Interpretacja indywidualna z dnia 18 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP3-1.4011.68.2026.4.MZ
Sprzedaż nieruchomości przez wnioskodawcę względem okresu 5-letniego upływu od jej nabycia, będąca częścią majątku osobistego i nie związana z działalnością gospodarczą, nie stanowi źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 stycznia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 stycznia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 marca 2026 r. (data wpływu 3 marca 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
A.A. (dalej: Wnioskodawca) jest osobą fizyczną zamieszkałą w Polsce, nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej i niezarejestrowaną jako podatnik VAT czynny. Wnioskodawca jest:
1)jedynym właścicielem niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną nr 2 o pow. 0,5023 ha (identyfikator działki: (…); KW nr (…), położonej w B., o sposobie korzystania „R - grunty orne” (dalej: Nieruchomość 1);
2)współwłaścicielem, w udziale 1/2, niezabudowanej nieruchomości gruntowej stanowiącej działkę ewidencyjną nr 3 o pow. 0,5024 ha (identyfikator działki: (…); KW nr (…), położonej w B., o sposobie korzystania „R - grunty orne” (dalej: Nieruchomość 2);
- dalej też łącznie jako Nieruchomości.
Wnioskodawca nabył Nieruchomość 1 do swojego majątku osobistego w drodze umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności zawartej dnia 6 lipca 2010 r., przed not. C. C., w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…)/2010.
Wnioskodawca nabył Nieruchomość 2 (udział) do swojego majątku osobistego w drodze dziedziczenia po zmarłym bracie – D.D. (dalej: Spadkodawca). Akt poświadczenia dziedziczenia (Rep. A nr (…)/2024) został sporządzony i zarejestrowany przez not. E.E. w dniu 29 maja 2024 r. Spadkodawca natomiast nabył Nieruchomość 2 (w całości) do swojego majątku osobistego w drodze umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności zawartej dnia 6 lipca 2010 r., przed not. C.C., w formie aktu notarialnego Rep. A nr (…)/2010.
Aktualnie dla obszaru, na której znajdują się Nieruchomości brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie obowiązują też warunki zabudowy. W ewidencji gruntów Nieruchomość 1 stanowi grunty orne oznaczone symbolem „Rllla” oraz „Rlllb”, z kolei Nieruchomość 2 - grunty orne oznaczone symbolem „RIIIa”. W rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oraz ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego Nieruchomości są nieruchomościami rolnymi.
Nieruchomość 1 jest obciążona służebnością przejścia i przejazdu ustanowioną w 2025 r. odpłatnie na rzecz każdoczesnego właściciela sąsiadującej działki ewidencyjnej nr 4, która nie stanowi własności Wnioskodawcy.
Wnioskodawca planuje sprzedać Nieruchomości na rzecz spółki deweloperskiej (niepowiązanej w żaden sposób z Wnioskodawcą), która w ramach jednej transakcji planuje nabyć także kilka sąsiadujących działek od ich właścicieli (dalej: Kupująca). W celu znalezienia nabywcy, Wnioskodawca skorzystał z usług profesjonalnego pośrednika w obrocie nieruchomościami.
W dniu 30 grudnia 2025 r. Wnioskodawca zawarł z Kupującą przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości. Zgodnie z postanowieniami przedwstępnej umowy sprzedaży, Strony zobowiązały się do zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży po spełnieniu następujących warunków:
- niewykonania prawa pierwokupu przez Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1653 ze zm.);
- umowa zostanie objęta jednym aktem notarialnym z umowami sprzedaży sąsiadujących działek, będących własnością innych osób;
- Wnioskodawca wystąpi z wnioskiem o wydanie i uzyska interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w zakresie, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu VAT;
- uzyskania przez Wnioskodawcę ostatecznej i prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy wraz z ostateczną i prawomocną decyzją o przeniesieniu ww. decyzji o warunkach zabudowy na rzecz Kupującej;
- uzyskania przez Wnioskodawcę (wraz z właścicielami pozostałych działek) ostatecznej i prawomocnej decyzji o przeniesieniu na Kupującą (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu.
Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej, uzyskanie ww. decyzji i sporządzenie koniecznej dokumentacji w zakresie warunków zabudowy ma nastąpić staraniem zarówno Wnioskodawcy, współwłaściciela Nieruchomości 2, właścicieli pozostałych działek, jak i Kupującej. W tym celu, Wnioskodawca wraz z właścicielami pozostałych działek udzielił Kupującej, a także osobom wskazanym przez Kupującą, pełnomocnictw do:
- wystąpienia i uzyskania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji planowanej przez Kupującą m.in. na obszarze Nieruchomości, wraz z decyzjami o przeniesieniu tych decyzji o warunkach zabudowy na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany);
- wystąpienia i uzyskania decyzji o przeniesieniu na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji o pozwoleniu na budowę;
- wystąpienia i uzyskania decyzji o przeniesieniu na rzecz Kupującej (lub podmiot przez nią wskazany) decyzji zezwalającej na lokalizację zjazdu;
- wystąpienia i uzyskania innych decyzji oraz dokumentów związanych z inwestycją, planowaną przez Kupującą m.in. na obszarze Nieruchomości, w szczególności w zakresie decyzji zezwalającej na trwałe wyłączenie z produkcji rolniczej gruntów rolnych;
- występowania m.in. w imieniu Wnioskodawcy wobec organów administracji państwowej oraz samorządowej, urzędów oraz osób trzecich, a także wobec gestorów mediów i właściwego zarządu dróg, jak również dokonywania wszelkich innych czynności prawnych bądź faktycznych, jakie okażą się niezbędne do uzyskania przez Kupującą stosownych decyzji lub innych dokumentów związanych z inwestycją planowaną przez Kupującą oraz w celu rozpoczęcia prac budowlanych.
Niezależnie od postanowień umowy przedwstępnej, proces ubiegania się o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla Nieruchomości (oraz niektórych pozostałych działek, które Kupująca ma zamiar nabyć) przeprowadzony zostanie przez podmiot trzeci, mający niezbędne kompetencje w tym zakresie.
W związku z powyższym, Wnioskodawca udzielił także Kupującej prawa do dysponowania Nieruchomościami na cele budowlane. Zgodnie z treścią umowy przedwstępnej, zawarcie umowy sprzedaży nastąpi zatem m.in. po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy.
Wnioskodawca w przeszłości dokonywał podobnych czynności mających doprowadzić do sprzedaży Nieruchomości 1, w szczególności korzystał z usług profesjonalnego pośrednika, a także zawarł umowę przedwstępną z inną spółką deweloperską, w której również udzielił podobnych do wyżej wymienionych pełnomocnictw. Nieruchomość nr 2 była również przedmiotem takich działań, z tym zastrzeżeniem jednak, że wówczas dokonywał ich Spadkodawca. Wówczas jednak transakcja ta nie doszła do skutku.
Nieruchomości nigdy nie były przedmiotem najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Nie były także wykorzystywane przez Wnioskodawcę na cele prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Obie działki były zasadniczo utrzymywane w kulturze rolnej. W niewielkim stopniu była na działkach prowadzona produkcja warzyw na własne potrzeby Wnioskodawcy. Najczęściej jednak działki były jedynie utrzymywane w kulturze rolnej tzn. były raz w roku zaorywane i koszone. Nie były wykorzystywane w inny sposób niż te wskazane powyżej.
Sp. z o.o., w której inny sprzedający (F.F.) posiada 70% udziałów, poniosła koszt w granicach 15 tys. zł brutto na mapy do celów projektowych i zlecenie czynności mających na celu uzyskanie warunków zabudowy do działek 1, 2 i 3. Spółka ta dokonała tych czynności na zlecenie Wnioskodawcy oraz pozostałych właścicieli wymienionych wyżej działek. Po uzyskaniu prawomocnych decyzji o warunkach zabudowy, nie później niż do 30 czerwca 2026 r., spółka obciąży Wnioskodawcę oraz pozostałych właścicieli ww. działek poniesionymi kosztami w równych częściach na każdą działkę.
Wnioskodawca nie podejmował i nie planuje podejmowania bezpośrednio innych czynności wymagających zaangażowania środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości tej nieruchomości, oprócz wskazanego wyżej pokrycia kosztów procesu zmierzającego do uzyskania warunków zabudowy dla działek nr 2 oraz nr 3 (w proporcji do posiadanego udziału w działce).
W zakresie działki nr 3 - spadkodawca D.D. zmarł w dniu 17 kwietnia 2024 r.
Wnioskodawca w chwili obecnej nie posiada nieruchomości, innych niż wskazane we wniosku, które miałyby zostać przeznaczone do sprzedaży.
Pytania
1.Czy w ramach transakcji Wnioskodawca będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana VAT jako dostawa terenu budowlanego?
2.Czy przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z odpłatnego zbycia Nieruchomości nie będzie stanowić przychód ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, jak również ze źródła „odpłatne zbycie”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
Niniejsza interpretacja dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z odpłatnego zbycia Nieruchomości nie będzie stanowić zarówno przychodu ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, jak również ze źródła „odpłatne zbycie”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d) innych rzeczy,
- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, w przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Jednocześnie, zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Zgodnie zatem z powyższą definicją, działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o PIT musi przybrać przede wszystkim charakter zorganizowany i ciągły - przy czym obie te cechy muszą występować łącznie. Ponadto, aby przychody mogły być zaliczane do źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”, nie mogą podlegać zaliczeniu do innych źródeł wskazanych w art. 10 ustawy o PIT, w tym do przychodów z odpłatnego zbycia.
Działań Wnioskodawcy nie sposób natomiast uznać za zorganizowane i ciągłe. Planowana transakcja będzie mieć charakter incydentalny, a podejmowanym działaniom nie można przypisać cechy powtarzalności. Celem Wnioskodawcy jest sprzedaż części prywatnego majątku, który nabył nieodpłatnie, bez zamiaru wykorzystywania go w celach zarobkowych. Faktem jest, że Wnioskodawca podjął lub podejmie określone działania mające na celu doprowadzenie do zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży, jednak nie oznacza to automatycznie prowadzenia działalności gospodarczej. Działania te są niezbędne, by transakcja doszła do skutku.
W związku z tym, że zbycie Nieruchomości nie będzie następować w wykonaniu działalności gospodarczej, przychód uzyskany z tego tytułu mógłby być zasadniczo zaliczony do źródła „odpłatne zbycie”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT. Tym samym nie zostałby spełniony kolejny warunek z definicji działalności gospodarczej tj. działalność z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Jednocześnie z uwagi na upływ terminu wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8, również w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o PIT, zbycie Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu PIT.
Podsumowując, przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z odpłatnego zbycia Nieruchomości nie będzie stanowić przychodu ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, jak również ze źródła „odpłatne zbycie”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT.
Potwierdzenie tego stanowiska można znaleźć m.in. w interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.640.2025.2.MS2.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.). Zgodnie z jego treścią:
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Treść przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w ww. ustawie albo od których zaniechano poboru podatku.
Źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy:
Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie natomiast z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
d) innych rzeczy,
‒ jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.
W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
·odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
·zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
‒ prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
Określenie przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej
Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m. in. łączne spełnienie trzech warunków:
·po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
·po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
·po trzecie, w sposób ciągły.
Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
1.jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu;
2.wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy; istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter;
3.prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.
Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6), a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej ustawy. Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów biorą się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie przebiega granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy rozpoznawać jako czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej (wyrok NSA z 5 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r., sygn. akt II FSK 1423/14, z 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.
W związku z powyższym, aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy. Działalność jest zarobkowa wtedy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.
Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa. Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”, „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”, „wprowadzać porządek”.
Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
Zatem jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 roku sygn. I SA/Po 919/14:
„Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.
Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności, (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód jednego z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy. Ustalenie, z jakiego źródła pochodzi przychód, ma kluczowe znaczenie dla ustalenia sposobu opodatkowania przychodu.
Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez Pana do właściwego źródła przychodu należy ocenić również zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2, o których mowa we wniosku.
Powziął Pan wątpliwość, czy przychód z planowanej sprzedaży udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2, stanowić będzie dla Pana przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów uzyskanych ze sprzedaży udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2, należy rozważyć, czy czynność sprzedaży powyższych Nieruchomości zawiera znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy.
W konsekwencji, o kwalifikacji uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak: ilość działek mających być przedmiotem sprzedaży, osiągnięcie zysku, złożenie uwag do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zamieszczenia ogłoszenia sprzedaży na portalach ogłoszeniowych, czy wynajęcie pośredników w obrocie nieruchomościami w celu ich sprzedaży.
Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego nie sposób zatem przyjąć, że planowana przez Pana sprzedaż udziału w Nieruchomości, wygeneruje przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Całokształt okoliczności, a w szczególności zakres i cel Pana działania oraz fakt, że nie podejmował Pan ponadstandardowych działań zmierzających do sprzedaży udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2 (ponoszenie nakładów, dzięki którym nieruchomości stałyby się szczególnie atrakcyjne dla potencjalnych nabywców) sugeruje, że są to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
Pana działań nie można uznać za działania zarobkowe. Jak już wcześniej wyjaśniono, zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.
W przedmiotowej sprawie, czynności podejmowane przez Pana wskazują, że nie mają one charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabył Pan udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2 w celu jej odsprzedaży, nie prowadzi i nie prowadził Pan w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu przygotowania Nieruchomości do sprzedaży. Nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Nie była także wykorzystywana przez Pana na cele prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. W konsekwencji, istotą Pana działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz zwykły zarząd majątkiem.
Okoliczności dotyczące nabycia udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2 oraz ich planowanej sprzedaży nie dają podstaw do przyjęcia, że spełnione zostaną przesłanki wymienione w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunkujące zaliczenie planowanej sprzedaży do działalności gospodarczej. Nie sposób zatem uznać, że w realiach analizowanej sprawy działania podejmowane przez Pana pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży udziału w Nieruchomościach do kategorii przychodu z działalności gospodarczej. Sprzedaż przez Pana wskazanego we wniosku udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2 nie będzie nosiła przymiotów działalności gospodarczej.
Podsumowując, sprzedaż przez Pana udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2 nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej, a zatem nie spowoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że skutki podatkowe planowanej sprzedaży, należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z cytowanego wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Nabycie w drodze spadku
Z analizy wniosku wynika, że nabył Pan w drodze spadku po bracie zmarłym 17 kwietnia 2024 r. udział wynoszący 1/2 cz. w Nieruchomości nr 3. Spadkodawca nabył Nieruchomość na podstawie umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności zawartej 6 lipca 2010 r.
W odniesieniu do powyższego wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje, co należy rozumieć pod pojęciem nabycia w drodze spadku, dlatego w tym wypadku należy posiłkować się normami prawa cywilnego.
Zgodnie z art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.) stanowi, że:
Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
Według art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
Na mocy art. 925 powołanej ustawy:
Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
Z kolei w świetle art. 1025 § 1 ww. ustawy:
Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Jednocześnie zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Od 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest więc od końca roku, w którym spadkodawca je nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca). Zmiana obejmuje zatem wszystkich, którzy dokonali lub dokonają zbycia nieruchomości po dniu 31 grudnia 2018 r., bez względu na datę odziedziczenia nieruchomości.
Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a- c w związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę. W tym przypadku jest to data 6 lipca 2010 r.
A zatem, okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie udziału w Nieruchomości nr 3 upłynął z końcem 2015 r.
Nabycie w drodze umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności
Z opisu sprawy wynika, żenabył Pan dnia 6 lipca 2010 r. w drodze umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności własność Nieruchomości Nr 2.
Celem postępowania o zniesienie współwłasności w rozumieniu przepisów ustawy Kodeks cywilny jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności.
Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
W myśl art. 196 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną.
§ 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
Zatem do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego.
Istota współwłasności polega na tym, że współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, a nie o prawie do części rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w prawie, ale nie w rzeczy. Będąca przedmiotem współwłasności rzecz jest niepodzielna i każdemu ze współwłaścicieli przysługuje prawo do całej rzeczy w trakcie trwania współwłasności, a nie jedynie do jej części określonej wielkością jego udziału. Każdy ze współwłaścicieli ma jednakowe prawo do całej rzeczy, ograniczone jedynie takim samym prawem pozostałych współwłaścicieli.
Zgodnie bowiem z art. 206 ww. Kodeksu:
Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
Natomiast w myśl art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
§ 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.
§ 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli.
Za moment nabycia przez Pana własności Nieruchomości nr 2 należy uznać jak Pan wskazał we wniosku datę zawarcia umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności Nieruchomości, tj. 6 lipca 2010 r.. W związku z powyższym, okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości upłynął z końcem 2015 r.
Skutki podatkowe sprzedaży udziału w Nieruchomości nr 3 oraz Nieruchomości nr 2
Nabył Pan udział w Nieruchomości nr 3 w drodze dziedziczenia po bracie zmarłym 17 kwietnia 2024 r. Spadkodawca nabył Nieruchomość w drodze umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności w dniu 6 lipca 2010 r. Ponadto nabył Pan własność Nieruchomości nr 2 w drodze umowy nieodpłatnego zniesienia współwłasności w dniu 6 lipca 2010 r.
Zatem pięcioletni okres liczony od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie w/w Nieruchomości przez Pana upłynął z końcem 2019 r.
Wobec powyższego planowane przez Pana zbycie Nieruchomości nr 2 oraz udziału w Nieruchomości nr 3, nie będzie stanowić źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z uwagi na upływ pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie. W konsekwencji nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu.
Tym samym stanowisko Pana jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
W odniesieniu do powołanej we wniosku interpretacji informuję, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
albo
- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
