Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.937.2025.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

· prawidłowe w zakresie pytania nr 1 i 2 oraz

· nieprawidłowe w zakresie pytania nr 3 w odniesieniu do Pani obowiązku rozliczenia się z tytułu otrzymywanego wynagrodzenia droit de suite.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 grudnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 26 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 19 stycznia 2026 r. (wpływ 22 stycznia 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną zamieszkałą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, będącą polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawczyni począwszy od 6 lipca 2021 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu i sprzedawaniu obrazów bezpośrednio kupcom oraz za pośrednictwem domów aukcyjnych i galerii.

Zgodnie z klasyfikacją PKD obowiązują do końca 2024 r. działalność ta była sklasyfikowana pod numerem PKD 90.03.Z. Zgodnie z klasyfikacją PKD obowiązującą od 1 stycznia 2025 r., kody PKD, które mają zastosowanie do Wnioskodawczyni to:

• PKD 90.12.Z Działalność twórcza w zakresie sztuk wizualnych oraz

• PKD 90.13.Z Pozostała działalność twórcza.

Według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWIU) (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) działalność Wnioskodawczyni sklasyfikowana jest jako 90.03.13.0 Oryginały prac malarzy, grafików i rzeźbiarzy.

Działalność artystyczna Wnioskodawczyni polega na tworzeniu i sprzedaży obrazów według własnego pomysłu. W celu stworzenia obrazu Wnioskodawczyni kupuje niezbędne przybory i materiały, takie jak farby, pędzle oraz inne akcesoria malarskie i za ich pomocą tworzy nowe, oryginalne obrazy, które mają charakter samoistnych rzeczy.

Proces tworzenia/wytwarzania obrazów zaczyna się od pomysłu, następnie całkowicie samodzielnie Wnioskodawczyni przenosi na płótno swój pomysł artystyczny. Każdy obraz tworzony jest na podstawie własnego pomysłu/koncepcji i jest wytwarzany przez Wnioskodawczynię od podstaw. A zatem działalność Wnioskodawcy ma charakter wytwórczy, a nie usługowy, ponieważ efektem pracy Wnioskodawczyni jest powstanie nowego i unikalnego wytworu materialnego obrazu, którego Wnioskodawczyni jest wyłącznym autorem i wytwórcą.

Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawczyni tworzy obrazy samodzielnie, skala jej działalności jest niewielka i nie ma charakteru np. manufaktury. Obrazy sprzedawane przez Wnioskodawczynię sprzedawane są za pośrednictwem galerii, z którymi Wnioskodawczyni współpracuje i domów aukcyjnych, jak również bezpośrednio osobom zainteresowanym kupnem danego obrazu dla siebie. Po sprzedaży obrazu na rzecz klienta galerii lub domu aukcyjnego Wnioskodawczyni otrzymuje należne jej wynagrodzenie, stanowiące ustalony procent ceny za zakupiony obraz.

Wnioskodawczyni nie prowadzi dodatkowej działalności gospodarczej poza działalnością związaną z tworzeniem i sprzedażą autorskich obrazów. Do Wnioskodawczyni nie mają zastosowania wyłączenia zawarte w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Wnioskodawczyni dotychczas rozliczała się według stawki liniowej 19%, tj. zgodnie z postanowieniami art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Obecnie Wnioskodawczyni rozważa zmianę sposobu opodatkowania z opodatkowania podatkiem na opodatkowanie ryczałtem uregulowanym w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Niezależnie od powyższego wskazać należy, że obok dochodów ze sprzedaży bezpośredniej Wnioskodawczyni otrzymuje również na mocy art. 19-19⁵ ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagrodzenie z tytułu droit de suite. Droit de suite uprawnia twórcę, w tym również twórcę utworu plastycznego, do otrzymania wynagrodzenia stanowiącego procent ceny dzieła odsprzedawanego kolejnemu nabywcy. Wynagrodzenie to przysługuje Wnioskodawczyni jako twórcy przy odsprzedaży obrazu, a nie przy sprzedaży pierwszemu nabywcy, jednakże tylko w sytuacji, gdy transakcja dokonywana jest przez podmiot zawodowo zajmujący się odsprzedażą dzieł sztuki (np. gdy obraz odsprzedawany jest przez dom aukcyjny lub galerię).

W związku z otrzymywanym od profesjonalnych podmiotów zajmujących się sprzedażą obrazów wynagrodzeniem z tytułu droit de suite pojawia się kwestia poboru podatku związanego z tym właśnie wynagrodzeniem, tj. kwestia płatnika tego podatku oraz terminu jego rozliczenia. W szczególności wątpliwości Wnioskodawczyni budzi praktyka niektórych Domów Aukcyjnych, które jako płatnik pobierają zaliczkę na podatek od dochodów z tytułu droit de suite w dacie wypłaty należnego Wnioskodawczyni wynagrodzenia.

Uzupełnienie wniosku

Podmioty wypłacające Wnioskodawczyni droit de suite to wyłącznie podmioty mające miejsce zamieszkania albo siedzibę w Polsce.

Pytania

1. Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni przysługuje prawo do opodatkowania ryczałtem w wysokości 5,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?

2. Czy osiągany przez Wnioskodawczynię przychód z tytułu droit de suite stanowi przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3. Czy Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do samodzielnego rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych należnego w związku z otrzymywanymi wynagrodzeniami z tytułu droit de suite w zeznaniu rocznym, albowiem do wynagrodzenia tego będzie miał zastosowanie przepis art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Ad 1.

W świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, iż przysługuje jej prawo do opodatkowania dochodów uzyskiwanych w związku z wytworzeniem/ namalowaniem obrazów w oparciu o przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów uzyskiwanych przez osoby fizyczne, przy czym właściwą stawką ryczałtu jest stawka w wysokości 5,5%, tj. stawka, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) tej ustawy.

Ustawa reguluje bowiem opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą, przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Tak więc wskazać należy, że stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

–prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9

Z kolei zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1)odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2)są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności;

3)wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Dodatkowo wskazać trzeba, iż stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej spółką. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust 10a.

Ponadto, w myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:

1)w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro.

2)rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej bez względu na wysokość przychodów.

Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

1)opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w rozdziale 3;

2)korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od podatku dochodowego;

3)osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:

a)prowadzenia aptek,

b)(uchylona)

c)działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,

d)(uchylona)

e)(uchylona)

f)działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów mechanicznych;

4)wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii;

5)podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie działalności wykonywanej:

a)samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

b)w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez jednego lub każdego z małżonków

c)samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez drugiego małżonka

–jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.

Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, przy czym zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Przede wszystkim zauważyć jednakże należy, że wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług.

Wobec tego dla zastosowania właściwej stawki ryczałtu do przychodów uzyskanych z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWIU, przy czym klasyfikacji tej do określonego grupowania PKWiU dokonuje sam podatnik. Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług została wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.).

Zgodnie z pkt 4.1 Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU 2015) Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego oraz z importu, przy czym pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:

• wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów o ile występują w obrocie,

• usługi stanowią: wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych, wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Kluczowe jest więc, że pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych wykonawcy.

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę należy zaliczyć do odpowiedniego grupowania, zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu, pod którym został zakwalifikowany wykonujący usługę podmiot gospodarczy w Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej.

Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Zgodnie z art 12 ust 1 pkt 2 lit. y ww. ustawy ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi: 15% przychodów ze świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90).

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ww. ustawy ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Z kolei w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ww. ustawy ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.

Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne użyte w ustawie określenia oznaczają:

1)działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;

4)działalność wytwórcza – działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.

Nie ulega więc wątpliwości, że działalność Wnioskodawczyni polegająca na tworzeniu dzieł plastycznych (…).

Ad 2.

Przychód z tytułu droit de suite stanowi przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Droit de suite jest przysługującym twórcy dzieła i jego spadkobiercom uprawnieniem do określonego procenta ceny odsprzedaży utworu dokonanej w sposób zawodowy. Instytucja ta została unormowana w przepisach ustawy o prawie autorskim. Artykuły 19-19⁵ tej ustawy stanowią, że:

Art. 19 [Prawo do wynagrodzenia]

1.Twórcy i jego spadkobiercom, w przypadku dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy utworu plastycznego lub fotograficznego, przysługuje prawo do wynagrodzenia stanowiącego sumę poniższych stawek:

1)5% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale do równowartości 50.000 euro, oraz

2)3% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale od równowartości 50.000,01 euro do równowartości 200.000 euro, oraz

3)1% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale od równowartości 200.000,01 euro do równowartości 350.000 euro, oraz

4)0,5% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale od równowartości 350.000,01 euro do równowartości 500.000 euro, oraz

5)0,25% części ceny sprzedaży, jeżeli ta część jest zawarta w przedziale przekraczającym równowartość 500.000 euro

– jednak nie wyższego niż równowartość 12.500 euro.

2.Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku ceny sprzedaży niższej niż równowartość 100 euro.

3.Oryginalnymi egzemplarzami utworu w rozumieniu ust. 1 są:

1)egzemplarze wykonane osobiście przez twórcę;

2)kopie uznane za oryginalne egzemplarze utworu, jeżeli zostały wykonane osobiście, w ograniczonej ilości, przez twórcę lub pod jego nadzorem, ponumerowane, podpisane lub w inny sposób przez niego oznaczone.

Art. 19¹ [Wynagrodzenie przy zawodowych odsprzedażach rękopisów] Twórcy i jego spadkobiercom przysługuje prawo do wynagrodzenia w wysokości 5% ceny dokonanych zawodowo odsprzedaży rękopisów utworów literackich i muzycznych.

Art. 19² [Pojęcie odsprzedaży zawodowej]

1.Odsprzedażą w rozumieniu art. 19 ust. 1 i art. 191 jest każda sprzedaż następująca po pierwszym rozporządzeniu egzemplarzem przez twórcę.

2.Zawodową odsprzedażą w rozumieniu art. 19 ust. 1 i art. 19¹ są wszystkie czynności o charakterze odsprzedaży dokonywane, w ramach prowadzonej działalności, przez sprzedawców, kupujących, pośredników oraz inne podmioty zawodowo zajmujące się handlem dziełami sztuki lub rękopisami utworów literackich i muzycznych.

Art. 19³ [Podmiot obowiązany do zapłaty]

1.Do zapłaty wynagrodzenia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 i art. 19¹, jest obowiązany sprzedawca, o którym mowa w art. 19² ust. 2, a gdy działa na rzecz osoby trzeciej, zawodowo zajmującej się handlem dziełami sztuki lub rękopisami utworów literackich i muzycznych, odpowiada z nią solidarnie.

2.Sprzedawca jest obowiązany do ujawnienia osoby trzeciej, o której mowa w ust. 1. Z obowiązku tego może się zwolnić płacąc należne wynagrodzenie.

3.Twórca utworu, o którym mowa w art. 19 ust. 1 i art. 19¹, oraz jego spadkobiercy mogą domagać się od osób wymienionych w ust. 1 udzielenia informacji oraz udostępnienia dokumentów niezbędnych do określenia należnego wynagrodzenia z tytułu odsprzedaży oryginalnego egzemplarza lub rękopisu utworu przez okres 3 lat od dnia dokonania odsprzedaży.

Art. 19⁴ [Ceny sprzedaży] Ceny sprzedaży określone w art. 19 ust. 1 i art. 19¹ są cenami po odliczeniu podatku od towarów i usług należnego z tytułu dokonanej odsprzedaży oryginalnego egzemplarza lub rękopisu utworu.

Art. 19⁵ [Zakres stosowania przepisów] Przepisy art. 19-19⁴ stosuje się także do oryginalnych egzemplarzy i rękopisów utworów innych niż wymienione w art. 5, których twórcy w dniu dokonania odsprzedaży mają miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W świetle przywołanych wyżej przepisów należy wskazać na przepis art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Kwalifikacja tego typu przychodów jako przychodów z praw majątkowych była przedmiotem interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 18 października 2022 r. (sygn. 0115-KDIT1.4011.417.2022.2.MT). DKIS bez zastrzeżeń podzielił następującą argumentację przedstawioną we wniosku:

(…) droit de suite są prawem autora utworu do otrzymania wynagrodzenia stanowiącego procent ceny dzieła odsprzedawanego kolejnemu nabywcy. Wynagrodzenie to przysługuje twórcy przy odsprzedaży dzieła (nie przy sprzedaży pierwszemu nabywcy), w sytuacji jeśli transakcja jest dokonywana przez podmiot zawodowo zajmujący się odsprzedażą dzieł sztuki (np. dom aukcyjny, galerię). Przychód z droit de suite stanowi niezbywalne autorskie prawo majątkowe przysługujące artyście do określonej części dochodów z komercyjnej (zawodowej) odsprzedaży oryginału jego utworu plastycznego.

Zdaniem Wnioskodawczyni wynagrodzenie z tytułu droit de suite będąc prawem bezpośrednio wynikającym z bycia autorem dzieła stanowi bezspornie przychód z tytułu praw majątkowych, otrzymywany poza działalnością gospodarczą. Zauważyć należy, że fakt otrzymywania ww. przychodów nie zależy bezpośrednio od podejmowanej przez niej aktywności w ramach działalności gospodarczej, lecz zależy od działań i skuteczności galerii czy innego podmiotu handlującego sztuką. Zatem trudno powiązać ww. przychód z działalnością gospodarczą Wnioskodawczyni, jego otrzymanie pozostaje niejako od Artystki niezależne.

Zdaniem Wnioskodawczyni do działalności gospodarczej można kwalifikować tylko te działania, które są celowe i nakierowane na osiągnięcie pewnych zamierzonych skutków ekonomicznych (zarobek) – działania te muszą mieć charakter zorganizowany i ciągły.

W przypadku droit de suite przesłanki te nie są spełnione, co kwalifikuje te przychody do przychodów z praw majątkowych.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawczyni powyższe przepisy oraz ich interpretacja dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w pełni uzasadniają uznanie przychodów z droit de suite jako przychodów z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad 3.

Przepisy art. 41 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych regulują kwestię poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Artykuł 41 ust. 1 brzmi „Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Przy założeniu więc, iż prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie pytania nr 2, tzn. stanowisko, iż przychody z droit de suite stanowią przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na treść art. 41 ust. 1 ww. ustawy należy przyjąć, że płatnikiem podatku nie jest Wnioskodawczyni, lecz płatnikiem podatku zobowiązanym do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy jest podmiot dokonujący profesjonalnej odsprzedaży, np. galeria sztuki lub dom aukcyjny.

W przedstawionym stanie faktycznym to właśnie podmiot odsprzedający oryginalne dzieło będzie miał obowiązek odprowadzenia zaliczki na podatek i do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym je pobrano, przekazać je na rachunek urzędu skarbowego.

Nie będzie tego robiła więc Wnioskodawczyni w zeznaniu rocznym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Opodatkowanie przychodów osiąganych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej według właściwej stawki ryczałtu

Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.):

Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Według treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

a)wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b)polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c)polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a .

W myśl art. 6 ust. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:

1)w roku poprzedzającym rok podatkowy:

a)uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub

b)uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000 euro,

2)rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej - bez względu na wysokość przychodów.

Możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest między innymi od niespełnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Kolejnym warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:

Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych została przez ustawodawcę ustalona w art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Stosownie do art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a tej ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8.

Z kolei w myśl art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a cytowanej ustawy:

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.

Według art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy przez działalność usługową należy rozumieć:

pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług pod pojęciem usług rozumie:

• wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych,

•wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i ogólnospołecznej.

Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych wykonawcy.

Natomiast wyroby w myśl PKWiU to: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile występują w obrocie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:

działalność wytwórcza to działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.

Ponieważ ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”, należy posłużyć się definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to m.in.: zrobić, wyprodukować coś (Słownik języka polskiego PWN, www.sjp.pwn.pl).

O zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie z zakupionych, czy wytworzonych materiałów nowego wyrobu. Wyrób ten ma być nowy. Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.in. jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Należy zatem stwierdzić, że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie istniał, zaś powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na wytworzeniu, wyprodukowaniu czegoś) (A. Bartosiewicz, R. Kubacki. Komentarz do art. 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, lex 8474).

Ponadto zauważyć należy, że możliwość opłacania oraz wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą zależy wyłącznie od faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług. Zatem konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU.

Z opisu okoliczności faktycznych sprawy wynika, że:

• prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą od 6 lipca 2021 r.;

•działalność ta polega na tworzeniu obrazów według własnego pomysłu i ich sprzedawaniu bezpośrednio zainteresowanym klientom oraz za pośrednictwem domów aukcyjnych i galerii;

• każdy obraz tworzony jest na podstawie własnego pomysłu/koncepcji i jest wytwarzany przez Panią od podstaw.

Na podstawie przedstawionego opisu sprawy działalność, którą Pani prowadzi w zakresie tworzenia obrazów oraz ich sprzedaży stanowi działalność wytwórczą w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

W konsekwencji przychody uzyskiwane z tytułu sprzedaży autorskich obrazów podlegają opodatkowaniu stawką 5,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, bez względu na sposób ich sprzedaży (bezpośrednio albo za pośrednictwem galerii sztuki lub domu aukcyjnego).

Stawka ta będzie miała zastosowanie wyłącznie, jeśli spełnione będą warunki do zastosowania tej formy opodatkowania, o których mowa w cytowanych przepisach o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Przychody z droit de suite – źródło przychodu

Z opisu okoliczności faktycznych sprawy wynika, że otrzymuje Pani również – na mocy art. 19-19⁵ ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2025, poz. 24 ze zm.) – wynagrodzenie z tytułu droit de suite.

Stosownie do art. 19 ww. ustawy

Twórcy i jego spadkobiercom, w przypadku dokonanych zawodowo odsprzedaży oryginalnych egzemplarzy utworu plastycznego lub fotograficznego, przysługuje prawo do wynagrodzenia (…).

Droit de suite uprawnia twórcę, w tym również twórcę utworu plastycznego, do otrzymania wynagrodzenia stanowiącego procent ceny dzieła odsprzedawanego kolejnemu nabywcy. Wynagrodzenie to przysługuje twórcy przy odsprzedaży dzieła, w sytuacji jeśli transakcja jest dokonywana przez podmiot zawodowo zajmujący się odsprzedażą dzieł sztuki (np. dom aukcyjny, galerię). Przychód z droit de suite stanowi niezbywalne autorskie prawo majątkowe przysługujące artyście do określonej części dochodów z komercyjnej (zawodowej) odsprzedaży oryginału jego utworu plastycznego.

Za przychód z praw majątkowych – stosownie do art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – uważa się w szczególności:

przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Wynagrodzenie z tytułu droit de suite będąc prawem bezpośrednio wynikającym z bycia autorem dzieła stanowi przychód z tytułu praw majątkowych, otrzymywany poza działalnością gospodarczą. Fakt otrzymywania ww. przychodów nie zależy bezpośrednio od podejmowanej przez artystę aktywności w ramach działalności gospodarczej, lecz zależy od działań i skuteczności galerii czy innego podmiotu handlującego sztuką. Zatem trudno powiązać ww. przychód z Pani działalnością gospodarczą, jego otrzymanie bowiem pozostaje niejako od Pani niezależne.

Tym samym wynagrodzenie droit de suite należy zakwalifikować jako przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Pani obowiązki w związku z uzyskiwaniem wynagrodzenia droit de suite

Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Zatem w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym uzyska Pani przychód z tytułu wynagrodzenia droit de suite, powinna Pani złożyć do urzędu skarbowego według miejsca zamieszkania zeznanie roczne z tytułu uzyskanego dochodu i opodatkować według skali podatkowej, stosownie do art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem – wbrew Pani twierdzeniu we własnym stanowisku – jest Pani zobowiązana do rozliczenia uzyskanych dochodów z tytułu droit de suite w zeznaniu rocznym.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja nie rozstrzyga o obowiązkach innych podmiotów, w tym galerii sztuki czy domu aukcyjnego. Obowiązki podatkowe tych podmiotów nie są Pani indywidualną sprawą.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.