Interpretacja indywidualna z dnia 19 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.909.2025.2.PR
Przychody uzyskane przez wnioskodawcę z tytułu sprzedaży lub licencji utworów muzycznych za pośrednictwem platform cyfrowych stanowią przychody z praw majątkowych zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie przychody z działalności gospodarczej, ze względu na brak zorganizowanego i ciągłego charakteru działalności twórczej.
Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
Szanowny Panie,
stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 grudnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 stycznia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej polskiej, tj. podatnikiem podatku dochodowego w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).
Wnioskodawca jest …, prowadzącym indywidualną działalność gospodarczą w zakresie … (działalność wyłącznie …). Przychody z działalności opodatkowuje ryczałtem ewidencjonowanym, w zakresie VAT korzysta ze zwolnienia (usługi …).
Pasją Wnioskodawcy jest pisanie – tworzenie muzyki … . Dotychczas robił to dla siebie, natomiast chciałby zacząć udostępniać swoją muzykę online, poprzez serwisy … – komercyjnie, na cały świat.
Wnioskodawca planuje samodzielne nagrywanie utworów, a ich dystrybucją miałyby zajmować się zagraniczne serwisy …. Tego rodzaju serwisy działają jak pośrednicy – za opłatą umieszczają muzykę w wielu innych serwisach (np. …, …, itp.). Jeśli ktokolwiek „kupi” „płytę” (dostępną tylko w formie elektronicznej) lub muzyka zostanie wykorzystana w radiu czy TV, po odliczeniu prowizji dystrybutorów (platform …), środki są przekazywane na konto artysty na platformie.
Wnioskodawca na obecną chwilę rozważa skorzystanie z serwisów … z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Nie wyklucza natomiast, że w przyszłości nawiąże współpracę z podmiotami z innych krajów.
Umowy z serwisami … zawierane są poprzez zaakceptowanie ich regulaminu.
Z regulaminów serwisów, z którymi chciałby podjąć współpracę Wnioskodawca wynika, że:
-aby serwis mógł świadczyć usługi na rzecz artysty, artysta udziela serwisowi, jak i jego autoryzowanym podlicencjobiorcom oraz dystrybutorom, światowej, niewyłącznej, bezpłatnej (...) licencji do reprodukcji, dystrybucji, publicznego wykonywania (w tym za pomocą cyfrowej transmisji audio), publicznego wyświetlania, tworzenia dzieł pochodnych, publicznego komunikowania, synchronizacji i innych form eksploatacji;
-licencja umożliwia wykonywanie usług, w tym przechowywania, transkodowania, strumieniowania i odtwarzania muzyki;
-serwis może używać i publikować imię/nazwisko artysty, jego znaki towarowe, wizerunek oraz informacje biograficzne, a także pozwalać innym na ich używanie – wyłącznie w związku z działaniem serwisu (w tym jego marketingiem, promocją lub reklamą);
-serwis działa jako agent w celu przetwarzania transakcji nabycia utworów w formie cyfrowej; użytkownik końcowy nabywa utwory od serwisów do których dystrybuuje muzykę firma-pośrednik, z którą umowę ma artysta;
-artysta nie przenosi na serwis autorskich praw majątkowych do utworów muzycznych (kompozycji); artysta-użytkownik zapewnia, że jest uprawniony do praw do zamieszczanych na platformie utworów (tj. artysta-użytkownik powinien posiadać majątkowe prawa autorskie lub licencję z prawem do udzielenia dalszej sublicencji właścicielowi platformy, aby móc legalnie zamieszczać utwory);
-ceny produktów i usług sprzedawanych za pośrednictwem serwisu ustala samodzielnie artysta; może też je zmieniać według własnego uznania;
-do przetwarzania płatności serwisy korzystają także z zewnętrznych „bramek” płatniczych;
-środki uzyskiwane przez artystę za „sprzedaż” utworów widoczne są na koncie użytkownika (koncie artysty w serwisie); artysta ma prawo wypłacać środki w dowolnym momencie.
Utwory (wyłącznie w formie cyfrowej) nabywać będą użytkownicy serwisów … lub …/…, za pośrednictwem których serwisy, z którymi zawrze umowy Wnioskodawca, oferować będą Jego utwory. Wnioskodawca, jako twórca, w procesie sprzedaży, nie będzie miał kontaktu z użytkownikami nabywającymi/subskrybującymi utwory. Transakcja będzie dokonywana poprzez daną platformę …, przy wykorzystaniu serwisów płatniczych.
Platformy nie tylko świadczą usługę pośrednictwa w sprzedaży utworów/licencji i obsługują proces sprzedaży/subskrypcji, ale także mają prawo:
-ponownie udostępnić użytkownikowi wcześniej kupiony produkt (utwór), jeśli uzna, że otrzymał on uszkodzoną kopię, nieprawidłowy format pliku, niepełną wersję produktu lub stracił go w wyniku awarii dysku, uszkodzenia, kradzieży albo zniszczenia, bez pobierania dodatkowych opłat od użytkownika i bez dodatkowych płatności na rzecz artysty (platforma kontaktuje się w tej sprawie z artystą);
-według własnego uznania, odrzucić wszelkie materiały przesłane przez twórcę; ma również prawo do poprawiania błędów w metadanych;
-modyfikacji, zaprzestania lub zakończenia działania prowadzonego serwisu i świadczonych przez nie usług, a także do modyfikacji warunków świadczenia usług w dowolnym momencie bez powiadomienia.
W sprawach spornych, nabywcy utworów kontaktować się będą z platformą. Procesy „reklamacyjne” obsługiwać będą platformy. Natomiast, jednocześnie, ze względu na właściwe przepisy prawa konsumenckiego, jako sprzedawca utworów oznaczany będzie Wnioskodawca.
Przedmiotem „sprzedaży” przez platformę … może być pojedynczy utwór („singiel”), ale także grupa utworów, które tworzą całość pod względem muzycznym („album”). Utwory mogą być nabywane przez użytkowników serwisu także w modelu subskrypcyjnym, który umożliwia dostęp do utworów (możliwość ich odtwarzania) przez określony czas. „Nabycie” utworu przez użytkownika platformy oznacza możliwość pobrania i słuchania danego utworu. Nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich do utworu (użytkownik nie może odsprzedać, odstąpić, sublicencjonować ani udostępniać licencji na utwór osobom trzecim, nie może zarabiać na utworze, wykorzystywać go w działalności gospodarczej, publikować dalej, ani udostępniać w celach zarobkowych).
Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą swoich utworów muzycznych. W tworzeniu utworów przez Wnioskodawcę nie ma regularności – to, czy powstanie utwór zależy od pomysłu, natchnienia, odpowiedniej chwili.
Trudno z góry określić, czy wszystkie stworzone przez Wnioskodawcę utwory przekazane zostaną na serwisy …– prawdopodobnie nie wszystkie. Część utworów może pozostać w zasobach Wnioskodawcy.
Każdy z utworów (pojedynczy, jak i składających się na „album”) ma/będzie miał oryginalną treść – nie będzie stanowić kopii, czy przeróbki cudzych utworów.
Uzupełnienie
Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie zawiera wprost definicji twórcy. Przepis art. 8 ust. 2 tej ustawy stanowi, że: „Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu”.
Jak wskazano we wniosku, serwisy …, za pośrednictwem których planuje dystrybuować utwory Wnioskodawcy, mogą podawać jego imię, nazwisko jako artysty i twórcy utworów muzycznych. Ponadto, Wnioskodawca jest/będzie wyłącznym twórcą swoich utworów muzycznych, co oznacza, że nikt inny, oprócz Wnioskodawcy nie będzie uczestniczył w procesie komponowania (tworzenia) utworów.
Mając powyższe na względzie, uznać należy, że Wnioskodawca wpisywać się będzie w definicję twórcy, jaka wynika z przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach powszechnych. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca będzie wyłącznym twórcą utworów muzycznych (instrumentalnych), które zamieszczać będzie na platformach … . Powstałe utwory muzyczne mają/będą miały indywidualny charakter. Wnioskodawca nie planuje wzorowania się na utworach innych artystów, ani dokonywania przeróbek utworów innych artystów. Uznać zatem należy, że Wnioskodawca jest twórcą, a tworzone przez Niego utwory muzyczne, spełniać będą definicję utworu wynikającą z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
Zatem, tworzone przez Wnioskodawcę utwory:
-zawsze są / będą kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej,
-nie były/nie są/nie będą efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności szkoleniowych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny,
-nie były/nie są/nie będą jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych zlecanych projektów.
Jak wskazano powyżej, tworzone przez Wnioskodawcę utwory muzyczne (instrumentalne):
-będą odznaczać się niepowtarzalnością, indywidualnością oraz oryginalnością,
-będą przejawem indywidualnej, kreatywnej działalności,
-będą odznaczać się oryginalnym, twórczym charakterem.
Jak stanowi przepis art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Wnioskodawca tworzy/będzie tworzył utwory muzyczne samodzielnie. Stworzenie tych utworów nie będzie Wnioskodawcy zlecane. Zatem, Wnioskodawcy, jako twórcy, przysługiwać będą prawa autorskie osobiste i majątkowe do tworzonych utworów muzycznych. Z regulaminów serwisów …, z którym planuje podjąć współpracę Wnioskodawca, wynika, że ceny utworów dystrybuowanych za pośrednictwem serwisu ustala samodzielnie artysta, może też je zmieniać według własnego uznania.
Na obecną chwilę Wnioskodawca nie ma skonkretyzowanego sposobu dokonywania wyceny utworów. Prawdopodobnie, przy ustalaniu ceny, będzie opierał się na porównaniu średnich cen utworów muzycznych podawanych w serwisach … .
Weryfikacja i kwalifikacja dzieł jako utworów nie będzie dokonywana. Wnioskodawca jako twórca będzie składał serwisom…, za pośrednictwem, których będzie dystrybuował utwory, odpowiednie oświadczenia, o tym, m.in. że:
-jest wyłącznym twórcą,
-Jego utwory nie naruszają praw autorskich innych osób.
Wnioskodawca współpracę z serwisami … rozumie w taki sposób, że serwisy te przyjmują utwory do dystrybucji bez weryfikacji, na odpowiedzialność danego twórcy.
Natomiast, uzupełniając stan faktyczny opisany we wniosku, Wnioskodawca wskazuje, że niezależnie od umieszczania utworów w serwisach …, po uzyskaniu rejestracji pseudonimu jako …, planuję zarejestrować się jako twórca – kompozytor w ZAIKS. Wszystkie utwory, które będą upublicznione będzie chciał zarejestrować albo w ZAIKS albo w jakimś innym stowarzyszeniu zarządzającym prawami do utworów.
Dodatkowo, każdy utwór muzyczny przeznaczony do dystrybucji będzie musiał mieć zakodowany wewnątrz pliku muzycznego indywidualny numer ISRC - numer nadawany albo przez twórcę albo przez serwis … . Zakres numerów może być przyznany twórcy przez związek ZPAV, do którego Wnioskodawca będzie musiał się zwrócić. Tak oznakowany plik może być przeznaczony do ogólnoświatowej dystrybucji, a wspomniany numer służy do śledzenia wykorzystania danego utworu i ułatwia serwisom … i platformom sprzedażowym obliczenie wartości tantiem. Skończone utwory Wnioskodawcy są umieszczone w Jego prywatnym „repozytorium” na dysku, gdzie każdy utwór i wszystkie pliki z nim związane są w osobnym katalogu. Nie wszystkie utwory Wnioskodawca uznaje za dostatecznie dobre, aby je upubliczniać, dlatego też utwory przeznaczone do dystrybucji będą w osobnym katalogu/folderze.
Wobec tego, że Wnioskodawca planuje podjąć współpracę z zagranicznymi serwisami … Wnioskodawca nie otrzyma zaświadczenia o przychodach ze wskazaniem do naliczenia 50% kosztów uzyskania przychodów. Wnioskodawca zakłada, że otrzyma lub będzie mógł pobrać z konta na danym serwisie, zestawienie wpływów z tytułu dystrybucji utworów przez serwis oraz zestawienie opłat pobranych przez serwis.
Możliwe jest uzyskiwanie przez Wnioskodawcę wynagrodzenia:
-z subskrypcji (licencji),
-ze sprzedaży utworów w formie cyfrowej.
Wnioskodawca nie będzie podejmował działań promocyjno-marketingowych w celu pozyskiwania klientów/nabywców Jego utworów muzycznych.
Jak wskazano we wniosku, umowy z serwisami … zawierane są poprzez zaakceptowanie ich regulaminu.
Najważniejsze założenia tych umów opisane zostały we wniosku, jak poniżej:
Z regulaminów serwisów, z którymi chciałby podjąć współpracę Wnioskodawca wynika, że:
-aby serwis mógł świadczyć usługi na rzecz artysty, artysta udziela serwisowi, jak i jego autoryzowanym podlicencjobiorcom oraz dystrybutorom, światowej, niewyłącznej, bezpłatnej (royalty-free) licencji do reprodukcji, dystrybucji, publicznego wykonywania (w tym za pomocą cyfrowej transmisji audio), publicznego wyświetlania, tworzenia dzieł pochodnych, publicznego komunikowania, synchronizacji i innych form eksploatacji;
-licencja umożliwia wykonywanie usług, w tym przechowywania, transkodowania, strumieniowania i odtwarzania muzyki;
-serwis może używać i publikować imię/nazwisko artysty, jego znaki towarowe, wizerunek oraz informacje biograficzne, a także pozwalać innym na ich używanie – wyłącznie w związku z działaniem serwisu (w tym jego marketingiem, promocją lub reklamą);
-serwis działa jako agent w celu przetwarzania transakcji nabycia utworów w formie cyfrowej; użytkownik końcowy nabywa utwory od serwisów do których dystrybuuje muzykę firma-pośrednik, z którą umowę ma artysta;
-artysta nie przenosi na serwis autorskich praw majątkowych do utworów muzycznych (kompozycji); artysta-użytkownik zapewnia, że jest uprawniony do praw do zamieszczanych na platformie utworów (tj. artysta-użytkownik powinien posiadać majątkowe prawa autorskie lub licencję z prawem do udzielenia dalszej sublicencji właścicielowi platformy, aby móc legalnie zamieszczać utwory);
-ceny produktów i usług sprzedawanych za pośrednictwem serwisu ustala samodzielnie artysta; może też je zmieniać według własnego uznania;
-do przetwarzania płatności serwisy korzystają także z zewnętrznych „bramek” płatniczych;
-środki uzyskiwane przez artystę za „sprzedaż” utworów widoczne są na koncie użytkownika (koncie artysty w serwisie); artysta ma prawo wypłacać środki w dowolnym momencie.
Utwory (wyłącznie w formie cyfrowej) nabywać będą użytkownicy serwisów … lub platform/sklepów internetowych, za pośrednictwem których serwisy, z którymi zawrze umowy Wnioskodawca, oferować będą Jego utwory. Wnioskodawca, jako twórca, w procesie sprzedaży, nie będzie miał kontaktu z użytkownikami nabywającymi/subskrybującymi utwory. Transakcja będzie dokonywana poprzez daną platformę …, przy wykorzystaniu serwisów płatniczych.
Platformy nie tylko świadczą usługę pośrednictwa w sprzedaży utworów / licencji i obsługują proces sprzedaży/subskrypcji, ale także mają prawo:
-ponownie udostępnić użytkownikowi wcześniej kupiony produkt (utwór), jeśli uzna, że otrzymał on uszkodzoną kopię, nieprawidłowy format pliku, niepełną wersję produktu lub stracił go w wyniku awarii dysku, uszkodzenia, kradzieży albo zniszczenia, bez pobierania dodatkowych opłat od użytkownika i bez dodatkowych płatności na rzecz artysty (platforma kontaktuje się w tej sprawie z artystą);
-według własnego uznania, odrzucić wszelkie materiały przesłane przez twórcę; ma również prawo do poprawiania błędów w metadanych;
-modyfikacji, zaprzestania lub zakończenia działania prowadzonego serwisu i świadczonych przez nie usług, a także do modyfikacji warunków świadczenia usług w dowolnym momencie bez powiadomienia.
W sprawach spornych, nabywcy utworów kontaktować się będą z platformą. Procesy „reklamacyjne” obsługiwać będą platformy. Natomiast, jednocześnie, ze względu na właściwe przepisy prawa konsumenckiego, jako sprzedawca utworów oznaczany będzie Wnioskodawca.
Przedmiotem „sprzedaży” przez platformę … może być pojedynczy utwór („singiel”), ale także grupa utworów, które tworzą całość pod względem muzycznym („album”). Utwory mogą być nabywane przez użytkowników serwisu także w modelu subskrypcyjnym, który umożliwia dostęp do utworów (możliwość ich odtwarzania) przez określony czas.
„Nabycie” utworu przez użytkownika platformy oznacza możliwość pobrania i słuchania danego utworu. Nie dochodzi do przeniesienia praw autorskich do utworu (użytkownik nie może odsprzedać, odstąpić, sublicencjonować ani udostępniać licencji na utwór osobom trzecim, nie może zarabiać na utworze, wykorzystywać go w działalności gospodarczej, publikować dalej ani udostępniać w celach zarobkowych).
Jak wskazano we wniosku, w tworzeniu utworów przez Wnioskodawcę nie ma regularności – to, czy powstanie utwór zależy od pomysłu, natchnienia, odpowiedniej chwili. Trudno z góry przewidzieć, czy działania Wnioskodawcy będą regularne, systematyczne.
Na mocy umów z platformami .., Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do tworzenia utworów, ani nie będzie wynagradzany za samo stworzenie utworów instrumentalnych. Udzielenie uprawnienia do korzystania z utworów Wnioskodawcy nie będzie odbywać się w związku z wykonaniem zawartej przez Niego umowy. Umowy (zawierane w formie akceptacji regulaminów platform …) nie obejmują zobowiązania artysty do tworzenia i zamieszczania określonych treści, ale przyznają mu takie prawo. To, czy dane treści (utwory) zostaną udostępnione przez Wnioskodawcę na danej platformie należeć będzie do wyłącznej decyzji Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie zobligowany do zamieszczania utworów muzycznych na platformach.
To, czy utwory muzyczne będą udostępniane przez Wnioskodawcę serwisom … zależeć będzie wyłącznie od Niego. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do regularnego działania, a w związku z prowadzeniem innej działalności zarobkowej (…), działalność artystyczna będzie dla Wnioskodawcy działalnością poboczną.
Za utwory muzyczne, dystrybuowane za pośrednictwem serwisów … Wnioskodawca będzie otrzymywał wynagrodzenie. Jednak, jak wskazano we wniosku, nie tylko odpłatność za utwory muzyczne jest istotna dla Wnioskodawcy, ale także możliwość dotarcia do szerszego kręgu odbiorców.
Wnioskodawca nie ponosi odpowiedzialności za rezultat stworzonych utworów muzycznych w rozumieniu gospodarczego ryzyka, ponieważ działalność ta ma charakter hobbystyczny, bez zorganizowanego charakteru i zamiaru osiągnięcia zysku. Wnioskodawca ponosi jedynie odpowiedzialność w przypadku, gdy stworzona przez Niego muzyka naruszałaby prawa osób trzecich. Nie odpowiada natomiast za terminowość czy efekty ekonomiczne wobec platform …, czy ich użytkowników.
Trudno mówić o ryzyku gospodarczym w przypadku działalności artystycznej. Ryzyko gospodarcze oznacza ponoszenie strat finansowych związanych z ciągłą, zorganizowaną działalnością mającą na celu zysk, czego tu brakuje. Wnioskodawca jako … prowadzi odrębną działalność gospodarczą, a muzyka nie wiąże się z kosztami operacyjnymi (np. inwestycje w sprzęt zależą od pasji, nie biznesu) ani odpowiedzialnością za wynik przed osobami trzecimi (Wnioskodawca może i chce, ale nie musi tworzyć muzyki)
Pytania
1. Czy w opisanym stanie faktycznym przychody jakie uzyskiwane będą przez Wnioskodawcę ze sprzedaży skomponowanych i wytworzonych przez Niego utworów muzycznych w formie cyfrowej stanowić będą przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o PIT?
2.Czy w opisanym stanie faktycznym do przychodów ze sprzedaży skomponowanych i wytworzonych przez Wnioskodawcę utworów muzycznych w formie cyfrowej będą miały zastosowanie 50% koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT?
Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na Pana pytanie nr 1, natomiast odpowiedź na pytanie nr 2 jest przedmiotem odrębnego rozstrzygnięcia.
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1
Jak wynika z przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, działalność gospodarcza została zdefiniowana jako działalność zarobkowa:
a)wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa,
b)polegająca na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 (art. 5a pkt 6 ustawy o PIT).
W art. 10 ust. 1 ustawy o PIT wymieniono:
pkt 1 – stosunek pracy
pkt 2 – działalność wykonywana osobiście
pkt 8 – odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
a)nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b)b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c)prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d)innych rzeczy,
– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej;
pkt 9 – inne źródła.
Z art. 13 pkt 2 ustawy o PIT wynika, że za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się m.in. przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej.
Różnice pomiędzy działalnością gospodarczą a działalnością wykonywaną osobiście, na gruncie działalności sportowej (także wymienionej w przepisie art. 13 ustawy o PIT), opisane zostały m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 kwietnia 2014 r. (sygn. akt II FSK 1125/12). Jak stwierdził NSA:
-działalność sportowca różni się zasadniczo od wykonywania pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ fundamentalne znaczenie dla sposobu wykonywania działalności ma jej osobisty charakter; indywidualne cechy i umiejętności sportowca kwalifikują go do wykonywania tych czynności; natomiast gdyby przyjąć, że umowa zawarta jest z podmiotem świadczącym działalność gospodarczą, to nie powinno mieć wyłącznego znaczenia, kto wykonuje czynności z nią związane;
-w ramach działalności gospodarczej przedsiębiorca może powierzyć ich wykonanie zatrudnionym pracownikom, lub zlecić podwykonawcom; nie jest natomiast możliwe by zawodnik oddelegował na mecz kogoś w swoim zastępstwie, czy zatrudnionego przez siebie pracownika;
-przychód z działalności wykonywanej osobiście uzyskać może jedynie konkretna osoba z uwagi na swoje zdolności czy umiejętności – odróżnia w istotny sposób przychody z działalności wykonywanej osobiście od przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
W ocenie Wnioskodawcy, powyższe rozważania można odnieść także do działalności artystycznej. Analogicznie bowiem – nie sposób delegować napisania (stworzenia) utworu instrumentalnego na inną osobę tak, aby jednocześnie pozostać jego wyłącznym twórcą.
Ponadto, aby uznać, że dana działalność stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o PIT, konieczne jest spełnienie przesłanek, wynikających z przepisu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, tj.: zarobkowości, zorganizowania i ciągłości.
Wnioskodawca za pośrednictwem platform … będzie zbywał utwory, za wynagrodzeniem – spełniona zostanie zatem przesłanka zarobkowości. Natomiast, trudno uznać, że proces twórczy nad utworem wykazuje cechy zorganizowania i ciągłości. W tym zakresie należy mieć na uwadze, że Wnioskodawca prowadzi w sposób zorganizowany i ciągły działalność … . Jeśli chodzi jednak o tworzenie utworów instrumentalnych jest to Jego pasja, tworzy w wolnych chwilach, nie wykonuje tych czynności pod zamówienie otrzymane od innego podmiotu. To, czy utwór powstanie zależy wyłącznie od woli Wnioskodawcy. Nie jest także wykluczone, że w procesie twórczym Wnioskodawcy będą następowały przerwy, a utwory będą udostępnianie na platformach … nieregularnie. Działalność twórcza (muzyczna) nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy głównego źródła utrzymania (zarobkowania). Zarobek na muzyce może być „dodatkiem” natomiast, jednak nie jest to główny cel zawarcia umów z platformami … . Dla Wnioskodawcy istotne jest także „podzielenie” się pasją z szerszym gronem odbiorców.
Z uwagi na niespełnienie przesłanek, o których mowa w art. art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę działalność muzyczna, nie nosi znamion działalności gospodarczej. Z tego względu, przychodów z tego tytułu nie należy zaliczać do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Podobne stanowisko zaprezentowane zostało w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 6 kwietnia 2023 r. (0112-KDIL2-1.4011.940.2022.2.MKA), która dotyczyła działalności artystycznej - malowania i sprzedaży obrazów za pośrednictwem domów aukcyjnych.
Wynagrodzenia za udostępnianie utworów przez Wnioskodawcę za pośrednictwem platform … nie można zakwalifikować także do przychodów z „działalności wykonywanej osobiście, z art. 13 pkt 2 ustawy o PIT, mimo, iż działalność Wnioskodawcy będzie miała charakter działalności artystycznej.
W przypadku Wnioskodawcy, otrzymywane przez Niego wynagrodzenie, dotyczyć będzie „sprzedaży” utworów – tj. z tytułu „zakupu” utworów przez ostatecznych odbiorców za pośrednictwem platform … lub ich subskrypcję (za dostęp do danego utworu przez określony czas). Na mocy umów z platformami …, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do tworzenia utworów, ani nie będzie wynagradzany za samo stworzenie utworów instrumentalnych. Udzielenie uprawnienia do korzystania z utworów Wnioskodawcy nie będzie odbywać się w związku z wykonaniem zawartej przez Niego umowy. Umowy (zawierane w formie akceptacji regulaminów platform …) nie obejmują zobowiązania artysty do tworzenia i zamieszczania określonych treści, ale przyznają mu takie prawo. To, czy dane treści (utwory) zostaną udostępnione przez Wnioskodawcę na danej platformie należeć będzie do wyłącznej decyzji Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie będzie zobligowany do zamieszczania utworów muzycznych na platformach. Z tego względu, w przypadku Wnioskodawcy, nie możemy mówić o przychodach z działalności wykonywanej osobiście.
Wynagrodzenie za „zakup” (w tym subskrypcje) utworów Wnioskodawcy stanowić będzie przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o PIT.
Jak stanowi przepis art. 18 ustawy o PIT, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Ustawodawca nie zdefiniował pojęcia praw majątkowych. Wskazał jednak przykłady praw majątkowych, do których odnosi się omawiany przepis. Należą do nich m.in. prawa autorskie. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw, jak również z ich sprzedaży lub zamiany.
Stosownie do art. 1 ust. 1 i 2 pkt 7 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory muzyczne i słowno-muzyczne.
Przychodami z praw autorskich będą więc wszelkie przysporzenia majątkowe wynikające z faktu posiadania autorskich praw majątkowych do utworu. W szczególności, przychodami takimi będą należności (wynagrodzenia) wypłacane twórcy na podstawie umów o korzystanie z utworu przez inny podmiot na określonych polach eksploatacji (tzw. umów licencyjnych).
Wynagrodzenie z tytułu wykorzystywania utworów przez użytkowników ostatecznych Wnioskodawca uzyskiwać będzie dzięki temu, że jest/będzie twórcą tych utworów i posiada autorskie prawa majątkowe do utworów.
Warunki z korzystania z platform przez ich użytkowników wskazują, że z nabywaniem utworów danych twórców związane jest udzielenie licencji – prawa majątkowe do utworów pozostaną przy Wnioskodawcy, natomiast użytkownicy nabywają dostęp do utworów i możliwość korzystania z nich dla własnych celów, w ramach określonych w regulaminie platformy … .
Zatem, w przypadku „sprzedaży” utworów muzycznych (możliwości ich „pobrania” i odsłuchania) – na rzecz „ostatecznych” odbiorców (za pośrednictwem platform …), czy też subskrypcji utworów (uzyskania dostępu do nich przez określony czas), wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowić będzie przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym – na mocy art. 9 ust. 1 ustawy – podlegają:
Wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Źródło przychodów – pozarolnicza działalność gospodarcza
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 ww. ustawy:
Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 .
Zarobkowy charakter działalności oznacza, że działalność ta jest nastawiona na osiągnięcie zysku, dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu.
Zorganizowany sposób działania w obrocie gospodarczym to prowadzenie tej działalności w sposób zaplanowany, systematyczny, uporządkowany. Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu prowadzenia działalności. Nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). O zorganizowanym charakterze działalności zarobkowej może świadczyć np. wyodrębnienie pewnych składników materialnych i niematerialnych służących prowadzeniu tej działalności, czy też przyjęcie przez ten podmiot określonej formy organizacyjno-prawnej.
Wykonywanie działań w sposób ciągły to prowadzenie jej w sposób stały, nie okazjonalny, sporadyczny. Ciągłość działania wiąże się z jej planowanym charakterem i realizacją poszczególnych zamierzeń.
Działanie we własnym imieniu oznacza, że podmiot prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności powodują bezpośrednio dla niego określone prawa i obowiązki.
Źródło przychodów – prawa majątkowe
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
Źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
Za przychód z praw majątkowych uważa się – jak stanowi art. 18 ustawy – w szczególności:
Przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich jak np. „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich”. W tym zakresie konieczne jest odniesienie się do odrębnych przepisów – ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
W myśl art. 1 ust. 1 tej ustawy:
Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
2) plastyczne;
3) fotograficzne;
4) lutnicze;
5) wzornictwa przemysłowego;
6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
7) muzyczne i słowno-muzyczne;
8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
9) audiowizualne (w tym filmowe).
Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną. Ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu.
Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki. Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie natomiast, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego.
Stosownie do art. 41 ww. ustawy:
Twórca może przenieść autorskie prawa majątkowe do utworu na inny podmiot albo udzielić innemu podmiotowi prawa do korzystania z utworu w określonych zakresach (umowa licencji).
Przychody z tych tytułów są przychodami z praw autorskich, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena Pana sytuacji
W Pana sytuacji, wobec wskazania, że:
-pisanie i tworzenie muzyki instrumentalnej jest Pana pasją,
-wynagrodzenia z subskrypcji (licencji) i ze sprzedaży utworów w formie cyfrowej nie stanowią dla Pana głównego źródła dochodu,
-nie ponosi Pan odpowiedzialności za rezultat stworzonych utworów muzycznych w rozumieniu gospodarczego ryzyka, ponieważ działalność ta ma charakter hobbystyczny, bez zorganizowanego charakteru i zamiaru osiągnięcia zysku,
-skończone przez Pana utwory są umieszczane w Pana prywatnym „repozytorium” na dysku, gdzie każdy utwór i wszystkie pliki z nim związane są w osobny katalogu. Nie wszystkie utwory uznaje Pan za dostatecznie dobre, aby je upublicznić,
-w tworzeniu przez Pana utworów nie ma regularności – to czy powstanie utwór zależy od pomysłu, natchnienia, odpowiedniej chwili,
nie ma podstaw do uznania, że będzie Pan prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jak wskazano we wniosku, jest Pan twórcą, a tworzone przez Pana utwory muzyczne będą spełniać definicję utworu wynikającą z ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Pana przychody z tytułu z subskrypcji (licencji) oraz ze sprzedaży utworów w formie cyfrowej należy zaliczyć do źródła „przychody z praw majątkowych” (art. 10 ust. 1 pkt 7 w zw. z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście przedstawionego pytania nr 1, zatem nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie były przedmiotem zadanych pytań.
W odniesieniu do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla Organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
1) z zastosowaniem art. 119a;
2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji
Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
