Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.987.2025.2.MAP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z ubezpieczeniem samochodu poniesionych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 22 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni prowadzi indywidualną praktykę lekarską, opodatkowaną podatkiem liniowym na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni wykorzystuje samochód osobowy, stanowiący środek trwały ujęty w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (Wnioskodawczyni jest współwłaścicielem pojazdu w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej, a małżonek Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej).

Wartość początkowa pojazdu wynosi 50 000 zł. Samochód wykorzystywany jest w sposób mieszany, tj. zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i prywatnych. Działalność gospodarcza Wnioskodawczyni jest obecnie zawieszona (data zawieszenia wykonywania indywidualnej działalności gospodarczej 1 lipca 2025 r.). Pomimo zawieszenia, samochód pozostaje składnikiem majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni i po wznowieniu działalności planowane jest dalsze wykorzystywanie go w działalności gospodarczej.

3 listopada 2025 r. Wnioskodawczyni poniosła koszty ubezpieczenia OC + AC + Assistance dla wskazanego samochodu. Okres ochrony ubezpieczeniowej, zgodnie z treścią polisy rozpoczyna się 10 lutego 2026 r. i obejmuje okres 1 roku. Składka ubezpieczeniowa została opłacona w całości (z rachunku firmowego poprzez płatność „blik”).

W polisie zawarto informację, że ubezpieczającym jest małżonek Wnioskodawczyni, który rozmawiał z agentem sprzedającym ubezpieczenie. Jako właściciele pojazdu wymienieni są oboje - małżonek Wnioskodawczyni i Wnioskodawczyni. W polisie odnotowano, że pojazd jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej oraz że składka została opłacona. W polisie widnieje „Data zawarcia umowy: 3 listopada 2025 r.”, brak jest daty wystawienia dokumentu.

Uzupełnienie

a)Od kiedy Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą?

Odpowiedź: Pozarolniczą działalność gospodarczą Wnioskodawczyni prowadzi od 3 stycznia 2025 r., natomiast zawiesiła prowadzenie działalności od 1 lipca 2025 r.

b)Jaką ewidencję podatkową dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi Wnioskodawczyni?

Odpowiedź: Podatkową księgę przychodowi rozchodów, ewidencję środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

c)Kiedy Wnioskodawczyni zakupiła wskazany we wniosku samochód?

Odpowiedź: Pojazd zakupiono 10 lutego 2025 r. Kupującymi są Wnioskodawczyni oraz Jej małżonek, z którym nieprzerwanie pozostają w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.

d)Czy samochód, o którym mowa w opisie stanu faktycznego jest samochodem osobowym, w myśl art. 5a pkt 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Odpowiedź: Samochód, o którym mowa w opisie stanu faktycznego jest samochodem osobowym, w myśl art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

e)Kiedy powyższy samochód został przez Wnioskodawczynię wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?

Odpowiedź: 10 lutego 2025 r. w dniu zakupu w wartości początkowej równej cenie zakupu.

f)Kiedy zawarta została wskazana we wniosku umowa ubezpieczenia? Kto zawarł powyższą umowę z ubezpieczycielem: Wnioskodawczyni, czy Jej mąż?

Odpowiedź: Wskazana umowa została zawarta 3 listopada 2025 r. na okres: 10 lutego 2026 r. – 9 lutego 2027 r. Umowę zawarł mąż Wnioskodawczyni (ubezpieczający), gdzie w umowie ubezpieczenia oboje zostali wymienieni jako właściciele pojazdu. Składkę opłacono z rachunku firmowego Wnioskodawczyni.

g)Czy wydatki poniesione w trakcie zawieszenia działalności na ubezpieczenie wskazanego we wniosku samochodu (OC, AC oraz Assistance), stanowią wydatki wynikające z umowy zawartej przed zawieszeniem działalności? Jeśli nie, czy Wnioskodawczyni była stroną zawartych wcześniej umów ubezpieczeniowych na powyższy samochód, których okres ochrony ubezpieczeniowej upłynął?

Odpowiedź: Nie, wydatki poniesione w trakcie zawieszenia działalności na ubezpieczenie wskazanego we wniosku samochodu (OC, AC oraz Assistance) nie wynikają z umowy zawartej przed zawieszeniem działalności. Wnioskodawczyni nie była stroną zawartych wcześniej umów ubezpieczeniowych na powyższy samochód, których okres ochrony ubezpieczeniowej upłynął. Wynika to z faktu, że pojazd miał wcześniej innych właścicieli (nie była stroną umowy ubezpieczenia wtedy), natomiast obecna polisa jeszcze nie wygasła.

h)Jaki jest związek wskazanych we wniosku wydatków z prowadzoną przez Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą? Czy zostały poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia przychodów (czy były niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawczyni)?

Odpowiedź: Samochód jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, ponieważ pozwala dojechać do miejsca świadczenia usług. To, czy wydatki zostały poniesione w celu zachowania lub zabezpieczenia przychodów jest również przedmiotem pytania w niniejszej interpretacji podatkowej, ponieważ dotyczy wykładni pojęcia kosztów poniesionych w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Pogląd Wnioskodawczyni na tę kwestię został przedstawiony w odpowiedniej części złożonego pisma.

i)Czy poniesienie powyższych wydatków było niezbędne i konieczne, a ich brak groziłby uszczupleniem majątku Wnioskodawczyni związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą?

Odpowiedź: Ponieważ terminy „konieczny” i „niezbędny” nie są terminami ustawowymi, niestety Wnioskodawczyni nie jest pewna, czy potrafi udzielić definitywnej odpowiedzi na ww. pytanie. W opinii Wnioskodawczyni, oczywistym wydaje się, że w razie zajścia zdarzenia, które mieści się w zakresie ubezpieczenia, ubezpieczenie przynajmniej częściowo chroni przed uszczupleniem wszystkie składniki majątku Wnioskodawczyni, w tym te związane z prowadzeniem działalności.

Polisa AC bez wątpienia chroni majątek Wnioskodawczyni przed uszczupleniem na przykład w przypadku kradzieży środka trwałego (samochodu), ponieważ rekompensuje w pieniądzu jego ewentualną utratę.

Pojazd jest wykorzystywany w sposób mieszany (czyli również do celów służbowych), a jego ubezpieczenie stanowi zabezpieczenie majątku (w tym środka trwałego - samochodu).

Nie sposób jednak odnieść się tylko do majątku związanego z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą, ponieważ firma Wnioskodawczyni nie ma osobnego majątku z punktu widzenia prawa cywilnego, a rejestr środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nie jest wyczerpującym wykazem majątku związanego z prowadzeniem firmy (nie zawiera np. gotówki na rachunku firmowym). Według wiedzy Wnioskodawczyni, prawo cywilne, co do zasady, nie rozróżnia majątku firmowego od majątku osobistego przedsiębiorcy, czy majątku wspólnego małżonków (jednoosobowa działalność gospodarcza nie ma odrębnego majątku).

j)Czy powyższy samochód wykorzystywany był przez Wnioskodawczynię zarówno przed zawieszeniem działalności gospodarczej, jak i po jej odwieszeniu do celów mieszanych, tj. do celów działalności gospodarczej i do celów prywatnych?

Samochód był wykorzystywany przed zawieszeniem działalności gospodarczej do celów mieszanych, tj. do celów działalności gospodarczej i do celów prywatnych. Działalność pozostaje zawieszona, Wnioskodawczyni rozważa wznowienie działalności w 2026 r. i dalsze wykorzystywanie pojazdu do celów mieszanych.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy ponoszone w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej wydatki na ubezpieczenie samochodu (OC, AC oraz Assistance) stanowią podstawę do uznania ich w całości (100%) za koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, które podlegają ujęciu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w roku ich poniesienia (2025 r.)?

Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

Zdaniem Wnioskodawczyni, wydatki na ubezpieczenie samochodu (OC, AC oraz Assistance), które zostały poniesione w trakcie zawieszenia działalności gospodarczej, stanowią podstawę do uznania ich w całości (100%) za koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej i należy je ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w roku ich poniesienia (2025 r.).

Stanowisko Wnioskodawczyni uważa za zasadne ze względu na:

1.art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „updof”), który jako koszty uzyskania przychodów (KUP) uznaje m.in. koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów;

1.1co do zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, w ocenie Wnioskodawczyni, wykładnia tego przepisu dopuszcza zaliczenie w koszty uzyskania przychodów wydatków na ubezpieczenie samochodu (OC, AC oraz Assistance), ponieważ koszty te związane są z posiadaniem środka trwałego służącego do prowadzenia działalności gospodarczej.

Ubezpieczenia są z ekonomicznego punktu widzenia narzędziem transferu ryzyka (w granicach sumy ubezpieczenia). Nabycie polisy jest wyrazem przezorności i dbałości o własne interesy, o to by środek trwały przynosił ekonomiczne korzyści w postaci możliwości dojazdu do miejsca świadczenia usług, a nie ekonomiczne straty. W opinii Wnioskodawczyni, ubezpieczenie służy ograniczaniu tych ekonomicznych, potencjalnych strat (przykładowo: odpowiedzialność cywilna związana posiadaniem i używaniem pojazdu - obowiązkowe OC; utrata wartości w wyniku wypadku lub kradzieży - AC; koszty związane z wypadkiem lub awarią - Assistance);

1.2 co do poniesienia kosztów, w przypadku Wnioskodawczyni warunek też jest spełniony, ponieważ koszt został poniesiony przez Wnioskodawczynię, tj. w ostatecznym rozrachunku został pokryty z Jej zasobów majątkowych (płatność „blik” w ciężar rachunku firmowego Wnioskodawczyni - autoryzowana przez męża, który jest pełnomocnikiem rachunku);

2. art. 23 updof definiuje ograniczenia w zaliczaniu wydatków w koszty uzyskania przychodów. We wniosku Wnioskodawczyni, żadna z norm tego przepisu nie dotyczy przedstawionego stanu faktycznego;

2.1. w szczególności, w ocenie Wnioskodawczyni, w myśl art. 23 ust. 1 pkt 46a updof, koszty ubezpieczenia (OC, AC, Assistance) nie stanowią kosztu używania samochodu objętego wykluczeniem 25% kosztów w przypadku użytku mieszanego.

Wnioskodawczyni sugerowała się tutaj otwartą listą (Objaśnienia podatkowe z 9 kwietnia 2020 r. wykorzystywanie samochodu osobowego w prowadzonej działalności - zmiany w podatkach dochodowych od 2019 r.) wydatków związanych z używaniem samochodu osobowego, która nie zawiera jednak kosztów ubezpieczenia wśród wymienionych przykładów;

2.2. w szczególności, w ocenie Wnioskodawczyni, art. 23 ust. 1 pkt 47 nie ma zastosowania w przedstawionym przez Nią stanie faktycznym, ze względu na wartość ubezpieczenia pojazdu nieprzekraczającą 150 000 zł;

3. art. 22 ust. 4 updof - Wnioskodawczyni interpretuje w ten sposób, że koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, czyli koszt polisy zakupionej 3 listopada 2025 r. (okres ochrony 10 lutego 2026 r. - 9 lutego 2027 r.) należy wykazać w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za 2025 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów. Zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.

Dlatego też kosztem uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodów z danego źródła, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

·został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztów uzyskania przychodów podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

·jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

·pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

·poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

·został właściwie udokumentowany,

·nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ww. ustawy, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.

Podkreślam również, że o tym, co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.

Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodów, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem ich źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony.

Co więcej, w oparciu o kryterium stopnia tego powiązania wyróżnia się koszty podatkowe bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód) oraz inne niż bezpośrednio z nimi związane, których nie można wprost przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).

Kosztami będą zarówno koszty uzyskania przychodów pozostające w bezpośrednim związku z uzyskiwanymi przychodami, jak i koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami (pozostające w związku pośrednim) – jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów, nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.

Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów będą zatem wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, jeżeli są one racjonalnie uzasadnione, a każdy wydatek powinien być oceniany przede wszystkim z tego punktu widzenia. Wszystkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione koszty pozwalają na normalne funkcjonowanie przedsiębiorstwa, a w sensie podatkowym zabezpieczają źródło przychodów.

Wyjaśniam również – co szczególnie istotne na tle analizowanej sprawy – że koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało.

Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r.:

Na mocy ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2269, dalej: „ustawa nowelizująca”), od dnia 1 stycznia 2026 r. weszły w życie przepisy zmieniające m.in. art. 23 ust. 1 pkt 4 i pkt 47a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przewidują one nowe limity, w tym limit 100 000 zł dla samochodów spalinowych o emisji CO₂ równej lub wyższej niż 50 g na kilometr.

Z art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2026 r.:

Natomiast z treści art. 30 ustawy o zmianie ustawy o elektromobilności i paliwach alternatywnych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:

Cytowany uprzednio art. 30 ustawy nowelizującej odnosi się do samochodów osobowych wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika od 1 stycznia 2026 r. Oznacza to, że dla takich pojazdów stosuje się nowe limity amortyzacyjne określone w ustawie nowelizującej. Natomiast ci podatnicy, którzy przed 1 stycznia 2026 r. wprowadzili pojazd do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stosują dotychczasowe zasady (dotychczasowe limity).

W odniesieniu do pojazdów niespełniających nowych warunków emisyjnych zapewniono możliwość stosowania dotychczasowych limitów, ale tylko wówczas, gdy pojazdy zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podatnika do końca 2025 r.

Art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:

Stosownie zaś do art. 23 ust. 1 pkt 46a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przewidziane w art. 23 ust. 1 pkt 47 ograniczenie wysokości składek na ubezpieczenie samochodu osobowego, które mogą zostać zaliczone go kosztów uzyskania przychodów dotyczy wyłącznie składek, których wysokość jest bezpośrednio uzależniona od wartości samochodu (AC). Nie dotyczy to zatem składek OC oraz Assistance.

Zauważyć jednak należy, że jak wskazała Pani we wniosku wartość samochodu, o którym mowa we wniosku, nie przekracza 50 000 zł.

Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W myśl z art. 22 ust. 6 ww. ustawy:

Stosownie zaś do art. 22 ust. 6b tej ustawy:

Z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika dodatkowo, że:

Na podstawie art. 44 ust. 10 ww. ustawy:

Natomiast zgodnie z art. 44 ust. 13 tej ustawy:

Z wniosku wynika, że pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi Pani od 3 stycznia 2025 r. Wskazany we wniosku samochód zakupiono 10 lutego 2025 r. Kupującymi byli Pani oraz Pani małżonek, z którym nieprzerwanie pozostajecie w ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej. Powyższy samochód jest samochodem osobowym, w myśl art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu zakupu wprowadziła Pani powyższy samochód do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych w wartości początkowej równej cenie zakupu, tj. 50 000 zł. 1 lipca 2025 r. zawiesiła Pani wykonywanie indywidualnej działalności gospodarczej. Z uwagi, że samochód miał wcześniej innych właścicieli nie była Pani stroną zawartych wcześniej umów ubezpieczeniowych na powyższy samochód. 3 listopada 2025 r zawarta została nowa polisa ubezpieczeniowa na okres: 10 lutego 2026 r. – 9 lutego 2027 r. W polisie zawarto informację, że ubezpieczającym jest Pani małżonek. Jako właściciele pojazdu wymienieni zostaliście oboje - Pani małżonek i Pani. W polisie odnotowano, że pojazd jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej oraz że składka została opłacona. 3 listopada 2025 r. poniosła Pani koszty ubezpieczenia (OC/AC/Assistance) dla wskazanego samochodu. Samochód jest wykorzystywany w działalności gospodarczej, ponieważ pozwala dojechać do miejsca świadczenia usług. Pojazd jest wykorzystywany w sposób mieszany (czyli również do celów służbowych), a jego ubezpieczenie stanowi zabezpieczenie majątku (w tym środka trwałego - samochodu). Samochód był wykorzystywany przed zawieszeniem działalności gospodarczej do celów mieszanych, tj. do celów działalności gospodarczej i do celów prywatnych. Działalność pozostaje zawieszona, rozważa Pani wznowienie działalności w 2026 r. i dalsze wykorzystywanie pojazdu do celów mieszanych. Istotne elementy zostały zawarte we własnym stanowisku, gdzie wskazała Pani, że wartość ubezpieczenia pojazdu nie przekroczyła 150 000 zł.

Pani wątpliwości dotyczą możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek na ww. ubezpieczenie samochodu w okresie zawieszenia działalności gospodarczej.

Z uwagi na fakt, że Pani działalność została zawieszona konieczne jest zatem odwołanie się do ustawy z dnia 6 marca 2018 r. prawo przedsiębiorców (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1480 ze zm.).

W myśl art. 25 ust. 1 ww. ustawy:

Zgodnie natomiast z art. 25 ust. 2 tej ustawy:

Z przepisów tych wynika, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej i w tym czasie nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z tej działalności. Może jednak wykonywać czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, przyjmować należności lub regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności lub wynikające z umów zobowiązujących podatnika do ich poniesienia podpisanych przed zawieszeniem działalności gospodarczej.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Stosownie do art. 31 § 1 przywołanej ustawy:

Zgodnie z art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.

Jak stanowi art. 47 § 1 ww. Kodeksu:

Co do zasady wspólność majątkowa trwa tak długo jak małżeństwo. Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 wskazanej ustawy) albo z mocy prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 ww. ustawy).

W myśl art. 50¹ Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Zauważyć należy, ze niezależnie od faktu, że umowę ubezpieczenia na samochód (stanowiący majątek wspólny małżonków) wykorzystywany w Pani działalności gospodarczej zawarł Pani mąż to faktyczny koszt składek poniosła Pani.

Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że z uwagi, że wskazany we wniosku samochód:

·był wykorzystywany przez Panią w prowadzonej działalności gospodarczej przed jej zawieszeniem,

·został przez Panią wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,

·będzie przez Panią wykorzystywany w działalności gospodarczej po jej wznowieniu,

to koszty składek ubezpieczeniowych poniesione w okresie zawieszenia działalności gospodarczej można uznać za koszty niezbędne dla zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Wydatki poniesione przez Panią na składki ubezpieczeniowe w okresie zawieszenia działalności mogą zostać przez Panią zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w prowadzonej działalności, ponieważ dotyczą środka trwałego Pani działalności. Co istotne, w polisie zawarto informację, że ubezpieczającym jest Pani małżonek, natomiast jako właściciele pojazdu wymienieni jesteście Państwo oboje. W polisie odnotowano, że pojazd jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej oraz że składka została opłacona. Składkę opłacono z Pani rachunku firmowego. Zauważyć zatem należy, że pomimo podjęcia decyzji o zawieszeniu działalności, istotną kwestią jest ciągłość ubezpieczenia samochodu będącego środkiem trwałym. Jak wynika z wniosku zamierza Pani wznowić działalność gospodarczą. Zatem poniesione koszty miały związek z zabezpieczeniem Pani źródła przychodów do czasu wznowienia działalności.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Panią stanu faktycznego, do kosztów uzyskania przychodów - pod warunkiem prawidłowego ich udokumentowania - może Pani zaliczyć poniesione w okresie zawieszenia działalności:

·koszty ubezpieczenia OC, Assistance – (w pełnej wysokości);

·koszty ubezpieczenia AC – (również w pełnej wysokości, gdyż w Pani przypadku limit, o którym mowa w art. 23 ust. 1 pkt 47 nie ma zastosowania z uwagi na fakt, że wartość samochodu przyjęta do celów ubezpieczenia nie przekroczy kwoty 150 000 zł).

Poniesione w okresie zawieszenia działalności wydatki na ubezpieczenie powinna Pani ewidencjonować w podatkowej księdze przychodów i rozchodów na bieżąco, aby zapewnić rzetelne prowadzenie dokumentacji podatkowej.

Natomiast, z uwagi na zwolnienie z obowiązku wpłacania zaliczek w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej wynikające z cytowanego uprzednio art. 44 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, rozliczenia wydatków wynikających z opłaconych składek na ubezpieczenie wskazanego we wniosku samochodu powinna Pani dokonać w zeznaniu rocznym za 2025 r. (PIT-36L).

Jednakże zauważyć należy, że to na podatniku spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonymi wydatkami, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm. ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

·w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

·w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.