Interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2026 r., Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, sygn. 0114-KDIP1-3.4012.51.2026.2.PRM

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 stycznia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 i 19a ustawy nabywanych usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych i coachingu świadczonych przez psychologów oraz psychoterapeutów, a także możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczenia usług coachingu świadczonych przez osoby niebędące psychologami lub psychoterapeutami oraz ewentualnej innej sprzedaży. Uzupełniła go Pani pismem z 25 lutego 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych oraz coachingu. Usługi te polegają na udzieleniu pomocy i wsparcia osobom, które doświadczają trudności psychologicznych (usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne) lub mają trudności w radzeniu sobie ze stresem, przeżywają wypalenie zawodowe, lęki, depresje, które uniemożliwiają im funkcjonowanie zawodowe, budowanie relacji oraz utrzymania rodziny (usługi terapeutyczne) lub chcą uzyskać wsparcie w pracy nad sobą ukierunkowanej na osiągnięcie założonych celów, np. poprawę umiejętności interpersonalnych, lepszą organizację pracy, asertywność, etc. (coaching).

Wszystkie wspomniane rodzaje usług świadczonych przez Wnioskodawczynię są wykonywane przez zespół współpracujących z Nią specjalistów posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli psychoterapeutów, terapeutów, coachów i mentorów, trenerów mentalnych. Stosują oni metodologię wynikającą z integracji wybranych nurtów terapeutycznych, psychologicznych, psychoterapeutycznych i coachingowych, łączącą elementy terapii poznawczo-behawioralnej, podejścia psychodynamicznego, psychologii pozytywnej, terapii zorientowanej na proces oraz terapii gestalt. Stosowane przez Wnioskodawczynię podejście skupia się również na pracy z podświadomością (opartych na dowodach naukowych) klienta, co jest kluczowe dla osiągnięcia głębokich i trwałych zmian na poziomie emocjonalnym. Wykorzystuje ono metody pozwalające na głębszą niż w klasycznej terapii poznawczo-behawioralnej analizę procesów mentalnych, co przyspiesza proces terapeutyczny i daje długotrwałe pozytywne rezultaty. Ponadto, Wnioskodawczyni wraz z zespołem zatrudnionych i współpracujących z Nią ekspertów rozwija również autorskie metody terapii i coachingu, zmierzające do zapewnienia jak największej efektywności i skuteczności procesu terapeutycznego.

W ramach świadczonych przez Wnioskodawczynię usług psychologicznych, psychoterapeutycznych oraz terapeutycznych zatrudnieni lub współpracujący z Nią specjaliści prowadzą konsultacje oraz terapie lub treningi indywidualne i grupowe dla klientów, którzy borykają się z problemami takimi jak zaburzenia lękowe, trauma, epizody depresyjne, nerwica, zaburzenia osobowości. Konsultacje psychologiczne obejmują spotkania służące określeniu występujących u danej osoby problemów, zdefiniowaniu oczekiwań pacjenta oraz kierunków i planu dalszej pomocy psychologicznej. Terapia indywidualna stanowi cykl spotkań psychoterapeuty z pacjentem, które służą niwelowaniu zaburzeń psychicznych, poprawie jakości życia emocjonalnego i zdolności radzenia sobie z emocjami. Terapia grupowa z kolei to seria spotkań terapeutycznych z grupą osób, które łączy podobny problem.

Podobnie jak usługi psychologiczne i terapeutyczne, także usługi coachingowe świadczone przez Wnioskodawczynię opierają się na spotkaniach ekspertów (coachów, trenerów, mentorów lub trenerów mentalnych) z klientami. Również w tym przypadku spotkania te mogą mieć charakter indywidualny lub grupowy i służą one wzmacnianiu określonych umiejętności, kompetencji, cech czy zachowań danej osoby, zgodnie z wyrażonymi przez nią potrzebami oraz założonymi celami. Tym co odróżnia usługi coachingu od usług psychologicznych i terapeutycznych jest specyfika potrzeb klienta oraz wymagania co do osoby je prowadzącej. Usługi psychologiczne i psychoterapeutyczne mierzą się z problemami emocjonalnymi, behawioralnymi lub psychicznymi klienta, podczas gdy coaching to proces rozwoju osobistego, w którym coach, mentor lub trener mentalny wspiera klienta w osiąganiu jego celów, rozwijaniu potencjału i umiejętności i zwiększeniu satysfakcji z życia. Usługi psychologiczne mogą być świadczone wyłącznie przez osoby będące psychologiem a terapeutyczne - przez psychologa lub psychoterapeutę. Pełnienie funkcji coacha, mentora albo trenera mentalnego nie wymaga natomiast posiadania określonego wykształcenia czy też tytułu zawodowego. Osoby świadczące usługi coachingowe muszą niewątpliwie dysponować odpowiednią wiedzą i umiejętnościami, niemniej z uwagi na fakt, że ani zawód coacha, ani mentora ani trenera mentalnego nie są w Polsce zawodami regulowanymi, nie ma formalnych wymogów prawnych, które określałyby, kto, w jaki sposób i na jakich warunkach może te zawody wykonywać.

Na potrzeby prowadzonej działalności, Wnioskodawczyni współpracuje z psychologami, psychoterapeutami oraz coachami, mentorami i trenerami mentalnymi świadczącymi opisywane powyżej usługi w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej. Każdorazowo to te właśnie osoby są podmiotami bezpośrednio pracującymi z klientami Wnioskodawczyni, wykonującymi czynności składające się na usługi psychologiczne, terapeutyczne i coachingowe opisywane w niniejszym wniosku. Jednocześnie, z perspektywy klienta, świadczącym usługę jest za każdym razem Wnioskodawczyni. W konsekwencji, w sytuacji, gdy usługi danego psychologa, terapeuty, coacha, mentora lub trenera mentalnego są przez niego wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawczyni uczestniczy w ich świadczeniu działając w imieniu własnym lecz na rzecz osoby trzeciej (klienta), w związku z czym - zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT - uznaje, że usługi te zostały przez Nią nabyte od współpracującego podmiotu i wykonane na rzecz klienta.

Obecnie, Wnioskodawczyni korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie, Wnioskodawczyni zakłada, że w 2026 r. łączna wartość dokonywanej przez Nią sprzedaży usług opisanych w niniejszym wniosku przekroczy 240 tys. złotych.

Doprecyzowanie i uzupełnienie zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni nie jest podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156).

Wskazane we wniosku usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu nie będą świadczone w ramach działalności leczniczej.

Wnioskodawczyni ze specjalistami będzie współpracować na podstawie umów o świadczenie usług, w ramach których specjaliści będą działać jako przedsiębiorcy w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, umów zlecenia. Wnioskodawczyni nie wyklucza zawierania w przyszłości umów o pracę z takimi specjalistami.

Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne mają na celu profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia. Są to:

·konsultacje terapeutyczne przeciwdziałające wypaleniu,

·cykl sesji treningu mentalnego, edukacyjnego mającego na celu wypracowanie z klientem sposobów i narzędzi radzenia sobie ze stresem, trudnymi emocjami,

·metody oddechowe i relaksacyjne,

·metody behawioralne wypracowujące zdrowe nawyki myślenia i działania,

·metody zarządzania głosem krytycznym, negatywnymi myślami,

·praca nad integrowaniem konfliktów wewnętrznych w wartościach, cechach osobowości,

·metody wydobywania talentów, mocnych stron w celu odnalezienia kierunku rozwoju zawodowego, który byłby spójny z osobowością i przeciwdziałałby wypaleniu,

·praca nad uwalnianiem negatywnych emocji (frustracja, żal, gniew, poczucie winy, lęk) związanych z trudnościami życiowymi.

Usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, będą nabywane zarówno od osób wykonujących zawód psychologa (a więc od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 Ustawy o podatku od towarów i usług), jak i od osób niewykonujących takiego zawodu (a więc od podmiotów niewymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 18 ani pkt 19 Ustawy o podatku od towarów i usług).

Współpracujący z Wnioskodawczynią specjaliści będą dokumentowali świadczone przez nich usługi fakturami VAT, fakturami, rachunkami, co będzie uzależnione od formy prawnej współpracy z nimi.

Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu świadczone przez współpracujących z Wnioskodawczynią specjalistów będzie Ona nabywać we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich.

Usługi świadczone przez specjalistów nie są i nie będą świadczone na rachunek Wnioskodawczyni ale w ramach prowadzonego przez Panią (…).

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie zamierza wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Wykonywane przez Wnioskodawczynię w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czynności nie polegają na udzieleniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa.

Usługi coachingowe w ujęciu profesjonalnym to proces wspierania osoby (klienta) w rozwijaniu kompetencji, realizacji celów, zwiększaniu samoświadomości i efektywności w różnych obszarach życia lub pracy.

Wnioskodawczyni nie utraciła kiedykolwiek prawa do zwolnienia sprzedaży od podatku VAT ani też nie zrezygnowała z tego zwolnienia.

Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawczynię usługi przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, a w konsekwencji, czy w przypadku przekroczenia progu 240 000 zł z tytułu łącznej wartości sprzedaży tych usług, będzie Ona mieć obowiązek rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, usługi psychologiczne oraz terapeutyczne opisane we wniosku są objęte zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto, również usługi coachingowe świadczone przez psychologów lub psychoterapeutów podlegają zwolnieniu na podstawie powyższych przepisów.

W związku z powyższym, dopóki wartość usług coachingowych świadczonych przez osoby niebędące psychologami lub psychoterapeutami oraz ewentualnej innej sprzedaży dokonywanej przez Wnioskodawczynię nie przekroczy progu 240 tys. zł, Wnioskodawczyni nie będzie zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, sprzedaż dokonywana przez podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju korzysta ze zwolnienia podmiotowego z VAT, o ile wartość tej sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Jednocześnie, do wartości wskazanego powyżej limitu nie wlicza się, między innymi, odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:

a)transakcji związanych z nieruchomościami,

b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c)usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwolnieniem z opodatkowania objęte są usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a)lekarza i lekarza dentysty,

b)pielęgniarki i położnej,

c)medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej,

d)psychologa.

Ponadto, na podstawie pkt 19a przywołanego przepisu, zwolnienie od podatku dotyczy również usług, o których mowa w pkt 19, jeżeli usługi te są przez podatnika refakturowane, tj. zostały przez niego nabyte we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Zwolnienie, o którym mowa w wyżej wymienionych przepisach, ma charakter przedmiotowo-podmiotowy - zwolnione na jego podstawie są bowiem wymienione czynności wykonywane przez określony rodzaj podmiotów. Warunkiem zastosowania tego zwolnienia jest obowiązek spełnienia obu przesłanek - podmiotowej i przedmiotowej - łącznie.

Przesłanka o charakterze przedmiotowym odnosi się do rodzaju świadczonych przez podatnika usług - aby zwolnienie od podatku przysługiwało, usługi świadczone przez podatnika muszą być usługami w zakresie opieki medycznej służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Zdaniem Wnioskodawczyni, odnosząc powyższy warunek do zdarzenia przyszłego opisanego w niniejszym wniosku, należy więc zaznaczyć, że świadczone przez Wnioskodawczynię usługi psychologiczne oraz terapeutyczne niewątpliwie spełniają tę przesłankę.

Ustawodawca nie zdefiniował, w jaki sposób rozumieć należy pojęcia profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania lub poprawy zdrowia. Interpretując te pojęcia należy więc kierować się ich wykładnią językową.

I tak:

„Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.

„Zachowywanie” rozumiane jest jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym, nienaruszonym lub niezniszczonym pomimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności, utrzymywanie.

Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”. Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach zagrożenia.

„Przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie zdrowia” oznacza więc doprowadzenie zdrowia do poprzedniego, prawidłowego, oczekiwanego stanu.

Z kolei „poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, polepszanie. Termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca, oznacza więc zmianę stanu zdrowia na lepsze, jego poprawienie.

W celu ustalenia, czy dana usługa spełnia przesłankę przedmiotową zwolnienia należy więc w pierwszej kolejności ustalić, czy będzie spełniała ona określone powyżej przesłanki.

Zdaniem Wnioskodawczyni, świadczone przez Nią usługi psychologiczne oraz terapeutyczne bezsprzecznie stanowią usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. Usługi te polegają na udzieleniu pomocy osobom, które doświadczają trudności psychologicznych oraz mają problemy natury psychicznej. Ich bezpośrednim celem jest niwelowanie lub przeciwdziałanie wystąpieniu zaburzeń psychicznych i emocjonalnych, poprawa stanu mentalnego i jakości życia oraz samopoczucia klienta.

Jednocześnie, w ocenie Wnioskodawczyni, również usługi coachingowe mają na celu profilaktykę i zachowanie, a w niektórych przypadkach również ratowanie, przywracanie i poprawę zdrowia psychicznego klientów. Poprzez podejmowane przez daną osobę działania zmierzające do osiągnięcia określonych celów, pomagają one bowiem budować samoświadomość oraz odpowiednio kształtować posiadane cechy i umiejętności, ograniczając w ten sposób ryzyko wystąpienia trudności i problemów psychologicznych lub zmniejszając a nawet eliminując już występujące.

W opinii Wnioskodawczyni, należy zatem uznać, że przesłanka przedmiotowa zastosowania zwolnienia jest w przypadku usług świadczonych przez Wnioskodawczynię spełniona.

Aby więc określić, czy zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a może zostać w rozpatrywanym przypadku zastosowane należy zweryfikować, czy spełniona zostanie również przesłanka podmiotowa, a więc czy omawiane usługi są świadczone w ramach wykonywania zawodów wskazanych przez ustawodawcę.

Jednym z takich zawodów, wskazanym wprost w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. d) ustawy jest zawód psychologa. Zasady wykonywania tego zawodu zostały uregulowane w ustawie z 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów. Zgodnie z art. 3 tej ustawy, zawód psychologa może wykonywać osoba, która spełnia wymagania określone wspomnianą ustawą. Jest to więc zawód prawnie regulowany. Tym samym, w przypadkach, gdy usługi będące przedmiotem niniejszego wniosku są wykonywane przez osobę posiadającą tytuł psychologa, przesłanka podmiotowa niewątpliwie będzie spełniona, a co za tym idzie usługi takie będą korzystały ze zwolnienia z opodatkowania VAT.

Ponadto, również w przypadku, gdy podmiotem wykonującym omawiane usługi będzie psychoterapeuta, warunek podmiotowy zwolnienia zostanie, w ocenie Wnioskodawczyni, spełniony. Zauważyć bowiem należy, że zwolnienie ma zastosowanie również w przypadku, gdy dane usługi są świadczone przez osobę wykonująca zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Zgodnie z treścią tego przepisu, osobą wykonującą zawód medyczny jest osoba, uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny. Świadczeniem zdrowotnym stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy są natomiast działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania.

W odniesieniu do zawodu psychoterapeuty należy wskazać, że zgodnie z nomenklaturą zawartą w Rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 21 2025 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1534), zawód psychoterapeuty został sklasyfikowany w grupie 229905 „Specjaliści ochrony zdrowia gdzie indziej niesklasyfikowani”.

Jednocześnie, w świetle § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (Dz. U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.) osoba prowadząca psychoterapię oznacza osobę, która spełnia łącznie następujące warunki:

a)posiada tytuł zawodowy lekarza lub tytuł zawodowy magistra pielęgniarstwa, lub magistra po ukończeniu studiów na kierunku psychologii, pedagogiki, resocjalizacji, socjologii albo spełnia warunki określone w art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów,

b)ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia, prowadzone metodami o udowodnionej naukowo skuteczności, w szczególności metodą terapii psychodynamicznej, poznawczo-behawioralnej lub systemowej, w wymiarze co najmniej 1 200 godzin albo przed 2007 r. ukończyła podyplomowe szkolenie w zakresie oddziaływań psychoterapeutycznych mających zastosowanie w leczeniu zaburzeń zdrowia w wymiarze czasu określonym w programie tego szkolenia,

c)posiada zaświadczenie poświadczające odbycie szkolenia wymienionego w lit. b, zakończonego egzaminem przeprowadzonym przez komisję zewnętrzną wobec podmiotu kształcącego, w skład której nie wchodzą przedstawiciele podmiotu kształcącego, w szczególności powołaną przez stowarzyszenia wydające certyfikaty psychoterapeuty, zwane dalej „certyfikatem psychoterapeuty”.

A zatem, pomimo, że zawód psychoterapeuty nie został bezpośrednio objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, to jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach dotyczących ochrony zdrowia, a tym samym osoba posiadająca tytuł psychoterapeuty jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Psychoterapeuta jest więc osobą wykonującą zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a więc spełnia przesłankę podmiotową zwolnienia z opodatkowania określoną w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o VAT. Stanowisko takie potwierdzają również liczne interpretacje indywidualne, jak chociażby interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 25 czerwca 2025 r., znak 0113-KDIPT1-1.4012.447.2025.2.RG.

Odnosząc więc powyższe rozważania do opisanego w niniejszym wniosku zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawczyni, należy zatem uznać, że świadczone przez Nią usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne, treningu mentalnego, wsparcia mentalnego oraz coachingowe, które wykonywane są przez osoby posiadające tytuł psychologa lub psychoterapeuty, spełniają zarówno podmiotowe jak i przedmiotowe przesłanki określone w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, a tym samym korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie powyższego przepisu.

Zwolnienie to dotyczyć będzie przy tym zarówno usług wykonywanych przez ww. osoby zatrudnione przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy o pracę lub umów cywilnoprawnych, jak również usług nabywanych przez Wnioskodawczynię od osób wykonujących je w ramach prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, we własnym imieniu, ale na rzecz klientów Wnioskodawczyni. W drugim ze wskazanych powyżej przypadków zastosowanie znajdzie bowiem art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy o VAT, zgodnie z którym zwolnieniem od podatku objęte jest również świadczenie usług, o których mowa m.in. w pkt 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów wymienionych w powyższym przepisie. Mając więc na uwadze, że - jak wskazano powyżej opisane we wniosku usługi psychologiczne, terapeutyczne oraz coachingowe świadczone przez psychologów lub psychoterapeutów są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, również świadczenie (refaktura) tych usług przez Wnioskodawczynię na rzecz jej klientów będzie objęta zwolnieniem na mocy pkt 19a powyższej regulacji.

Wyłączone ze stosowania zwolnienia będą natomiast usługi coachingowe świadczone przez osoby inne niż psycholog lub psychoterapeuta (Wnioskodawczyni odnosi się tu wyłącznie do usług coachingowych, gdyż wskazane powyżej osoby, zgodnie z odrębnymi regulacjami, nie mogą świadczyć usług psychologicznych lub psychoterapeutycznych).

Tym samym, wartości wskazanych usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych i coachingowych świadczonych przez psychologów lub psychoterapeutów - zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a ustawy o VAT - nie należy uwzględniać dla celów stosowania zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy. Wskazuje na to jednoznacznie ust. 2 tego przepisu, zgodnie z którym, wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT, chyba że dotyczą one

a)transakcji związanych z nieruchomościami,

b)usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,

c)usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych

- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.

W opinii Wnioskodawczyni, w analizowanym przypadku, wskazane powyżej usługi świadczone przez Wnioskodawczynię:

·są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a ustawy o VAT, oraz

·nie są usługami związanymi z nieruchomościami, usługami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy o VAT lub usługami ubezpieczeniowymi lub reasekuracyjnymi,

a zatem spełniają przesłanki wyłączenia z wartości sprzedaży na potrzeby weryfikacji progu zwolnienia podmiotowego zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Z kolei usługi Wnioskodawczyni wykonywane przez coachów, trenerów mentalnych, terapeutów i mentorów niebędących psychologami lub psychoterapeutami - jako niekorzystające ze zwolnienia z opodatkowania na mocy art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a – zdaniem Wnioskodawczyni - należy uwzględnić w wartości sprzedaży na potrzeby stosowania art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jeżeli więc wartość tego rodzaju usług (oraz ewentualnej innej sprzedaży Wnioskodawczyni, niepodlegającej wyłączeniu na mocy art. 113 ust. 2 ustawy) przekroczy w danym roku próg 240 000 zł, Wnioskodawczyni utraci prawo do zwolnienia podmiotowego wynikającego z art. 113 ustawy o VAT i będzie wówczas zobowiązana do rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).

Pani wątpliwości dotyczą kwestii możliwości korzystania ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 i 19a ustawy dla nabywanych usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych i coachingu świadczonych przez psychologów oraz psychoterapeutów, a także możliwości korzystania ze zwolnienia podmiotowego dla świadczenia usług coachingu świadczonych przez osoby niebędące psychologami lub psychoterapeutami oraz ewentualnej innej sprzedaży, a tym samym braku obowiązku rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy:

Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:

Z powyższych regulacji wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług w przypadku usług w zakresie opieki medycznej jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

·przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także

·przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być podmiotem leczniczym bądź osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu ww. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Zatem, powyższe zwolnienie ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie od podatku na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy nie znajduje zastosowania.

Należy zauważyć, że definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W odniesieniu do powołanych wyżej przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady ukształtowała się wspólnotowa linia orzecznicza.

W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia.

Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie d´Ambrumenil (C-307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Margarete Unterpertinger v Pensionsversicherungsanstalt der Arbeiter, C-212/01, pkt 40).

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika ponadto, że zwolnieniu od podatku nie powinny podlegać usługi, których celem nie jest ochrona zdrowia.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-212/01 stwierdził, że:

Jednocześnie z orzeczenia TSUE C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi, które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki ubezpieczenia na życie).

Dodatkowo jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:

Rzecznik zauważa również, że:

Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.

Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156) o działalności leczniczej, zgodnie z którym:

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o działalności leczniczej:

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej:

Z kolei jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej:

W kwestii ww. zwolnienia wypowiedział się również TSUE, który w wyroku w sprawie C-141/00 Ambulanter Pflegedienst Kügler GmbH wskazał, że:

Wyjaśnił również:

Zatem wskazany w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej warunek, zgodnie z którym świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.

Należy zatem przyjąć, że pojęcie „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.

Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych aktach prawnych, np. zawód lekarza, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty, felczera czy diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje jeszcze grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach.

Zawód „psychoterapeuty” nie został objęty unormowaniem odrębnych aktów prawnych, jednak został uwzględniony w aktualnie obowiązujących przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z 19 czerwca 2019 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1285 ze zm.) i ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 917), a tym samym osoba posiadająca wykształcenie w zakresie psychoterapii, jest osobą uprawnioną do wykonywania określonych świadczeń zdrowotnych oraz osobą legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie medycyny.

Odnosząc się do Pani wątpliwości w kwestii ustalenia, czy usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT należy wskazać, że z powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy wynika, że ze zwolnienia od podatku od podatku od towarów i usług korzystają usługi w zakresie opieki medycznej świadczone przez podmioty lecznicze w ramach działalności leczniczej lub świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty, pielęgniarki i położnej i innych zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, a także psychologów – również w sytuacji, gdy pomiędzy świadczeniodawcą usługi, a pacjentem istnieje trzeci podmiot (pośrednik), który nabywa usługę medyczną od świadczeniodawcy i zbywa ją osobie trzeciej.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych oraz coachingu. Nie jest Pani podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej. Ww. usługi nie będą świadczone w ramach działalności leczniczej.

Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu wykonywane są przez zespół współpracujących z Panią specjalistów posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli psychoterapeutów, terapeutów, coachów i mentorów, trenerów mentalnych.

Usługi psychologiczne mogą być świadczone wyłącznie przez osoby będące psychologami, a terapeutyczne – przez psychologa lub psychoterapeutę. Pełnienie funkcji coacha, mentora albo trenera mentalnego nie wymaga natomiast posiadania określonego wykształcenia czy też tytułu zawodowego.

Specjaliści współpracują na podstawie umów o świadczenie usług jako przedsiębiorcy w ramach prowadzonych przez nich działalności gospodarczych, umów zlecenia. Nie wyklucza Pani zawierania w przyszłości umów o pracę z takimi specjalistami.

Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne mają na celu profilaktykę, zachowanie, ratowanie, przywracanie lub poprawę zdrowia. Są to:

·konsultacje terapeutyczne przeciwdziałające wypaleniu,

·cykl sesji treningu mentalnego, edukacyjnego mającego na celu wypracowanie z klientem sposobów i narzędzi radzenia sobie ze stresem, trudnymi emocjami,

·metody oddechowe i relaksacyjne,

·metody behawioralne wypracowujące zdrowe nawyki myślenia i działania,

·metody zarządzania głosem krytycznym, negatywnymi myślami,

·praca nad integrowaniem konfliktów wewnętrznych w wartościach, cechach osobowości,

·metody wydobywania talentów, mocnych stron w celu odnalezienia kierunku rozwoju zawodowego, który byłby spójny z osobowością i przeciwdziałałby wypaleniu,

·praca nad uwalnianiem negatywnych emocji (frustracja, żal, gniew, poczucie winy, lęk) związanych z trudnościami życiowymi.

Usługi służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, będą nabywane przez Panią zarówno od osób wykonujących zawód psychologa, a więc od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, jak i od osób niewykonujących takiego zawodu, a więc od podmiotów niewymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 18 ani pkt 19 ustawy.

Specjaliści będą wystawiali na Panią faktury bądź rachunki w zależności od formy prawnej współpracy pomiędzy Państwem.

Usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne oraz coachingu świadczone przez współpracujących z Panią specjalistów będzie Pani nabywać we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich. Usługi świadczone przez specjalistów nie są i nie będą świadczone na Pani rachunek ale w ramach prowadzonego przez Panią (…).

Każdorazowo specjaliści bezpośrednio pracują z klientami. W sytuacji, gdy usługi danego psychologa, terapeuty, coacha, mentora lub trenera mentalnego są przez niego wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, uczestniczy Pani w ich świadczeniu działając w imieniu własnym lecz na rzecz osoby trzeciej (klienta), w związku z czym - zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy o VAT – uznaje Pani, że usługi te zostały przez Panią nabyte od współpracującego podmiotu i wykonane na rzecz klienta. Z perspektywy klienta świadczącym usługę za każdym razem jest Pani.

W tym miejscu należy wskazać, że w świetle art. 8 ust. 2a ustawy:

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji, o której mowa w opisie sprawy zastosowanie znajduje art. 8 ust. 2a ustawy, co oznacza, że Pani (jako podmiot pośredniczący) jest obowiązana dokonywać w tym zakresie tzw. „refakturowania” świadczeń nabywanych na rzecz klientów od specjalistów. Wystąpi zatem tzw. fikcja prawna przewidziana w art. 8 ust. 2a ustawy, w świetle której wystąpi Pani w roli odsprzedającego usługi nabyte we własnym imieniu, lecz na rzecz klientów. Zatem na gruncie ustawy od towarów i usług będzie Pani traktowana najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi.

Zatem usługi psychologiczne, psychoterapeutyczne, terapeutyczne służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nabywane we własnym imieniu, ale na rzecz osób trzecich (klientów), od osób (specjalistów) posiadających odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli psychologów, psychoterapeutów, a więc od podmiotów wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, a następnie przez Panią odsprzedawane, będą wypełniać przesłanki do korzystania przez Panią ze zwolnienia zawartego w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy.

Natomiast zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy nie będzie miało zastosowania do świadczenia usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nabywanych w Pani imieniu, ale na rzecz osób trzecich (klientów) od podmiotów niewymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. Nie zostanie bowiem spełniona przesłanka, mówiąca o charakterze podmiotowym omawianego zwolnienia.

W przyszłości zawierając umowę o pracę ze specjalistami posiadającymi odpowiednie wykształcenie i kompleksowe przygotowanie do pełnienia roli psychologów, psychoterapeutów czyli zatrudniając osoby wykonujące zawód medyczny do świadczenia usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych na rzecz Pani klientów służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia będzie mogła Pani korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) i d) ustawy.

Ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 bądź 19a ustawy nie korzystają natomiast usługi coachingowe. Wskazała Pani, że usługi te są procesem wspierania osób (klienta) w rozwijaniu kompetencji, realizacji celów, zwiększaniu samoświadomości i efektywności w różnych obszarach życia lub pracy. Nie stanowią one zatem usług służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W tym przypadku nie jest spełniona przesłanka przedmiotowa umożliwiająca zastosowanie ww. zwolnienia od podatku VAT dla świadczenia usług coachingowych.

Tym samym usługi coachingowe, świadczone przez psychologów, psychoterapeutów nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 i 19a ustawy.

Pani stanowisko, w części dotyczącej uznania, że usługi psychologiczne oraz terapeutyczne opisane we wniosku są objęte zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lub 19a ustawy oraz, że również usługi coachingowe świadczone przez psychologów lub psychoterapeutów podlegają zwolnieniu na podstawie powyższych przepisów, oceniając całościowo, uznaję za nieprawidłowe.

Odnosząc się natomiast do Pani wątpliwości w kwestii, czy w przypadku przekroczenia progu 240 000 zł z tytułu łącznej wartości sprzedaży opisanych we wniosku usług, będzie mieć Pani obowiązek rejestracji dla celów podatku od towarów i usług jako podatnik VAT czynny należy wskazać, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, wynika, że:

Na mocy art. 113 ust. 2 ustawy:

Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:

Natomiast w myśl art. 113 ust. 13 ustawy:

Zgodnie bowiem z art. 96 ust. 1 ustawy:

Wskazać należy, że w treści art. 113 ust. 2 ustawy został wymieniony katalog czynności, których nie wlicza się do limitu sprzedaży pozwalającego na korzystanie ze zwolnienia podmiotowego z VAT. Przy obliczaniu limitu sprzedaży określonego w art. 113 ust. 1 nie uwzględnia się m.in. odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie m.in. art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.

W konsekwencji wartości sprzedaży wynikającej ze świadczenia przez Panią usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych korzystających ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy nie należy wliczać do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy.

Biorąc pod uwagę powołany powyżej przepis art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy należy również mieć na uwadze, że ze zwolnienia podmiotowego od podatku nie korzystają m.in. usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

W tym miejscu podkreślić należy, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej, nie definiują pojęcia doradztwa. W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN 2006, pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć „tego, kto doradza”. Natomiast „doradzać”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego PWN 2006, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Doradztwo jest zatem udzieleniem fachowych zaleceń, porad, np. ekonomicznych czy finansowych. Użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć w związku z tym szeroko.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że o zwolnieniu, o którym mowa w art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b) ustawy, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

Wskazała Pani, że usługi coachingowe są procesem wspierania osób (klienta) w rozwijaniu kompetencji, realizacji celów, zwiększaniu samoświadomości i efektywności w różnych obszarach życia lub pracy. Czynności wykonywane przez Panią w ramach działalności gospodarczej nie polegają na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa. Ponadto w ramach działalności nie zamierza Pani wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Nie utraciła, ani nie zrezygnowała Pani kiedykolwiek ze zwolnienia sprzedaży od podatku VAT.

Jednocześnie zakłada Pani, że w 2026 r. wartość sprzedaży świadczonych usług psychologicznych, psychoterapeutycznych, terapeutycznych oraz coachingowych przekroczy 240 000 zł.

Tym samym, skoro zgodnie z Pani stwierdzeniem, że w ramach prowadzonej działalności nie będzie Pani wykonywała czynności polegających na udzielaniu porad, opinii i wyjaśnień charakterystycznych dla usług doradztwa oraz, że nie zamierza Pani wykonywać innych czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy to do momentu przekroczenia wartości 240 000 zł dla sprzedaży usług coachingowych, realizowanych przez podmioty wymienione we wniosku, w tym przez psychologów, psychoterapeutów oraz ewentualnie innej sprzedaży będzie Pani mogła nadal korzystać ze zwolnienia podmiotowego.

Do limitu sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy należy wliczać usługi coachingowe, które nabywa Pani we własnym imieniu ale na rzecz osób trzecich (klientów), świadczone zarówno przez psychologów lub psychoterapeutów, jak i osoby niebędące psychologami lub psychoterapeutami. Jak już bowiem wyżej wskazano, usługi coachingowe nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 bądź 19a ustawy.

Podkreślić należy, że utraci Pani prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego, również w przypadku gdy zacznie Pani wykonywać czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.

W przypadku przekroczenia kwoty wskazanej w art. 113 ust. 1 ustawy z tytułu świadczenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT będzie Pani zobowiązana do dokonania rejestracji dla potrzeb podatku od towarów i usług.

W konsekwencji, Pani stanowisko zgodnie z którym dopóki wartość usług coachingowych świadczonych przez osoby niebędące psychologami lub psychoterapeutami oraz ewentualnej innej sprzedaży dokonywanej przez Panią nie przekroczy progu 240 000 zł, nie będzie Pani zobowiązana do rejestracji jako podatnik VAT czynny uznaję za nieprawidłowe. Do limitu sprzedaży świadczenia usług coachingowych należy wliczać zarówno usługi wykonywane przez psychologów lub psychoterapeutów, jak i osoby niebędące psychologami lub psychoterapeutami.

Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.447.2025.2.RG wskazuję, że została ona wydana w odmiennym stanie faktycznym niż opis sprawy przedstawiony przez Panią we wniosku. Interpretacja ta dotyczy możliwości skorzystania ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy dla usług psychoterapeutycznych świadczonych bezpośrednio przez Wnioskodawczynię.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.