Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0115-KDIT1.4011.1002.2025.1.MN

Interpretacja indywidualna

– stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 grudnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Spółka rozpoczęła opodatkowanie CIT-em estońskim z początkiem 1 czerwca 2022 r. Z dniem 1 stycznia 2025 r. Wnioskodawca zakończył opodatkowanie swoich dochodów zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych, składając stosowny formularz rezygnacyjny.

Wnioskodawca zamierza wypłacić w 2026 r. zysk za lata 2023 oraz 2024, które to wedle obowiązujących przepisów o rachunkowości wyodrębniono w następujący sposób: w bilansie jednostki, po stronie pasywów, w pozycji II. Kapitał (fundusz) zapasowy wyodrębniane są dwie odrębne pozycje: pierwsza obejmująca kwotę zysku osiągniętego w okresach opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek oraz druga obejmująca kwotę zysku wypracowanego w okresach opodatkowania na zasadach ogólnych. Analogiczny podział stosowany jest również w pozycjach IV. Pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe, Zysk (strata) z lat ubiegłych oraz VI. Zysk (strata) netto.

W ocenie Wnioskodawcy takie ujęcie i prezentacja danych w bilansie są wystarczające dla celów zastosowania odliczenia 70% podatku CIT przy wypłacie dywidendy w systemie estońskiego CIT. W konsekwencji nie występuje konieczność dokonywania dodatkowych wyodrębnień, ani zamieszczania dodatkowych informacji w pozostałych elementach rocznego sprawozdania finansowego, w szczególności w rachunku zysków i strat, zestawieniu zmian w kapitale własnym, ani w informacji dodatkowej.

Wnioskodawca w 2026 r. zamierza wypłacić zysk za lata 2023 oraz 2024 zgodnie z art. 191 § 1 w zw. z art. 193 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych. Warunek, o którym mowa w art. 192 KSH, zostanie spełniony przez Wnioskodawcę i będzie mógł On wypłacić wypracowany zysk jej udziałowcom.

Spółka na ww. kontach analitycznych wyodrębniła w księgach rachunkowych odpowiednio zyski odpowiadające każdemu z lat podatkowych po wyborze Ryczałtu od dochodów Spółek w taki sposób, iż jest w stanie przyporządkować kwotę wypracowanego zysku do konkretnego roku podatkowego, a więc jest w stanie ustalić czy podzielony zysk został wypracowany w okresie opodatkowania Ryczałtem od dochodów spółek, czy też na zasadach ogólnych CIT.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca ma prawo do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 19 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obliczając podstawę opodatkowania podatku od dywidendy jako płatnik podatku zgodnie z art. 41 ust. 4ab ww. ustawy?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przy obliczeniu należnego podatku powinien zastosować odliczenie, o którym mowa w art. 30a ust. 19 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle postanowień pkt 2.5 ppkt 25 Przewodnika do ryczałtu od dochodów spółek, podatnik objęty opodatkowaniem na zasadach ryczałtu od dochodów spółek (tzw. CIT estoński) obowiązany jest do ujawniania w sprawozdaniach finansowych – sporządzanych zgodnie z przepisami o rachunkowości – wyodrębnionych zysków oraz strat, począwszy od roku, w którym dokonano tego wyodrębnienia, aż do momentu ich wypłaty lub pokrycia. Obowiązek ten wynika bezpośrednio z art. 7aa ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z powyższym wyodrębnienie ww. kategorii zysków i strat powinno znaleźć odzwierciedlenie w księgach rachunkowych oraz sprawozdaniach finansowych jednostki – zarówno w okresie poprzedzającym wejście w reżim ryczałtu, jak i w okresach kolejnych, aż do momentu ostatecznego rozliczenia tychże wartości. Pomimo iż obowiązek ten wynika z ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawodawca w sposób konsekwentny odwołuje się do regulacji ustawy o rachunkowości, nie przewidując jednak szczegółowych zasad formalnych odnoszących się do formy i sposobu prezentacji tego wyodrębnienia.

Korespondujący z powyższym obowiązek wynika również z art. 30a ust. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wprost wskazuje, że dla celów ustalenia preferencyjnego zryczałtowanego podatku od dywidend wypłacanych wspólnikom z zysków wypracowanych przez spółkę w okresie opodatkowania ryczałtem, warunkiem koniecznym jest uprzednie wyodrębnienie tych zysków w kapitale własnym spółki.

W świetle powyższego brak stosownego wyodrębnienia w strukturze kapitału własnego skutkować będzie brakiem możliwości skorzystania z preferencji podatkowych przez wspólników, co oznacza, iż pomimo potencjalnego spełnienia warunków materialnych do zastosowania ulgi jej realizacja zostanie skutecznie zablokowana z przyczyn formalnych.

Podobny obowiązek został skonkretyzowany w art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit. a i b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przepis ten zobowiązuje podatnika, który zdecydował się na wejście w reżim estońskiego CIT, do dokonania wyodrębnienia w kapitale własnym na dzień kończący rok podatkowy poprzedzający pierwszy rok opodatkowania ryczałtem, kwoty zysków niepodzielnych oraz zysków podzielonych odniesionych na kapitały, wypracowanych w okresie poprzedzającym wejście w system ryczałtowy, a także kwoty niepokrytych strat z tego okresu.

Z kolei art. 28d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wprowadza analogiczny obowiązek w stosunku do okresów już objętych ryczałtem – podatnik winien prowadzić księgi rachunkowe oraz sporządzać sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą o rachunkowości, w sposób umożliwiający prawidłowe ustalenie nie tylko podstawy opodatkowania i kwoty podatku, lecz także wyodrębnienie – w strukturze kapitału własnego – zysków i strat powstałych w okresie ryczałtowym. Obowiązek ten służy transparentności rozliczeń podatnika oraz kontroli prawidłowości realizacji przepisów w zakresie opodatkowania ryczałtem, a jego realizacja winna być odzwierciedlona w informacji dodatkowej stanowiącej integralną część sprawozdania finansowego, co jednoznacznie wynika z pkt 2.5 ppkt 27 przewodnika MF.

W kontekście powyższego ustawa o rachunkowości nie zawiera przepisów szczegółowo określających sposób formalny wyodrębnienia tych wartości w ramach kapitału własnego, to jednak w art. 36 ustawy o rachunkowości przewiduje ogólną zasadę ujmowania kapitałów z podziałem na ich rodzaje, zgodnie z przepisami prawa oraz postanowieniami statutu lub umowy spółki. W konsekwencji wyodrębnienie zysków i strat może, lecz nie musi nastąpić poprzez wprowadzenie dodatkowych podkategorii w zestawieniu zmian w kapitale własnym, bądź odpowiednie ujawnienie ich w informacji dodatkowej.

Brak jest szczegółowych wymogów formalnych dotyczących sposobu prezentacji wyodrębnionych zysków i strat, obowiązek ich wyodrębnienia wynika z przepisów materialnego prawa podatkowego (art. 7aa, art. 28d ustawy o CIT oraz art. 30a ust. 19 ustawy o PIT), jednakże w żaden sposób nie określa w jaki sposób wyodrębnienie to winno się odbyć.

Żaden z ww. przepisów prawa podatkowego, ani też wskazywana intencja ustawodawcy, nie uzależniają prawa do zastosowania odliczenia, o którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od ujęcia wyodrębnienia zysków w sprawozdaniu finansowym. Wystarczającym warunkiem jest, aby spółka zapewniła takie wyodrębnienie na poziomie prowadzonych ksiąg rachunkowych, przykładowo poprzez prowadzenie kont analitycznych kapitału własnego, w szczególności kapitału zapasowego.

Oznacza to, że pogląd, zgodnie z którym odliczenie przysługuje wyłącznie wtedy, gdy wyodrębnienie to znajduje odzwierciedlenie w sprawozdaniu finansowym, nie znajduje podstawy prawnej. Z punktu widzenia ustawodawcy, a także celu regulacji, istotne jest bowiem samo faktyczne rozróżnienie i ujawnienie źródła zysków w księgach rachunkowych. To ono pozwala na odróżnienie zysków wypracowanych w okresie przed wejściem w ryczałt od dochodów spółek od zysków generowanych już w trakcie stosowania tej formy opodatkowania. Takie rozróżnienie jest warunkiem wystarczającym, aby zastosować odliczenie, o którym mowa w art. 30ca ust. 19 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stanowisko to znajduje oparcie również w oficjalnych objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z 23 grudnia 2021 r. – Przewodniku do Ryczałtu od dochodów spółek. Wynika z niego jednoznacznie, że wyodrębnienie zysków i strat sprzed i po wejściu do systemu ryczałtu ma kluczowe znaczenie dla poprawnego ustalenia należnego podatku. W przewodniku podkreślono, że brak takiego wyodrębnienia uniemożliwia zarówno poprawne określenie obowiązków w podatku dochodowym od osób prawnych, jak i skorzystanie z odliczeń przewidzianych w art. 30a ust. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrócono również uwagę, że tylko dzięki precyzyjnemu wyodrębnieniu można mieć pewność, iż dywidendy wypłacane ze starych zysków (tj. sprzed ryczałtu) nie będą objęte CIT, natomiast dywidendy wypłacane z zysków powstałych w okresie ryczałtu pozwalają na zastosowanie odliczeń.

W praktyce oznacza to, że jeżeli spółka w księgach rachunkowych wprowadziła wyraźne rozróżnienie zysków z okresów przed i po wejściu w ryczałt, np. na kontach analitycznych kapitału zapasowego, wówczas należy uznać, że spełnione zostały wszystkie przesłanki umożliwiające zastosowanie preferencji podatkowej. Dodatkowym źródłem weryfikacji mogą być uchwały zgromadzenia wspólników w sprawie podziału zysku, w których wskazuje się, jaka część wyniku pochodzi z okresów sprzed ryczałtu, a jaka już z okresu jego stosowania. W połączeniu z dokumentacją księgową (wydruki kont analitycznych, zestawienia księgowe) daje to pełną możliwość udokumentowania prawidłowego wyodrębnienia i tym samym uprawnienia do stosowania odliczeń.

Co równie istotne potwierdzenie możliwości zastosowania mechanizmu odliczenia dla przedmiotowej sprawy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach podatkowych, w których to zaistniały stan faktyczny jest tożsamy:

•z 31 marca 2025 r., znak sprawy: 0112-KDIL2-2.4011.97.2025.3.MC,

•z 19 listopada 2024 r., znak sprawy: 0113-KDIPT2-3.4011.596.2024.1.JŚ,

•z 5 stycznia 2024 r., znak sprawy: 0114-KDIP3-1.4011.934.2023.4.EC,

•z 24 kwietnia 2023 r., znak sprawy: 0114-KDIP3-1.4011.236.2023.1 .MS2,

•z 7 kwietnia 2023 r., znak sprawy: 0115-KDIT1.4011.51.2023.4.PSZ,

•z 3 marca 2023 r., znak sprawy: 0115-KDIT1.4011.71.2023.1.AS.

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca wnosi jak we wstępie.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19 , art. 25b , art. 30ca , art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, które stanowić będą trwałe przysporzenie majątkowe. Co do zasady więc o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów podlegających opodatkowaniu decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono majątek podatnika (takie, którymi może rozporządzać jak właściciel).

Katalog źródeł przychodów został określony w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a wśród nich art. 10 ust. 1 pkt 7. Zgodnie z jego treścią źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Za przychody z kapitałów pieniężnych – stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy – uważa się:

dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:

a)dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,

b)oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,

c)podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,

d)wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy od dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a.

W myśl natomiast art. 30a ust. 19 ww. ustawy:

Zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4, od przychodów uzyskiwanych przez wspólnika z wypłat podzielonych zysków spółki osiągniętych przez tę spółkę w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli pochodzą z podziału zysków z tego okresu wyodrębnionych w kapitale własnym spółki, pomniejsza się o kwotę stanowiącą:

1)90% kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału wspólnika w zysku spółki liczonego na dzień nabycia przez niego prawa do wypłaty podzielonego zysku i należnego ryczałtu od dochodów spółek z zysku podzielonego tej spółki, z którego przychód ten został uzyskany - w przypadku przychodów z podzielonego zysku wypłaconych z zysków spółki opodatkowanych zgodnie z art. 28o ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, albo

2)70% kwoty odpowiadającej iloczynowi procentowego udziału wspólnika w zysku spółki liczonego na dzień nabycia przez niego prawa do wypłaty podzielonego zysku i należnego ryczałtu od dochodów spółek z zysku podzielonego tej spółki, z którego przychód ten został uzyskany - w przypadku przychodów z podzielonego zysku wypłaconych z zysków spółki opodatkowanych zgodnie z art. 28o ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W uzasadnieniu do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 29 października 2021 r. (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), druk 1532 wskazano, że:

Projekt zakłada rozszerzenie możliwości zastosowania przepisów dotyczących ryczałtu od dochodów oraz znaczące złagodzenie warunków zarówno rozpoczęcia stosowania owych przepisów, jak i warunków koniecznych do spełnienia w celu pozostania w systemie ryczałtu od dochodów. (…)

Zmiany w zakresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek spowodowały konieczność zmian dostosowujących w przepisach art. 30a ust. 19 i w konsekwencji art. 41 ust. 4ab ustawy o PIT. W wyniku tych zmian zryczałtowany podatek, obliczony zgodnie z ust. 1 pkt 4 ustawy PIT, od przychodów uzyskiwanych przez wspólnika (przez którego należy rozumieć udziałowca spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, akcjonariusza spółki akcyjnej i spółki komandytowo-akcyjnej, oraz komandytariusza i komplementariusza spółki komandytowej) z wypłat podzielonych zysków spółki osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli pochodzą z podziału zysków z tego okresu wyodrębnionych odpowiednio w kapitale własnym spółki, podlega pomniejszeniu.

Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29 , art. 30 ust. 1 pkt 2, 4 -5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b -13, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.

Jednocześnie zgodnie z art. 41 ust. 4ab ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Spółki, które dokonują wypłaty należności z tytułu podzielonych zysków spółki osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, są obowiązane jako płatnicy pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 , z uwzględnieniem zasad określonych w art. 30a ust. 19.

Zgodnie natomiast z art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Płatnicy, o których mowa w art. 41 , przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a , płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10 , przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

W myśl art. 7aa ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.):

Podatnik, który wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek, jest obowiązany na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania tym ryczałtem:

1)sporządzić informację o przychodach, kosztach, dochodzie z przekształcenia oraz podatku należnym w związku z wyborem opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek oraz

2)wyodrębnić w kapitale własnym spółki na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek:

a)kwotę zysków niepodzielonych i kwotę zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek oraz

b)kwotę niepokrytych strat poniesionych w latach poprzedzających pierwszy rok opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek.

W treści uzasadnienia do projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia 28 listopada 2020 r. (druk nr 643) wprowadzającej od 2021 roku do porządku prawnego powołane przepisy wskazano:

W celach informacyjnych (aby móc łatwo określić wysokość zysku wypracowanego w okresie sprzed przystąpienia do nowego systemu i związanych z tym zyskiem wypłat w okresie stosowania opodatkowania ryczałtem), podatnik powinien ustalić sumę niepodzielonych w latach ubiegłych zysków, kwotę zysków podzielonych odniesioną na kapitały oraz niepokrytych strat. W tym zakresie projekt przewiduje również obowiązek wyodrębnienia tych zysków i strat w bilansie, w kapitale własnym. Wyodrębnienie to podatnik będzie miał obowiązek wykazywać w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z ustawą o rachunkowości do roku całkowitej wypłaty tych zysków lub pokrycia tych strat. Obowiązek takiego wyodrębnienia ciążyć będzie również na następcach prawnych podatnika. Przepis w tym zakresie powiązany jest z regulacją art. 28d ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2, która przewiduje analogiczne wyodrębnienie dla zysków i strat wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem, oraz z regulacją w ustawie o PIT, która uzależnia stosowne odliczenia od podatku należnego od dywidendy od tego z jakich zysków pochodzi ta dywidenda (z zysków wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem czy w innym okresie). W przypadku gdy po zaprzestaniu opodatkowania ryczałtem spółka zaniecha przedmiotowego wyodrębnienia w kapitale własnym, pomimo posiadania zysków z okresu opodatkowania ryczałtem, wspólnik otrzymujący dywidendę pochodzącą z takich zysków nie będzie uprawniony do odliczeń przewidzianych w ustawie o PIT.

Jak stanowi art. 28d ust. 1 i 2 cyt. ustawy:

Podatnik opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek, zwanym dalej w niniejszym rozdziale „ryczałtem”, jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań finansowych na podstawie przepisów o rachunkowości w sposób zapewniający prawidłowe określenie:

1)wysokości zysku (straty) netto, podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku oraz w kapitale własnym:

a)kwoty zysków niepodzielonych i kwoty zysków podzielonych odniesione na kapitały, wypracowanych w latach opodatkowania ryczałtem, oraz

b)kwoty niepokrytych strat poniesionych w latach opodatkowania ryczałtem.

2)Podatnik i jego następca prawny są obowiązani wykazywać wyodrębnienie w kapitale własnym zysków lub strat, o których mowa w ust. 1 pkt 2, w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z przepisami o rachunkowości do roku wypłaty tych zysków lub pokrycia tych strat.

Stosownie do art. 28o ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ryczałt wynosi:

1)10% podstawy opodatkowania - w przypadku małego podatnika oraz podatnika rozpoczynającego prowadzenie działalności;

2)20% podstawy opodatkowania - w przypadku podatnika innego niż wskazany w pkt 1.

W przypadku podzielonych zysków spółki otrzymanych z zysków spółki, które były opodatkowane ryczałtem od dochodów spółek, zryczałtowany podatek dochodowy obliczony od tych przychodów podlega pomniejszeniu o odpowiedni wskaźnik procentowy należnego od spółki ryczałtu od dochodów spółek. Istotne jest, w jaki sposób spółka była opodatkowana w okresie, za który osiągnięty przez spółkę zysk jest wypłacony w postaci podzielonych zysków spółki. Dlatego też zyski spółki osiągane za każdy rok, w którym spółka była opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek, powinny być wyodrębnione w kapitale własnym spółki. Przy czym zyski spółki z okresu, gdy była opodatkowana ryczałtem, powinny być wyodrębnione w kapitałach własnych spółki nie tylko w okresie, w którym jest opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek, ale również, gdy będzie miała zyski z tego okresu do podziału już po zakończeniu okresu opodatkowania ryczałtem.

Mając na uwadze treść artykułu 30a ust. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zryczałtowany podatek podlega pomniejszeniu od wypłat podzielonych zysków spółki osiągniętych w okresie opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z przepisami rozdziału 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli pochodzą z podziału zysków z tego okresu wyodrębnionych odpowiednio w kapitale własnym spółki.

Spółka jest podatnikiem ryczałtu od dochodów spółek, o którym mowa w rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i powinna stosować zasady wyodrębnienia zysków określone w wyżej powołanych przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jak wynika z uzasadnienia do ustawy z dnia 28 listopada 2020 r. wyodrębnienie dla zysków i strat wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem Spółka miała obowiązek wykazywać w sprawozdaniu finansowym sporządzanym zgodnie z ustawą o rachunkowości. Jednocześnie ma to wpływ na regulacje określone w art. 30a ust. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, która uzależnia stosowne odliczenie od podatku należnego od dywidendy od tego z jakich zysków pochodzi ta dywidenda (z zysków wypracowanych w okresie opodatkowania ryczałtem, czy w innym okresie) oraz czy pochodzą z podziału zysków wyodrębnionych w kapitale własnym Spółki.

Wyodrębnienie zysków podzielonych bez formalnego ich wykazania w sprawozdaniu finansowym powoduje, że warunek, o którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie został spełniony. Bez znaczenia pozostaje fakt, że Spółka na odpowiednich kontach analitycznych wyodrębniła w księgach rachunkowych odpowiednio zyski odpowiadające każdemu z lat podatkowych i jest w stanie przyporządkować kwotę wypracowanego zysku do konkretnego roku podatkowego.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa, wypłata dywidendy skutkować będzie po stronie wspólnika powstaniem przychodu z kapitałów pieniężnych, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji jako płatnik będą Państwo obowiązani pobrać i przekazać na rachunek urzędu skarbowego 19% zryczałtowany podatek dochodowy w oparciu o art. 30a ust. 1 pkt 4, art. 41 ust. 4ab i art. 42 ust. 1 ww. ustawy. Nie będą Państwo uprawnieni do zastosowania pomniejszenia, o którym mowa w art. 30a ust. 19 ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

·Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

·Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1)z zastosowaniem art. 119a;

2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

·Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

•w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

•w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.