Interpretacja indywidualna z dnia 18 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDWP.4011.21.2026.2.ŁZ
Stwierdzenie nieważności umowy kredytowej i zawarcie porozumienia kompensacyjnego po jej unieważnieniu nie obliguje do korekty zeznań podatkowych za lata 2005-2023 w związku z korzystaniem z ulgi odsetkowej, dopóki faktyczny zwrot odsetek nie nastąpi.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
21 lutego 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 5 marca 2026 r. (wpływ 6 marca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W dniu 21.10.2005 r. Wnioskodawca zawarł z Bankiem (…) umowę kredytu hipotecznego nr (…) przeznaczonego na realizację własnych celów mieszkaniowych.
W latach 2005–2023 Wnioskodawca korzystał z tzw. ulgi odsetkowej, odliczając od podstawy opodatkowania faktycznie zapłacone odsetki od przedmiotowego kredytu, zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W dniu 25 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w (…) wydał wyrok stwierdzający nieważność umowy kredytu oraz zasądzający na rzecz Wnioskodawcy określone kwoty. Na dzień zawarcia porozumienia, o którym mowa poniżej, wyrok ten nie był prawomocny.
Niezależnie od dalszego toku postępowania, w dniu 23 grudnia 2025 r. Wnioskodawca oraz Bank zawarli porozumienie kompensacyjne, na podstawie którego strony dokonały rozliczenia wzajemnych roszczeń wynikających z uznania umowy kredytu za nieważną.
W porozumieniu wskazano m.in., że:
•łączna wierzytelność Wnioskodawcy wobec Banku obejmowała równowartość wpłat dokonanych tytułem rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat związanych z wykonywaniem umowy,
•łączna wierzytelność Banku obejmowała kwotę udostępnionego kapitału,
•strony dokonały potrącenia wzajemnych wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej,
•Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy kwoty stanowiącej różnicę po dokonanym potrąceniu.
Rozliczenie zostało wykonane w dniu 02.01.2026 r.
Wnioskodawca wskazuje, że w okresie korzystania z ulgi odsetkowej faktycznie uiszczał na rzecz Banku raty kapitałowo-odsetkowe, w których wyodrębniona była część odsetkowa, a odliczeniu podlegały wyłącznie odsetki faktycznie zapłacone. Zawarcie porozumienia kompensacyjnego nie wiązało się z przeksięgowaniem zapłaconych uprzednio odsetek na kapitał ani z inną zmianą ich charakteru ekonomicznego.
Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej. Kredyt był związany wyłącznie z realizacją własnych celów mieszkaniowych.
Uzupełnienie wniosku
W wyniku stwierdzenia nieważności umowy kredytowej wyrokiem Sądu Okręgowego w (…) z dnia 25 listopada 2025 r. oraz w następstwie zawarcia pomiędzy Wnioskodawcą a Bankiem porozumienia kompensacyjnego z dnia 23 grudnia 2025 r., strony dokonały rozliczenia wzajemnych roszczeń wynikających ze świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy kredytu.
Rozliczenie to nastąpiło poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności stron, tj.:
- wierzytelności Wnioskodawcy obejmującej równowartość świadczeń spełnionych na rzecz Banku w wykonaniu umowy kredytu (w tym rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych opłat),
- wierzytelności Banku obejmującej kwotę kapitału udostępnionego Wnioskodawcy na podstawie tej umowy.
Potrącenie zostało dokonane do wysokości wierzytelności niższej, a Bank zobowiązał się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy wskazanymi wierzytelnościami.
W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, że nie doszło do odrębnego zwrotu przez Bank środków pieniężnych odpowiadających odsetkom uprzednio zapłaconym przez Wnioskodawcę w wykonaniu umowy kredytu, ani do zwrotu tych odsetek jako wyodrębnionej kategorii świadczenia. Rozliczenie dokonane pomiędzy stronami miało charakter całościowego rozliczenia świadczeń spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy kredytu i zostało przeprowadzone w drodze potrącenia wzajemnych wierzytelności stron.
W konsekwencji kwota wypłacona Wnioskodawcy przez Bank stanowiła wyłącznie różnicę pomiędzy wartością wzajemnych wierzytelności stron ustalonych w ramach rozliczenia nieważnej umowy kredytu, a nie zwrot konkretnych świadczeń odsetkowych uprzednio zapłaconych przez Wnioskodawcę.
Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że w ramach dokonanego rozliczenia nie nastąpiła identyfikacja ani przyporządkowanie jakiejkolwiek części rozliczenia do konkretnych kwot odsetek uprzednio zapłaconych przez Wnioskodawcę, w tym odsetek odliczonych w ramach ulgi odsetkowej. Tym samym Wnioskodawca nie otrzymał od Banku zwrotu środków, które byłyby tożsame z odsetkami od kredytu uprzednio zapłaconymi przez Wnioskodawcę i odliczonymi w ramach ulgi odsetkowej.
Pytanie
Czy w przedstawionym stanie faktycznym zawarcie porozumienia kompensacyjnego po wydaniu nieprawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność umowy kredytu powoduje obowiązek dokonania korekty zeznań podatkowych za lata, w których Wnioskodawca korzystał z ulgi odsetkowej, w szczególności za lata nieprzedawnione?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, zawarcie porozumienia kompensacyjnego oraz stwierdzenie nieważności umowy kredytu nie powodują obowiązku korekty zeznań podatkowych za lata, w których prawidłowo skorzystano z ulgi odsetkowej.
Prawo do ulgi odsetkowej było oceniane na moment spełnienia ustawowych warunków, tj.:
•istnienia i wykonywania umowy kredytowej,
•faktycznej zapłaty odsetek,
•spełnienia przesłanek ustawowych,
•złożenia zeznania podatkowego.
W latach 2005–2023:
•umowa była wykonywana,
•Wnioskodawca faktycznie uiszczał raty kapitałowo-odsetkowe zawierające część odsetkową,
•spełnione były warunki ustawowe do zastosowania ulgi.
Dopiero po wielu latach, w następstwie sporu sądowego, strony dokonały rozliczenia wzajemnych świadczeń w drodze porozumienia kompensacyjnego. Okoliczność ta nie zmienia faktu, że w dacie korzystania z ulgi przesłanki ustawowe były spełnione.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Ulga odsetkowa
Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują przepisy art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
Powołany wyżej przepis art. 26b ust. 1 ustawy stanowi, że:
Od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu (pożyczki) udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:
1. budową budynku mieszkalnego albo
2. wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3. zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4. nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.
W przepisie art. 26b ust. 4 pkt 1-2 ustawy ustawodawca określił wysokość dokonywanych odliczeń, gdyż są one limitowane.
Stosownie do art. 26b ust. 6 ww. ustawy:
Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5, mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku za rok podatkowy, w którym podatnik po raz pierwszy odlicza odsetki.
Natomiast w myśl art. 26b ust. 7 tej ustawy:
Odsetki, o których mowa w ust. 4, zapłacone przed rokiem określonym w ust. 5 mogą być odliczone od podstawy obliczenia podatku również w roku podatkowym bezpośrednio następującym po roku, w którym podatnik po raz pierwszy odliczył odsetki; w tym przypadku odliczeniu podlega wyłącznie różnica między sumą odsetek przypadających do odliczenia a kwotą odsetek faktycznie odliczonych w roku, w którym podatnik dokonał pierwszego odliczenia.
Zgodnie z art. 26b ust. 8 cytowanej ustawy:
Odliczenia dotyczą zapłaconych łącznie przez oboje małżonków. Jeżeli małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu – odliczeń dokonuje się zgodnie z wnioskami zawartymi w zeznaniach rocznych, bądź od dochodu każdego z małżonków, w proporcji wskazanej we wniosku, bądź od dochodu jednego z małżonków.
Pomimo uchylenia art. 26b ustawodawca zagwarantował korzystanie z ulgi odsetkowej w ramach praw nabytych.
Jak bowiem stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588) – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2008 r.:
Podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie prawo odliczania wydatków na spłatę odsetek od tego kredytu (pożyczki), do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt (pożyczkę) zawartej przed dniem 1 stycznia 2007 r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027 r.
Wskazał Pan, że z ulgi odsetkowej korzystał Pan w latach 2005-2023 i powziął Pan wątpliwość dotyczącą zachowania prawa do tej ulgi w sytuacji unieważnienia zawartej umowy kredytowej.
Rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek, z którymi związana była ulga odsetkowa
W przypadku zwrotu odsetek ustawodawca przewidział rozwiązane dla tego rodzaju szczególnych sytuacji. Stosownie bowiem do art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.
Z powyższego wynika, że rozliczenie z tytułu zwrotu odsetek powinno być dokonane w zeznaniu składanym za ten rok, w którym dojdzie do zwrotu tych odsetek. Jednocześnie przepis ten wskazuje, że doliczenia dokonuje podatnik, który uprzednio odliczył zwrócone kwoty.
Zawarcie porozumienia kompensacyjnego po wydaniu nieprawomocnego wyroku stwierdzającego nieważność umowy kredytu nie powoduje obowiązku korekty zeznań podatkowych za lata 2005–2023, w których korzystał Pan z ulgi odsetkowej. Do czasu faktycznego rozliczenia stron, w szczególności poprzez zwrot świadczeń (również w drodze porozumienia kompensacyjnego), zdarzenie to nie wywołuje skutków podatkowych.
Dopiero w momencie faktycznego zwrotu odliczonych wcześniej odsetek, niezależnie od formy tego zwrotu (w tym poprzez kompensatę), będzie Pan zobowiązany do doliczenia tych kwot do dochodu w zeznaniu podatkowym za rok, w którym nastąpiło rozliczenie.
Zwrot odliczonych wcześniej odsetek powoduje obowiązek doliczenia ich do dochodu bez względu na lata, w których korzystał Pan z ulgi – przepisy o przedawnieniu w tym przypadku nie mają zastosowania.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
POTRZEBUJESZ POMOCY?