. PL a A.) powinna być traktowana jako dostawa ruchoma, a więc po spełnieniu określonych w ustawie o VAT warunków winna być opodatkowana stawką 0% VAT, zamiast stawką właściwą dla dostawy krajowej, która uwzględniania jest fakturach zakupowych otrzymywanych od B. PL” - proszę wyjaśnić dlaczego zakładają Państwo, że dotychczas stosowany sposób opodatkowania transakcji jest nieprawidłowy, a w konsekwencji, że to pierwsza dostawa w łańcuchu, dokonywana na Państwa rzecz, powinna być traktowana jako dostawa ruchoma, jakie okoliczności spowodowały/spowodują zmianę zasad opodatkowania transakcji, w których uczestniczyła Spółka - proszę odnieść się do tej kwestii.
Czy za element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego mam przyjąć, że pierwsza dostawa w łańcuchu pomiędzy B. PL a A. stanowi transakcję nieruchomą, tj. dostawę krajową opodatkowaną w Polsce wg właściwej dla danego towaru stawki podatku VAT - stosownie do art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”, natomiast druga dostawa w łańcuchu dokonana pomiędzy Państwa Spółką i nabywcą stanowi dostawę ruchomą (międzynarodową) opodatkowaną stawką VAT 0%, tj. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy lub eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy. W sytuacji gdy kwalifikacja tych transakcji i sposób ich opodatkowania budzą Państwa wątpliwości i ponownie mają być przedmiotem rozstrzygnięcia należy podać wszystkie informacje niezbędne z punktu widzenia rozstrzygnięcia, którego Państwo oczekują, przedstawić własne stanowisko w sprawie i odpowiedzieć na poniższe pytania.
W opisie sprawy wskazali Państwo, że Spółka bierze udział w tzw. transakcjach łańcuchowych, w których udział biorą co najmniej 3 podmioty oraz, że co do zasady pierwszym podmiotem w łańcuchu jest B. PL, a Spółka występuje w tych łańcuchach zawsze jako drugi podmiot.
Spółka pragnie wyraźnie podkreślić, że ponowna kwalifikacja transakcji - już raz ocenionych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej (z dnia 2 września 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.261.2022.2.JS; dalej jako „Pierwotna Interpretacja”) - nie jest przedmiotem niniejszego wniosku.
Składając wniosek o wydanie interpretacji, którego dotyczy Wezwanie, Spółka nie wnosi o ponowną ocenę tego samego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Spółka przyjęła do wiadomości konkluzje wynikające z Pierwotnej Interpretacji i stosuje sposób opodatkowania transakcji przedstawiony tamże. Spółka tym samym nie zakłada, iż dotychczas stosowany sposób opodatkowania transakcji, w przypadkach opisanych w Pierwotnej interpretacji, jest nieprawidłowy.
Spółka składając wniosek o wydanie interpretacji, którego dotyczy Wezwanie, chciała uzyskać odpowiedź na pytanie, czy w de facto innej sytuacji niż opisana w Pierwotnej interpretacji, w której z odmiennych okoliczności faktycznych wynika, że to pierwsza dostawa w łańcuchu (pomiędzy B. PL a A.) powinna być traktowana jako dostawa ruchoma, a więc po spełnieniu określonych w ustawie o VAT warunków winna być opodatkowana stawką 0% VAT, zamiast stawką właściwą dla dostawy krajowej, która co do zasady uwzględniania jest w fakturach zakupowych otrzymywanych od B. PL.
Pytanie więc dotyczy sytuacji, w której w wyniku innych okoliczności stanu faktycznego, w szczególności innych warunków Incoterms, czy innych ustaleń co do podmiotów faktycznie organizujących transport - nie znajdą zastosowanie konkluzje wynikające z Pierwotnej Interpretacji, ale transakcja taka dalej będzie opodatkowana w sposób tam potwierdzony (tj. stawką właściwą dla dostawy krajowej - co do zasady 23%). W szczególności transakcje takie mogą polegać np. na zastosowaniu między B. PL a Spółką warunków Incoterms DAP, lub jakichkolwiek innych ustaleń wskazujących, że to B. PL jest organizatorem transportu, a zatem już pierwsza dostawa w łańcuchu powinna być uznana za ruchomą (podlegać opodatkowaniu z zastosowaniem stawki 0% VAT). Wniosek taki może wynikać jednak w praktyce z wielu różnych okoliczności faktycznych.
Spółka prosi zatem o przyjęcie za element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że pierwsza dostawa w łańcuchu pomiędzy B. PL a A. stanowi tzw. transakcję ruchomą (tj. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy lub eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy), która może podlegać opodatkowaniu stawką 0% VAT, a jednocześnie transakcja ta została - omyłkowo - opodatkowana przez B. PL stawką VAT właściwą dla dostawy na terytorium kraju (tj. 23%).
Konsekwentnie Spółka prosi o przyjęcie, że zapytanie zawarte we wniosku dotyczy takich dostaw B. PL, w których wszystkie ustawowe warunki dla zastosowania stawki 0% VAT do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub eksportu towarów (dotyczące stosownej dokumentacji, numerów VAT, informacji podsumowującej VAT UE) zostały spełnione.
Jednocześnie, tak jak Spółka wskazała we wniosku, jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy również przyjąć, że dostawa ma charakter łańcuchowy, z udziałem B. PL jako pierwszego dostawcy oraz Spółki jako drugiego podmiotu. W transakcji łańcuchowej uczestniczą zawsze co najmniej 3 podmioty, a towar jest wysyłany bezpośrednio z terytorium Polski (od B. PL) do końcowego podmiotu odpowiednio w innym państwie UE lub poza UE.
W świetle tak zakreślonego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz zadanego przez Spółkę we wniosku pytania, bliższe informacje dotyczące liczby i statusu dalszych podmiotów w łańcuchu nie powinny mieć istotnego znaczenia.
Również jak Spółka wskazała we wniosku, jako element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy przyjąć, że B. PL wystawił/wystawi na Spółkę i dostarczył/dostarczy jej fakturę ze wskazaną kwotą podatku naliczonego wyliczonego wg stawki właściwej dla dostawy krajowej (23%).
Innymi słowy, celem złożenia niniejszego wniosku o interpretację jest wyłącznie odpowiedź na pytanie, czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku wynikającego z faktur zakupowych dokumentujących dostawy towarów w łańcuchu, które (w wyniku innych okoliczności faktycznych niż opisane w Pierwotnej interpretacji) winny być w istocie opodatkowane stawką 0% VAT, a zostały omyłkowo opodatkowane stawką 23%. Przedmiotem zapytania nie jest więc sposób opodatkowania transakcji (wraz z ustaleniem, która z dostaw ma charakter ruchomy itp.), ale możliwość odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdyby niepoprawnie zastosowano stawkę właściwą dla dostawy krajowej zamiast stawkę 0% VAT.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym (oraz zdarzeniu przyszłym) Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, który jest wykazany na fakturze wystawionej przez B. PL z niepoprawną stawką podatku, jeżeli spełnione są pozostałe warunki uprawniające do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym (oraz zdarzeniu przyszłym), jeżeli spełnione są pozostałe warunki uprawniające do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług, który jest wykazany na fakturze wystawionej przez B. PL z niepoprawną stawką podatku.
Uzasadnienie stanowiska
Prawo do odliczenia na gruncie Ustawy o VAT
Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) Ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Stosownie do art. 86 ust. 8 pkt 1 Ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
Na podstawie art. 86 ust. 10 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
Z kolei w myśl art. 86 ust. 10b pkt 1 Ustawy o VAT, prawo do obniżenia podatku naliczonego powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
Wreszcie, zgodnie z art. 88 ust. 3a Ustawy o VAT, faktury nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego m.in. w przypadku, gdy m.in.:
- transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
- wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Jak wynika z powołanych regulacji, na gruncie Ustawy o VAT prawo do odliczenia zasadniczo może zostać zrealizowane po spełnieniu następujących warunków:
- nabywane towary i usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, przy czym, jak wynika z powołanych przepisów Ustawy, czynności te mogą być także opodatkowane poza terytorium Polski - o ile tylko uprawniałyby do odliczenia, gdyby były opodatkowane w kraju (tj. w szczególności nie mogłyby to być czynności zwolnione z VAT);
- w stosunku do nabywanych towarów/usług, po stronie ich dostawcy powstał obowiązek podatkowy;
- podatnik posiada fakturę dokumentującą nabycie towarów/usług z wykazaną kwotą VAT;
- transakcja, z tytułu której podatnik dokonuje odliczenia podatku naliczonego, nie może być transakcją niepodlegającą opodatkowaniu VAT bądź zwolnioną od podatku;
- transakcja, z tytułu której podatnik dokonuje odliczenia podatku naliczonego, nie może stanowić czynności, dla której nie wykazuje się na fakturze kwoty podatku (zastrzeżenie to dotyczy w szczególności transakcji opodatkowanych na podstawie tzw. odwrotnego obciążenia, czy też opodatkowanych według tzw. procedury VAT marża).
W przedstawionym stanie faktycznym wszystkie powyższe warunki są spełnione przez Spółkę, dlatego Spółka jest uprawniona do odliczenia VAT z faktur dokumentujących transakcje z B. PL.
Prawo Spółki do odliczenia VAT z faktur w przedmiotowej sprawie
W przedstawionym stanie faktycznym spełnione zostały wszystkie wskazane uprzednio przesłanki warunkujące zaistnienie prawa do odliczenia podatku naliczonego na gruncie przepisów Ustawy o VAT:
-towary nabywane przez Spółkę od B. PL są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
Do opisanych transakcji nabycia towarów od B. PL wprost zastosowanie znajduje omówiony powyżej art. 86 ust. 8 pkt 1 Ustawy o VAT, gwarantujący prawo do odliczenia VAT również w sytuacji, gdy nabyte towary dotyczą czynności opodatkowanych VAT (podatkiem od wartości dodanej) wykonywanych poza terytorium kraju, a kwoty podatku naliczonego mogłyby być odliczone, gdyby analogiczne czynności opodatkowane były dokonywane w Polsce. Nie ulega bowiem wątpliwości, że gdyby Spółka wykonywała czynności opodatkowane w związku z tymi towarami (np. ich dalszą odsprzedaż) na terytorium Polski - przysługiwałoby jej prawo do odliczenia z tytułu ich nabycia;
-w stosunku do nabywanych towarów po stronie A. powstał obowiązek podatkowy, a Wnioskodawca posiada faktury dokumentujące nabycie towarów z wykazaną kwotą VAT - Spółka dysponuje fakturami dokumentującymi omawiane dostawy ze wskazanymi kwotami podatku VAT (według stawki 23%);
-transakcje zakupu towarów od B. PL nie stanowią:
i.transakcji niepodlegających opodatkowaniu VAT;
ii.transakcji zwolnionych od podatku VAT; ani też
iii.czynności, dla których nie wykazuje się na fakturze kwoty podatku.
Należy przy tym ponownie podkreślić, że WDT z Polski do innego kraju członkowskiego UE oraz eksport towarów z Polski są czynnościami opodatkowanymi VAT w Polsce. W zależności od okoliczności danej transakcji WDT lub eksport towarów opodatkowane są co do zasady stawką 0% - pod warunkiem spełnienia przesłanek wskazanych w Ustawie o VAT. Jeśli warunki te nie są spełnione, dana dostawa podlega opodatkowaniu stawką krajową (23%) VAT. W sytuacji, gdy właściwą okaże się stawka krajowa (23%), nabywca co do zasady powinien mieć jednak prawo do odliczenia tej kwoty VAT na zasadach ogólnych.
Należy podkreślić, że z inną sytuacją mielibyśmy do czynienia, gdyby np. dostawca zupełnie błędnie uznał daną dostawę za opodatkowaną w Polsce i wystawił z jej tytułu fakturę z kwotą podatku od towarów i usług, podczas gdy nie powinna ona w ogóle podlegać VAT w Polsce. Wówczas istotnie nabywcy nie przysługiwałoby prawo do odliczenia VAT z takiej faktury, gdyż dostawa, którą ona dokumentuje nie podlegała opodatkowaniu VAT w Polsce (np. miejscem rozpoczęcia transportu i w konsekwencji miejscem dostawy towarów jest inne państwo) i w konsekwencji na fakturze nie powinna znaleźć się kwota „polskiego” VAT.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku sytuacja jest jednak odmienna - miejscem dostaw zrealizowanych przez B. PL w każdym wypadku jest terytorium kraju - niezależnie czy klasyfikacja danej transakcji to wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów lub eksport towarów czy też dostawa krajowa.
W omawianym stanie faktycznym spełnione zatem zostały przesłanki powstania prawa do odliczenia na gruncie Ustawy o VAT. Jednocześnie, do dostawy towarów realizowanych na rzecz Spółki nie znajdują zastosowania żadne wyłączenia prawa do odliczenia, wynikające z Ustawy o VAT. Tym samym, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących transakcje dostawy towarów od B. PL.
Ujmując to zagadnienie szerzej, kwestia prawa do odliczenia podatku naliczonego powinna być każdorazowo analizowana także w kontekście zasady neutralności podatku VAT.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem, znajdującym potwierdzenie w praktyce organów podatkowych, orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE oraz polskich sądów administracyjnych, a także w doktrynie prawa podatkowego - prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest przywilejem podatnika, lecz stanowi podstawowy element konstrukcyjny systemu VAT.
Jak wskazuje się w doktrynie:
„Prawo do odliczenia podatku naliczonego (...) jest podstawowym i fundamentalnym prawem podatnika, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. (...) Prawo do odliczenia (...) nie stanowi ulgi podatkowej. Wpływać to musi na sposób wykładni przepisów dotyczących prawa do odliczenia. (...) Prawo do odliczenia podatku naliczonego jest podstawową cechą podatku od wartości dodanej. Zapewnia ono bowiem neutralność tego podatku dla podatników VAT, przy jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Ma ono zapewniać, że podatek płacony przez podatnika VAT przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego kosztu (obciążenia finansowego). Stąd też możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest jego fundamentalnym i podstawowym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości dodanej. Takie rozumienie prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bardzo istotną wytyczną przy wykładni dyrektyw VAT w orzecznictwie ETS. W wielu orzeczeniach bowiem interpretowano regulacje dyrektyw VAT (co wpływało na rozumienie przepisów krajowych) w taki sposób, aby osiągnięta była neutralność podatku dla podatników.” [A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. XV, Lex/el.]
Tak rozumiana zasada neutralności oznacza, że wszelkie regulacje ograniczające prawo do odliczenia muszą być interpretowane w sposób ścisły, zgodnie z wykładnią językową, i nie mogą być stosowane rozszerzająco.
W tym kontekście należy ponownie zauważyć, że Ustawa o VAT (w art. 88 ust. 3a) wskazuje m.in. na trzy generalne wyłączenia prawa do odliczenia, uwarunkowane rodzajem transakcji.
Wyłączenia te obejmują: transakcje w ogóle niepodlegające opodatkowaniu (w Polsce), transakcje zwolnione z opodatkowania oraz transakcje rozliczane przez nabywcę towarów/usług na zasadzie odwrotnego obciążenia (lub VAT marży).
Żadne z tych wyłączeń nie obejmuje transakcji WDT lub eksportu towarów, bądź innych transakcji, dla których Ustawa o VAT warunkowo przewiduje stawkę 0% VAT. Rozszerzająca wykładnia omawianego przepisu, która miałaby prowadzić do wyłączenia prawa do odliczenia w sytuacji nabycia towarów w ramach dostawy krajowej, gdy w istocie transakcja ta powinna być zaklasyfikowana jako wewnątrzwspólnotowa dostawa lub eksport towarów - byłaby w oczywisty sposób wykładnią niezgodną z brzmieniem art. 88 ust. 3a i niedopuszczalną z perspektywy zasady neutralności.
Jak powszechnie wskazuje się w doktrynie, praktyce polskich organów i sądów, a także orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości UE, prawo do odliczenia jako podstawowe prawo podatnika związane jest z zasadniczą cechą podatku VAT - tj. opodatkowaniem konsumpcji. Opodatkowanie konsumpcji oznacza, że ekonomicznym kosztem podatku VAT nie mogą być obciążani przedsiębiorcy, którzy wykorzystują dane towary lub usługi do celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku, jak już wcześniej podkreślano, Spółka nabywa towary od B. PL w celu wykorzystywania ich do wykonywania czynności opodatkowanych. Spółka nie jest przy tym konsumentem nabywanych towarów, a zatem w świetle zasad, na jakich opiera się konstrukcja podatku VAT, nie powinna ponosić ekonomicznego kosztu podatku zawartego w ich cenie.
Ponadto, co istotne, przyznanie Spółce prawa do odliczenia nie wiąże się z żadnym ryzykiem powstania uszczerbku dla Skarbu Państwa, bowiem podatek należny wykazany na fakturach, których dotyczy niniejszy wniosek, został (lub zostanie) zapłacony przez B. PL.
Jednak, niezależnie od powyższego, Spółka chciałaby finalnie wskazać, że nawet gdyby w danej sytuacji uznać, że transakcja pomiędzy B. PL, a Wnioskodawcą powinna być uznana za WDT lub eksport towarów, a nie transakcję krajową, a więc dostawca, po spełnieniu określonych w ustawie o VAT warunków, miałby prawo do zastosowania stawki 0%, a stawka podstawowa VAT została zastosowana na fakturze omyłkowo - Spółce nadal przysługiwałoby prawo do odliczenia, o ile dana transakcja nie jest transakcją zwolnioną lub niepodlegającą opodatkowaniu VAT. Zgodnie bowiem z ugruntowanym poglądem, zastosowanie na fakturze niewłaściwej stawki podatkowej, nie pozbawia nabywcy towaru/usługi prawa do odliczenia podatku naliczonego. Dotyczy to również stawki 0% VAT.
Jak podkreśla się w bowiem w doktrynie:
„Należy podkreślić, że na podstawie powyższej regulacji [art. 88 Ustawy o VAT] nie można odmawiać prawa do odliczenia podatku, który na fakturze został wykazany według nieprawidłowej stawki. W związku z tym, że powyższa regulacja ma charakter wyjątkowy (ograniczający prawa podatnika), wyjątków zaś nie wolno interpretować rozszerzająco, nie można na jej podstawie odmawiać prawa do odliczenia podatku z faktury, na której zastosowano niewłaściwą stawkę. Dotyczy to zarówno przypadków zawyżenia, jak i zaniżenia podatku. (...) Jeśli zatem usługa miałaby być opodatkowana według stawki 0% VAT, na fakturze zaś wykazano podatek (naliczony według błędnej stawki), to nie można odmawiać prawa do odliczenia podatku z takiej faktury na podstawie komentowanego przepisu.” [A. Bartosiewicz, VAT. Komentarz, wyd. XV, Lex/eL]
Powyższe stanowisko potwierdzają interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora KIS.
Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 29 czerwca 2022 r., 0114-KDIP1-2.4012.182.2022.1.PC, w odniesieniu do stawki VAT 23% zastosowanej w zakresie transakcji eksportu towaru, Dyrektor KIS stwierdził:
„Zatem, jeżeli Państwa Spółka nabywała towary (...) gdzie podatnik polski zastosował przy sprzedaży (eksport pośredni) stawkę podatku VAT 23% zamiast stawki właściwej dla eksportu 0%, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku wynikającego z tej faktury. Należy również wskazać, że zastosowanie błędnej stawki podatku VAT na fakturze nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego. Okoliczności wyłączające prawo do odliczenia podatku naliczonego zostały wymienione w art. 88 ustawy o VAT, który stanowi katalog zamknięty.”
Należy podkreślić, że interpretacja ta dotyczyła sytuacji niemal tożsamej z przedstawioną w niniejszym wniosku. Również dotyczyła ona transgranicznej transakcji towarowej, opodatkowanej w Polsce co do zasady stawką 0% VAT (eksport towarów), gdzie jednak prawidłową okazała się stawka 23% VAT ze względu na niespełnienie wskazanych w Ustawie o VAT warunków.
Podobne stanowisko (o możliwości odliczenia VAT z faktury z „zawyżoną” stawką VAT) Dyrektor KIS zajął jednak również w wielu innych interpretacjach, w tym np.:
-interpretacja indywidualna z dnia 6 czerwca 2022 r., 0112-KDIL1-3.4012.148.2022.1.MR:
„Zastosowanie bowiem błędnej (zawyżonej) stawki podatku przez sprzedawców (agentów) nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy. Powyższe wynika z faktu, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadku wskazanym wyżej), obok fundamentalnych przesłanek (...), to również najistotniejsze jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku. Kwestia stawki - z punktu widzenia podmiotu dokonującego odliczenia - ma drugorzędne znaczenie.”
-interpretacja indywidualna z dnia 15 grudnia 2020 r., 0112-KDIL1-2.4012.493.2020.1.AG:
„Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, przysługuje /będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług, wykazanego na fakturach wystawionych przez kontrahentów w nieprawidłowej (zawyżonej bądź zaniżonej) stawce podatku VAT, przy założeniu, że dostawa towarów/świadczenie usług podlegają/będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce i nie są/nie będą z tego podatku zwolnione.”,
-interpretacja indywidualna z dnia 15 października 2020 r., 0111-KDIB3-1.4012.653.2020.2.WN:
„Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego - nie oceniając prawidłowości zastosowanej stawki podatku VAT dla nabywanych przez Spółkę dostaw towarów czy usług - należy stwierdzić, że Wnioskodawca ma/będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego VAT na podstawie otrzymanej faktury VAT w sytuacji, gdy wystawca zastosował zawyżoną stawkę podatku VAT, a jednocześnie, jak wskazał Wnioskodawca, spełnione są pozostałe warunki uprawniające Spółkę do skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT.”,
-interpretacja indywidualna z dnia 4 lutego 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.778.2019.1.AKA:
„świadczona usługa podlega opodatkowaniu (ale na fakturze zastosowano zawyżoną stawkę VAT, tj. zamiast 0% zastosowano 23%); (…) W takiej sytuacji, ze względu na przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego, wynikającego z faktury dokumentującej świadczone na jego rzecz usługi, wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zastosowanie zawyżonej stawki podatku przez wystawcę faktury nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż nie stanowi to negatywnej przesłanki, uniemożliwiającej odliczenie tego podatku, wymienionej w art. 88 ustawy. Powyższe wynika z tego, że dla istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktury (nawet w przypadku wskazanym wyżej), obok fundamentalnych przesłanek takich jak status odliczającego jako czynnego, zarejestrowanego podatnika VAT i związek zakupionych towarów i usług z czynnościami opodatkowanymi (u odliczającego) i faktycznie zrealizowana transakcja, to również najistotniejsze jest to, by nabyta usługa lub towar podlegały opodatkowaniu i nie korzystały przy tym ze zwolnienia od tego podatku. Kwestia stawki - z punktu widzenia podmiotu dokonującego odliczenia - ma drugorzędne znaczenie.”
-interpretacja indywidualna z dnia 8 stycznia 2020 r., nr 0112-KDIL1-2.4012.533.2019.3.PG:
„Zatem, jeżeli (...) podatnik polski zastosował przy sprzedaży (eksport pośredni) stawkę podatku VAT 23% zamiast stawki właściwej dla eksportu 0%, nie pozbawia Państwa prawa do odliczenia podatku wynikającego z tej faktury.”
-interpretacja indywidualna z dnia 19 sierpnia 2019 r., 0112-KDIL1-3.4012.372.2019.1.AKS:
„Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że spełnione są/będą przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy, w związku z czym Spółka jest/będzie uprawniona do odliczenia całości podatku VAT wynikającego z faktur wystawionych przez Dostawców, pomimo zastosowania przez nich nieprawidłowej stawki podatku lub nieprawidłowego kursu walutowego.”
Podsumowując, mając na uwadze brzmienie powołanych przepisów Ustawy o VAT, praktykę organów podatkowych oraz konieczność uwzględnienia obowiązującej na gruncie VAT zasady neutralności, w ocenie Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów od B. PL, poprzez ujęcie ich w odpowiednich rozliczeniach VAT, nawet w sytuacji, gdyby z okoliczności faktycznych wynikałoby, że ta transakcja, po spełnieniu określonych w ustawie warunków, mogłaby być opodatkowana stawką 0% VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2) eksport towarów;
3) import towarów na terytorium kraju;
4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
Według art. 2 pkt 1, 4 i 5 ustawy:
Przez terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
Przez terytorium państwa trzeciego - rozumie się przez to terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3;
W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Na podstawie art. 2 pkt 8 ustawy:
Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o eksporcie towarów - rozumie się przez to dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
Według art. 9 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.
Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy:
Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że:
1) nabywcą towarów jest:
a) podatnik, o którym mowa w art. 15, lub podatnik podatku od wartości dodanej, a nabywane towary mają służyć działalności gospodarczej podatnika,
b) osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a
- z zastrzeżeniem art. 10;
2) dokonujący dostawy towarów jest podatnikiem, o którym mowa w pkt 1 lit. a.
Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy:
Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.
Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Zachodzi wówczas transakcja wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy:
Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.
Według art. 22 ust. 2 ustawy:
W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
Zatem, kiedy ten sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie jest przemieszczany od pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, przyjmuje się, że ma miejsce tylko jedna wysyłka (transport). Z uwagi na to, że dokonywane jest tylko jedno przemieszczenie towarów, to tylko jedna dostawa może być uznana za dostawę „ruchomą”, natomiast pozostałe są dostawami „nieruchomymi”.
W myśl art. 22 ust. 2a ustawy:
W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę, który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego dostawie.
Stosownie do art. 22 ust. 2b ustawy:
W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
Przy czym w myśl art. 22 ust. 2d ustawy:
Przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.
Według art. 22 ust. 2c ustawy:
W przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
Zgodnie z art. 22 ust. 2e ustawy:
W przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa członkowskiego przez:
1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie dokonanej do tego nabywcy.
W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
W przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
Zatem, w myśl powołanego art. 22 ust. 3 ustawy, wszystkie transakcje realizowane przed dostawą ruchomą (do której przypisano wysyłkę lub transport towaru) będą opodatkowane w państwie, z którego towar jest wysyłany lub transportowany. Natomiast wszystkie dostawy mające miejsce po transakcji ruchomej będą opodatkowane w państwie przeznaczenia towaru. Transakcja ruchoma będzie stanowić eksport lub wewnątrzwspólnotową dostawę towaru po stronie dostawcy, natomiast po stronie nabywcy - import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.
Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy:
Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu.
Jak stanowi art. 26a ust. 1 ustawy:
Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
Według art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
Kwotę podatku naliczonego stanowi:
1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
a) nabycia towarów i usług,
b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zasada ta wyklucza więc możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto, na podstawie art. 86 ust. 8 ust. 1 ustawy:
Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą:
1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami;
2) (uchylony)
3) dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.
Uprawnienie wynikające z art. 86 ust. 8 odnosi się do podatników prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie powołany przepis wymaga od podatnika, aby posiadał dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
Stosownie do art. 86 ust. 10b ustawy:
Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w:
1) ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny;
2) ust. 2 pkt 4 lit. c - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik:
a) (uchylona),
b) uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek;
3) ust. 2 pkt 4 lit. a, b i d - powstaje zgodnie z ust. 10, pod warunkiem że podatnik uwzględni kwotę podatku należnego z tytułu tych transakcji w deklaracji podatkowej, w której jest on obowiązany rozliczyć ten podatek.
Przy czym, ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ustawy jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
W myśl art. 88 ust. 3a ustawy:
Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:
a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący,
b) (uchylona)
2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku;
3) (uchylony)
4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności,
b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
6) (uchylony)
7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.
Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
Zatem, wskazanie błędnej stawki podatku VAT na fakturze, nie stanowi przesłanki wyłączającej prawo nabywcy (podatnika) do odliczenia podatku naliczonego.
Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.
Z opisu sprawy wynika, że Spółka posiada siedzibę w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Spółka jest członkiem międzynarodowej grupy (Grupa), która specjalizuje się w produkcji i sprzedaży urządzeń (…) (Produkty).
Od (...) 2023 r. Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik VAT oraz jako podatnik VAT UE. Przy czym, Spółka wykonuje czynności opodatkowane w Polsce, składa deklaracje VAT oraz informacje podsumowujące począwszy od rozliczenia za listopad 2021 r. - rejestracja miała charakter „wsteczny”. Spółka złożyła wszystkie zaległe rozliczenia.
Przedmiotem wniosku jest zdarzenie, w którym Spółka uczestniczy w transakcjach łańcuchowych, w których biorą udział trzy podmioty, tj. podmiot z Grupy - B. PL, Spółka oraz końcowy podmiot z innego państwa UE lub spoza UE. Pierwsza dostawa w łańcuchu dokonana pomiędzy B. PL a Spółką stanowi „transakcję ruchomą” w postaci wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy lub eksportu towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy (kwestia ustalenia „dostawy ruchomej” nie jest przedmiotem wniosku). Jak Spółka wskazuje, w analizowanym przypadku zostały spełnione wszystkie ustawowe warunki dla zastosowania przez B. PL stawki VAT w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jak i stawki 0% dla eksportu towarów (stosowna dokumentacja, numery VAT, informacja podsumowująca VAT UE). Spółka oczekuje rozstrzygnięcia, w przypadku gdy B. PL omyłkowo udokumentował dostawę na rzecz Spółki wykazując na fakturze kwotę podatku naliczonego wyliczonego wg stawki właściwej dla dostawy krajowej (23%), zamiast stawki VAT w wysokości 0%.
Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturze wystawionej przez B. PL z niepoprawną stawką podatku, pomimo, że zostały spełnione pozostałe warunki uprawniające do skorzystania z prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0%.
Przedmiotem wniosku jest transakcja, w której uczestniczą trzy podmioty, tj. B. PL (pierwszy podmiot w łańcuchu), Spółka (drugi podmiot w łańcuchu) oraz końcowy podmiot z innego państwa UE lub spoza UE. Zgodnie ze wskazaniem Spółki, pierwsza dostawa w łańcuchu dokonana pomiędzy B. PL a Spółką stanowi tzw. transakcję ruchomą, tj. wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 13 ust. 1 ustawy lub eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy.
Odpowiadając na Państwa wątpliwości należy wskazać, że z powołanych przepisów prawa wynika, że w przypadku gdy w transakcji łańcuchowej uczestniczą trzy podmioty, towar transportowany jest pomiędzy państwami członkowskimi UE i „transakcją ruchomą” jest transakcja pomiędzy pierwszym i drugim podmiotem w łańcuchu dostaw, wówczas pierwszy dostawca (pierwszy podmiot w łańcuchu dostaw) zobowiązany jest do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) na terytorium państwa, w którym rozpoczyna się transport towaru. Ponieważ wystąpienie WDT po jednej stronie transakcji automatycznie powoduje wystąpienie WNT po drugiej stronie transakcji to nabywca tych towarów (drugi w kolejności podatnik) zobowiązany jest do rozliczenia podatku VAT z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów (WNT) w państwie zakończenia transportu towarów, co wiąże się z zastosowaniem przepisów tego właśnie kraju również w zakresie rejestracji dla celów podatku VAT. Kolejna dostawa towarów, dokonana pomiędzy drugim i trzecim podatnikiem w łańcuchu dostaw stanowi dostawę krajową w kraju zakończenia transportu towarów, która co do zasady powinna być opodatkowana przez tego dostawcę (drugiego uczestnika transakcji) wg przepisów obowiązujących w tym kraju.
Odnosząc powyższe do Państwa sytuacji należy uznać, że skoro po stronie pierwszego dostawcy, tj. B. PL występuje WDT, to tym samym nabycie towarów od tego podmiotu stanowi dla Spółki WNT, które powinno zostać opodatkowane na terytorium innego państwa członkowskiego UE (kraj zakończenia transportu towarów). Zatem, co do zasady, Spółka powinna dokonać rejestracji w kraju zakończenia transportu i rozliczyć w tym kraju podatek z tytułu WNT, zgodnie z obowiązującymi tam przepisami. Przy czym, kwota podatku należnego w związku z rozliczeniem WNT stanowi, co do zasady, kwotę podatku naliczonego do odliczenia przy spełnieniu warunków wynikających z ustawy o VAT obowiązującej w kraju zakończenia transportu. Podobnie, obowiązek opodatkowania dostawy dokonanej przez Spółkę na rzecz końcowego podmiotu z innego państwa UE należy analizować w oparciu o przepisy obowiązujące w kraju zakończenia transportu towarów (w innym niż Polska państwie członkowskim UE).
W przypadku, gdy dostawa dokonana przez B. PL na rzecz Spółki stanowi eksport towarów (dostawa ruchoma), wówczas dostawę towarów dokonaną przez Spółkę na rzecz końcowego podmiotu spoza UE należy uznać za transakcję o charakterze „nieruchomym”, dla której - stosownie do art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy - miejscem świadczenia jest miejsce zakończenia wysyłki lub transportu towarów, tj. terytorium państwa docelowego spoza UE. Analogicznie jak w przypadku WDT i WNT eksportowi towarów po jednej stronie transakcji, co do zasady, odpowiada import towarów po drugiej jej stronie. Zatem, w sytuacji gdy sprzedaż towarów przez B. PL na rzecz Spółki stanowi eksport towarów (ostatnią transakcję wykazaną w Polsce), to Spółka staje się podatnikiem z tytułu importu towarów (nabycia towarów) w kraju trzecim, do którego towary te zostały przetransportowane z Polski, a następnie podatnikiem z tytułu krajowej dostawy towarów dokonanej na rzecz końcowego podmiotu spoza UE w państwie zakończenia transportu.
Zatem, zarówno w przypadku, gdy dostawa towarów dokonana przez B. PL na rzecz Spółki stanowi WDT, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy jak i w przypadku gdy dostawa towarów dokonana przez B. PL na rzecz Spółki stanowi eksport towarów, w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy, Spółka zobowiązana jest do opodatkowania nabycia towarów, a następnie ich sprzedaży dokonanej na rzecz końcowego podmiotu z UE lub spoza UE - poza terytorium Polski. Stosownie do art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy, dostawa towarów dokonana przez Spółkę na rzecz końcowego podmiotu z UE lub spoza UE jest transakcją „nieruchomą”, dla której miejscem świadczenia jest miejsce zakończenia wysyłki lub transportu towarów, tj. terytorium państwa docelowego z UE lub spoza UE. W opisanych transakcjach, podatek VAT nie jest rozliczany w polskich deklaracjach lecz stosownie do przepisów kraju zakończenia transportu.
Przechodząc do kwestii będącej przedmiotem zapytania, tj. prawa Spółki do odliczenia podatku wykazanego na fakturze wystawionej przez B. PL należy wskazać, że z przyjętego rozstrzygnięcia wynika, że w przypadku, gdy w ramach transakcji łańcuchowej (pomiędzy B. PL, Spółką oraz odbiorcą końcowym z UE lub spoza UE) dostawa towarów dokonana pomiędzy B. PL a Spółką jest transakcją o charakterze „ruchomym” (stanowi dla B. PL odpowiednio WDT lub eksport towarów na terytorium Polski), to Spółka zobowiązana jest rozliczyć podatek z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w kraju UE lub podatek z tytułu importu towarów w kraju spoza UE.
Z uwagi na to, że w opisanych transakcjach, Spółka nie występuje jako podatnik, zobowiązany do rozliczenia podatku VAT w polskiej deklaracji podatkowej, Spółka nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w związku z nabyciem towarów od B. PL (następnie sprzedanych odbiorcy końcowemu z UE lub spoza UE), niezależnie od stawki VAT wykazanej na fakturze przez B. PL. Nabyte towary nie będą wykorzystywane przez Spółkę do transakcji opodatkowanych w Polsce. Spółka nabędzie towary od B. PL w ramach WNT i importu dokonanych w innym kraju i tam, zgodnie z obowiązującymi przepisami będzie mogła dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego w ramach tych nabyć.
W konsekwencji, należy uznać, że Spółce nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, w polskiej deklaracji, wynikającego z faktur wystawionych przez B. PL dokumentujących wewnątrzwspólnotową dostawę i eksport towarów, niezależnie od tego jaką stawkę podatku VAT zawiera/będzie zawierać taka faktura.
Zatem przedstawione stanowisko jest nieprawidłowe.
Końcowo, należy zauważyć, że opodatkowanie dostaw towarów stawką VAT w wysokości 0%, przy spełnieniu warunków wynikających z przepisów prawa jest obowiązkiem podatnika, a nie jego prawem. Zatem w sytuacji, gdy jak Państwo wskazują - zostały spełnione wszystkie ustawowe warunki dla zastosowania stawki VAT w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy i eksportu towarów (stosowna dokumentacja, numery VAT, informacja podsumowująca VAT UE), a mimo to B. PL wystawił na rzecz Spółki fakturę z wykazaną kwotą podatku naliczonego wyliczonego wg stawki właściwej dla dostawy krajowej, B. PL powinien wystawić fakturę korygującą.
Natomiast odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych należy wskazać, że interpretacje wydawane są po analizie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i mogą różnić się w zależności od przedstawionych okoliczności. Interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia. Przy czym, dotyczą one konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
Ponadto, na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Dodatkowe informacje
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Jednocześnie wskazuję, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).
Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek od towarów i usług względem Spółki, a nie wywiera skutku prawnego dla B. PL.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
